Tibetan
ག་ཞིབ་བཅུག་པས་མ་དཔེ་ཡང་ཅུང་དག་པ་ཞིག་ཏུ་འདུག་པས། ཚིག་འབྲུ་ཕྲན་བུ་ཉམས་པ་དང་། སྐབས་རེར་ཆད་པ་ཅུང་ཟད་བྱུང་སྙམ་པ་དང་། གཞུང་མཆན་འཛུད་མཚམས་བསྣོལ་བ་དང་། སྔགས་རྣམས་རྒྱུད་སོ་སོའི་དཔེ་དང་ཞིབ་བསྡུར་མ་གྲུབ་པས་རིང་ཆ་སོགས་ནོར་བ་ཕྲན་བུ་ལས། ཧ་ཅང་མི་གོ་བའི་ཡིག་སྐྱོན་ཆེན་པོ་རང་མི་སྣང་ཙམ་གྱི་ཞུས་དག་བགྱིས་ཏེ་ཕྱིན་ཆད་སྤར་བཏབ་ལོ་བ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་འདི་ཡང་བསྟན་པའི་ཞབས་ཏོག་ཏུ་ཅུང་ཟད་འགྱུར་བར་སེམས་ཤིང་།དེང་སང་དུས་དབང་གིས་མི་རྣམས་ཤེས་རབ་ཞན་པའི་སྟབས་ཀྱིས།སྔ་འགྱུར་གྱི་བཀའ་དང་དགོངས་འགྲེལ་ཟབ་མོ་རྣམས་དང་། གཏེར་རྙིང་ཟོལ་མེད་བཅས་ཀྱི་གཞུང་གསེར་ཞུན་མ་ལྟ་བུ་རྒྱ་ཆེར་ཡོད་བཞིན་དུ་དེ་རྣམས་གལ་ཆུང་དུ་བཞག་ནས། མཁས་གྲུབ་ཀྱི་རྣམ་ཐར་ཡིད་ཆེས་སུ་རུང་བ་མི་སྣང་ཡང་། གྲོང་སྔགས་པ་ཕལ་མོ་ཆེ་གཏེར་སྟོན་དུ་བྱས་ཏེ་རྡོལ་ཆོས་པོ་ཏི་ཁ་གྲངས་མང་པོ། ཚིག་དོན་ཟབ་མོ་དང་མན་ངག་གི་གནད་ངོ་མཚར་བ་མ་དམིགས་ལ། སྒྲུབ་པའི་མངོན་རྟགས་ཀྱང་འདི་ཡིན་མེད་པའི་འདོན་ཆ་ཉབ་ཉོབ་དག་ལ། དེའི་རིགས་བརྒྱུད་པ་དག་གིས་རང་གི་ཕ་ཇོའི་ཆོས་ཞེས་དང་། གཞན་དག་གིས་ཀྱང་དེ་ལ་དུས་བབ་ཀྱི་ཟབ་ཆོས་ཞེས་མོས་པ་སོགས་ཀྱིས། སྔར་གྱི་ཆོས་རྙིང་རྣམས་ཀྱི་འགྲོ་དོན་སྒྲིབ་པ་མང་ཞིང་གཏེར་མ་ཡང་དག་དང་ལྟར་སྣང་དཔྱད་པར་དཀའ་བ་དར་བའི་དུས་ན་འདི་འདྲའི་ལེགས་བཤད་ཆེན་པོ་རྣམས་མཁོ་མཁན་ཉུང་མོད། གཞུང་འདི་དག་གི་ཚིག་བཞི་པ་གཅིག་གི་དོན་ཙམ་ཁོང་དུ་ཆུད་ནའང་དོན་ཆེན་པོ་མཚུངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདི་འདྲའི་ཟབ་གནད་ཅན་གྱི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་སྐུ་ཞབས་གོང་མས་བཙལ་ཞིང་སྤར་དུ་བཀོད་པ་ནི་བདག་ཅག་རྗེས་འཇུག་རྣམས་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བའི་བཀའ་དྲིན་ཟླ་མེད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་ནས་ལྟ་རྟོག་ཅི་ནུས་དགོས་པར་མངོན་ལ།སྔ་འགྱུར་པའི་རིང་ལུགས་འཛིན་པ་ལ་མཁས་གྲུབ་དུ་མ་བྱོན་མོད་ཀྱི། ཀུན་གྱི་ནང་ན་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཀུན་མཁྱེན་རོང་ཀློང་རྣམ་གཉིས་ཞེས་ཉི་ཟླ་ལྟར་གྲགས་པ་ཡིན་ཞིང་།བོད་སྔ་རབས་པ་ཕལ་མོ་ཆེས། སངས་རྒྱས་ལ་ཡེ་ཤེས་མི་འདོད་པ་ནི་རྒྱ་གར་ན་སློབ་དཔོན་ཟླ་གྲགས་དང་། བོད་ན་རོང་ཟོམ་ཆོས་ཀྱི་བཟང་པོའོ་ཞེས་རོང་ཟོམ་པའི་གསུང་འོལ་སྤྱི་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་སློབ་དཔོན་འདིས་སངས་རྒྱས་ལ་ཡེ་ཤེས་གཏན་མི་བཞེད་པར་བཤད་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདིའི་དགོངས་པའི་གཏིང་མ་རྙེད་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་སྤྱིར་འཕགས་ཡུལ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པར་བ
Chinese
经过仔细校对，发现母本还算比较准确，只是个别字句略有缺失，有时感觉略有遗漏，正文注释的起止位置有交叉，咒语因为没有与各续部的范本进行详细比对，所以长短等方面可能略有错误，除此之外，没有太大的难以理解的文字错误，进行了校正，以后印刷出版，也算是对佛法的一点贡献。现在因为时代的影响，人们的智慧比较低下，所以虽然早期的经文和深刻的注释，以及无伪的伏藏古籍等如炼金般的典籍非常丰富，但却被人们轻视，虽然没有出现值得信任的智者和成就者的传记，但大多数乡村咒师都被当成掘藏师，出现了数量众多的随意编造的经书，既没有深刻的词句和奇妙的诀窍，也没有修行的证验，只是含糊不清的念诵，那些传承者们称之为自己祖先的法，其他人也认为这是适应时代的殊胜法门，因此，以前的旧法利益众生的事业多被遮蔽，真假伏藏难以分辨的时代，像这样的大量善说需求者很少。如果能理解这些典籍中四句中的一句的含义，也是意义重大无与伦比的，所以，像这样具有深刻意义的论著，由上师们寻找并刊印，对于我们这些后学者来说，是慈悲的无与伦比的恩德，要知道尽力学习。虽然早期宁玛派的传承持有者中涌现了众多的智者和成就者，但在所有人之中，最为杰出的是全知荣尊和隆钦饶绛两位，他们像日月一样著名。大多数旧西藏人认为，不承认佛有智慧的，印度有论师月称，西藏有荣尊曲吉桑布，仅仅根据荣尊巴的粗略言论，就说这位论师根本不承认佛有智慧，这是没有理解这位大士的真实意图。因为总的来说，在印度，人们普遍认为佛的果位是有智慧的。
English
After careful examination, the original manuscript appears to be relatively accurate. There are only slight omissions in some words and sentences, and sometimes there seems to be a slight lack. The starting and ending positions of the main text annotations are crossed. The mantras have not been compared in detail with the respective Tantra texts, so there may be slight errors in length, etc. Apart from these, there are no major textual errors that are too difficult to understand. Corrections have been made, and this publication will be a small contribution to the Dharma. Nowadays, due to the influence of the times, people's wisdom is relatively low. Therefore, although the early scriptures and profound commentaries, as well as authentic ancient treasures and other gold-refined scriptures are very rich, they are neglected. Although there are no trustworthy biographies of wise and accomplished individuals, most village mantra practitioners are regarded as treasure revealers, and numerous randomly fabricated scriptures have appeared. There are neither profound words and wonderful instructions, nor signs of accomplishment in practice, only vague recitations. Those who inherit these practices call it the Dharma of their ancestors, and others consider it a profound Dharma that adapts to the times. Therefore, the activities of benefiting beings through the old Dharma are often obscured, and in an era where it is difficult to distinguish between true and false treasures, there are few who need such great and excellent teachings. However, if one can understand even one of the four lines in these scriptures, it is of great and incomparable significance. Therefore, the fact that these profound treatises are sought out and printed by the superiors is an unparalleled act of kindness and compassion for us followers, and we must know to study them to the best of our ability. Although many wise and accomplished individuals have emerged among the holders of the early Nyingma tradition, the most outstanding among them are the omniscient Rongzom and Longchen Rabjam, who are as famous as the sun and moon. Most ancient Tibetans believed that those who do not accept that the Buddha has wisdom include the Indian master Chandrakirti and the Tibetan Rongzom Chökyi Zangpo. Based solely on Rongzompa's general statements, they say that this master does not accept that the Buddha has wisdom at all, which is a misunderstanding of the true intention of this great being. Because in general, in India, it is generally believed that the state of Buddhahood has wisdom.
Tibetan
ཞེད་པ་ནི་ཕལ་མོ་ཆེ་ཞིག་དང་། མི་བཞེད་པ་སློབ་དཔོན་དབུ་མའི་སེང་གེ་སོགས་ཀྱིས་རིགས་པ་དང་། ཇོ་བོ་ཆེན་པོས་ལུང་གི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་པ་ལྟ་བུ་ཡོད་མོད་ཀྱི་དེ་དག་སོ་སོར་དགོངས་པའི་གནད་རེ་ཡོད་ལ། རོང་ཟོམ་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་རིགས་པས་དགག་པ་བརྗོད་པ་འདི་དག་ནི་གཞན་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དགག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། གཞན་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པའི་འདུས་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་གང་ཞིག་སློབ་པ་ནས་མི་སློབ་པའི་བར་དུ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཉི་ཚེ་བས་བསྡུས་པ་ཐེག་པ་ཐུན་མོངས་པའི་འདོད་པ་དེ་ལ་སུན་འབྱིན་གྱི་རིགས་པ་ཡང་དག་ལན་གྱིས་བཟློག་པར་མི་ནུས་པ་བསྟན་པ་འདིས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་རང་བྱུང་འདུས་མ་བྱས་པ་གཞིར་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་དག་པ་མཐར་ཐུག་དུ་གྱུར་པའི་དབྱིངས་སྒྲིབ་བྲལ་དེ་ལ་བཞེད་པས། དེ་ལྟར་ན་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་འདུས་བྱས་ཅན་ཅི་ཡང་མི་མངའ་བར་བཞེད་མོད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་འདིས། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དང་། གདོད་ནས་འོད་གསལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་རྣམས་མིང་ཐ་དད་ཀྱང་ངོ་བོ་ཐ་མི་དད་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་གཞི་ལ་ཡེ་ནས་ཡོད་པ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གཞུང་འཛུགས་པ་ཡིན་པས་ན། ཡེ་ཤེས་འདུས་མ་བྱས་པ་དེ་ལ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ཕྱིར། སློབ་ལམ་དུ་ཡོད་ལ་མི་སློབ་པའི་ཚེ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཇི་ལྟར་བྱ་སྟེ་དེས་ན་ཡེ་ཤེས་གཏན་མེད་དུ་བཞེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྗེ་རོང་ཟོམ་ཉིད་ཀྱི་གསུངས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཆེན་མོ་ལས། གཞན་ཡང་བག་ཆགས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱོར་བ་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་ཟད་པས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པར་གྱུར་པའི་དབང་ལས་ཀྱང་འབྱུང་སྟེ། རྫས་དང་ཞིང་དག་པའི་དབང་ལས་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་དང་། ཚོགས་བསགས་ཤིང་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དང་། ཆོས་དབྱིངས་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མཐའ་དག་གིས་དག་པ་འདི་གཉིས་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས་འབའ་ཞིག་གོ་ཞེས་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའི་དབང་ལས་ཀྱང་གཞན་ལ་སྣང་བའི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་བས། ཕྱོགས་གཅིག་ ལ་རྨོངས་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པར་དག་པར་གྱུར་པ་ཉིད་མ་ལུས་པར་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆོས་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག
Chinese
赞同者甚多，不赞同者如论师中观狮子等以理证，觉沃仁波切以教证成立，虽有如是情况，然彼等各自皆有其意旨之要点。绒宗巴以理证驳斥无分别智之究竟，此等仅为驳斥他生之智慧。所谓他生之智慧，乃指从因所生之有为事物，从学习至不学习之间，由未曾间断之有情相续所摄持，此乃小乘之观点，以此显示无法以正确之理证驳倒。因此，佛之智慧乃自生无为，彼即是本来安住之智慧，是清净至极之法界无垢。如是，虽认为不具任何有情相续所摄持之有为智慧，然此论师认为，自生之智慧，以及本来光明之法界，与菩提心普贤，名异而体不异，以法性之自性本来存在于基位，故建立大圆满之宗义。因此，对于无为之智慧，于基道果之时，皆无有变异，于修道时有，不修道时无之说法如何成立？故并非认为智慧全无。绒宗巴本人于《佛地大论》中云：“又，因习气之连接完全灭尽，法界完全清净之力而生，如因物质与净土之力而生影像。”又云：“积聚资粮与发愿，以及法界远离一切暂时之垢染，此二者乃是主因。”又云：“佛地乃是极度清净之法界。”又云：“亦因法界清净之力，而成为显现于他者之因，故非于一方面愚昧，乃是远离戏论之清净，即是无余遍知。”又云：“一切皆是法界清净。”
English
There are many who agree, and those who disagree, such as the Madhyamaka Lion and others, establish it with reasoning, and Jowo Rinpoche establishes it with scriptural authority. Although there are such situations, each of them has its own key points of intention. Rongzompa refutes the ultimate of non-conceptual wisdom with reasoning, and these are only refutations of other-born wisdom. The so-called other-born wisdom refers to any conditioned phenomenon born from causes, which is continuously held by the continuum of sentient beings from learning to not learning. This is the view of the Hinayana, and it shows that it cannot be refuted by correct reasoning. Therefore, the wisdom of the Buddha is self-born and unconditioned, which is the wisdom that originally abides, the realm of reality that is ultimately pure and free from obscurations. Thus, although it is thought that there is no conditioned wisdom held by the continuum of sentient beings, this teacher believes that self-born wisdom, the realm of reality that is originally luminous, and the mind of enlightenment, Samantabhadra, are different in name but not in essence, and exist in the base by the nature of reality, thus establishing the doctrine of Dzogchen. Therefore, for unconditioned wisdom, there is no change in the base, path, and fruition. How can the statement that it exists during the path of learning and does not exist when not learning be established? Therefore, it is not believed that wisdom is completely non-existent. Rongzompa himself said in the Great Treatise on the Buddha Land: "Moreover, it arises from the power of the complete exhaustion of the connections of habitual tendencies and the complete purification of the realm of reality, just as an image arises from the power of matter and pure land." He also said: "Accumulating merit and making aspirations, and the realm of reality being free from all temporary defilements, these two are the main causes." He also said: "The Buddha Land is only the extremely pure realm of reality." He also said: "Also, due to the power of the purification of the realm of reality, it becomes the cause of appearing to others, so it is not ignorant in one aspect, but is purity free from elaboration, which is complete omniscience." He also said: "Everything is the purity of the realm of reality."