Tibetan
ས་བཞི་བཅུ་ཙམ་ལ་ལོ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བདག་པོ་གཞུང་ནས་ཕོགས་ཆས་གནང་སྟེ་ཟླ་བ་ལྔ་རེ་ཙམ་དང་དྲུག་རེ་བཞི་རེ་ཅི་རིགས་ཀྱི་བར་དུ་བརྐོས་ཏེ། དེ་རྗེས་ལྷ་འབྲུམ་སོགས་ཀྱི་སྟབས་ལོ་ཤས་ལུས་ཤིང་། ཡང་ཁྱི་ལོ་ནས་བརྩམ་ལོ་ལྔའི་བར་དུ་སླར་ཡང་བདག་པོ་གཞུང་ནས་ཕོགས་ཆས་སོགས་སྔ་མ་ལྟར་གནང་སྟེ་ལས་ཚན་ཉི་ཤུ་ཡན་ནས་ལྔ་བཅུ་མན་གྱིས་ཟླ་བ་བཞི་ནས་དྲུག་གི་བར་ཅི་རིགས་ལ་བྲི་བརྐོ་བྱས་པ་གོང་དུ་ཡང་ཅུང་ཟད་སྨྲོས་པ་ལྟར་དང་། ཁྱིམ་སྤར་ཡང་ཉུང་ཤས་བསྐུར་བ་ཡིན་ཅིང་། དེ་དག་གི་སྐབས་སུ་གཞུང་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྱག་རྫས་ཇི་སོང་ནི་གོང་དུ་སྨྲོས་པས་ཤེས་ནུས་ལ། གྲངས་སུ་བཏབ་ན་ལོ་རེ་ལའང་རྒྱ་ཆེན་པོ་འགྲོ་བར་མཐོང་སྟེ། མི་ལྔ་བཅུ་ལ་ཟླ་བཞིའི་ཕོགས་ཙམ་ལའང་ནས་ཁོ་ན་ཁལ་ཉིས་བརྒྱ། རྒྱུག་ཁྲ་ཞོ་གསུམ་རེ་གནང་བས་ཕྱེད་ཉིས་བརྒྱ་སྟེ་ཁལ་སུམ་བརྒྱ་དང་ལྔ་བཅུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པས་དེས་མཚོན་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཞལ་འདེབས་བྱུང་ཚུལ་ནི། གོང་སྨྲོས་ལྟར་དཔལ་སྤུངས་དབོན་སྤྲུལ་རིན་པོ་ཆེ་བླ་གྲ་ནང་གཡེང་མ་བྱུང་ན་སྤར་ཚང་མའི་སྒྲུབ་རྟེན་འབུལ་རྩིས་མཛད་མོད། འོན་ཀྱང་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་རུང་། སྐུ་བཞུགས་སྐབས་སྟོང་ཇ་གཅིག་དང་འཁོར་དྲུག་སུམ་བརྒྱ་ནོན་ངེས། ཞིང་གཤེགས་རྗེས་སྐུ་ཆས་གྲས་ནས་སྟོང་ཇ་ཕྱེད་གཉིས་ལྷག་ཙམ་བཅས་གཉེར་པདྨ་ལེགས་གྲུབ་ཕྱག་ཏུ་ཕུལ་བས་མ་རྩ་བྱས་ནས། སྐྱབས་རྗེ་འཇམ་དབྱངས་མཁྱེན་བརྩེའི་དབང་པོའི་མདུན་ནས་དངུལ་ རྡེལ་ཚད་ལྔའི་བབ། དཔལ་ཡུལ་རྒྱ་སྤྲུལ་རིན་པོ་ཆེའི་མདུན་ནས་རྡེལ་ཚད་བཅུའི་བབ། ལྷ་འབྲང་སྤྲུལ་སྐུ་རྣམ་གཉིས་ནས་རྡེལ་ཚད་ལྔའི་བབ། རྫོགས་ཆེན་མཁན་པོ་དཀོན་མཆོག་འོད་ཟེར་ནས་དངུལ་སྲང་ཉེར་ལྔ། ལྕགས་ལ་མཁན་སྤྲུལ་ནས་བརྒྱད་པ་འཁོར་དྲུག་ལྔ་བཅུ་བཅས་པད་ལེགས་ཕྱག་ཏུ་ཕུལ། དེ་རྗེས་ཀཿཐོག་རྨོག་སྤྲུལ་རིན་པོ་ཆེས་རྡེལ་ཚད་གསུམ་གྱི་བབ། ཞེ་ཆེན་སྤྲུལ་སྐུ་རྣམ་གཉིས་ནས་རྡེལ་ཚད་གསུམ། གླིང་རྗེ་དྲུང་སྤྲུལ་སྐུའི་རྡེལ་ཚད་གསུམ། དཔལ་སྤུངས་པའི་ཆོས་རྗེ་བླ་མ་གསལ་བྱེད་ནས་དངུལ་སྲང་ཉེར་ལྔ། རྟ་གསུམ། བསྟན་པ་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱི་སྦྱིན་བདག་ཨ་ཐུབ་ལ་དཀར་ཚང་ནས་ཇ་བརྒྱད་ལོག་འཁོར་དྲུག་བརྒྱ་ཐམ་པ། འབའ་སྤྲུལ་རིན་པོ་ཆེ་ཐུབ་བསྟན་ཆོས་དཔལ་རྒྱ་མཚོ་དང་རྡོར་སློབ་པདྨ་ནོར་བུ་བཅས་ཧོར་སྟོད་སྨད་ཞལ་འདེབས་འབུལ་སྡུད་མངགས་པའི་སོ་སོ་ནས་ཇ་འཁོར་དྲུག་བརྒྱ་རེ་ཙམ་དང་། གཞན་ཡང་དངོས་པོ་ཕྲ
Chinese
大约四十人，三年间由官府供给薪资，雕刻了大约五个月、六个月、四个月不等的时间。之后因为天花等原因休息了几年。又从狗年开始的五年间，再次由官府像之前一样供给薪资等，以二十以上五十以下的工作量，进行了四到六个月不等的书写雕刻，如前文略有提及。也寄送了少量的家眷。那些时候官府的财物是如何花费的，从前文所述可以得知。如果计算起来，感觉每年花费巨大。仅仅是五十人四个月的薪资，就需要青稞两百卡尔。每人给予三勺粗茶，一半是两百，也就是三百五十卡尔。由此可以推知。第二，关于募捐的情况：如前所述，如果八蚌寺的活佛没有发生内部纠纷，原本计划供养所有印版的供养物。但是，即使受到其他因素的影响，在世时也肯定能负担一百个大茶和三百六十个随从。圆寂后，从遗物中拿出超过两个半的大茶，交给了管家白玛列珠，作为启动资金。从蒋扬钦哲旺波尊者那里获得了五块银元。从白玉嘉色仁波切那里获得了十块银元。两位拉章活佛那里获得了五块银元。佐钦堪布根钦沃色那里获得了二十五两银子。恰拉堪布活佛给予了八个茶和三百五十个随从，交给了白玛列珠。之后，噶陀莫扎仁波切捐赠了三块银元。协庆活佛两位捐赠了三块银元。林吉仲活佛捐赠了三块银元。八蚌寺的法王喇嘛萨杰捐赠了二十五两银子。三匹马。以及整个佛法的施主阿突，拉卡尔仓捐赠了八个茶和六百个随从。派遣巴珠仁波切土登曲帕嘉措和金刚上师白玛诺布前往上下霍尔地区募集捐款，每人募集了大约六百个茶。此外还有一些零星的物品。
English
Approximately forty people were employed for three years, with the government providing salaries and supplies, and they engraved for varying periods of about five, six, or four months. After that, due to smallpox and other reasons, there were a few years of rest. Then, starting from the Year of the Dog, for another five years, the government again provided salaries and supplies as before, and with work units ranging from twenty to fifty, they engaged in writing and engraving for periods ranging from four to six months, as mentioned slightly above. A small number of family members were also sent. How the government's precious resources were spent during those times can be understood from what was mentioned above. If calculated, it seems that a great deal was spent each year. Even just for the salaries of fifty people for four months, two hundred khals of barley alone were needed. Giving each person three zhos of coarse tea, half of two hundred, which is three hundred and fifty khals, was required, so this can be taken as an indication. Secondly, regarding how the donations were received: As mentioned above, if the Palpung Wön Trul Rinpoche had not had internal conflicts within the monastic community, he had planned to offer the support for all the printing blocks. However, even though he was influenced by other factors, while he was alive, he would certainly have been able to provide for one hundred large teas and three hundred and sixty attendants. After his passing, from among his belongings, more than two and a half large teas were given to the caretaker Pema Lekdrup as initial capital. From Kyabje Jamyang Khyentse Wangpo, five silver coins were received. From Palyul Gya Trul Rinpoche, ten silver coins were received. From the two Lha-brang Tulkus, five silver coins were received. From Dzogchen Khenpo Könchok Odzer, twenty-five silver srang of silver were received. Chakla Khen Trul gave eight teas and three hundred and fifty attendants to Pema Lekdrup. After that, Kathok Moktrul Rinpoche donated three silver coins. The two Shechen Tulkus donated three silver coins. Ling Je Drung Trulku donated three silver coins. The Dharma Lord Lama Saljé of Palpung donated twenty-five silver srang. Three horses. And the benefactor of the entire Dharma, Athub of Lhakar Tsang, donated eight teas and six hundred attendants. Bawo Trul Rinpoche Thubten Chöpal Gyatso and Vajra Master Pema Norbu were sent to collect donations in Upper and Lower Hor regions, and each collected about six hundred teas. In addition, there were various small items.
Tibetan
་མོ་ཅི་རིགས་བྱུང་བ་རྣམས་ལས་གོང་གསལ་ཕལ་ཆེར་དམར་ཟོང་འདྲེས་མ་རྟ་ཁལ་སོགས་ཅི་རིགས་འདུག་ཀྱང་། ཀཿཐོག་དང་ཞེ་ཆེན་པ་བླ་མ་གསལ་བྱེད་སྐོར་ནས་གཉེར་ཆེན་བཀྲ་ཤིས་དགེ་ལེགས་ཕྱག་ཏུ་ཕུལ་ནས་ལས་ཚན་ལ་སྤྲད། གླིང་རྗེ་དྲུང་དང་འབའ་སྤྲུལ་སྐོར་གྱི་རྗེ་བླ་མའི་ཕྱག་ཏུ་ཕུལ་ནས་གནང་བ་ལྟར་སོ་སོར་བཀའ་འཛིན་ལྟར་ར་སྤྲད་ནས་བྱིན། ལ་དཀར་ཚང་གི་ཇ་ལོག་འཁོར་དྲུག་བརྒྱ་ཐམ་པ་ཕག་ལོ་བྱི་ལོ་གཉིས་ཀྱི་ཡོན་ཐོབ་བརྩིས་ནས་བདག་གིས་སྤྲད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དགེ་ རྩར་སྨིན་ངེས་སུ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ནས་སོང་བ་ཡིན་ནོ།། ༈ །།ལྕགས་སྟག་ལོར་ཞུ་ཆེན་ལྷག་བསམ་རྒྱལ་མཚན་བོད་དུ་རྒྱལ་དབང་ཀརྨ་པའི་ཞབས་འདེགས་སུ་བྱོན་དགོས་བྱུང་སོང་བའི་རྗེས་ཤིང་རྟའི་བར་གྱི་དབྱར་ངོ་གསུམ་ཙམ་ལ་སྤར་གྱི་འཕྲོས་རྣམས་སྔ་རྒྱུན་ལྟར་བརྐོས་སྐབས། རྫོགས་ཆེན་མཆོག་སྤྲུལ་རིན་པོ་ཆེའི་མདུན་ནས་དམར་ཟོང་རྡེལ་ཚད་ལྔ། ངེད་རང་གིས་ཇ་དངུལ་རྡེལ་ཚད་བཅུ། ཟོང་རྩ་རྡེལ་ཚད་བདུན་བཅས་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱི་འགྲིགས་ལྟར། རྗེས་མ་རྣམས་ཞུ་དག་འཕྲོ་སྐྱོང་མཁས་དབང་བླ་མ་བཀྲ་འཕེལ་དང་ཀརྨ་ཚེ་དཔལ་གཉིས། སྤར་འདིའི་ཐོག་མཐའ་ཀུན་གྱི་དོ་དམ་པ་དགེ་བ་ལ་ཡིད་གཞུངས་པ་དབང་ཕྱུག་རྣམས་ཀྱི་ལག་བརྒྱུད་ལས་ཚན་སོ་སོ་ལ་སྤྲད་ནས་མཐར་དབྱུང་བ་ཡིན་ཅེས་གུ་ཎ་པས་སོ།། ༈ །།རྣམ་དཀར་སྒོ་ཆེན་ཐོག་མར་དབྱེ་བའི་དབུ་ཚུགས་སྐབས་གཉེར་ཆེན་པདྨ་ལེགས་གྲུབ་ཀྱིས་ཞུ་རྟེན་དང་བཅས་ས་སྐྱོང་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་མདུན་དུ་སྙན་སྒྲོན་ཕུལ་བ་བཞིན། བྲིས་རྐོས་ལས་ཚན་རྣམས་ལ་རང་གཞིས་སུ་རྐང་འགྲོའི་ཁྲལ་རིགས་ཆེ་ཕྲ་ཆག་ཡངས་ཀྱི་བདག་རྐྱེན་བྱུང་བར་རྒྱུ་འབྲས་ལ་རྨོངས་པའི་གཏི་མུག་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཟུར་ཟ་ཆེ་ཡང་དགེ་རྩའི་རྒྱབ་སྐྱོར་ཐོག །རྟེན་བཞེངས་མཐར་ཕྱིན་གྱི་ཉེར་ལེན་དུ་སོང་བ་ཞར་བྱུང་གི་འཕྲོས་དོན་ནོ།། །།གསུམ་པ་ཞུ་དག་བྱས་ཚུལ་མདོ་ཙམ་བརྗོད་པ་ནི། འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་མཛོད་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་དཔྱད་པ་གསུམ་གྱིས་དག་པར་གཏན་ལ་འབེབ་ནུས་པ་ནི་རྗེ་བླ་མ་རྣམ་གཉིས་ཉིད་མ་གཏོགས་ གཞན་གཏན་ནས་མི་སྲིད་པ་ཡིན་པས། རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་གཉེར་མཛོད་ཚེ་རིང་དོན་གྲུབ་དཔལ་སྤུངས་པའི་འཁྲུན་གཅོད་ལ་བྱོན་སྐབས་འདིའི་ཞུ་དག་གི་ཁུར་ལེན་བདག་ལ་དགོས་ཚུལ་བཀའ་ནན་ཕེབས་ཀྱང་། བདག་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེར་མཐའ་གཅིག་ཏུ་གུས་ཤིང་བླ་མའི་ཞབས་འདེགས་སུ་འགྱུར་ན་རེ་བ་དེ་བས་ཆེ་བྱར་མེད་པར་ཤེས་ཀྱང་།
Chinese
各种各样的物品中，上述的大部分是掺杂红货的马匹驮运等各种物品。从噶托和协庆巴喇嘛光明（Gyaltsen）方面，献给了总管扎西德勒（Tashi Gelek），并交给了工作组。关于林杰仲（Lingje Drung）和阿珠古（Ba Trulku）方面，献给了上师仁波切，按照赐予，各自像持有圣旨一样交给了他们。拉噶家族的六百块砖茶，算作猪年和鼠年两年的供养，我交给了他们。像这样，所有的物品都肯定会成熟为善根，从各个方面都送出去了。 铁虎年（某年），协庆拉森嘉灿（Zhuqing Lhaksam Gyaltsen）前往藏地，需要为嘉瓦噶玛巴服务。之后，在木兔年之间的三个夏季左右，像以前一样雕刻剩余的印版时，从佐钦图古仁波切（Dzogchen Tulku Rinpoche）那里获得了五个单位的红货。我自己获得了十个单位的茶叶银子，七个单位的货物资本，按照之前的规矩。之后，校对和延续的学者喇嘛扎培（Lama Tashi Phuntsok）和噶玛才培（Karma Tshepel）两人，以及对这个印版的始终进行管理，对善事有信心的旺秋（Wangchuk）等人，通过他们的手交给了各个工作组，最终完成了。古纳巴（Gunapa）如是说。 最初开启南喀大门（Namkha's main gate）时，总管白玛列珠（Pema Lekdrup）带着礼物，向萨迦统治者曲吉嘉波（Sakya Chokyi Gyalpo）禀告。对于书写雕刻工作组的成员，在各自的家乡，发生了大小不等的步行税收减免等帮助，虽然被对因果愚昧无知的人们大大嘲笑，但在善根的支持下，最终成为了完成寺庙建设的助缘，这是顺便提到的额外意义。 第三，简要讲述校对的方式：像这样深奥广大的法藏，能够通过三种审查来确定其纯正性，除了两位上师仁波切之外，其他人根本不可能做到。因此，当总管策仁顿珠（Tsering Dondrup）前往白玉寺（Palpung）进行决断时，强烈要求我承担校对的重任。我始终对尊贵的教法无比恭敬，如果能成为上师的助手，那当然更好，但...
English
Among the various items that came about, most of the aforementioned were mixed red goods, horse loads, and other various items. From the Katok and Zhechenpa Lama Gyaltsen side, it was offered to the steward Tashi Gelek and handed over to the work team. Regarding Lingje Drung and Ba Trulku, it was offered to the Lama Rinpoche, and according to the grant, it was handed over to them separately as if holding a decree. The six hundred bricks of tea from the Lakar family were counted as offerings for the two years of the Pig and Rat years, and I handed them over. In this way, all the items will surely ripen into virtue and have gone out from all directions. In the Iron Tiger year (a certain year), Zhuqing Lhaksam Gyaltsen had to go to Tibet to serve Gyalwang Karmapa. Afterwards, when carving the remaining printing blocks as before for about three summers between the Wood Rabbit year, five units of red goods were obtained from Dzogchen Tulku Rinpoche. I myself obtained ten units of tea silver and seven units of goods capital, according to the previous rules. Afterwards, the scholars Lama Tashi Phuntsok and Karma Tshepel, who were in charge of correcting and continuing, and Wangchuk, who managed the beginning and end of this printing block and had faith in virtue, handed them over to each work team through their hands, and finally completed it. Gunapa said so. When the Namkha's main gate was first opened, the steward Pema Lekdrup, with gifts, reported to Sakya Chokyi Gyalpo. For the members of the writing and carving work team, in their respective hometowns, there were benefits such as reductions in the large and small walking taxes, etc., but although they were greatly ridiculed by those who were ignorant of cause and effect, with the support of virtue, it eventually became an auxiliary condition for completing the construction of the temple, which is an additional meaning mentioned in passing. Third, briefly describe the method of proofreading: Such a profound and vast Dharma treasury, being able to determine its purity through three reviews, is simply impossible for anyone other than the two Lamas Rinpoche. Therefore, when the steward Tsering Dondrup went to Palpung Monastery to make a decision, he strongly requested that I take on the responsibility of proofreading. I am always extremely respectful to the precious teachings, and if I could become an assistant to the Lama, that would be even better, but...