Tibetan
་དང་བཅས་ པའོ། ཁྱད་ཆོས་བཞི་ནི། རང་རང་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་བྲལ་བ། གྲོགས་འཁོར་གསུམ་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པ། བྱེད་ལས་གཞན་གྱི་འདོད་དོན་རྫོགས་པར་བྱེད་པ། དེ་ལྟར་བྱས་ནས་ཆོས་བསྟན་པས་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་བྱང་ཆུབ་གསུམ་གང་རུང་དུ་སྨིན་པར་བྱེད་པའོ། །རབ་དབྱེ་ནི། སྦྱིན་པ་སོགས་དྲུག་པོ་རེ་རེ་ལའང་སྦྱིན་སོགས་དྲུག་རེར་དབྱེ་ན། གཞན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་འགོད་པ་སྦྱིན་པའི་སྦྱིན་པ་སོགས་སོ་སོའི་སྦྱིན་པ། དེ་བཞིན་དུ་རང་རང་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་མ་གོས་པར་སྤྱོད་པ་སོ་སོའི་ཚུལ་ཁྲིམས། རང་རང་གི་དཀའ་སྤྱད་བཟོད་པས་སྤྱོད་པ་སོ་སོའི་བཟོད་པ། དགའ་སྤྲོ་དང་བཅས་པས་སྤྱོད་པ་སོ་སོའི་བརྩོན་འགྲུས། དེ་ལྟར་བརྩོན་པས་སེམས་ཟིན་ཏེ་གཞན་དུ་མི་གཡེང་བས་སྤྱོད་པ་སོ་སོའི་བསམ་གཏན། འཁོར་གསུམ་མི་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པ་སོ་སོའི་ཤེས་རབ་སྟེ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་བར་མངོན་རྒྱན་ལས་བཤད་ཅིང་། དེར་མ་ཟད་མདོ་སྡེ་བསྐལ་བཟང་ལས་དབྱེ་བ་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་བ་སོགས་སོ། །གྲངས་ངེས་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱི་བསྒྲུབ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བསླབ་པ་གསུམ་དུ་འདུ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཏུ་གྲངས་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ལས་ ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལས་དགེ་སྦྱོང་དུ་བྱེད་པའི་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བས་བཟོད་པ་སྟེ། དེ་གསུམ་ནི་རྒྱུ་དང་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་སྒོ་ནས་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པར་བསྡུས་སོ། །བསམ་གཏན་ནི་ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་དང་། ཤེས་རབ་ནི་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པར་བསྡུས་ལ། བརྩོན་འགྲུས་ནི་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲོགས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །སྒྲུབ་ཚུལ་ནི་མདོ་རྒྱན་ལས། རེ་བ་མེད་པའི་སྦྱིན་པ་དང་། །ཡང་སྲིད་མི་འདོད་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། །ཐམས་ཅད་ལ་ནི་བཟོད་པ་དང་། ཡོན་ཏན་ཀུན་སྡུད་བརྩོན་འགྲུས་དང་། །དེ་བཞིན་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་མིན། །ཤེས་རབ་ཐབས་དང་ལྡན་པ་ཡིན། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་ལ། །བརྟེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་སྦྱོར། །ཞེས་སོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དམ་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པར་ཉམས་སུ་བླང་དགོས་ཏེ། རྟེན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པ། དངོས་པོ་དམ་པ་སྤྱིན་སོགས་ཕྱོགས་རེ་མ་ཡིན་པར་གཞི་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པ། ཆེད་དུ་བྱ་བ་དམ་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སྦྱོར་བ། ཐབས་དམ་པ་འཁོར་གསུམ་མི་རྟོག
Chinese
等。四种特点是：远离各自的相违品；被不分别三轮的智慧所摄持；作用是成办他人的意愿；如此行持后，通过宣说佛法使所化众生的相续成熟为三种菩提中的任何一种。分类是：布施等六者各自又可分为布施等六种。将其他六度安立为布施的布施等各自的布施。同样，不被各自的相违品所染污而行持是各自的戒律。以各自的难行能忍受而行持是各自的忍辱。以欢喜愉悦而行持是各自的精进。如是精进，心被摄持而不散乱于他处而行持是各自的禅定。以不分别三轮的方式行持六度是各自的智慧，总共变为三十六种，这是《现观庄严论》中所说的。不仅如此，《贤劫经》中还出现广大的分类等等。数量决定是：菩萨的修持之法全部归纳为三学，依此而决定为六度。因为通过布施而远离对受用的贪执，从而使戒律圆满。由此而具有四种修持善法的功德，即是忍辱。这三者从因、体性、差别的角度归摄于增上戒学。禅定归摄于增上定学，智慧归摄于增上慧学。精进则是所有这些的助伴。修持之法如《宝性论》云：无期望的布施，不欲求轮回的戒律，对一切的忍辱，汇集一切功德的精进，如是禅定非无色，智慧具有方便。六度，依止者们应如实修持。所有这些也必须具备六种殊胜，即：所依殊胜是具有菩提心；本体殊胜是不偏执于布施等任何一方，而是应用于一切基础；目的殊胜是为了所有众生的利益而行持；方便殊胜是不分别三轮。
English
etc. The four characteristics are: being free from their respective contradictory factors; being seized by the wisdom that does not conceptualize the three circles; the function is to accomplish the wishes of others; having acted in this way, by teaching the Dharma, the continuum of the beings to be tamed matures into any of the three bodhi. The divisions are: each of the six, such as generosity, can also be divided into six, such as generosity. Establishing the other six perfections as the generosity of generosity, etc., each of the generosity. Similarly, practicing without being defiled by their respective contradictory factors is each of the ethics. Practicing with their respective hardships and endurance is each of the patience. Practicing with joy and pleasure is each of the diligence. Thus, by striving, the mind is seized and does not wander elsewhere, and practicing is each of the meditation. Practicing the six perfections in a way that does not conceptualize the three circles is each of the wisdom, which becomes thirty-six in total, as stated in the Ornament for Clear Realization. Moreover, vast divisions appear in the Sutra of the Fortunate Aeon, etc. The determination of number is: all the practices of a Bodhisattva are included in the three trainings, and based on this, the number is determined to be six perfections. Because by generosity one is separated from attachment to enjoyment, ethics become complete. From this, one becomes endowed with the four qualities of practicing virtue, which is patience. These three are summarized as the training of higher ethics from the perspective of cause, essence, and difference. Meditation is summarized as the training of higher concentration, and wisdom is summarized as the training of higher wisdom. Diligence is the companion of all of these. The method of practice is as stated in the Sutra Ornament: generosity without expectation, ethics without desiring rebirth, patience towards all, diligence that gathers all qualities, likewise meditation is not formless, wisdom is endowed with skillful means. Those who rely on the six perfections should practice them correctly. All of these must also be practiced with the six excellences, namely: the excellent basis is having the mind of enlightenment; the excellent entity is not being biased towards any one side such as generosity, but applying it to all foundations; the excellent purpose is to act for the benefit of all sentient beings; the excellent method is not conceptualizing the three circles.
Tibetan
་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པ། བསྔོ་བ་དམ་པ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ། རྣམ་དག་དམ་པ་སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་དངོས་གཉེན་དུ་སྤྱོད་པ་རྣམས་སོ། ། གཉིས་པ་གཞན་སྨིན་བྱེད་བསྡུ་དངོས་ལ་བསླབ་པའི་ཚུལ་ནི། རང་རྒྱུད་སྨིན་ནས་རབ་ཏུ་འགོད༔ ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་འཇུག་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་བསླབས་པས་རང་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་གྱུར་ནས་སེམས་ཅན་གཞན་དག་སྨིན་པར་བྱེད་དགོས་པས། དེའི་ཐབས་སམ་ལག་ལེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ནི་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ཡིན་ཏེ། མདོ་རྒྱན་ལས། སྦྱིན་མཚུངས་དེ་སྟོན་ལེན་འཇུག་དང་། །བདག་ཉིད་རྗེས་སུ་འཇུག་རྣམས་ཀྱིས། །སྙན་པར་སྨྲ་དང་དོན་སྤྱོད་དང་། །དོན་མཐུན་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་གོ་རིམ་དང་རྣམ་གྲངས་བསྟན། ཕན་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་དང་ནི། །འཛིན་པར་བྱེད་དང་འཇུག་བྱེད་དང་། །དེ་བཞིན་རྗེས་སུ་འཇུག་བྱེད་པས། །བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིར་ཤེས་བྱ། །ཞེས་དགོས་ཆེད་སྒྲ་དོན་སོགས་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་དེ་མཚུངས་པདྨ་སྤུངས་པ་ལས། སྦྱིན་པའི་གཡབ་མོས་ལེགས་བོས་ཏེ། །སྙན་པར་སྨྲ་བའི་ཚིག་གིས་བསུ། །དོན་སྤྱོད་པ་ཡིས་བག་ཕབ་སྟེ། །དོན་མཐུན་གྲོས་ཆེན་གདབ་པར་བྱ། །ཞེས་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་ཚུལ་ཡང་བསྟན་པ་ལྟར། ཐོག་མར་གདུལ་བྱའི་སྣོད་ལྡན་འཁོར་དུ་མ་འདུས་པ་རྣམས་ལ་ཟང་ཟིང་གི་དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་འོས་པ་སྤྱིན་པས་ལེགས་པར་བསྡུས་ལ། འདུས་ནས་ཕ་རོལ་པོའི་བློ་ལ་ འཐད་ཅིང་ཡིད་ལ་འབབ་པའི་ཚིག་སྙན་པར་སྨྲ་བའི་གཏམ་སྨྲས་པས་ཡིད་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་དུ་དྲང་། དྲངས་པ་དེ་དག་སླར་མི་ལྡོག་པ་རང་གི་རྗེས་སུ་འཇུག་ཅིང་སྤྲོ་བ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་ཀྱང་གཞན་ལ་བཤད་བྱའི་ཆོས་དོན་དེ་དག་དང་མི་འགལ་ཞིང་མཐུན་པར་སྤྱོད་པ་ལ་སྐྱོ་དུབ་མེད་པར་བྱ་བས་བློ་བག་ཕབས་ཏེ། གདུལ་བྱའི་ཁམས་དང་དབང་པོ་དམན་འབྲིང་མཆོག་གི་ཁྱད་པར་དང་མཐུན་པར་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཆོས་སྒོ་སོ་སོར་བསྟན་ནས་དེའི་དོན་སྒྲུབ་ཅིང་སྤྱོད་དུ་འཇུག་པའི་གཏན་འདུན་གྱི་གྲོས་ཆེན་གདབ། བཞི་པོའང་བསྡུ་ན་ཟང་ཟིང་དང་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་གཉིས་སུ་འདུ་བ་ཡིན་ལ། དེ་གཉིས་པོས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་དག་ཏུ་འཕྲལ་གྱི་ཕན་པ་དང་ཡུན་གྱི་བདེ་བའི་དཔལ་ལ་འགྲོ་བ་རྣམས་རབ་ཏུ་འགོད་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་དེ་དག་གི་ཉམས་ལེན་སྙིང་པོར་དྲིལ་ཏེ་བློ་སྦྱོང་བའི་ཚུལ་ནི། གནད་ཀྱི་ནས་བྱང་སེམས་སྦྱང༔ ཞེས་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉམས་ལེན་མ་ལུས་པའི་གན
Chinese
由智慧所摄持。将清净的善根回向于无上的菩提。以清净的善行作为对治二障的对治品。以上是这些内容。 第二，修学成熟他人的四摄法之理。如云：“自续成熟后，善安立。”意思是说，如此修学进入（菩萨）行之后，自己的相续完全成熟，因此必须使其他众生成熟。其中，所有方法或实践中最主要的是四摄法。如《经庄严论》所说：“布施语同行，自身随行故，爱语及利行，同事皆随顺。”这里显示了次第和类别。又说：“以饶益之方便，及摄受与令入，如是随行之方便，当知四摄之体性。”这里详细阐述了必要、目的、词义等。同样，《莲花鬘》中说：“以布施之招手善召唤，以悦耳之语词善迎接，以利行之事迹调伏心，以意义一致之大计树立。”这里也显示了如何行事的方法。如是，首先对于尚未聚集在具器弟子眷属中的众生，以各自相应的财物布施来善加摄受。摄受之后，以悦耳动听的言语，说出符合他人心意、悦耳动听的话语，引导其心走向解脱和一切智之道。为了使这些被引导者不再退转，为了让他们跟随自己并生起欢喜，自己也要做到与为他人宣说的法义不相违背、相一致，并且不厌倦地行持，以此来调伏其心。根据所化众生的根器和能力，分为下、中、上等差别，分别宣说大小乘的法门，引导他们成办其意义并付诸实践，从而树立起坚定的意愿和宏伟的计划。总而言之，这四者可以归纳为财布施和法布施两种。通过这两种布施，在暂时和究竟上，都能使众生安立于眼前的利益和长远的安乐之中。 第三，将这些修持提炼成精要，修习净心之理。如云：“要点在于修菩提心。”意思是说，菩萨的所有修持的要
English
possessed by wisdom. Dedicating pure merit to unsurpassed enlightenment. Using pure conduct as the antidote to the two obscurations. These are the contents. Second, the method of training in the four means of gathering to ripen others. As it is said, "After one's own continuum is ripened, establish it well." This means that by training in the practice of entering (the Bodhisattva path) in this way, one's own continuum becomes completely ripened, and therefore one must ripen other sentient beings. Among all the methods or practices for this, the most important are the four means of gathering. As stated in the Ornament of the Sutras, "Giving, kind speech, acting accordingly, and oneself following accordingly; loving speech, beneficial conduct, and being in accord with the meaning are desired." Here, the order and categories are shown. It also says, "With the means of benefiting, and with taking hold and causing to enter, likewise with the means of following accordingly, one should know the nature of the four means of gathering." Here, the necessity, purpose, meaning of words, etc., are explained in detail. Similarly, in the Garland of Lotuses, it says, "With the beckoning hand of giving, summon them well; with words of sweet speech, greet them; with deeds of beneficial conduct, subdue their minds; establish a great plan of accordant meaning." Here, the method of how to act is also shown. Thus, first, for those who have not yet gathered into a retinue of worthy disciples, gather them well by giving them material possessions as appropriate. After gathering them, with sweet and pleasing words, speak words that are pleasing to the minds of others, leading their minds to the path of liberation and omniscience. In order to prevent those who have been led from turning back, and in order to make them follow oneself and generate joy, one must also ensure that one's own conduct does not contradict or conflict with the Dharma teachings that are being explained to others, and one must practice without weariness, thereby subduing their minds. According to the different capacities and abilities of the beings to be tamed, dividing them into inferior, intermediate, and superior, explain the Dharma gates of the Great and Small Vehicles separately, guide them to accomplish their meaning and put them into practice, thereby establishing a firm intention and a grand plan. In short, these four can be summarized into two: material giving and Dharma giving. Through these two types of giving, both temporarily and ultimately, one can establish beings in the glory of immediate benefit and long-term happiness. Third, the method of training the mind by distilling these practices into their essence. As it is said, "The key point is to train the Bodhicitta." This means that the essence of all the practices of a Bodhisattva