Tibetan
གཡས་ནས་སྤྲོས། ཧཱུྃ་གི་གླུ་སྙན་ལ་རིང་བར་བླངས་ཏེ་ཕྱིའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཁེངས། སྣ་བུག་གཡོན་ནས་ནང་དུ་ཞུགས་པས་ལུས་ཀྱི་ནང་ཁེངས་པར་བསྒོམས་པས་ཕྱི་ནང་ཧཱུྃ་གི་རང་བཞིན་དུ་འཆར་བ་ནི་རྒྱས་ ཐེབས་པ་སྟེ་དེ་དག་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲོལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། སྙིང་གའི་ཧཱུྃ་ལས་ཧཱུྃ་མཐིང་དྲག་རྩུབ་རྣོ་མྱུར་ཐོག་ལྟ་བུ་མང་པོས་ཡུལ་སྣང་དང་ལུས་ལ་ཕུག་སྟེ་ཁྲལ་ཁྲོལ་དུ་སོང་བར་བསམ། ཧཱུྃ་དྲག་པོར་བརྗོད་པས་དེ་དག་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཉམས་འཆར་ན་རྩལ་འབྱོངས་པ་སྟེ་སྣང་བ་འོད་གསལ་དང་ཕུང་པོ་འཇའ་ལུས་སུ་གྲོལ་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། མདུན་དུ་ཤིང་བུ་ལྟ་བུའི་དམིགས་རྟེན་ལ་སྙིང་གའི་ཧཱུྃ་ལས་སྤྲོས་པའི་ཧཱུྃ་གི་ཕྲེང་བ་དཀྲིས་ཤིང་བསྐོར། ཡང་བཤིགས་ནས་ནང་དུ་སྡུད་པའི་འགྲོ་ལྡོག་ལ་སྦྱང་ཞིང་ཧཱུྃ་གླུ་བླངས་པས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ནི་མཉེན་བཙལ་བ་སྟེ་སེམས་ཤིན་སྦྱང་ཐོབ་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །བཞི་པ་ནི། རང་གི་ལུས་དང་རླུང་སེམས་གཅིག་དྲིལ་ཧཱུྃ་ཡིག་སྔོན་པོའི་རྣམ་པར་མདུན་གྱི་ལམ་སྲིན་མོ་འགྲོས་སུ་ཞུགས་ནས་ཇེ་རིང་སོང་ཞིང་སླར་ཚུར་ཞུགས་ཏེ་རང་གནས་སུ་སླེབ་པའི་འགྲོ་ལྡོག་སྤེལ་མར་སྦྱངས་པས་རྣམ་རྟོག་རང་ཤུགས་སུ་ཆོད་ཅིང་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་སྐྱེ་བ་ནི་ལམ་དུ་གཞུག་པའོ། །དེ་དག་གི་དགོས་པ་ནི། ཐུན་མོང་དུ་ངག་གི་སྡིག་པ་འདག་ཅིང་བར་ཆད་ཞི། ཁྱད་པར་ངག་གི་མངོན་ཞེན་ལྡོག་པས་འཁོར་བར་མི་ལྟུང་། མཐར་ཐུག་གསུང་ རྡོ་རྗེ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུར་གཉིས་སུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་སེམས་སྦྱོང་བ་ལ། ཐལ་འགྱུར་ལས། སེམས་ནི་དང་པོ་བྱུང་ས་དང་། །བར་དུ་གནས་དང་ཐ་མར་འགྲོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་ལ་བརྟག་དཔྱད་ན། །སེམས་སྦྱོང་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཤེས། །ཞེས་པ་ལྟར་གསུམ་ལས་དང་པོ་ནི། སེམས་ཞེས་བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་མྱོང་བ་པོ་རིག་རིག་འགྱུ་འགྱུ་བ་འདི་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་རང་ལུས་སྟོད་སྨད་སྣང་སྟོང་གང་ལས་བྱུང་དང་། འཚོལ་བྱ་འཚོལ་བྱེད་ལ་བལྟས་ཤིང་དཔྱད། གཉིས་པ་སེམས་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ལུས་ཀྱི་ཆ་ཤས་སོགས་གང་ལ་གནས། དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་བྱེད་ལས་ངོ་བོ་གང་གིས་མཚོན་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད། གསུམ་པ་སེམས་ཝལ་གྱིས་ཤར་ནས་ཡལ་གྱི་སོང་སྙམ་བྱེད་པ་འདི་གང་དུ་འགྲོ་བརྟགས་པས་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་སྣང་སྟོང་ཡོད་མེད་གང་ལས་ཀྱང་མ་བྱུང་། གང་ལའང་མི་གནས། གང་དུའང་མི་འགྲོ་བའི་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་ཤེས་པ
Chinese
从右边开始散发。以悠扬而绵长的声音唱诵（ཧཱུྃ，梵文天城体： हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字之歌，充满所有外在显现。观想从左鼻孔进入，充满身体内部，内外都显现为（ཧཱུྃ，梵文天城体： हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字的自性，这是增长。 这些都需要在无自性的状态中解脱。第二是，从心间的（ཧཱུྃ，梵文天城体： हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字发出许多深蓝色、猛烈、粗暴、锐利、快速如闪电般的（ཧཱུྃ，梵文天城体： हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字，刺穿外境显现和身体，想象它们粉碎消散。以猛烈的声音念诵（ཧཱུྃ，梵文天城体： हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字，如果生起对这些无自性的体验，那就是技巧成熟，需要将显现解脱为光明，将蕴解脱为虹身。第三是，在面前如木棍般的所缘物上，从心间的（ཧཱུྃ，梵文天城体： हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字散发出的（ཧཱུྃ，梵文天城体： हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字之鬘缠绕并环绕。再次摧毁并收摄回内部，练习这种出入，唱诵（ཧཱུྃ，梵文天城体： हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字之歌，使心变得堪能，这就是寻求调柔，需要获得心的轻安。第四是，将自己的身体、气和心合一，观想为蓝色（ཧཱུྃ，梵文天城体： हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字，进入前方如罗刹女行走的道路，变得越来越长，然后再次返回，交替练习这种出入，自生斩断分别念，生起乐明无分别的体验，这就是进入道。这些的必要是，共同而言，能清净语的罪业，平息障碍。特别而言，能逆转语的执着，因此不会堕入轮回。究竟而言，语 会无二地转变为金刚圆满报身。第三，修习心。出自《现观庄严论》：心最初生于何处，中间住于何处，最终去往何处。像这样对三者进行观察，就能调伏心，了解心的实相。如是三者中的第一者是，所谓的心，这个体验所有苦乐、觉知、移动的事物，是从内外器情、自身上下、显现空性中的何处产生的呢？观察并思考能寻者和所寻之物。第二者是，心住在内外器情、身体的组成部分等何处呢？以何种形状、颜色、作用、本体来表示呢？进行观察和思考。第三者是，这个心好像突然出现又消失一样，它去向何处呢？通过观察，发现它既不从内外器情、显现空性、存在非存在中产生，也不住在任何地方，也不去向任何地方，从而认识到它是无根无基的。
English
Begin by emanating from the right. Sing the song of Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体： हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) melodiously and at length, filling all external appearances. Meditate that it enters from the left nostril, filling the inside of the body, so that both inside and outside appear as the nature of Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体： हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), which is expansion. These need to be liberated in a state of no self-nature. Secondly, from the Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体： हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) at the heart, many dark blue, violent, rough, sharp, and swift Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体： हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽)s like lightning pierce the objective appearances and the body, imagining them shattering and dissipating. By uttering the Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体： हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) forcefully, if the experience of their lack of self-nature arises, then skill is perfected, and there is a need to liberate appearances into clear light and the aggregates into the rainbow body. Thirdly, on a support like a wooden stick in front, a garland of Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体： हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽)s emanated from the Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体： हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) at the heart winds around and encircles it. Again, destroy it and gather it inward, practicing this going and returning, and singing the song of Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体： हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), making the mind workable, which is seeking pliancy, and there is a need to attain suppleness of mind. Fourthly, unite one's body, wind, and mind, visualizing them as a blue Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体： हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) syllable, entering the path in front like a demoness walking, becoming longer and longer, and then returning again, alternately practicing this going and returning, spontaneously cutting off conceptual thoughts, and generating the experience of bliss-clarity non-conceptuality, which is entering the path. The necessity of these is that, in general, they purify the sins of speech and pacify obstacles. In particular, they reverse the attachment to speech, so one does not fall into samsara. Ultimately, speech will indivisibly transform into the Sambhogakaya, the Vajra Enjoyment Body. Third, training the mind. From the Abhisamayalankara: Where does the mind first arise, where does it dwell in the middle, and where does it go in the end? By examining these three in this way, one trains the mind and understands the nature of the mind. Of these three, the first is: where does this so-called mind, which experiences all happiness and suffering, awareness, and movement, arise from among the internal and external environment, one's own body above and below, and appearance and emptiness? Observe and contemplate the seeker and the sought. The second is: where does the mind reside among the internal and external environment, the parts of the body, etc.? What shape, color, function, or essence represents it? Examine and contemplate. The third is: where does this mind, which seems to suddenly appear and then vanish, go? Through observation, it is discovered that it does not arise from anything among the internal and external environment, appearance and emptiness, existence and non-existence, nor does it reside anywhere, nor does it go anywhere, thereby recognizing that it is rootless and baseless.
Tibetan
་སྟེ་མདོར་ན་སེམས་ཀྱི་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་གཏན་ལ་མ་ཕེབ་ཀྱི་བར་དུ་འབད་པ་ཆེན་པོས་བརྟག་ཅིང་དཔྱད་ནས་བཙལ། དེ་དག་གི་དགོས་པ་ནི། ཐུན་མོང་དུ་ཡིད་ཀྱི་སྡིག་པ་འདག་ཅིང་བར་ཆད་ཞི། ཁྱད་པར་ཡིད་ཀྱི་མངོན་ཞེན་ ལྡོག་པས་འཁོར་བར་མི་ལྟུང་། མཐར་ཐུག་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་གཉིས་སུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་རྣལ་དུ་དབབ་པ་ནི། དམིགས་པ་སེམས་ཚོལ་གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་ལུས་ཅི་བདེ། ངག་བཟོ་མེད། སེམས་རྟོག་མེད་རང་ལུགས་སུ་སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་དང་སྤང་བྱ་དང་གཉེན་པོའི་མཚན་མ་གང་ལ་ཡང་མི་རྟོགས་པར་འཇོག་པ་སྟེ། རྣལ་མ་ནི་མ་བཅོས་པའ་ིདོན་དང་། དབབ་པ་ནི་དེ་ལ་རང་བབས་སུ་འཇོག་བའི་དོན་ཏེ། དགོས་པ་ནི་གནས་སྐབས་སུ་སྒོ་གསུམ་རྣལ་དུ་ཕེབས་པས་འབྱུང་བ་མི་འཁྲུག་ཅིང་ནད་རྐྱེན་མི་འབྱུང་བ་དང་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གཏན་ལ་གནས། མཐར་ཐུག་སྒོ་གསུམ་གྱི་འཛིན་པ་རང་དག་ཏུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་སོར་གཞུག་ནི། སྔར་རྣལ་དུ་ཕབ་པའི་སེམས་ཉིད་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པར་གནས་པ་དེ་ཉིད་སྤྱོད་ལམ་ཞི་བ་ཉན་ཐོས། བར་མ་བྱང་སེམས། དྲག་པོ་ཁྲོ་བོའི་ལྟ་སྟངས་དང་རྣམ་འགྱུར་གྱིས་རིམ་གྱིས་ཁྲིད་དེ་ཚོགས་དྲུག་གི་ཤེས་པ་ཇི་ལྟར་ཤར་བ་སྤྲོ་བསྡུ་བྲལ་བར་རང་སོར་བཞག་པས་རྐྱེན་སྣང་རང་གི་ངོ་བོ་གསལ་ཡང་མི་རྟོགས་པའི་ངང་མ་ཤོར་བ་དང་། ཤར་ཙམ་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པ་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཆུ་ཟླ་ལྟར་རྟོགས་པ་དང་། རང་བྱུང་རང་ ཤར་སྤྲོས་བྲལ་བསལ་བཞག་མེད་པ་ཆུ་རླབས་རྒྱ་མཚོར་ཐིམ་པ་ལྟར་རྟོགས་པ་ལ་བསླབ། དགོས་པ་ནི། གནས་སྐབས་སུ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་དང་ལྡན་པའི་ཞི་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བས་སྡུག་བསྔལ་དང་ཉོན་མོངས་རགས་པ་གནོན། མཐར་ཐུག་ལྷག་མཐོང་ཀ་དག་གི་དོན་རྟོགས་པས་ཉོན་མོངས་རགས་པ་རྣམས་འཇོམས་ཤིང་ཡང་དག་པའི་ལམ་སྲོལ་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དངོས་གཞི་ལ་གཉིས། སྡོམ་གྱི་མདོར་བསྟན། དེའི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལྟ་བས་ནས་རང་ལ་རྙེད༔ ཅེས་གསུངས་ཏེ། གྲོང་ཁྱེར་རྒྱུན་གཅོད་ཀྱི་ལྟ་བས་ཐག་བཅད། ཉིན་མཚན་ཁ་སྦྱོར་གྱི་སྒོམ་པས་ཉམས་སུ་བླང་། སྣང་བ་དབང་སྒྱུར་གྱི་སྤྱོད་པས་བོགས་འབྱིན། བྱ་བྲལ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་རང་ལས་རྙེད་པ་བཞིར་འདུས་པས་དེ་རྣམས་རིམ་བཞིན་བཤད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། ལྟ་བས་ཐག་བཅད་པ། སྒོམ་པས་ཉམས་སུ་ལེན་པ། སྤྱོད་པས་བོགས་འབྱིན་པ། འབྲས་བུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་
Chinese
总而言之，在尚未确定心的生处三界之前，要以极大的努力进行观察、分析和寻找。这些的必要是：共同而言，能消除意的罪业，平息障碍；特别而言，能使意的执着颠倒，从而不堕入轮回；最终而言，心与金刚法身无二无别。第二，安住于本然：不作意任何对境或寻觅心，身体放松，语言不做作，心无念，安住于自性，不对显现、空性、应舍弃和对治的相状作任何分别。本然是不造作之义，安住是安住于其自性之义。必要是：暂时而言，三门安住于本然，四大不紊乱，不生疾病和灾难，安住于自性之禅定；最终而言，三门之执着自然解脱。第三，返回本位：先前安住于本然的心性，在明朗而不作意中安住，以寂静的声闻、中等的菩萨、猛烈的忿怒尊的姿态和神情逐渐引导，六识如何生起，不取不舍地安住于自位，使因缘显现的自性明朗而不失去不作意的状态；并且在显现的瞬间，就了知其自性不成立，显空无别如水中月；以及学习证悟自生自显、离戏、无取舍，如水波融入大海。必要是：暂时而言，生起具有乐明无念之体验的殊胜寂止，从而压制粗大的痛苦和烦恼；最终而言，证悟胜观本来清净之义，从而摧毁粗大的烦恼，进入正确的道轨。第二，正行分二：总的以偈颂方式宣说，详细解释其意义。第一是：以见而断定，乃至从自身获得。如是说，以断绝城邑的见解而断定，以日夜双运的修持而体验，以掌控显现的行为而增进，从无为任运的果中从自身获得，总摄为四，故将依次宣说这些。第二分四：以见解断定，以修持体验，以行为增进，果任运成就。
English
In short, until the origin of the mind, the three realms, are definitively determined, one should diligently examine, analyze, and search. The necessity of these is: generally, to purify the sins of the mind and pacify obstacles; particularly, to reverse the mind's clinging, thereby not falling into samsara; ultimately, the mind becomes inseparable from the Vajra Dharmakaya. Second, settling into the natural state: without focusing on any object or searching for the mind, the body is relaxed, speech is unforced, the mind is without thought, abiding in its own nature, without discriminating between appearance, emptiness, what should be abandoned, and the characteristics of antidotes. Naturalness means unartificial, and settling means abiding in its own state. The necessity is: temporarily, the three doors settle into the natural state, the elements are not disturbed, diseases and calamities do not arise, and one abides in the natural state of meditation; ultimately, the clinging to the three doors is naturally liberated. Third, returning to the original state: the mind-essence that was previously settled into the natural state, abiding in clarity and non-conceptuality, is gradually guided by the demeanor and expressions of the peaceful Shravaka, the intermediate Bodhisattva, and the fierce Wrathful Deity. How the six consciousnesses arise, without acceptance or rejection, one abides in one's own position, so that the self-nature of conditioned appearances is clear without losing the state of non-conceptuality; and at the moment of appearance, one realizes that its self-nature is not established, appearance and emptiness are inseparable like the moon in water; and one learns to realize that self-arising, self-manifesting, free from elaboration, without acceptance or rejection, is like a wave dissolving into the ocean. The necessity is: temporarily, a special Samatha arises with the experience of bliss, clarity, and non-thought, thereby suppressing gross suffering and afflictions; ultimately, realizing the meaning of Vipassana's original purity, thereby destroying gross afflictions and entering the correct path. Second, the main part has two sections: stating the summary in verses, and explaining its meaning in detail. The first is: "Through view, one ascertains, and from oneself, one obtains." As it is said, one ascertains through the view that cuts off the city, one experiences through the practice of uniting day and night, one enhances through the conduct of mastering appearances, and one obtains from oneself the fruit of effortless accomplishment. These are summarized into four, so these will be explained in order. The second has four sections: ascertaining through view, experiencing through practice, enhancing through conduct, and the fruit of effortless accomplishment.