Tibetan
་པ་ལྟར་ལམ་གྱི་གེགས་བསལ་བ་ གྲུབ་པ་དེ་ནས་ཡོན་ཏན་ལ་སྐྱེད་འཕེལ་གྱི་བོགས་འདོན་དགོས་ཤིང་དེ་ལའང་ཕྱི་ནང་གསང་བ་གསུམ་གྱི་རིམ་པར་བསྟན་པ་ནི་འདི་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ཕྱིའི། ནང་གི །གསང་བའི་བོགས་འབྱིན་ནོ། །དང་པོ་ལ་ཡང་གཉིས། མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་དོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱི་རོལ་ནས་གྲོགས་སུ་འགྱུར༔ ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཆགས་སྡང་གཏི་མུག་སྐྱེད་པའི་ཡུལ་བཟང་ངན་བར་མ་ཅི་དང་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཤར་ཡང་བླང་དོར་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྟོག་པའི་གཞན་དབང་དུ་མ་ཤོར་བར་རབ་སྐད་ཅིག་དང་། འབྲིང་གཉིས་པ། ཐ་མས་ཀྱང་གསུམ་ཕན་ཆད་ལས་མི་འདའ་བར་ལམ་དུ་ཁྱེར་བའི་ཚུལ་ཤེས་པས་གནད་དུ་བཏང་ན་ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་སུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གོ །དང་པོ་ནི། དགྲ་ལ་ནས་ལས་འབྲེལ་བཞག༔ ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཡུལ་རྐྱེན་དེ་དག་ལམ་དུ་ཇི་ལྟར་ཁྱེར་ན་འདུན་པས་བློ་སྦྱོང་བ་དང་ཀུན་རྫོབ་རྟེན་འབྲེལ་དོན་དམ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལ་བརྟེན་ནས་ཏེ། སྤྱིར་སྔོན་ལས་ཤ་འཁོན་གྱིས་འཚེ་བ་དང་། དྲིན་ལན་ལོག་འཇལ་འཁོར་གྱི་ལོག་སྒྲུབ་སོགས་མི་དང་ མི་མིན་གྱི་གནོད་པའི་དགྲ་ཆེ་ཕྲ་གང་ལའང་འཁོན་འཛིན་མི་བྱ་བར་བཟོད་པ་བསྒོམ་ཞིང་དེ་དག་ཚེ་རབས་དུ་མའི་ཕ་མ་ཡིན་ཀྱང་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་ད་ལྟ་ངོ་མ་ཤེས་པས་ལས་ངན་བསགས་པ་ལ་སླར་ཡང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད། གཉེན་ཉེ་འབྲེལ་དང་མཛའ་གྲོགས་ནོར་རྫས་སོགས་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་བལྟ་བ་བདེན་མེད་ཀྱི་འདུན་པ་དྲག་ཏུ་བསྒོམ་ཞིང་ཞེན་འཁྲིས་ཀྱི་འཛིན་པ་བཅད། ཆགས་སྡང་གཉིས་ཀ་མི་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་སྣང་བར་མ་ཀུན་ལའང་བཏང་སྙོམས་སུ་མི་བཞག་པར་མིག་ལམ་དུ་དཀོན་མཆོག་གི་རྟེན་མཐོང་དུ་གཞུག་པ་དང་རྣ་བར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་དང་གཟུངས་སྔགས་ཟབ་མོ་སྒྲོག་པ་སྣར་ཚོར་གྲོལ་གྱི་བདུག་པ་ལྕེར་མྱོང་གྲོལ་དམ་རྫས་ལུས་ཀྱིས་ཕྱག་བསྐོར་ཡིད་ལ་དད་མོས་སོགས་དགེ་རྩ་སྣ་རེའི་བག་ཆགས་འཇོག་ཏུ་གཞུག་པས་མཚོན་བཟང་པོའི་ལས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ཅི་ཐེབས་སུ་བཞག་གོ །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཀུན་རྫོབ་དང་། དོན་དམ་གྱིས་ལམ་དུ་ཁྱེར་ཚུལ་ལོ། དང་པོ་ལ་ཡང་གཉིས། དངོས་དང་། རྒྱུད་ལ་བསྟེན་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཀུན་ཀྱང་ནས་དྲག་ཏུ་བྱ༔ ཞེས་གསུངས་ཏེ། བཟང་ངན་བར་མས་བསྡུས་པའི་སྣང་བ་ཀུན་ ཀྱང་གསོག་དང་གསོབ་དང་སྙིང་པོ་མེད་པས་ཀུན་རྫོབ་དང་སྐད་ཅིག་རེ་རེས་འཕོ་ཞིང་འགྱུར་བས་མི་རྟག་པ་དང་སྣང་ཡང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པས་སྒྱུ་མ་དང་མཚུངས་པར་བསམ་སྟེ། ཏིང་རྒྱལ་ལས། སྒྱུ་མ་བྱེད་པ་དག་གིས་གཟུགས་སྤྲུལ་ཏེ། །རྟ་དང་གླང་པོ་ཤིང་རྟ་སྣ་ཚོགས་བྱས། །དེ་ལ་ཇི་བཞིན་སྣང་བ་གང་ཡང་མེད། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་དམ་པའི་ཆོས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་མ་གཏོགས་གཞན་ཅིས་ཀྱང་ཚེ་ཕྱི་མ་ལྟ་ཞོག་འདིར་ཡང་ཕན་པ་སྤུ་ཙམ་མེད་པས་གཏན་ནས་དགོས་པ་མེད་སྙམ་དུ་ཅི་སྣང་ཐམས་ཅད་ལ་དགོས་མེད་ཀྱི་འདུན་པས་ཟིན་པའི་ཞེ་བཅད་དྲག་ཏུ་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། བདེ་སྡུག་ནས་རྒྱུན་ཏུ་བསྟེན༔ ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཁྱད་པར་ལུས་དང་སེམས་ལ་བདེ་སྡུག་གི་ཚོར་བ་མྱོང་བའི་ཕྱི་ནང་གི་རྐྱེན་ཕྲ་རགས་གང་ལ་འང་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རོ་མི་མྱང་བར་བདེ་བར་ཤར་ན་དེའི་རྒྱུ་དགེ་བ་དང་བཅས་པ་མཐའ་ཡས་པར་སྤེལ་ཏེ་སེམས་ཅན་ལ་གཏོང་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བྱུང་ན་དེའི་རྒྱུ་སྡིག་པ་དང་བཅས་པ་སེམས་ཅན་ཀུན་ལས་བསྡུས་ནས་རང་ལ་ལེན་པའི་བློ་སྦྱོང་ཟབ་མོའི་གནད་ཀྱིས་བཟུང་ལ་ལམ་དུ་བཏང་། ཟས་གོས་གནས་མལ་སོགས་ ཤུགས་ཀྱིས་འབྱོར་ན་བརྒྱ་ཕྲག་རི་བའི་ཟས་གོས་དང་ཁང་པ་བརྩེགས་པ་སོགས་རབ་བྱུང་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་གནང་བས་ཞེན་པ་མེད་ན་ཆེད་དུ་སྤང་མི་དགོས་ཤིང་། མ་འབྱོར་ན་ཕྱགས་དར་ཁྲོད་བའི་གོས་དང་ལུས་འཚོ་ཙམ་གྱིས་ཁ་ཟས་ངན་ངོན་གྱིས་བཏུབས་པས་གང་ལྟར་བྱུང་ཡང་ཆོག་ཤེས་པ་དང་། རྐྱེན་བཟང་ངན་ལ་དགའ་སྡུག་སྐྱེན་ཐེག་ཅིང་གཅིག་བྱུང་གཉིས་དགོས་ཀྱི་རྟོག་པའི་བཟེ་རེ་མང་ན་འདོད་པའི་ཁོལ་བོར་འཕྱན་ཏེ་ལུས་སེམས་རྣལ་དུ་གནས་པའི་གོ་སྐབས་མ་འབྱུང་བས་ཇི་ལྟར་བྱུང་ཡང་མི་དགའ་བ་མེད་པའི་ཡིད་བདེ་ཁོ་ན་རྒྱུན་ཏུ་བསྟེན་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་དོན་དམ་ལ་གཉིས། མཉམ་བཞག་དང་། རྗེས་ཐོབ་བོ། །དང་པོ་ནི། དོན་དམ་ནས་ངང་ལ་བཞག༔ ཅེས་གསུངས་ཏེ། ལམ་ཁྱེར་མཐའ་དག་ལ་དངོས་འཛིན་ཨ་འཐས་སུ་ཞེན་ན་གནད་དུ་མི་འགྲོ་སྟེ། སྡུད་པ་ལས། ཇི་ལྟར་དུག་དང་འདྲེས་པའི་ཁ་ཟས་བཟང་ཟ་བ། །དཀར་པོའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའང་དེ་འདྲ་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་གནས་ལུགས་དོན་དམ་པར་མིག་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་གཟུགས་དང་། རྣ་བར་གྲགས་པའི་སྒྲ་དང་། ཡིད་ཡུལ་དུ་རྣམ་ པར་རྟོག་པའི་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀུན་ཀྱང་འཁྲུལ་ངོར་སྣང་བ་ཙམ་ལས་མངོན་རྗེས་ཚད་མ་དང་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་པའམ་སྒོམ་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཁོང་ནས་ཤར་ན་གདོད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་བདེན་མེད་ནམ་མཁའི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པ་ལ་དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་འཁྲུལ་འཛིན་རང་ངོར་བལྟས་ནས་མི་རྟོག་པའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་གལ་ཆེ་སྟེ། སྡུད་པ་ལས། གང་ཚེ་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་དང་དཀར་ནག་ཆོས། །ཤེས་རབ་རྣམ་པར་བཤིགས་ནས་རྡུལ་ཙམ་མི་དམིགས་ཚེ། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གྲངས་འགྲོ། །ནམ་མཁའ་གང་ལའང་ཅུང་ཟད་མི་གནས་དེ་དང་འདྲ། །ཞེས་པ་ལྟར་ལམ་ཁྱེར་རྣམས་ཀྱི་ཕུལ་དུ་གྱུར་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། རྗེས་ཐོབ་ནས་ཕྱོགས་སུ་བསྒྲིག༔ ཅེས་གསུངས་ཏེ། མཉམ་བཞག་ལས་ལྡངས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཏུའང་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདེན་དངོས་སུ་མི་ཞེན་པར། ཕྱི་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་མེད་བཞིན་འཁྲུལ་ངོར་སྣང་བ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་ཚོགས་པ་ལས་གློ་བུར་དུ་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ། མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་སྣང་བ་མིག་ཡོར་ལྟ་བུ། སྣང་བཞིན་བདེན་པར་མ་ གྲུབ་པ་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུ། ཕྱི་ནང་གང་ལའང་མེད་བཞིན་སྣང་བ་བྲག་ཆ་ལྟ་བུ། རྟེན་དང་བརྟེན་པར་སྣང་ཡང་དོན་ལ་མེད་པ་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟ་བུ། སྣང་ལ་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ་མེ་ལོང་ནང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ། མེད་སྣང་ཅིར་ཡང་འཆར་བ་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་བདེན་མེད་ཀྱི་དཔེ་བརྒྱད་དང་མཚུངས་པར་བལྟ་ཞིང་སྒོ་གསུམ་གྱིས་ཇི་ལྟར་ནུས་ཤིང་འབྱོར་པས་རྣམ་པར་དཀར་བའི་ལས་ཕྱོགས་རེ་བ་མ་ཡིན་པར་བསོད་ནམས་ཀྱི་སྒོ་མཐའ་ཡས་པར་འཇུག་བཟོད་པའི་ཚོགས་ཆེན་པོ་བསགས་ཤིང་དེ་ལའང་ཞེན་མེད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པ་དང་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་དག་གི་ལྟ་བས་ལམ་དུ་ཁྱེར། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་འཁོར་བའི་ཆོས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་གནས་ལུགས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཉིད་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་མ་རིག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འདུ་བྱེད་འབྱུང་བ་སོགས་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་རྙོགས་ཤིང་མ་དག་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་མངོན་པར་འདུ་བྱས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ལུགས་འབྱུང་དུ་འཁོར་བ་སྟེ། མ་རིག་པ་དང་སྲེད་ལེན་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་གྱིས་འདུ་བྱེད་དང་སྲིད་པའི་ལས་གཉིས་བྱས་པ་ལས། རྣམ་ཤེས་མིང་གཟུགས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་རེག་ཚོར་སྐྱེ་བ་རྒ་ཤི་བཅས་སྐྱེ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་ མོངས་པའི་གཞི་བདུན་བྱུང་ཞིང་དེ་དག་ལས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་གསུམ་འབྱུང་བས་བྱ་དང་སྒོ་ང་ལྟར་ཕན་ཚུན་དུ་འཁོར་བ་སྟེ། དབུ་མ་རྟེན་འབྲེལ་སྙིང་པོར། གསུམ་པ་དག་ལས་གཉིས་འབྱུང་སྟེ།
Chinese
如是遣除道之障碍后，便需增益功德，对此也需按外、内、密三者的次第进行阐述，如下所示。第二有三：外、内、密之增益。第一又分二：总说、广说。第一是：从外境转为助伴。如是说，外境中生起贪嗔痴的对境，无论好坏中等，无论出现何种情况，都不要为取舍、舍弃、中立的分别念所左右，最好在一刹那间，中等在两刹那间，最差也不要超过三刹那，要懂得将其转为道用的方法，若能抓住要点，则六根所对之境，皆能转为成佛之助伴。第二有二：总说和别说。第一是：于怨敌处结善缘。如是说，如何将这些外境助缘转为道用呢？即依靠意乐修心，以及世俗缘起、胜义空性的道理。总的来说，对于往昔因业力、宿怨而加害，恩将仇报、眷属的邪行等，无论人和非人的大小怨敌，都不要心怀怨恨，要修安忍，并且观想他们也是多生累世的父母，只是因受迷惑而今不相识，反而造作恶业，对此更要生起大悲心。对于亲戚、朋友、财物等一切悦意之境，要视如幻如梦，猛烈修习无实之意乐，断除贪恋执着。对于不生贪嗔的中间境，也不要置之不理，要在眼根前显现本尊圣物，在耳根前宣说佛号和甚深陀罗尼咒语，在鼻根前嗅闻解脱之香，在舌根前品尝解脱之甘露，身体做顶礼绕转，心中生起信心等，尽力在每一种善根上都留下习气。第二有二：以世俗和胜义转为道用之理。第一又分二：直接和间接依止之理。第一是：一切皆猛厉。如是说，包含好坏中等的一切显现，皆是积聚、耗散、无有实义的世俗，并且每一刹那
English
Having thus removed the obstacles on the path, one must then enhance the accumulation of merit. Regarding this, it is also necessary to explain the order of the three: outer, inner, and secret. The second has three: outer, inner, and secret enhancement. The first again has two: a brief explanation and a detailed explanation. The first is: From the outer environment, it becomes a helpful companion. It is said that in the outer environment, whatever arises as an object that generates attachment, aversion, and ignorance, whether good, bad, or indifferent, one should not be swayed by thoughts of acceptance, rejection, or neutrality. At best, it should be in an instant; at medium, in two instants; and at worst, it should not exceed three instants. One should know the method of transforming it into the path. If one grasps the key point, then all appearances to the six senses will become helpful companions for attaining enlightenment. The second has two: general and specific. The first is: Establish a karmic connection with enemies. It is said that how does one transform these outer environmental conditions into the path? It is by relying on training the mind with intention, and on the principles of conventional interdependence and ultimate emptiness. In general, one should not harbor resentment towards any enemy, great or small, human or non-human, who harms due to past karma and animosity, repays kindness with malice, or engages in the misdeeds of relatives. One should cultivate patience and contemplate that they are also one's parents in many lifetimes, but due to delusion, they do not recognize each other now and instead accumulate negative karma. Towards this, one should again generate great compassion. Towards all pleasing objects such as relatives, friends, wealth, etc., one should view them as illusory and dreamlike, and intensely cultivate the intention of non-reality, cutting off clinging and attachment. Towards all neutral environments where neither attachment nor aversion arises, one should not remain indifferent, but rather place the objects of veneration in sight, proclaim the names of the Buddhas and profound dharani mantras in the ears, smell the fragrance of liberation in the nose, taste the nectar of liberation on the tongue, prostrate and circumambulate with the body, and generate faith in the mind, etc., leaving imprints of each kind of virtue as much as possible. The second has two: the method of transforming into the path through conventional and ultimate reality. The first again has two: the method of relying directly and indirectly. The first is: Everything is intense. It is said that all appearances, including good, bad, and indifferent, are conventional because they are accumulations, dissipations, and without essence, and each moment
Chinese
因为迁徙变化所以是无常的，虽然显现却不是真实成立的，所以要思维如同幻化一般。如《定王经》中说：幻术师们变幻出形象，马和象、车等各种各样，但其中没有如实显现的任何事物，一切诸法都应如是了知。因此，除了修持殊胜的佛法之外，其他任何事情，不要说对来世，即使对今生也没有丝毫的利益，所以根本没有必要。要对一切显现的事物，都以毫无必要的意念来强烈地断除贪执。第二是：从苦乐中恒常修习。如是说，特别是对于身心感受苦乐的内外粗细的因缘，无论是什么，都不要随之而品尝，如果显现安乐，就要将它的因，也就是善业，无边地增长，然后布施给众生；如果痛苦产生，就要将它的因，也就是罪业，从一切众生那里收集起来，自己来承受，以甚深修心之要来掌握并付诸实践。如果衣食住处等自然而然地丰裕，即使拥有成百上千的衣食和高楼大厦等，佛陀也开许出家人可以拥有，如果没有贪执，就不需要特意舍弃；如果没有，能够用破烂的衣服和仅能维持生命的粗劣食物来度日，无论怎样都可以知足。对于好坏的境遇，不要轻易产生喜欢和厌恶，如果总是想着得到一个又一个，就会在欲望的奴役中漂泊，没有机会让身心安住，所以无论遇到什么情况，都要恒常修习没有不悦的快乐心态。第二，胜义谛有两个方面：入定和后得。第一是：从胜义中安住本性。如是说，如果对一切取舍的行持都执着于实有，那就不会成为要点。如《摄颂》中说：如同食用掺杂毒药的美味食物，缘于白色之法的执着也是如此，佛陀如是说。因此，在胜义谛的实相中，无论是眼识所见的色法，还是耳识所听到的声音，还是意识所分别的轮回涅槃的诸法，一切都只是在错觉中显现而已，如果以现量、比量正量和真实的智慧来观察，或者从禅修中生起的智慧在内心显现，那么一切万法本来
English
Because of migration and change, it is impermanent, and although it appears, it is not truly established, so think of it as being like an illusion. As it says in the *Samadhiraja Sutra*: "Magicians conjure up forms, horses, elephants, chariots, and various things. But there is nothing that appears as it is. Know that all dharmas are like that." Therefore, other than practicing the sacred Dharma, nothing else, let alone the next life, has even a hair's worth of benefit in this life, so it is absolutely unnecessary. Sever attachment strongly by having the intention of non-necessity for everything that appears. The second is: "From happiness and suffering, constantly cultivate." It is said that, especially for the causes of experiencing happiness and suffering in body and mind, whether internal or external, subtle or gross, do not follow them and taste them. If happiness arises, then increase its cause, which is virtue, limitlessly, and give it to sentient beings. If suffering arises, then gather its cause, which is sin, from all sentient beings and take it upon yourself, grasping the key point of profound mind training and putting it into practice. If food, clothing, shelter, etc., come naturally, even if you have hundreds of thousands of clothes and stacked houses, etc., the Buddha has allowed renunciants to have them, so if there is no attachment, there is no need to deliberately abandon them. If you don't have them, you can make do with rags and meager food that barely sustains your body, and be content with whatever comes. If you are easily swayed by good and bad circumstances, and if you have many thoughts of wanting one thing and then another, you will wander in the servitude of desire and not have the opportunity to let your body and mind rest, so no matter what happens, you should always cultivate a happy mind that is free from displeasure. Second, the ultimate truth has two aspects: meditative equipoise and subsequent attainment. The first is: "From the ultimate, rest in the natural state." It is said that if you cling to all the practices of taking and abandoning as being truly existent, then it will not be the key point. As it says in the *Compendium of Trainings*: "Just as eating delicious food mixed with poison, the attachment to white dharmas is also like that, as the Victorious Ones have said." Therefore, in the ultimate reality of the way things are, whether it is the form seen by the eye, the sound heard by the ear, or all the phenomena of samsara and nirvana that are conceptualized by the mind, everything is just an appearance in illusion. If you examine it with direct perception, inference, valid cognition, and true wisdom, or if the wisdom born from meditation arises from within, then all phenomena are originally