Tibetan
་བར་མ་ཆད་དུ་བྱུང་། ཕྱིས་ཀྱི་མི་རབས་གསུམ་ཙམ་ལ་རྟེན་བཞེངས་འཚོགས་སྒོ་སོགས་གང་རྒྱས་བྱུང་བར་འདུག་ཀྱང་། དེང་སང་མི་རྒྱུད་ཆད། ཤུལ་གཞན་གྱིས་བཟུང་ནས་མིང་མ་བོར་ཙམ་རེད་སོང་བ་མ་ཚད། རྒྱལ་ཁམས་འདིར་རང་གིས་དྲན་ནས་ད་བར་དེ་དང་དེ་འདྲའི་རང་བཞིན་གྱི་དར་གུད་འགྱུར་ལྡོག་སྟོན་ཀའི་སྤྲིན་དང་མཚུངས་པ་ཤ་སྟག་སྣང་བ་འདི་དག་གིས་ཀྱང་། སྲིད་པའི་བདེ་འབྱོར་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་སྐད་ཅིག་གིས་མི་རྟག་པ་འགྱུར་བའི་ཆོས། འཁྲུལ་པའི་བྱེད་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ངོ་སྤྲོད་པའི་རང་བྱུང་གི་སློབ་དཔོན་དུ་སོང་བས་སྐྱོ་ཤས་དང་ངེས་འབྱུང་གི་བློ་བཅོས་མིན་དུ་སྐྱེ་བར་སྣང་ངོ་། །རང་ལོ་ བཅུ་བཞི་པའི་དཔྱིད་ཀར་ཨ་མྱེ་ཨ་བཀྲ་གྲོངས། འདི་པས་བཟླས་བརྗོད་དུང་ཕྱུར་གཉིས་ཙམ་སོང་ཞིང་སེམས་ངོ་སྐྱོང་བདེ་ཡོད། མཚམས་སྦྱོར་བཟང་བས་ཕུང་པོ་སྐྱེལ་ཉིན་ནམ་མཁའ་གཡའ་དག་པ་ལ་འཇའ་དཀར་པོ་ཤར་ནུབ་སྦྲེལ་བ་སོགས་སྔར་རང་གི་རྨི་ལམ་ལྟར་ཐར་པ་ཐོབ་ཡོད་སྙམ། འཆི་ཁར་ཁོང་ནས་ཀློང་རྒྱས་ཆོ་ག་བརྒྱ་རྩ་ཞིག་འདོན་སྙམ་པ་ལ་བརྒྱད་ཅུ་ལས་མ་ཐོན་ཅེས་སེམས་ནད་བྱེད་འདུག་པས་ཉི་ཤུ་ངེད་ནས་ཁ་སྐོང་བའི་ཁས་ལེན་བྱས་ཀྱང་མི་རིང་བར་གཞན་ཡུལ་བགྲོད་དགོས་པ་སོགས་ཀྱིས་མ་འགྲུབ། ཆུང་ནས་ལྷ་བྲིས་དང་གསོ་རིག་ཤེས་འདོད་ཆེ་ཞིང་། ལག་བདེའི་སྒོ་ནས་ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེ། གུ་རུ་མཚན་བརྒྱད། བཻ་རོ་ཙ་ན་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་བྲིས། མགོན་པོ་བེར་ནག་ཅན་ཟེར་བ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་ཡིད་དགའ་བ་ཞིག་ཡོད་པས་རྣམ་གླིང་པ་འདྲ་ལ་དེའི་ཆ་ལུགས་ཅི་འདྲ་ཡོད་དྲིས་ནས་དེའང་འབྲི་བ་སོགས་བྱས། ཕྱི་མ་རྒྱུད་ཀྱི་རྩ་ཆུའི་མདོ་སོགས་རགས་རིམ་བློར་བཟུང་། ཀརྨ་ཕུན་ཚོགས་ཟེར་བའི་སྨན་པ་ཞིག་ལས་སྔོ་ལྡུམ་ངོ་སྤྲོད་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་བསླབས། རང་ལོ་བཅོ་ལྔ་པར་ཚེས་གྲངས་གང་ཡིན་མ་ངེས་པའི་ནུབ་ཅིག་རྨི་ལམ་དུ། ནམ་མཁར་ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེ་ཟ་ཧོར་མའི་ཆས་ཅན་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དམར་སེར་གྱིས་ཁྱབ་པའི་གཟི་བརྗིད་ཉི་འོད་ལྟར་ འབར་བ་ལས་འོད་མེ་ལོང་ཙམ་ཞིག་བྱུང་ནས་རང་ལ་ཕོག་པས་རེ་ཞིག་ཤེས་པ་བརྒྱལ་ཐབས་སུ་སོང་། དེ་ལས་སད་ཙ་ན། བུད་མེད་འགས་ད་དུང་ནམ་མཁའ་ལ་ལྟོས་དང་སྲིད་པའི་རྒྱལ་མོ་དབུ་བརྒྱ་ཕྱག་སྟོང་བྱོན་འདུག་ཟེར། རང་ནས་ད་ཅིའི་ཟིལ་གྱིས་མི་ཕོད་ངང་ཡར་ལ་བལྟས་པས་ནམ་མཁའ་འཇའ་ཚོན་གྱིས་གང་བའི་ཁྲོད་ན་སྐུ་ཅུང་ཟད་གསལ་སྙམ་བྱེད་པ་ཙམ་ལ་སད། འདི་སྐོར་སྡེ་དགེ་ཚེ་དབང་རྡོ་རྗེ་རིག་འཛིན་ཁྲི་བཞུགས་དང་། ཆུ་མ་ཁག་གི་གཟིམས་དཔོན་རྣམས་རིམ་པར་ཚར་སྐབས་ཡིན་པས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་མངའ་རིས་ཡུལ་འབྲོག་རྣམས་ལ་བསྙད་བརྐོ། བཙན་འཕྲོག །སྒོ་བཞག །སློང་མོ། སྤུས་བསྒྱུར། བཙན་དོམ་བཞག་ཅིང་འུ་ལག་འདེད་བསྐུལ་ཆེ་བས་རྫོང་ཁག་རྣམས་ཀྱི་སྡེ་སུམ་ཆ་ཙམ་ཡུལ་བུད་ས་འཁྱར་གྱིས་སྟོང་པའི་སྐབས་སུ་ཁེལ། ངེད་རང་གི་ཞང་པོ་དེ་རང་མགོ་ཐོན་པའི་རྒྱུ་ནོར་ཡོད་བཞིན་དུ་གཞན་ནས་རྐུ་འཕྲོག་དང་འཛིང་རྩོད་ཁོ་ན་དགོས་པ་ཞིག་ཡོད་པས། མི་གཞན་ཞིག་དང་ཐུག་སྒོའི་རྐྱེན་གྱིས་སྡེ་དགེའི་སྐུ་ཚབ་གཟིམས་དཔོན་ཚང་གི་མི་ངོ་ཞིག་རྩར་གྱོད་ཐུག །སྡེ་ཡུལ་རྣམས་ཤོར་བརླག་ཆེན་པོ་རེད། དེ་ཀའི་ཞེ་མཁོན་གྱིས་ཕྱི་ལོ་དགོན་པའི་དགུ་གཏོར་འཚོགས་སྐབས་སྐྱ་སེར་སྤྱི་གྲོས་ཀྱིས་ན་ནིང་ཧོར་འདྲ་ཕབ་མཁན་དེ་སྤྱི་བསད་ བྱས། དེའི་ཤ་ཉེས་ཕྱི་ལོ་སྐུ་ཚབ་སྔ་མ་ལ་གྱོད་གཏུགས་ནས་ཧོར་འདྲ་ཕབ་པས་མི་སྟོངས་དང་ཆད་པ་ཆེ་བས་དུད་ཆེ་ཆུང་མེད་པ་ཐམས་ཅད་རྐང་བརླགས་བྱས། ཕ་རྒན་ཀྱང་བཙོན་འོག་ཆུད་པ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་བརྒྱུད་མར་བྱུང་བ་དང་། སྤྱིར་ཁྲལ་འུ་ལག་ལྕི་བས་མ་རྒན་ནས་ཁྱོད་རང་གཞིས་ངན་འདིའི་སྟེང་ད་ཕྱིན་ཉིན་གཅིག་ཀྱང་བསྡད་དགོས་མེད། དགོན་པ་ཞིག་ཏུ་སོང་དང་མོའང་ཞར་བྱུང་མགོ་ཐོན་འགྲོ་ཟེར་ཡང་འཕྲལ་དེར་སྡོད་གནས་ཀྱི་དགོན་པ་ཡིད་ལ་འབབ་པའང་མ་བྱུང་། ལོ་བཅུ་དྲུག་པའི་དཔྱིད་སོས་ལ་ཕ་རྒན་ཆོས་སྡེ་ཕོ་བྲང་དུ་ཡོད་པའི་རྩར་བརྫངས། དེར་དཔྱིད་དབྱར་གཉིས་སུ་དཔེ་བྲིས་དང་ཀློག་འདོན་འདྲ་བྱས། ཆབ་མདོའི་དབུ་མཛད་ལྷ་མགར་ཞིག་ལས་སྐུ་བརྙན་བྲིས་འབུར་གྱི་ཐིག་རྩ་སྨན་ལུགས་དང་། རི་མོའང་རགས་བསྡུས་བསླབས། མ་རྒན་འདི་ཉིད་ལུས་སྲོག་སྐྱེད་པའི་དྲིན་ཆེ་བ་གཞིར་བཞག་འཁོར་བའི་ཁྱིམ་གྱི་བཙོན་དོང་ནས་ཕྲལ་ཏེ་ཆོས་སྒོར་ཞུགས་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དུ་སོང་བས་དྲིན་ལན་འཁོར་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ། །རང་ཉིད་ཆུང་ངུའི་དུས་ནས་ཉམ་ཆུང་ཞིང་གཤིས་འཇམ་པ། སུ་ཞིག་གིས་ཇི་ལྟར་མངགས་ཀྱང་ཐུབ་རུང་མ་ཐུབ་རུང་ཁར་ཉན་པོ་ཞིག་ཡོད་པས་དྲག་ཞན་སུས་ཀྱང་ཡིད་ལ་འབབས་ཤིང་བྱམས་པོ་ཁོ་ན་བྱས། ཁྱད་པར་འདི་སྐབས་ཆོས་སྡེ་དཔོན་ཁང་ སར་ཚེ་འཕེལ་ཡོད་པ་ཁོང་གི་ཐུགས་ལ་འཕྲོད་ནས་རེ་ཞིག་དྲུང་ཡིག་དགོས་གསུངས་པ་ལྟར་དབྱར་སྨད་ནས་འཁྲིས་སུ་ཕྱིན། འོབ་གཤིས་རུ་ཐོག་བརྒྱུད། སྡེ་དགེའི་དབྱར་སྒར་ལྷ་ལུང་ཁུད་ད
Chinese
未曾间断地出现。后来的三代左右，寺庙建设、法会等各方面都很兴盛，但现在人丁凋零，旧址被他人占据，仅剩其名而已。不仅如此，在这片土地上，自己记忆中至今，像这样兴衰更替，如同秋天的云彩般变幻莫测的景象，也无不昭示着，世间安乐富足毫无意义，如梦如幻般瞬息万变，一切虚妄的行为，都只是促成轮回痛苦的因由，成为了天然的导师，不由自主地生起厌离和出离之心。自己十四岁那年春天，外祖父阿扎去世。他念诵了约两亿遍咒语，心性调柔安乐。由于因缘殊胜，出殡那天，晴空万里，东西方出现白色彩虹相连，感觉就像之前自己梦中所见，已经获得解脱。临终前，他本想念诵一百遍《虚空藏仪轨》，却只念了八十遍，为此感到遗憾，我答应补上二十遍，但不久后就要前往异地，未能如愿。从小就非常想学习绘画和医学。通过灵巧的双手，绘制了邬金仁波切、莲师八名号、毗卢遮那等画像。仅仅是听到“贡布班纳钦”这个名字就心生欢喜，于是向人打听热那朗巴的装束，并照着画了下来。粗略记住了《后三续》的脉轮等内容。还向一位名叫噶玛彭措的医生学习辨认草药。十五岁时，具体日期记不清了，一天晚上做梦，梦见天空中邬金仁波切身着萨霍尔玛的服饰，在被红黄色光芒所笼罩的光环中，如太阳般耀眼夺目，一道光芒如镜子般射向自己，顿时昏厥过去。醒来后，一些妇女还在说，快看天上，世间女王百头千臂降临了。自己勉强鼓起勇气抬头仰望，只见天空中彩虹弥漫，其中身影略微清晰
English
Appeared without interruption. For about three generations afterwards, temple construction, dharma assemblies, and other aspects flourished, but now the descendants have dwindled, and the old site has been occupied by others, with only the name remaining. Moreover, in this land, as far as I can remember, such scenes of rise and fall, change and transformation, like the clouds of autumn, all show that worldly happiness and prosperity are meaningless, like a dream, impermanent in an instant, and all illusory actions are merely the cause of suffering in samsara, becoming natural teachers, and spontaneously giving rise to renunciation and the mind of liberation. In the spring of my fourteenth year, my grandfather A-za passed away. He had recited about two hundred million mantras, and his mind was gentle and peaceful. Due to auspicious circumstances, on the day of the funeral, the sky was clear and cloudless, and a white rainbow connected the east and west, and I felt that he had attained liberation as in my dream before. Before his death, he had intended to recite the "Vajra Essence Ritual" a hundred times, but he only recited it eighty times, and he regretted it. I promised to make up the twenty times, but soon after I had to go to another place, and I could not fulfill it. From a young age, I had a great desire to learn painting and medicine. With skillful hands, I drew images of Orgyen Rinpoche, Guru Eight Names, Vairochana, and others. Just hearing the name "Gonpo Bernakchen" made me happy, so I asked about the attire of Ratna Lingpa and drew it as well. I roughly memorized the channels and chakras of the "Later Three Tantras." I also learned to identify herbs from a doctor named Karma Phuntsok. When I was fifteen years old, I don't remember the exact date, one night I dreamed that Orgyen Rinpoche in the sky was wearing the clothes of Zahorma, in a halo covered with red and yellow light, as dazzling as the sun, and a light like a mirror shot at me, and I fainted for a moment. When I woke up, some women were still saying, look at the sky, the Queen of the World with a hundred heads and a thousand arms has descended. I barely mustered the courage to look up, and I saw rainbows filling the sky, in which the figure was slightly clearer.
Chinese
仅仅是做这些事就足够了。 这件事是因为德格·策旺多杰仁增（Tsewang Dorje Rigzin）在位，以及曲玛（Chuma）地区的寝宫官员们依次结束任期的时候。 他们对芒康（Mangkang）地区的农牧民进行诬陷、抢劫、设卡、乞讨、以次充好、强行摊派，并强迫服劳役，导致各宗（县）大约三分之一的村庄都变成了逃离家园、四处流浪的空村。 我的叔叔明明有自给自足的财产，却总是想着从别人那里偷窃、抢劫和争斗。 因为与他人发生口角，与德格的代表寝宫官员家的人发生了纠纷。 村庄损失惨重。 因为这件事的仇恨，在第二年寺庙举行驱魔仪式时，僧俗大众一致决定将去年杀死霍尔人（Hor，蒙古人）的人处死。 因为这件事，第二年向前任代表提起诉讼，因为杀死霍尔人导致人口减少和巨额罚款，导致所有大小家庭都倾家荡产。 父亲也被关进监狱等等，接连遭受痛苦。 总之，因为税赋和劳役沉重，母亲说：“你以后一天也不要再待在这个破败的家园里了。 去寺庙吧，我也能顺便摆脱困境。” 但当时并没有想到合适的寺庙。 十六岁那年春天，我被送到在昌都（Qamdo）的寺庙官邸的父亲那里。 在那里，我春夏两季抄写经文和诵读经文。 从昌都的乌孜（工艺大师）拉噶（Lhagar）那里，我粗略地学习了绘画和雕塑的线条、医药知识和绘画。 母亲大人既有生育我的大恩，又将我从轮回家庭的牢笼中解脱出来，成为了我进入佛门的善知识，恩情难以回报啊！ 我自己从小就体弱多病，性格温顺。 无论谁吩咐什么，无论能不能做到，我都非常听话，所以无论好坏，大家都喜欢我，对我很好。 特别是当时在寺庙官邸的策培（Tsepel），他很喜欢我，说需要一个秘书，于是从夏末开始我就去了他身边。 经过奥布西（Obshiru）、如托（Rutog），到达德格的夏季营地拉隆库（Lhalungkhu）。
English
It was enough just to do these things. This was because it was the time when Dege Tsewang Dorje Rigzin was enthroned, and the chamberlain officials of Chuma area were finishing their terms in turn. They slandered, robbed, set up checkpoints, begged, passed off inferior goods as superior, forcibly apportioned, and forced corvée labor on the farmers and herdsmen of Mangkang area, causing about one-third of the villages in each dzong (county) to become empty villages where people fled their homes and wandered around. My uncle, despite having self-sufficient property, always thought of stealing, robbing, and fighting from others. Because of a quarrel with someone else, a dispute arose with a member of the Dege representative chamberlain official's family. The villages suffered heavy losses. Because of this hatred, when the monastery held the exorcism ceremony the following year, the monks and laypeople unanimously decided to execute the person who killed the Hor (Mongol) people last year. Because of this, a lawsuit was filed against the former representative the following year, and because killing the Hor people led to population reduction and huge fines, all families, large and small, were ruined. My father was also imprisoned, and so on, suffering continuously. In short, because the taxes and corvée labor were heavy, my mother said, "You shouldn't stay in this dilapidated home for even a day from now on. Go to a monastery, and I can get out of this situation as well." But at that time, I didn't think of a suitable monastery to stay in. In the spring of my sixteenth year, I was sent to my father, who was in the monastery residence in Qamdo. There, I copied and recited scriptures in the spring and summer. From Lhagar, an artisan of Qamdo, I roughly learned the lines of painting and sculpture, medical knowledge, and painting. My mother, who had the great kindness of giving birth to me and freeing me from the prison of the cycle of family life, became my virtuous spiritual friend who entered the Buddhist path, and her kindness is difficult to repay! I myself was weak and gentle from a young age. No matter who ordered me to do anything, whether I could do it or not, I was very obedient, so everyone, good or bad, liked me and treated me kindly. In particular, Tsepel, who was in the monastery residence at that time, liked me very much and said that he needed a secretary, so from late summer I went to his side. Passing through Obshiru and Rutog, I arrived at the Dege summer camp in Lhalungkhu.