Tibetan
་གྱུར་པ་མེད་དེ། དེ་བས་ན་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཟིན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། རང་བཞིན་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་མེད་པ་ལ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་རིགས་གུད་ཞིག་ན་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཆེན་པོ་མི་སྤང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཏི་མུག་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་དམ་ཚིག་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངང་དུ་ཤེས་རབ་ཉིད་གྲུབ་པ་མེད་པས་རིག་པ་མེད་པར་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེ་སྡང་ནི་མི་འཁྲུགས་པའི་དམ་ཚིག་སྟེ། གདུག་པ་ཅན་འདུལ་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །ང་རྒྱལ་ནི་རིན་ཅེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་དམ་ཚིག་སྟེ། ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་བསྲན་འཛུགས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །འདོད་ཆགས་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་དམ་ཚིག་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་སྒྱུར་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཕྲག་དོག་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་གྲུབ་པའི་དམ་ཚིག་སྟེ། ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་ཤིང་དངོས་པོར་ལྟ་བ་ལ་ཆེར་ཞེན་པ། འཁོར་བའི་གཡུལ་ལས་རྒྱལ་བར་བྱེད་པའི་བདུད་སྡིག་ཅན་དང་། མ་ཏང་ཀ་རུ་ཏྲ་ལ་སོགས་པའི་མཐུ་དང་དཔུང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམས་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་མི་བཟོད་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །འདི་དག་ནི་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཏེ། ཡོན་ཏན་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་སྤང་བའི་དམ་ཚིག་གོ ། མདོར་བསྡུ་ན་གཞི་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་མི་སྤང་བའི་དམ་ཚིག་ཏུ་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་གསུམ་ཡང་རང་བཞིན་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་མེད་དེ། དཔེར་ན་སྔ་དྲོའི་དུས་ཀྱི་སྨིག་སྒྱུ་དང་། ཉི་མ་གུང་གི་སྨིག་སྒྱུ་ལ་སྣང་བ་ཐ་དད་ཀྱང་རང་བཞིན་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་མེད་ལ། རང་བཞིན་དེ་ཡང་ཉི་མ་མ་ཤར་བ་དང་། ཉི་མ་ནུབ་པའི་གནས་སྐབས་དག་ལ་ཡང་རང་བཞིན་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་མེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་སྨིག་སྒྱུ་ལ་རྟེན་གྱི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་མེད་པས། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་རྫས་སུ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་རྫས་སུ་མེད་དེ། རྫས་སུ་མེད་པ་ནི་བླང་བ་དང་དོར་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་མི་སྤང་བའི་དམ་ཚིག་ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བདུད་རྩི་རྣམ་པ་ལྔ་དང་དུ་བླང་བར་གསུངས་པ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས། གཙང་སྨེ་གཉིས་སུ་མེད་པས་དོར་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་། གོང་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་དང་དུ་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དང་། གཙང་སྨེ་གཉིས་སུ་མ་ཕྱེ་བས་ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་གཉའ་གནོན་དུ་འགྱུར་ཞིང་། བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པས་དངོས་གྲུབ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དང་། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཟིན་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་བདུད་རྩིར་འགྱུར་བའི་ནུས་པ་ཡོད་པས། དེ་བས་ན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རྫས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ། དཔེར་ན་སྐྱེ་བ་བདུན་པའི་ཤ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་། དངོས་གྲུབ་ནི་བཀའ་བཞིན་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་ལས་འབྱུང་བས། དེའི་ཕྱིར་བདུད་རྩི་རྣམ་པ་ལྔ་དང་དུ་བླང་བར་བྱ་སྟེ། ཐ་ན་ཡང་། ཉ་སྟོང་གི་གསོ་སྦྱོང་གི་དུས་དང་ལོ་ཟླའི་དུས་སུ་མཆོད་པ་ལ་བདུད་རྩིའི་མཆོད་པ་མི་གཅག་གོ །ཡེ་ནས་དག་མཉམ་རྟོགས་པས་སྤྱད། །ཅེས་པ་ནི། རྟོགས་པ་ཀློང་དུ་གྱུར་ནས་ནི་སྤྱད་ཀྱང་མི་དགོས་ལ། མ་རྟོགས་པར་སྤྱད་ན་ནི་འགྲོ་བ་ཆུད་ཟ་སྟེ། དེ་བས་རྟོགས་པའི་ཉམས་དང་སྦྱར་ནས་དེའི་གྲོགས་སུ་ཅི་རིགས་སུ་བསྟེན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རལ་གྲིའི་གར་ཐབས་སློབ་པ་དང་པོ་ཤིང་ལ་སློབ། དེ་ནས་ཞ་ཉེའི་རལ་གྲི་ལ་སློབ། དེ་ནས་རལ་གྲི་ཉིད་ལ་སློབ་པ་བཞིན་དུ་ལས་དང་པོ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་མཉམ་པའི་མཛད་སྤྱོད་ཉམས་སུ་བླང་བ་ཡང་། ལས་ཡང་བ་རྣམས་ལས་རིམ་གྱིས་སློབ་པའི་དོན་ནོ། །དམ་ཚིག་ཉམས་པའི་སྐྱོན་མདོར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བསྲུང་ཞིང་བསྒྲུབ་པའི་དམ་ཚིག་ལྔ། །རྩ་བ་ཡིན་ཏེ་རིགས་མེད་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་རྩ་བའི་དམ་ཚིག་སྟེ། འདས་ན་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རིགས་རྒྱུན་འཆད་པར་འགྱུར་བས་རྩ་བ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། ཡན་ལག་ཉམས་ན་ནི་འབྲས་བུ་མྱུར་དུ་མི་འབྱུང་བས་ཡན་ལག་ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་དམ་ཚིག་གི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མཉམ་ལ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ཡིས། །མཉམ་པའི་དམ་ཚིག་ལ་གནས་ན། །མཉམ་རྫོགས་ཆེན་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །འདས་ན་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིས་ནི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་ངེས་པའི་ཚིག་ཀྱང་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ས་མ་ཡ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས། ས་མ་ནི་མཉམ་པ། ཡ་ནི་སྦྱོར་བ་སྟེ། ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་འདིས་སྦྱོར་བར་བྱེད་པས་ན་དམ་ཚིག་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་ན། ས་མ་ནི་མཉམ་པའམ་རྫོགས་པ། ཡ་ནི་ཐོབ་པ་སྟེ། ཆོས་མཉམ་པ་ཆེན་པོ་དང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་འདིས་ཐོབ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བས། དམ་ཚིག་ཅེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན། འདི་ལྟ་བུའི་ངང་ལ་གནས་ན། མི་ཞེས་བྱ་བ་སངས་རྒྱས་ཡིན། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་གུད་ན་
Chinese
没有转变。因此，仅仅是精通方便法而已。在没有自性差别的基础上，也没有什么需要舍弃的烦恼种类。所谓“大烦恼不舍”是指：愚痴是不动如来的誓言，因为在法界中，智慧本身没有成立，所以与无明成为一体。嗔恨是不动佛的誓言，是调伏恶毒者的自性。我慢是宝生佛的誓言，是安忍于法性平等性的自性。贪欲是无量光佛的誓言，是自在地驾驭一切法的自性。嫉妒是不空成就佛的誓言，对于没有证悟法性平等，而执着于实有，以及在轮回战场上战胜魔鬼罪人、母神玛当嘎茹扎等威力与军队圆满者，以大悲心无法容忍的自性。这些是果位的法，因为是巨大功德的自性，所以是不舍的誓言。总而言之，从基础、道路和结果三个方面，阐述了不舍的誓言。这三者也没有自性上的差别。例如，早晨的海市蜃楼和中午的海市蜃楼，虽然显现不同，但自性上没有差别。这种自性在太阳未升起和太阳落山的时候，也没有自性上的差别。因为海市蜃楼没有作为所依的大种，所以如其所显现的那样，实际上并不存在，因此没有自性上的差别。同样，所有的烦恼也没有所依，所以如其所显现的那样，实际上并不存在。因为实际上不存在，所以不是应该取舍的，因此被称为不舍的誓言。所说的接受五种甘露，也是因为一切法都是平等性的自性，没有清净与不净的分别，所以不是应该舍弃的。如上所示，一切显现都是五方佛的自性，所以是应该接受的。没有清净与不净的分别。
English
There is no transformation. Therefore, it is merely being skilled in skillful means. On the basis of no difference in inherent nature, there is also no separate category of afflictions that should be abandoned. What is meant by "great afflictions are not abandoned" is: Ignorance is the samaya of Akshobhya, because within the realm of phenomena, wisdom itself is not established, so it is one taste with non-knowing. Hatred is the samaya of Amoghasiddhi, the nature of subduing the cruel. Pride is the samaya of Ratnasambhava, the nature of enduring in the equality of dharmata. Desire is the samaya of Amitabha, the nature of dominating all dharmas. Jealousy is the samaya of Amoghasiddhi, being greatly attached to not realizing the equality of dharmas and seeing things as real, and the nature of being unbearable with great compassion towards the evil demons who conquer in the battlefield of samsara, and the power and fully assembled armies of Matamgarutra and others. These are the dharmas of the result, and because they are the nature of great qualities, they are the samaya of not abandoning. In short, the samaya of not abandoning is taught from the perspective of the three: the ground, the path, and the result. These three also have no difference in inherent nature. For example, the mirage of the morning and the mirage of midday have different appearances, but no difference in inherent nature. That inherent nature also has no difference in inherent nature in the state when the sun has not risen and when the sun has set. Because the mirage has no great elements as a basis, it does not exist as a substance as it appears, therefore there is no difference in inherent nature. Likewise, all afflictions also have no basis, so they do not exist as a substance as they appear. Because they do not exist as a substance, they are not to be taken or abandoned, therefore it is said to be the samaya of not abandoning. The statement that the five nectars should be accepted is also because all dharmas are the nature of equality, and there is no distinction between pure and impure, so they are not to be abandoned. As shown above, all appearances are the nature of the five Buddhas, so they should be accepted. There is no distinction between pure and impure.
Chinese
因为愚痴会变成体验法性平等性的压迫，禁行的行为会变成迅速获得成就的原因，并且事物自性的巧妙方便能变成世间的甘露，所以它是自性成就的物质，例如七世之肉。另外，成就是从如教奉行之相中产生的，因此应当接受五种甘露，甚至在初一、十五的斋戒日和年月的时候，供养时也不要减少甘露的供养。“本来清净平等证悟而行持。”意思是说，证悟融入法界之后，即使行持也不需要了，如果没有证悟而行持，那么众生就会白白浪费，因此应当结合证悟的体验，作为它的助伴而适当地依止，例如学习剑术，首先在木头上学习，然后在铅剑上学习，然后在剑本身上学习一样，最初的瑜伽士修持平等行为，也是从容易的事情开始逐渐学习的意思。为了简要说明违犯誓言的过失，说了“守护和修持的五种誓言，是根本，否则会变成无种姓。”等等。其中，根本誓言，如果违犯，就会断绝菩提的种姓，所以说是根本，如果支分誓言违犯，那么果实就不会迅速产生，所以说是支分。现在为了说明誓言的功德，说了“以平等与平等结合，安住于平等的誓言中，就会获得平等大圆满，违犯就不是佛。”这样说。这以说明功德的力量也表达了决定的词义，像这样，萨玛亚这个词，萨玛是平等，亚是结合，因为这个与法性平等性的意义相结合，所以称为誓言。或者，萨玛是平等或圆满，亚是获得，因为这个能获得法性大平等和大圆满的意义，所以称为誓言。因此，安住于像这样的状态中，名为“人”的就是佛。薄伽梵（梵文：Bhagavan，梵文罗马拟音：Bhagavan，汉语字面意思：有德的）是
English
Because ignorance becomes an oppression in experiencing the equality of Dharma, ascetic conduct becomes a cause for quickly attaining accomplishments, and the skillful means of the nature of things have the power to transform into the nectar of the world. Therefore, it becomes a substance accomplished by nature, like the flesh of the seventh birth. Furthermore, accomplishments arise from the characteristic of acting according to the teachings. Therefore, one should accept the five nectars, and even on the fasting days of the new and full moon and during the times of the year and month, one should not diminish the offering of nectar in the offerings. "Originally pure, equal, realized, and practiced." This means that once realization has merged into the expanse, even practice is unnecessary. If one practices without realization, then beings will be wasted. Therefore, one should combine it with the experience of realization and rely on it appropriately as its companion. For example, when learning swordsmanship, one first learns on wood, then on a lead sword, and then on the sword itself. Similarly, the initial yogi who practices equal conduct also learns gradually from easier tasks. To briefly explain the faults of breaking vows, it is said, "The five vows of guarding and accomplishing are the root; otherwise, one becomes without lineage," and so on. Among these, the root vows, if broken, will sever the lineage of Bodhi, so they are called the root. If the branch vows are broken, then the fruit will not quickly arise, so they are called the branches. Now, to explain the merits of vows, it is said, "By joining equality with equality, abiding in the vow of equality, one will attain the great perfection of equality; if broken, one is not a Buddha." This statement, by the force of explaining merits, also expresses the definitive meaning. Like this, the word Samaya: Sama is equality, and Ya is joining. Because this joins with the meaning of the equality of Dharma, it is called a vow. Or, Sama is equality or completeness, and Ya is attainment. Because this will attain the meaning of the great equality of Dharma and great perfection, it is called a vow. Therefore, abiding in such a state, one called "person" is a Buddha. Bhagavan is