Tibetan
་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་འདི་ནི་ཆོས་གང་ཡང་མི་སྒོམ་པ་ལགས་སོ། ཞེས་དང་། མདོ་དང་རྒྱན་གཉིས་ཀ་མཐུན་པར། འདི་ལ་གསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །བཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་བལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་པ་ལྟར་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག །རྗེས་ཐོབ་ཏུ། སྡུད་པ་ལས། བདག་ནི་མཉམ་པར་བཞག་ཅེའམ་ལངས་ཞེས་རློམས་སེམས་མེད། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པའི་བློས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཅི་ནུས་བསགས་པ་ལས་གོམས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་དེའི་འབྲས་བུ་བསྟན་ཅིང་མཚམས་སྦྱར་བ་ན། རྣམ་རྟོག་ཞི་ནས་གཞི་རུ་བཟུང༔ ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་སྒོམ་པ་གོམས་པ་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འཚུབ་མ་མཐའ་དག་ཞི་ཞིང་གཤིས་ཀྱི་ཐོག་ཏུ་ཇི་ཙམ་འདོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་གནས་པས་ལུས་སེམས་ལས་སུ་རུང་། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལྷག་གེར་མཐོང་ཞིང་རིག་པར་འགྱུར་ཏེ། སྡུད་པ་ལས། ནམ་མཁའ་མཐོང་ཞེས་སེམས་ཅན་ཚིག་ཏུ་རབ་བརྗོད་པ། ། ནམ་མཁའ་ཇི་ལྟར་མཐོང་སྟེ་དོན་འདི་བརྟག་པར་གྱིས། །དེ་ལྟར་ཆོས་མཐོང་བ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན། །ཅེས་དང་། དབུ་མ་བདེན་ཆུང་ལས། མ་མཐོང་བ་ཉིད་དེ་མཐོང་བར། །ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་མདོ་ལས་གསུངས། །ཞེས་སོ། །ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་གི་ལམ་དེས་སྒྲིབ་པ་གཉིས་པོ་དྲུངས་ཕྱུང་སྟེ། སྤྱན་ལྔ་དང་། མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག །མི་བརྗེད་པའི་གཟུངས། ཆགས་ཐོགས་མེད་པའི་སྤོབས་པ། རླུང་སེམས་ལ་དབང་འབྱོར་བའི་རྫུ་འཕྲུལ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སོགས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་ཡོན་ཏན་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་འགྲུབ་པ་དང་། ལམ་ལྔ་པོ་དང་ས་བཅུ་པོ་རྣམས་རིམ་གྱིས་བགྲོད་ཅིང་དེ་དག་གི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པར་འགྱུར་པ་སྟེ། དེའང་དང་པོར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་དྲོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མ་ཐོབ་བར་སྦྱིན་སོགས་ཚོགས་གཉིས་ལ་འབད་པ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བའི་ཚོགས་གསོག་པ་ནི་ཚོགས་ལམ་སྟེ། དེ་ལ་གསུམ་ལས་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུར་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བཞི། འབྲིང་པོར་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི། ཆེན་པོར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་གཙོ་བོར་བསྒོམ་པའོ། །ཚོགས་ལམ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་ན་བདེན་པ་བཞི་རྟོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་སྒོམ་བྱུང་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ངེས་ འབྱེད་ཡན་ལག་རྣམ་བཞི་སྐྱེ་བ་སྟེ། བདེ
Chinese
般若波罗蜜多的禅修，实际上是不修任何法。正如经部和庄严论一致所说：此中无可昭示之物，亦无少许可安立之物，于真实如是观，如是见则得解脱。如是恒常安住于平等舍。后得时，《摄颂》中说：我已安住或起立，毫无骄慢之念。为何如此？因已完全了知诸法之自性。如是所说，以了知一切法如幻之智慧，尽力积聚福德资粮，由此达到极纯熟之境地时，将获得对三摩地的稳固。第三，指示其果并作总结：念头止息而安住于基。如是所说，如是禅修纯熟后，一切分别念的喧嚣止息，并能随心所欲地安住于本性之中，从而身心堪能。以不见之方式，清晰地见到真实智慧之体性，并能觉知。如《摄颂》中说：众生口中常说见虚空，当细察虚空如何见？如是如来亦示现见法。以及《中观真小论》中说：不见即是见，极深奥之经中说。如是。以方便与智慧双运之道，连根拔除二障，次第成就五眼、六神通、不忘陀罗尼、无碍辩才、调伏风心之神变、法之流的等持等暂时和究竟的功德。次第行持五道和十地，并获得它们的功德。其中，首先从发起菩提心开始，在未获得暖位智慧之前，努力行持布施等二资粮，积累顺解脱分的善法资粮，即是资粮道。其中，资粮道又分三种，小资粮道主要修持四念住，中资粮道主要修持四正断，大资粮道主要修持四神足。当资粮道达到极致时，生起与证悟四谛相顺的修所生世间智慧，即四加行位。
English
The meditation on Prajñāpāramitā is actually not meditating on any dharma. As both the Sutras and the Ornament agree: There is nothing to be revealed here, nor is there anything to be established. Look at reality as it is, and seeing it as it is, one is liberated. Thus, always abide in equanimity. In the post-meditation period, the *Compendium* says: "I have abided or arisen," there is no prideful thought. Why is that? Because the nature of all dharmas is fully known. As it is said, with the wisdom that knows all dharmas as illusory, accumulate as much merit as possible, and when this reaches the ultimate state of familiarity, stability in samādhi will be attained. Third, indicating its result and summarizing: "Thoughts subside and abide in the ground." As it is said, when meditation becomes familiar, all the noise of conceptualization subsides, and one can abide in the nature as long as one wishes, thus making body and mind workable. The essence of true wisdom is clearly seen and realized in a way that is invisible. As the *Compendium* says: "Beings often say they see the sky, but how does one see the sky? Consider this. Thus, the Tathāgata also showed the seeing of dharma." And the *Madhyamaka True Small Treatise* says: "Not seeing is seeing, as stated in the extremely profound Sutra." Thus, by the path of the union of skillful means and wisdom, the two obscurations are uprooted, and the temporary and ultimate qualities such as the five eyes, the six superknowledges, the unfailing dhāraṇī, the unobstructed eloquence, the magical powers of controlling wind and mind, and the samādhi of the flow of dharma are gradually accomplished. The five paths and the ten bhūmis are traversed in sequence, and their qualities are attained. Among these, first, from the generation of bodhicitta, until the wisdom of heat is attained, effort is made in the two accumulations of generosity, etc., and the accumulation of virtuous accumulations in accordance with liberation is the path of accumulation. Among these three, in the small path of accumulation, the four mindfulnesses are mainly meditated upon; in the intermediate path of accumulation, the four right abandonments are mainly meditated upon; and in the great path of accumulation, the four legs of magical power are mainly meditated upon. When the path of accumulation reaches its peak, the worldly wisdom arising from meditation, which is in accordance with the realization of the four truths, arises, namely, the four limbs of application.