Tibetan
ཐུག་པ་ཐུབ་བསྟན་ནུབ་ནས་ཀྱང་བྱམས་མགོན་མ་བྱོན་གྱི་བར་དུ་སྐལ་ལྡན་རྣམས་ལ་གཏེར་གྱི་འགྲོ་དོན་མཛད་པར་གསུངས་པས་མཚོན། བོད་ཁམས་མཐའ་དང་དབུས་ཐམས་ཅད་ལ་བྱང་ཆུབ་བར་དུ་གཞལ་དུ་མེད་པའི་བཀའ་དྲིན་གྱིས་ཁྱབ་པར་མཛད་པ་ནི་དེང་གི་དུས་བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ དུ་མངོན་སུམ་གྱུར་པ་འདི་ཉིད་དོ། །དེས་མཛད་པའི་ཆོས་སྒོ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཚུལ་བསྟན་པའོ། །ལྔ་པ་ནི། བསམ་ཡས་ངོ་མཚར་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཆོས་སྒོ་ཆེན་པོ་དེ་དག་ནམ་བྱུང་བ་དེའི་ཚེ་སྐབས་ཏེ་ཤུགས་ལས་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་རྐྱེན་གླེང་སློང་བ་ལ་གཉིས། གླེང་སློང་བའི་གཞི་འགོད་པ་དང་། གླེང་སློང་བ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ནི། དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཞེས་པ་ནས་དབྱེར་མེད་དུ་གྱུར་ཏོ༔ ཞེས་པའི་བར་གྱིས་བསྟན། གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་ནས་བཀའ་བསྩལ་ཏོ༔ ས་མ་ཡ༔ ཞེས་པའི་བར་གྱིས་བསྟན་ཏོ། །འདིར་སྤྱི་དོན་སྤྲོས་ན་ཡི་གེ་མང་དོགས་པས་མ་བྲིས་ཤིང་ཚིག་དོན་ནི་གོ་སླའོ།། །།གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ཡོངས་ཤེས་མན་ངག་གི་དོན་བཤད་པ་ལ་གསུམ། བཤད་བྱ་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་མདོར་བསྟན། འཆད་བྱེད་ཐུན་མིན་གླེང་གཞིས་གོ་ཕྱེ། ཇི་ལྟར་འཆད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཚིག་དོན་རྒྱས་པར་ཕྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ་ཧོཿ ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེའི་དོན་འཆད་པ་ལ་གཉིས། འཕྲོ་གཞི་ཡི་གེའི་དེ་ཉིད་སྤྱིར་བཤད། དེ་ལས་འཕྲོས་པའི་འབྲུ་བཞིའི་དོན་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ། ངོ་བོ། རང་བཞིན། ངེས་ཚིག །བྱེད་ལས། དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ལའང་། ཐུན་མོང་ཐ་སྙད་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་དུ་བཞག་པ་དང་ ཆོས་ཀྱི་བརྡའམ་མཚན་མར་གྱུར་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱར་བཞག་པ་དང་། ལྷ་དང་སྔགས་ལ་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷར་བཞག་པ་དང་། མཚན་མ་འདིས་འགྲོ་བའི་རྒྱུད་བྱིན་གྱིས་རློབ་ནུས་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་སུ་བཞག་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་རླབས་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཆོས་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་སྣང་བར་བཞག་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཡི་གེར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་དེ་གཉིས་ཐ་དད་མེད་པར་བཞག་པ་སྟེ། གང་ཟག་དང་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་བརྟགས་པ་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ཡི་གེ་འཁོར་ལོའི་སྤྲིན་དུ་རང་སྣང་བ་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་དུ་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་གང་ཡང་མེད་དེ། གསང་སྙིང་ལས། སེམས་ཀྱི་ར
Chinese
例如，据说，在图帕·图布丹努布（Thugpa Thubten Nub）圆寂后，直到慈氏怙主（Jampa Gonpo）降临之前，他都会为有缘者行持伏藏事业。总而言之，他在整个藏区，无论边地还是中心，直至菩提果之间，都以无法估量的恩德所遍布，这在当今时代已成为智者们亲眼所见的事实。这是对他的事业中特别殊胜的法门的阐述。第五，三昧耶寺（Samye）不可思议的神变和大法门等何时出现，那时机也通过暗示来揭示。第二，关于引发缘起，分为两部分：建立引发的基础和实际引发。第一部分从“那时，那时间”到“融为一体”来揭示。第二部分从“如此这般”到“赐予教诲，萨玛雅（藏文：ས་མ་ཡ།）”来揭示。在此，如果详细阐述共同意义，恐怕文字过多，因此未写，但词义很容易理解。第三，解释圆满证悟窍诀的意义，分为三部分：从所说之义的角度简要说明，以独特的论题开启理解，以及如何通过详细解释词义来阐述。第一部分是：出现“嗡（藏文：ཨོཾ།），阿（藏文：ཨཱཿ），吽（藏文：ཧཱུྃ།），霍（藏文：ཧོཿ）”。为了解释其意义，分为两部分：普遍解释根本字母的自性，以及特别阐述由此衍生的四个音节的意义。第一部分有五点：本体、自性、词源、作用和分类。第一点也有：在共同术语的情况下，被认为是与五蕴无关的行蕴，并且由于它已成为佛法的象征或标志，因此被认为是诸佛的法印，并且由于神和咒语没有区别，因此被瑜伽士认为是神，并且由于这个标志能够加持众生的相续，因此被认为是佛，并且由于如来（Tathagata）的加持和成熟的法混合在一起，因此被认为是显现，并且由于佛的智慧本身被加持为字母，因此两者被认为是无二无别。根据个人和情况的差异，有六种不同的解释。第二点是：心的自性是光明，它自然显现为字母轮的云，除此之外，没有任何事物可以被认为是实体。正如《秘密藏续》所说：心的
English
For example, it is said that after the passing of Thugpa Thubten Nub, until the arrival of Jampa Gonpo (Maitreya), he would perform the activities of treasure for the fortunate ones. In short, he has spread immeasurable kindness throughout the entire Tibetan region, both border and central, until the attainment of Bodhi, which is now a manifest reality for the wise in this era. This is an explanation of the particularly excellent Dharma gates among his activities. Fifth, the time when the miraculous displays and great Dharma gates of Samye Monastery appeared is revealed implicitly. Second, regarding the arising of circumstances, there are two parts: establishing the basis for arising and the actual arising. The first part is revealed from "At that time, at that moment" to "became inseparable." The second part is revealed from "In such a way" to "bestowed teachings, Samaya (Tibetan: ས་མ་ཡ།)." Here, if the general meaning were elaborated, it is feared that there would be too many words, so it is not written, but the meaning of the words is easy to understand. Third, explaining the meaning of the complete understanding of the essential instructions is divided into three parts: briefly stating from the perspective of the meaning to be explained, opening understanding with a unique topic, and explaining in detail the meaning of the words by how to explain. The first part is: "Om (Tibetan: ཨོཾ།), Ah (Tibetan: ཨཱཿ), Hum (Tibetan: ཧཱུྃ།), Hoh (Tibetan: ཧོཿ)" appear. To explain its meaning, it is divided into two parts: generally explaining the very nature of the root letters, and specifically explaining the meaning of the four syllables derived from it. The first part has five points: essence, nature, etymology, function, and classification. The first point also has: In the context of common terminology, it is considered as the formative aggregate that is not associated with the five aggregates, and because it has become a symbol or sign of the Dharma, it is considered as the Dharma seal of the Buddhas, and because there is no difference between deities and mantras, it is considered as a deity by yogis, and because this sign is able to bless the continuum of beings, it is considered as a Buddha, and because the blessings of the Tathagata and the maturing Dharma are mixed together, it is considered as appearance, and because the wisdom of the Buddha itself is blessed as letters, the two are considered inseparable. According to the differences in individuals and circumstances, there are six different explanations. The second point is: The nature of mind is luminosity, which naturally appears as clouds of letter wheels, and apart from that, nothing can be considered as substance. As the Guhyagarbha Tantra says: The mind
Tibetan
ང་བཞིན་ཡི་གེ་སྟེ། །ཡི་གེ་དངོས་པོར་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། མདོ་ལས་ཀྱང་། རབ་འབྱོར་ཡི་གེ་ནི་དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ་ཨའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །ཨའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡུལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཡུལ་ཅན་རང་བྱུང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བྱ་རྩོལ་མེད་པར་བྲིས་པ་སྟེ། ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་འགྱུར་བ་མེད་པས་ཨཀྵར་དང་། བརྗོད་བྱ་ཐམས་ཅད་གསལ་བར་བྱེད་པས་ བྱཉྫ་ན་དང་། དོན་མཚོན་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པས་ཝརྞ་ཞེས་པའི་མིང་གིས་བརྗོད་པ་སྟེ། གསང་སྙིང་ལས། དབྱིངས་ལས་དབྱིངས་ཀྱིས་བྲིས་པ་སྟེ། །ཡི་གེ་ཞེས་ནི་དེ་ཕྱིར་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡི་གེ་འཁོར་ལོའི་སྤྲིན་གྱི་རོལ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བས་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཙམ་སྟོན་པའི་མིང་དང་། དོན་གྱི་ཁྱད་པར་སྟོན་པའི་ཚིག་རྣམས་འབྱུང་ཞིང་། དེ་དག་འདུས་པ་ལས་གཞི་ལམ་འབྲས་བུས་བསྡུས་པའི་འཁོར་འདས་ཀྱི་བརྗོད་པ་ཇི་སྙེད་པ་སྟོན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་སྒྲུབ་པའི་ཕྲིན་ལས་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཚིག་རྣམས་མ་ལུས་འཛིན་པའི་གནས། །སྣ་ཚོགས་དོན་ཆེན་སྨྲ་ཞིང་སྟོན། །ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཚུལ་ཡང་། ཆོས་རྗེ་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོའི་བཞེད་པ་ལྟར་ན་བཞི་སྟེ། གནས་ལུགས་དོན་གྱི་ཡི་གེ་ནི། སྒྱུ་འཕྲུལ་ལས། སེམས་ཉིད་ཡི་གེའི་རང་བཞིན་ཏེ། །ཡི་གེ་ཡིད་བཞིན་རིན་ཆེན་སྤྲིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སེམས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རྟག་ཆད་འགྲོ་འོང་དང་བྲལ་བ་སྟེ་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་འགྲོ་བའི་གཞིར་གྱུར་པའོ། །ལུས་གནས་རྩའི་ཡི་གེ་ནི། ལུས་ཀྱི་རྩ་འཁོར་ལོ་བཞིའི་སྲོག་ཤིང་རོ་རྐྱང་དབུ་མ་གསུམ་གྱི་ནང་དུ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ་དཀར་དམར་མཐིང་གའི་ཚུལ་དུ་རང་བྱུང་དུ་གནས་པས། ཕྱི་རུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ། ནང་དུ་ཉོན་མོངས་ དུག་གསུམ། གསང་བར་སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་འཆར་བའི་རྟེན་བྱེད་ལ། དེའི་འོད་མདངས་ལས་འཁོར་ལོ་བཞིའི་རྩ་འདབ་རྣམས་སུ་ཐབས་ཤེས་དབྱངས་གསལ་གྱི་ཡི་གེ་རྐྱང་བརྩེགས་འདོགས་དང་ཡན་ལག་ཏུ་ཕྱེ་བའི་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གནས་པས། ཕྱི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྟེན་དང་སྨྲ་བརྗོད་དེ་སྙེད་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་བྱེད། ནང་ཉོན་མོངས་རྟོག་ཚོགས་ཀྱི་རྟེན་དང་ཉིན་མཚན་རྣམ་རྟོག་དེ་སྙེད་འབྱུང་བའི་རྟེན་བྱེད། ག
Chinese
如我之文字，文字非实有。（藏文）如是说。经中也说：善现，文字在胜义中是不生的，是阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）的自性。阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）的自性是什么，那就是心的自性，是完全超越一切有和无的。如是说。第三，在境法界中，由有境自生智慧无勤书写，本来任运成就且不变异，故名为阿迦夏（藏文：ཨཀྵར，梵文天城体：अक्षर，梵文罗马拟音：akṣara，汉语字面意思：不变）；能明了一切所说之义，故名为拜亚尼匝那（藏文：བྱཉྫ་ན，梵文天城体：व्यञ्जन，梵文罗马拟音：vyañjana，汉语字面意思：明了）；具有表示意义的能力，故名为瓦尔那（藏文：ཝརྞ，梵文天城体：वर्ण，梵文罗马拟音：varṇa，汉语字面意思：颜色）。《秘密藏续》中说：从法界以法界书写，因此称之为文字。（藏文）如是说。第四，无实性的文字，显现为轮涅如云般的各种游舞，从而产生仅表示意义之体性的名，以及表示意义差别的词。这些聚集起来，能表示以基、道、果所涵盖的轮涅一切所说，因此具有成办佛陀事业的威力。（藏文）词是容纳一切之处，宣说并显示各种重大意义。（藏文）如是说。第五，关于分类的方式，依止法王遍知大士的观点，有四种：安住实相义之文字，如《幻化经》中说：心性是文字的自性，文字如意宝云。（藏文）如是说。心性自性光明，是自生智慧，远离常断、来去，是一切轮涅文字生起的基础。身住脉之文字，在身体的四脉轮的命脉——三脉中，以嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）、阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आ，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿）、吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）白红蓝的形式自然安住，作为外显身语意三门、内显烦恼三毒、密显身语意三密的所依。从其光芒中，在四轮的脉瓣中，安住着方便智慧元音辅音的单字、重叠字、附加字以及分支的八万四千个字，作为外显蕴、界、处所依以及产生如是语词的原因，作为内显烦恼分别念所依以及产生如是昼夜分别念的所依。
English
Like my letters, letters are not substantial. (Tibetan) Thus it is said. Also in the Sutra it says: Subhuti, letters are unborn in the ultimate sense, they are the nature of A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Roman transliteration: a, literal Chinese meaning: A). What is the nature of A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Roman transliteration: a, literal Chinese meaning: A), that is the nature of mind, which is completely beyond all existence and non-existence. Thus it is said. Third, in the realm of the object of Dharma, the subject's self-born wisdom writes without effort, spontaneously accomplished and immutable, hence it is called Akshara (Tibetan: ཨཀྵར, Sanskrit Devanagari: अक्षर, Sanskrit Roman transliteration: akṣara, literal Chinese meaning: immutable); because it clarifies all that is to be expressed, it is called Vyanjana (Tibetan: བྱཉྫ་ན, Sanskrit Devanagari: व्यञ्जन, Sanskrit Roman transliteration: vyañjana, literal Chinese meaning: clarifying); because it possesses the power to represent meaning, it is called Varna (Tibetan: ཝརྞ, Sanskrit Devanagari: वर्ण, Sanskrit Roman transliteration: varṇa, literal Chinese meaning: color). In the Guhyagarbha Tantra it says: From the Dharmadhatu, written by the Dharmadhatu, therefore it is called letters. (Tibetan) Thus it is said. Fourth, the insubstantial nature of letters appears as various dances of clouds of samsara and nirvana, thus generating names that only represent the essence of meaning, and words that represent the differences of meaning. These gathered together can represent all that is said of samsara and nirvana encompassed by the ground, path, and fruit, thus possessing the power to accomplish the deeds of the Buddha. (Tibetan) Words are the place that holds everything, speaking and showing various great meanings. (Tibetan) Thus it is said. Fifth, regarding the manner of classification, according to the view of Dharma Lord Omniscient Great One, there are four types: Letters of the meaning of abiding reality, as it is said in the Mayajala Tantra: Mind-nature is the nature of letters, letters are like wish-fulfilling jewel clouds. (Tibetan) Thus it is said. Mind-nature is self-luminous by nature, it is self-born wisdom, free from permanence and annihilation, coming and going, it is the basis from which all letters of samsara and nirvana arise. Letters of the body residing in the channels, in the life force of the four chakras of the body—the three channels, Rasa, Lalana, and Avadhuti—naturally abide in the form of white, red, and blue Om (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ओ, Sanskrit Roman transliteration: oṃ, literal Chinese meaning: Om), Ah (Tibetan: ཨཱཿ, Sanskrit Devanagari: आ, Sanskrit Roman transliteration: āḥ, literal Chinese meaning: Ah), and Hum (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Roman transliteration: hūṃ, literal Chinese meaning: Hum), as the support for the outer manifestation of body, speech, and mind, the inner manifestation of the three poisons of afflictions, and the secret manifestation of the three kayas. From its radiance, in the petals of the four chakras, eighty-four thousand single, stacked, and attached letters of vowels and consonants of skillful means and wisdom abide, as the support for the outer manifestation of the aggregates, elements, and sense bases, and the cause for the arising of such speech, as the support for the inner manifestation of afflictions and conceptual thoughts, and the support for the arising of such day and night conceptual thoughts.