Tibetan
དུས་རིང་བ་དང་བསྒྲུབ་དཀའ་བ་སོགས་ལ་སེམས་ཞུམ་པ་མེད་པའི་གོ་ཆ་གྱོན་པ་དང་། གཉིས་པ་ནི། ཉོན་མོངས་སྤོང་བ་དང་། དགེ་བ་སྒྲུབ་པ་དང་། གཞན་དོན་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ཉིན་དང་མཚན་མོ་ཀུན་ཏུ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་གཡེང་བ་མེད་པར་རྟག་གུས་མི་གཡོ་མི་ལྡོག་ང་རྒྱལ་མེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པ་དང་། གསུམ་པ་ནི། སེམས་ཅན་གཞན་ལ་དངོས་དང་བརྒྱུད་ནས་ཕན་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཅུང་ཟད་རེ་འགྲུབ་ན་རང་ཉིད་བསྐལ་པར་ངན་འགྲོ་གནས་དགོས་ནའང་སྐྱོ་བ་དང་ངལ་བའི་སེམས་སྤང་བར་བྱས་ནས་དོན་དེ་ཐོག་མར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །ལྔ་པ་བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་ནི། སེམས་བྱུང་དགེ་བའི་ངོ་བོར་ནང་དུ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ། སྦྱོར་བ་རང་གི་ཡིད་གཡོ་བ་དང་བཅས་པ་འདི་ནི་གནོད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞི་བའི་བདེ་བ་ལ་མངོན་པར་འདོད་པའི་སེམས་པས། ལུས་འདུ་འཛི། སེམས་རྣམ་རྟོག་ལས་བསྲིང་ཞིང་འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས་སོགས་རྒྱུ་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཉེས་པ་ལྔ་སྤངས་པའི་འདུ་ བྱེད་བརྒྱད་བསྟེན་པ་སོགས་སྔོན་དུ་སོང་ནས་དངོས་གཞིའི་བསམ་གཏན་ལ་དབྱེ་ན། མཐོང་ཆོས་བདེན་གནས། ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་པ། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུ་ལ་བརྟེན་ཏེ། རྣམ་རྟོག་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་ལུས་སེམས་ཤིན་སྦྱང་གི་བདེ་བ་རོ་མྱོང་དང་རློམས་སེམས་མེད་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་དང་ཐུན་མོང་གྱུར་པའི་བསམ་གཏན་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བའི་རྟེན་ཡིན་པས་གཞིར་གཟུང་བར་བྱ་དགོས་ཏེ། དེ་ལའང་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་བཞི་པའི་བར་དུ་ཉེར་བསྡོོགས་དང་དངོས་གཞི་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སོགས་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཡན་ཆད་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ཡིད་བྱེད་བདུན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷག་མཐོང་བསྒྲུབ་དགོས་པས་མཉམ་གཞག་ཞི་གནས་དང་རྗེས་ཐོབ་ལྷག་མཐོང་གཙོར་བྱེད་པ་དང་བཅས། ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་བ་ཟད་པར་བཅུ་དང་ཟིལ་གནོན་དང་རྣམ་ཐར་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་དང་། ཐུན་མོང་མིན་པ་ཉན་རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་རྣམ་ཐར་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་མཐའ་ཡས་པ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པས་ཚོགས་སྦྱོར་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ནས་མཐོང་ལམ་ཡན་ཆད་དུ་འཕགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་ལ་ཟག་མེད་དམ་དེ་བཞིན་གཤེགས་ དགེའི་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་མཐུས་ལུས་ཀྱི་བཀོད་པ་མཐའ་ཡས་པ་སྤྲུལ་ཏེ་གཞན་དོན་བཅུ་གཅིག་སོགས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་ལ་ཞུགས་པ་སྟེ། རྒྱུད་བླར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་འདི་ནི། །རྗེས་ཐོབ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་། །འགྲོ་བ་ཡང་དག་སྒྲོལ་བ་ལ། །འཇིག་རྟེན་ན་ནི་མཚུངས་པ་ཉིད། །ཅེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །འདི་ཡན་ཆད་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ཐམས་ཅད་འཁོར་གསུམ་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་ཅིང་ཞེན་པ་དང་རེ་བ་མེད་པ་དང་མཐར་མི་རྟོག་པའི་བསྔོ་བས་སྤེལ་ཞིང་། སྟོང་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེས་དག་པའི་ཐབས་དང་ལྡན་དགོས་སོ། །དྲུག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བློ་གྲོས་ཏེ་དངོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཀྱང་། འདིར་དེའི་རྒྱུ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་ན། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ཤེས་རབ་རྒྱས་བྱེད་པ་ནི་ཐོས་པ་སྟེ། །བསམ་པ་དང་ནི་གཉིས་པོ་ཡོད་གྱུར་ན། །དེ་ལས་སྒོམ་པ་ཡང་ནི་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །དེ་ལས་དངོས་གྲུབ་བླ་ན་མེད་པ་འཐོབ། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་གསུམ་རིམ་གྱིས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ལས། དང་པོར་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྒྲ་ཚིག་མ་ལུས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། དེའང་ སྒྲ་ཚད་བཟོ་གས་ོལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཤེས་རབ་དང་། ལེགས་གསུང་བཀའ་དང་དགོངས་འགྲེལ་བསྟན་བཅོས་ཤེས་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་ཅེས་འབྲས་མིང་རྒྱུ་ལ་བཏགས་པ་བཅས། མདོར་ན་ཤེས་བྱ་གང་ལའང་རྨོངས་པ་མེད་པའི་ཐོས་པ་ཕྱོགས་མེད་དུ་བྱ། གཉིས་པ་ནི། ཐོས་པ་དེའང་བླུན་པོ་དད་པའི་རྗེས་འབྲང་ཙམ་དུ་མ་བཞག་པར་བར་དུ་རྟོག་ཅིང་ཞིབ་མོར་དཔྱོད་པའི་བསམ་པས་དོན་སྤྱི་ཙམ་དུ་མ་ལུས་པར། ཚད་མའི་ལུང་། དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིག་པ། འགལ་མེད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་དང་ལྡན་པས་བདེན་གཉིས་དྲང་ངེས་ལ་སོགས་ཟབ་མོའི་དོན་གྱི་གོ་བ་ཚུལ་བཞིན་དུ་བཙལ། གསུམ་པ་ནི། ཐོས་བསམ་གྱིས་ངེས་པ་རྙེད་པའི་ཚུལ་དེ་ཉིད་ཐ་མར་བླང་དོར་གྱི་སྒོ་ནས་རང་གི་རྒྱུད་ལ་སྦྱོར་ཞིང་ཁྱད་པར་ལྟ་བའི་དོན་ཉིད་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སྒོམ་པས་ཉམས་སུ་བླངས་ཏེ་ཚིག་དང་ཡིད་དཔྱོད་ཙམ་དུ་མ་སོང་བར་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་ཡང་དག་པའི་མངོན་རྟོགས་ཉིད་མངོན་དུ་ཐོབ་པར་བྱའོ། །འདི་དག་གི་དོན་རྒྱས་པ་མདོ་རྒྱན་སོགས་སུ་འབྱུང་བ་ལྟར་ལ། བསྡུ་ན་ཕྱིན་དྲུག་གི་མཚན་ཉིད་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པའི་བསླབ་བྱ་གང་ཞིག །ཁྱད་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པའི་སྦྱིན་སོགས་དྲུག་གིས་བསྡུས་པའི་དགེ་བ་མཐའ་དག་སྒྲུབ་པའི་སེམས་པ་མཚུངས་ལྡན
Chinese
穿上对于时间长久和难以成办等不灰心的盔甲，第二是，对于断除烦恼、成办善事和做利他之事，日日夜夜都不 क्षण（藏文，梵文天城体，kṣaṇa，梵文罗马拟音，刹那）也不散乱，恒常恭敬、不动摇、不退转、没有傲慢地发起精进，第三是，对于以直接和间接的方式利益其他有情的事情，哪怕仅仅成就一点点，自己即使需要在恶趣中住 ब्कल्प（藏文，梵文天城体，kalpa，梵文罗马拟音，劫）也舍弃灰心和疲惫的心，首先成办那件事。第五禅定的体性是：心所善的体性在内一心安住。行为是，自己的心与动摇相伴，这是所有损害和痛苦的根本，因此以想要现前寂止分别的安乐的心，身体远离喧嚣，心远离分别念，修习少欲知足等因，以及先前已经做了舍弃五过、依止八行等，如果对真实禅定进行分类，有现法乐住、成办功德、成办有情义利三种。第一种是，依靠九住心的方法，品尝远离一切分别的身心轻安的安乐并且没有傲慢心，这是与世间道共同的禅定。它是一切功德生起的所依，因此必须作为基础来掌握。其中也有从初禅到四禅的近分和正行的差别等。第二种是，为了获得初禅正行以上，必须以七作意修习世间增上慧学，因此包括等持止观和后得胜观为主。与声闻共同的有十遍处、八胜处和八解脱等，不共同的是超越声闻独觉行境的解脱和无量三摩地门，彻底修习而圆满了资粮加行。第三种是，从那之后到见道之间获得圣者的三摩地，称为无漏或如来善禅定。凭借它的力量，幻化无量身体的庄严，十一利他等仅仅是如来的行境。
English
Wear the armor of not being discouraged by things like long time and difficulty in accomplishing, and the second is, regarding abandoning afflictions, accomplishing good deeds, and doing things that benefit others, not being distracted for even a क्षण (Tibetan, Devanagari, kṣaṇa, Romanized Sanskrit, moment) day and night, constantly respectfully, without wavering, without turning back, without arrogance, initiating diligence, and the third is, regarding things that benefit other sentient beings in a direct and indirect way, even if only a little is accomplished, even if one has to stay in the lower realms for a ब्कल्प (Tibetan, Devanagari, kalpa, Romanized Sanskrit, kalpa), abandon the mind of discouragement and fatigue, and first accomplish that thing. The fifth nature of meditation is: the nature of mental virtue abiding inwardly in one-pointedness. The behavior is that one's own mind is accompanied by agitation, which is the root of all harm and suffering, so with a mind that wants to manifest the bliss of pacifying discrimination, the body is separated from noise, the mind is separated from discrimination, cultivating causes such as contentment with few desires, and having previously done things such as abandoning the five faults and relying on the eight practices, etc. If the actual meditation is classified, there are three types: dwelling in the bliss of the present life, accomplishing qualities, and accomplishing the benefit of sentient beings. The first is, relying on the nine methods of abiding in the mind, tasting the bliss of physical and mental pliancy that is free from all discrimination and without arrogance, this is a meditation that is common with the worldly path. It is the basis for the arising of all qualities, so it must be grasped as the basis. Among them, there are differences between the preliminary and the actual from the first dhyana to the fourth dhyana, etc. The second is, in order to obtain above the actual first dhyana, one must cultivate worldly higher insight with seven mental activities, so it includes both meditative quiescence and subsequent higher insight as the main focus. Common with the Hearers are the ten pervasions, the eight victories, and the eight liberations, etc., and uncommon are the liberations and the infinite gates of samadhi that are beyond the scope of the Hearers and Solitary Realizers, thoroughly cultivating and perfecting the accumulation and application. The third is, from then until the path of seeing, obtaining the samadhi of the noble ones is called the undefiled or Tathagata good meditation. By its power, the infinite arrangement of bodies is emanated, and the eleven benefits to others, etc., are only the realm of the Tathagatas.
Chinese
是故，《宝性论》云：“此菩萨之行，于后得诸佛，及真实度众，世间无等比。”如是等说。此以上之波罗蜜多，皆以不缘三轮之智慧摄持，且无执着与希求，最终以不缘之回向而增广，并须具足以空性与悲心清净之方便。第六、智慧之体性，乃为善能辨别一切法之智慧，实则已包含于真实佛之地，然此处当如何以能个别分别之智慧，生起智慧耶？龙树云：“增长智慧者，谓听闻，若有思与彼二者，则从彼生起修，从彼获得无上成就。”如是所说，当次第生起闻、思、修之三种智慧。首先，须以听闻之智慧，将所有应知之法，其语词无余纳入心中。其中，有属于世间之智慧，如声明、量学、工巧等；以及了知善说之经教与释论论典，而将果名施设于因上，称为出世间之智慧。总而言之，当于任何应知皆无愚昧，作无偏颇之听闻。其次，不应将听闻仅止于盲从他人之信心，而应于中间以能辨别与细致观察之思惟，不只停留在粗略之义上，以具足量之教证、事物之理、无违之成立方式，如理寻觅二谛、了义不了义等甚深义之理解。第三，最终，应将由听闻与思惟获得定解之方式，从取舍之门结合于自相续，特别是将见解之义一心专注于修持，透过修持而受持，不只停留在言词与分别念上，而应使如实之实相证悟现前。此等之义，广说如《经庄严论》等所说。总摄而言，六度之体性为：菩萨所修之学处，凡具足四种特征，以布施等六度所摄之所有善行，皆以成办之心相应。
English
Therefore, the Ratnagotravibhāga states: "This conduct of a Bodhisattva is unparalleled in the world, both in terms of the Buddhas attained afterward and in truly liberating beings." As stated in such passages. All the perfections up to this point must be embraced by the wisdom that does not conceptualize the three spheres, without attachment or expectation, and ultimately expanded by the dedication that does not conceptualize. It must also possess the means of purification through emptiness and compassion. Sixth, the nature of wisdom is the intelligence that thoroughly distinguishes all phenomena, which is actually included in the ground of the actual Buddha. However, how does one generate wisdom here through the intelligence that individually analyzes its causes? Nagarjuna said: "That which increases wisdom is listening; if there are thought and these two, then from that, meditation will arise; from that, one will obtain the unsurpassed accomplishment." As stated, one should gradually generate the three wisdoms of listening, contemplation, and meditation. First, one must fully comprehend all the words and terms of the knowable phenomena through the wisdom of listening. Among these, there are worldly wisdoms such as grammar, logic, crafts, and so on; and understanding the well-spoken teachings of the scriptures and commentaries, which are called transcendent wisdom by applying the name of the result to the cause. In short, one should engage in unbiased listening without ignorance of any knowable object. Second, one should not leave listening as merely following the faith of fools, but in between, one should contemplate and examine in detail with the thought that does not remain merely in the general meaning. With valid scriptures, the logic of reality, and the means of establishing without contradiction, one should properly seek the understanding of profound meanings such as the two truths, definitive and provisional meanings, and so on. Third, one should ultimately apply the method of gaining certainty through listening and contemplation to one's own mindstream through the door of acceptance and rejection, and especially cultivate the meaning of the view with one-pointedness. By cultivating, one should take it to heart, not merely remaining in words and mental speculation, but actually manifesting the realization of the true nature of reality. The detailed meaning of these is as explained in texts such as the Ornament of the Sutras. In summary, the definition of the six perfections is: any discipline practiced by a Bodhisattva, which possesses four characteristics, and all virtuous actions encompassed by the six perfections such as generosity, are in accordance with the mind of accomplishing.