Tibetan
མེ་ཏོག་སྣ་ལྔ་འཆར་བ་ཞིག་མོས་པའི་རྟེན་དུ་བཞག་པ་དེའི་མེ་ཏོག་ལྔ་ཀ་མཐོང་བའི་མི་རྒན་གཉིས་ཙམ་སྣང་ཡང་ད་ལྟ་ནི་དཀར་སེར་གཉིས་ལས་གཞན་མི་སྣང་ཞེས། རོང་ཟོམ་པའི་རྟོགས་བརྗོད་ཡལ་འདབ་བཞི་པ་ཞེས་པ་དབུས་སྤར་དུ་འཁོད་པ་ལས་བཤད། མདོར་ན་རྗེ་འདི་ཉིད་ངེས་པར་འཕགས་ཆེན་གྱི་ས་ལ་བཞུགས་པའི་གང་ཟག་འགྲན་ཟླ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པས་འདིའི་མཁས་པ་དང་གྲུབ་པའི་རྣམ་ཐར་མཐའ་དག་ཕལ་བའི་བློས་དཔག་པར་མི་ནུས་མོད་ཀྱི། ཐུན་མོང་གི་ངོར་སྤོབས་པའི་གཏེར་ཆེན་པོ་བརྒྱད་གྲོལ་བའི་མཁས་པའི་རྣམ་ཐར་རྩོད་མེད་ཡོངས་སུ་གྲགས་པའི་ཆ་ཤས་འདི་ཙམ་ཞིག་རྗེ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་སློབ་ཡོལ་དགེ་བསྙེན་རྡོ་རྗེ་དབང་ཕྱུག་ གིས་བྲིས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འགོས་ལོ་ཆེན་པོའི་དེབ་སྔོན་དུ་བཀོད་པ་ལ་གཞི་བྱས།བོད་སྔ་རབས་པའི་མཁས་པ་དག་གི་གསུང་ལས་ཁོལ་བུར་བྱུང་བ་རེ་ཟུང་གིས་བརྒྱན་ཏེ་ཅུང་ཟད་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་མཁས་པའི་རྒྱལ་པོ་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་འདིའི་གསུང་རབ་ངོ་མཚར་ཅན་མང་དུ་བཞུགས་པ་ཕྱིས་སུ་དཔེ་རྒྱུན་དཀོན་པར་གྱུར་ན་ཡང་ཅི་རིགས་མཇལ་དུ་ཡོད་པ་འདི་ནི་རྒྱལ་སྲས་གཞན་ཕན་པའི་ཐུགས་བསྐྱེད་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་གཞན་ཕན་མཐའ་ཡས་འོད་ཟེར་ཞེས་པ་མཁན་ཆེན་བོ་ངྷི་སཏྭ་དང་། ལོ་ཆེན་བཻ་རོ་ཙ་ནའི་ཐུགས་རྗེའི་རྣམ་འཕྲུལ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པར་དམ་པའི་ལུང་གིས་ཟིན་པ་འདི་ཉིད་སྐུ་ཆུང་ངུའི་དུས་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་སད་ཅིང་། གསར་རྙིང་ཡོངས་འཛིན་དུ་མ་བསྟེན་ནས་གསན་བསམ་རྒྱ་མཚོའི་མཐར་ཕྱིན། གསང་སྔགས་ལམ་གྱི་དྲོད་རྟགས་མངོན་དུ་གྱུར། ཁྱད་པར་བོད་ཡུལ་འདིའི་དུས་སྐབས་ཀྱི་རྒུད་པ་ཆེན་པོ་སེལ་བའི་གང་ཟག་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ཏེ་སྐུ་ན་ཆུང་ངུ་བྱིས་པ་རི་ལ་ཡན་པའི་སྐབས་ཞིག་ཏུ། བསམ་ཡས་མེ་འཇིགས་བཟློགས་ཚུལ་གྱི་ཁ་བྱང་ཕྱག་ཏུ་འབྱོར་ཀྱང་བཏང་སྙོམས་སུ་ལུས་པ།ཕྱིས་བསམ་ཡས་ལ་མེའི་འཇིགས་པ་བྱུང་བ་གསན་ནས་ཐུགས་འགྱོད་ཆེན་པོ་བྱས། ཡང་ལྷ་སར་ཆུས་འཇིགས་བཟློག་པའི་ལུང་བྱང་ཡོད་པ་བཞིན་དེ་དོན་སུ་ལའང་མ་གསུང་བར་སྦས་ཚུལ་གྱིས་ལྷ་ལྡན་དུ་ཕེབས་ཏེ་ཕྱག་རྡོར་དྲེགས་འདུལ་གྱི་སྐུ་མཚམས་སོགས་ལུང་བྱང་ལྟར་མ་ཡོལ་བར་བསྒྲུབ་པས་དེ་སྐབས་ལྷ་སར་ཆུ་གནོད་ཆེན་པོ་བྱུང་ཡང་བཟློག་པར་གྱུར་པ་སོགས་རྒྱལ་དབང་པདྨའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་བྱེད་པོ་གཏེར་སྟོན་ཆེན་པོའི་སྐལ་བ་ཅན་ཡིན་ཞིང་། སྔ་མར་ཚངས་སྤྱོད་རྣམ་དག་གོས་དཀར་ལྕང་ལོའི་ཆ་བྱད་ཅན་དུ་བཞུག
Chinese
据说，作为信仰的象征而放置的五色花，似乎只有两位老人能看到全部五种颜色的花，但现在只能看到白色和黄色。这是荣 सोम巴 的《传记》第四章中所述，该书在卫藏地区出版。总而言之，这位大师无疑是一位处于伟大圣者地位的无与伦比之人，因此，他的所有学术和成就的传记都无法被普通人的思想所衡量。然而，就共同的层面而言，作为开启八大宝藏的学者，他无可争议且广为人知的学术成就的一部分，是基于他的亲传弟子 योल् गेन् दोर्जे वांगचुक 所写的，并以 गो लोचावा 的《蓝色史册》为基础。此外，还用一些从早期西藏学者的著作中提取的片段来加以修饰。因此，这位学者之王，伟大的班智达，拥有许多非凡的著作，但即使后来变得稀有，我们仍然可以见到一些，这源于嘉赛 贤遍的慈悲心。此外，被称为嘉瓦之子的 贤遍塔耶 奥赛 的人，被圣人的预言所涵盖，汇集了堪钦 बोधि सत्त्व 和 लोचेन बैरोचना 的慈悲化身。他从小就唤醒了大乘的种姓，并依靠许多新旧传承的导师，完成了闻思的海洋。密宗道路的暖相显现。特别是，他是一位非凡的人物，能够消除西藏这个时期的巨大衰败。在他年轻的时候，当他还是个孩子，在山上玩耍时，他收到了一份关于阻止桑耶寺火灾的目录，但他忽略了它。后来，当他听到桑耶寺发生火灾时，他感到非常后悔。此外，正如有一份关于阻止拉萨水灾的预言一样，他没有告诉任何人这件事，而是秘密地前往拉萨，并按照预言完成了金刚手降伏傲慢者的闭关等，因此，当时拉萨发生了巨大的水灾，但被阻止了。因此，他是莲花生大师事业的执行者，伟大的伏藏师。起初，他以纯洁的梵行，身着白衣，留着长发。
English
It is said that the five-colored flowers placed as a symbol of faith, only two old people seemed to be able to see all five colors of the flowers, but now only white and yellow are visible. This is stated in the fourth chapter of Rongzompa's biography, which was published in the U-Tsang region. In short, this master is undoubtedly an unparalleled person who resides in the position of a great saint, so all of his scholarly and accomplished biographies cannot be measured by the minds of ordinary people. However, on the common level, as a scholar who unlocked the eight great treasures, this part of his undisputed and widely known scholarly achievements is based on what was written by his direct disciple Yol Gechen Dorje Wangchuk, and based on Go Lotsawa's Blue Annals. In addition, it is also embellished with some excerpts from the writings of early Tibetan scholars. Thus, this king of scholars, the great Pandit, has many extraordinary writings, but even if they later became rare, we can still see some, which came from the compassionate mind of Gyalsay Zhenpen. Furthermore, the one called Gyalwai Sönam Zhenpen Thaye Özer, who is covered by the prophecies of the saints, brings together the compassionate emanations of Khenchen Bodhisattva and Lochen Vairochana. From a young age, he awakened the lineage of the Mahayana, and relying on many masters of both the new and old traditions, he completed the ocean of hearing and thinking. The warm signs of the secret mantra path manifested. In particular, he was an extraordinary person who was able to eliminate the great decline of this period in Tibet. When he was young, as a child playing in the mountains, he received a catalog on how to prevent the fire disaster of Samye Monastery, but he ignored it. Later, when he heard that Samye Monastery had caught fire, he felt great remorse. Furthermore, just as there was a prophecy about preventing the water disaster in Lhasa, he did not tell anyone about it, but secretly went to Lhasa and completed the Vajrapani Subduing Arrogance retreat, etc., according to the prophecy, so at that time, a great water disaster occurred in Lhasa, but it was prevented. Thus, he was the executor of the activities of Guru Padmasambhava, a great Terton. Initially, he lived in pure celibacy, wearing white clothes and with long hair.
Tibetan
ས་ཤིང་། ངེས་མེད་ཀྱི་གནས་སུ་སྒྲུབ་པའི་རྒྱལ་མཚན་འཛུགས་པའི་དགོངས་པ་མངའ་ལ། རྩ་རླུང་དང་བསྐྱེད་རྫོགས་ལ་ནུས་པ་ཐོན་པ་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་གི་ས་གནོན་ངེས་ཞིག་ཡིན་ན་ཡང་། རེས་གཅིག་སྔར་གྱི་ཇོ་འབྲོམ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་དགོངས་བཞེད་ལྟར། རང་རང་སོ་སོའི་ཉམས་ལེན་ལ་གསང་སྔགས་ལས་ཟབ་པ་གང་ཡང་མེད་ཅིང་། གཅིག་པུར་དབེན་པར་བརྟེན་ན་གྲུབ་འབྲས་རེ་མངོན་དུ་འགྱུར་མོད་ཀྱི།བསྟན་འགྲོ་སྤྱི་ལ་མདོ་སྔགས་བཤད་སྒྲུབ་ཞིག་འཛུགས་པས་ཕན་པར་དགོངས་ཞིང་ལྷ་དང་བླ་མ་མཁའ་འགྲོའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐུལ་བ་ལ་བརྟེན་ནས། རང་དོན་གལ་ཆུང་དུ་བཞག །བསྟན་དོན་ཁུར་དུ་བསྣམས་ཏེ།བསྟན་པ་སྤྱིའི་འཇུག་སྲོལ་གྱི་རིམ་པ་སྔར་ཆོས་རྒྱལ་ཆེན་པོས་བཀས་བཅད་པ་ལྟར་སྤྱོད་པ་མཁན་པོའི་ལུགས་དང་། ལྟ་བ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ལུགས་དང་། ཉམས་ལེན་པདྨ་དང་བི་མའི་ལུགས་ལྟར་གསང་སྔགས་ལ་བྱས་ན་སྔ་འགྱུར་པའི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཉིད་དུས་ཀྱི་མཐར་ཡང་ཅུང་ཞིག་དར་རྒྱས་སུ་འགྱུར་སྙམ་པ་ཐུགས་ལ་བཞག་སྟེ། དབུ་རེག་ཞབས་རྗེན་ངུར་སྨྲིག་འཆང་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་དུ་བཞེས་ནས་འདུལ་བའི་གནང་བཀག་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ་བསླབ་པས་རང་བཞིན་ངང་གིས་ཉེས་ལྟུང་ཕྲ་མོས་ཀྱང་མ་གོས་པ་འཕགས་པ་ཉེ་བ་འཁོར་དང་མཚུངས་པར་བསྔགས་འོས་པ། གང་ཟག་སུས་མཇལ་ཀྱང་ཐ་མལ་དུ་འཛིན་པའི་བློ་ལོག་སྟེ་འདི་ནི་འཕགས་པའི་གནས་བརྟན་བཅུ་དྲུག་གི་ནང་ནས་གཅིག་ཡིན་སྙམ་པ་ཕལ་ཆེར་ལ་བྱུང་ཞེས་གླེང་། གཞུང་ལུགས་རྣམས་ཀྱི་ཟབ་དོན་ལ་གཞན་དྲིང་མི་འཇོག་པའི་རྣམ་དཔྱོད་རླབས་ཆེ་བ་ཐོབ་པས་སྔ་འགྱུར་རིང་ལུགས་ཀྱི་ལྟ་གྲུབ་ཟབ་མོའི་ཁྱད་པར་འཛིན་པ་ལ་རྒོལ་བ་གང་གིས་ཀྱང་གླགས་མི་རྙེད་པའི་སྤོབས་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་ཐོབ། ས་དགེ་སོགས་ཀྱི་དགེ་བཤེས་མཁས་པ་དུ་མ་དང་འབེལ་བའི་གཏམ་བྱས་པ་ཙམ་ནས་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་མཁས་པ་ཆེན་པོར་ངེས་པ་རྙེད་དེ་ཞབས་ཀྱི་པདྨོ་གུས་པས་དང་དུ་ལེན་པ་བྱུང་། རྟག་ཏུ་བཤད་སྒྲུབ་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་ཐུགས་གཞོལ་ཤིང་དབུས་གཙང་ཁམས་གསུམ་ཀུན་ཏུ་རྙིང་མའི་དཔེ་རྙིང་གི་བསྡུ་རྩོལ་མཛད་ཅིང་། འདུལ་བ་ཀ་རི་ཀ་ནས་དཔལ་ལྡན་གསང་བ་སྙིང་པོ་དང་། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་བར་གྱི་མདོ་རྒྱུད་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བཤད་གྲྭ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་དེའི་ཆ་རྐྱེན་ཡིག་ཆ་སྤར་དུ་འགོད་པ་སོགས་ཀྱི་ཐུགས་ཁུར་བཞེས། རྡོ་གྲུབ་དབང་རིན་པོ་ཆེས་ལུང་བསྟན་པ་ལྟར་རུ་དམ་རྫོགས་ཆེན་གྱི་གནས་འདིར་ཕེབ་པ་ད
Chinese
至于住处，尊者本具在不定的地方建立修法幢幡之意，且已于气脉明点和生圆次第上获得能力，虽是具有伟大苦行的瑜伽自在之 निश्चित（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）地基，但有时也如以前的乔仲父子（乔沃·杰阿底峡和仲敦巴·嘉瓦坚）的意愿那样，认为各自的实修没有比密咒更深的了，独自在寂静处修行或许会显现一些成就，但为了整个佛法和众生，尊者认为建立显密讲修更为有益，并依于天神、上师、空行母众的劝请，将自身利益置于次要地位，肩负起弘扬佛法的重任，为了使佛法总体的行持次第如以前法王（赤松德赞）所规定那样，行持依止静命论师的宗规，见解依止龙树的宗规，实修依止莲师和毗玛拉米扎的宗规，如果这样行持密法，心想即便在末法时期，宁玛巴的珍贵教法也能稍微兴盛，于是尊者接受了头无覆、足无履、身着袈裟的苦行，并如法修学戒律的开遮，自然而然地连细微的罪过也不沾染，是值得赞颂的如同圣者阿难陀一般的人物。无论谁见到他，都会改变认为他是普通人的想法，大多数人都会说：“这一定是十六尊者中的一位。”尊者获得了不依赖他人的、精通所有经论深意的智慧，因此，对于持有宁玛派深奥见解的特点，任何论敌都找不到破绽，获得了如金刚般的自信。仅仅是与萨迦、格鲁等派的许多格西辩论，他们就确信尊者是位了不起的大智者，于是恭敬地接受尊者的足莲。尊者恒常专注于讲修事业，并在卫藏康区各地搜集宁玛派的古籍，对于从《别解脱经》到《吉祥密集根本续》以及大圆满之间的经续论著，尊者都关切地建立广大的讲修院，以及将相关的辅助资料付梓印刷等事宜。正如多智钦仁波切所预言的那样，尊者来到了如丹佐钦的地方。
English
As for the dwelling place, the尊者 naturally had the intention to establish a banner of practice in an uncertain place, and had already gained ability in the channels, energies, and bindus, and the generation and completion stages. Although he was a certain foundation of a yogi自在（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）who possessed great asceticism, sometimes, like the intention of the former Jo-Brom father and son (Jowo Je Atisha and Dromtönpa Gyalwa Jungne), he thought that there was nothing deeper than secret mantra for each person's practice. Practicing alone in a secluded place might manifest some accomplishments, but for the sake of the entire Dharma and sentient beings, the尊者 thought that establishing both sutra and tantra teachings and practices would be more beneficial. Based on the encouragement of the assembly of gods, gurus, and dakinis, he placed his own interests in a secondary position and took on the responsibility of propagating the Dharma. In order to make the overall practice sequence of the Dharma like that previously decreed by the Dharma King (Trisong Detsen), the practice should rely on the tradition of Abbot Shantarakshita, the view should rely on the tradition of Nagarjuna, and the practice should rely on the tradition of Padmasambhava and Vimalamitra. If the secret mantra is practiced in this way, he thought that even in the degenerate age, the precious teachings of the Nyingma school could be slightly prosperous. Therefore, the尊者 accepted the asceticism of having his head uncovered, his feet unshod, and wearing monastic robes, and properly studied the precepts of the Vinaya, naturally not being stained by even the slightest faults. He was worthy of praise like the venerable Ananda. Whoever met him would change their mind of thinking that he was an ordinary person, and most people would say, "This must be one of the sixteen arhats." The尊者 obtained the wisdom of not relying on others and being proficient in the profound meaning of all scriptures, so no opponent could find fault with the characteristics of holding the profound view of the Nyingma school, and he obtained confidence like a vajra. Just by debating with many Khenpos of the Sakya, Gelug, and other schools, they were convinced that the尊者 was a great and extraordinary scholar, so they respectfully accepted the lotus feet of the尊者. The尊者 constantly focused on the activities of teaching and practice, and collected ancient Nyingma texts throughout Ü-Tsang and Kham. For the sutras and treatises from the Vinaya Karika to the Glorious Guhyagarbha Tantra and the Great Perfection, the尊者 was concerned with establishing large teaching monasteries and printing related auxiliary materials. As predicted by Dodrupchen Rinpoche, the尊者 came to the place of Rudam Dzogchen.