Tibetan
ཀྱང་ཕྱིས་དུས་དབང་གིས་གདུང་རབས་ཕལ་ཆེར་ཆད་པའི་སྐབས། ཁྱུང་པོ་བླ་མ་གཡུང་དྲུང་བསྟན་འཛིན་ཞེས་པ་དེ་བདག་གི་ལུས་ཀྱི་ཕ་ཡིན་པར་གྲགས་སོ། །བཙས་པའི་དུས་ནི། རབ་བྱུང་བཅུ་བཞི་པའི་ནང་ཚན་ཆུ་མོ་བྱའི་ལོ་ལ་མའི་རྨི་ལམ་ལེགས་པ་ཁ་ཤས་བྱུང་ཚོད་ཀྱང་ཡིད་ལ་མ་ངེས། ནུབ་བྱང་ནས་བྱ་རྒོད་ཅིག་བྱུང་ནས་རང་གི་མཆོད་ཁང་དུ་བསྡད་སོང་བ་དང་། མི་ཆེན་པོ་ཞིག་གིས་སྦ་དར་དང་དུང་ཕྲེང་བྱིན་པ་སོགས་དྲན་འདུག །སྲིད་འཁོར་བ་གཏན་ནས་མ་ཤེས་པའི་ལུས་ཡངས་ཤིང་ཟོ་མདོག་བདེ་བར་བྱུང་། ཟླ་བ་བཅུ་པའི་ཚེས་བཅུའི་ཉི་ཤར་ལ་གནོད་པ་མེད་པར་བདེ་བར་བཙས། ཞག་བདུན་ཙམ་ལ་ནུ་མ་མ་འཇིབས་པས་མར་ཞུན་གྱིས་གསོས། དེ་ལོ་ཡན་ཡུལ་དེར་སད་སེར་ལོ་ཉེས་སྟུད་མར་བྱུང་བས་འབྲུ་ཤིན་ཏུ་དཀོན་ཅིང་བཀྲེན་པར་གྱུར་པ་ལ་ལོ་འདིར་རྫ་ཁོག་ནས་འབྲུ་བཙལ་ཏེ་བཏབ་པས་ལོ་ཤིན་ཏུ་ལེགས་ཤིང་། དེ་ནས་བརྩམ་ལོ་བཅུ་གཉིས་བར་དུ་ལོ་ལེགས་སྐྱ་རྒྱལ་བྱུང་བར་འདུག །གོག་ཐུབ་ཙམ་ནས་གཙང་སྦྲ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས་གཅིན་རྟུག་ཕ་ཟད་དུ་སྐྱེལ་བ་ཡིན་ཟེར། སྨྲ་ཤེས་ཙམ་ནས་ཁ་རྟགས་ལ་ཉེ་བཟང་པོ་མང་དུ་སྨྲ་བ་ཞིག་ཡོད་སྐད། འགའ་ཞིག་རང་ནས་ཀྱང་དྲན་ལམ་དུ་སྣང་། ལོ་བཞི་ཙམ་དུ་འཇམ་དཀར་སྒོམ་བཟླས་དཔེ་ལྡེབ་གཅིག་རྙེད་པ་གཞན་གྱི་རྗེས་ཟློས་ ཚུལ་གྱིས་ཡིག་འབྲུ་ལ་མཛུབ་མོ་བཙུགས་ནས་འདོན་རྒྱུ་ཡོད་པ་ཞིག་བྱུང་། འགྲོ་ཐུབ་སྐབས་ནས་འབུ་གཟན་གཅིག་ཡོད་པ་ཀུན་བཟང་མཆོད་དཀྲིས་དགོས་ཟེར་རང་ལས་གཞན་གྱིས་མི་ཐོན་པའི་དཀྲིས་སྐོར་གཅིག་ཉལ་ཁ་མ་གཏོགས་འབྲལ་མེད་བྱེད། སྐབས་ཤིག་གོས་སྐྱ་ཞིག་བཟོས་པ་གཏན་ནས་གྱོན་རོགས་མ་བྱས་པས་རས་དམར་ཞིག་གིས་མུ་ཐུམ་བྱས་བྱུང་བ་དེ་ལ་བལྟས་ནས་གྱོན་པ་དང་། བྱིས་པའི་རྩེད་མོ་རྣམས་སུ་དབང་བསྐུར་བ། ལྷ་ཁང་དང་གསས་མཁར་བཞེངས་པ། ས་ལས་གཏོར་མ་བཅའ་ཞིང་གཏོར་རྒྱགས་དང་ལྷ་བསང་ཁོ་ན་བྱེད་པ། བུམ་པ་དང་རྡོར་དྲིལ་མཐོང་ན་ཆེས་དགའ་བ་སོགས་ཆོས་པའི་བག་ཆགས་ནི་ལེགས་རབ་ཡོད། ལོ་ལྔ་ལོན་པའི་དཔྱིད་སོས་གཟའ་སྐར་བཟང་པོ་ཞིག་ལ་ཕ་ཡར་དེས་ཀ་ཁ་བསླབ་བྱུང་བ་ནི་བལྟས་པ་ཙམ་གྱིས་ཤེས་ཀྱང་བྱིས་པ་བསམ་མནོ་མེད་པས་སྦྱོང་བདར་ཆེར་མ་འདོད། ལོ་དྲུག་པ་བདུན་པ་གཉིས་ལ་ཀློག་སློབ་འདུག་པས་འབྲུ་དེད་ཅུང་ཟད་དང་། སྦྱོར་ཀློག་སྦྱངས་པས་ལོ་བརྒྱད་པ་ནས་ཀློག་མཁན་རྒན་པོ་རྣམས་ཀྱང་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནུས་པ་བྱུང་། ལོ་གསུམ་པའི་སྐབས་གཙང་སྨན་རིའི་མཁན་པོ་བསོད་ནམས་བློ་གྲོས་ཡུལ་དེར་ཕེབས་པ་ལ་ཕ་མ་རྣམས་ཀྱིས་སྐྲ་བཅད་ཞུས་པར་མིང་བསྟན་འཛིན་གཡུང་དྲུང་དུ་བཏགས་པས་ཕྱིས་ཚོད་བར་དེ་ཉིད་བླ་དྭགས་ཀྱི་ མིང་དུ་གྱུར། འདི་སྐབས་ཉི་ཤར་ཅིག་ལ་ཉེ་དུ་ཞིག་གི་པང་དུ་ཡོད་པ་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཞིང་ཁུད་ནས་བྱ་བྲལ་ལྟ་བུ་རྒྱལ་མཚན་སྟོད་སྨད་བར་གསུམ་ལ་མེ་ཕྲེང་གིས་བསྐོར་བ་ལག་ཏུ་ཁྱེར་བ་ཞིག་བྱུང་བ་ཕ་ཀི་སུ་རེད་བྱས་ཀྱང་སུའང་མི་འདུག་ཟེར། མིང་མི་ཐོགས་པའི་སྔོན་གྱི་སྐྱེ་བ་མང་པོ་དྲན་པ་དང་། གང་ཡིན་མི་ངེས་པའི་གནས་ཚུལ་དགའ་བ་དང་སྐྱོ་བ་མང་པོ་དངོས་དང་ཉམས་ལ་དྲན་པ་མང་དུ་བྱུང་བས་གནས་ཚུལ་དེ་དག་འགའ་རེ་ནི་ཕྱིས་རང་ཉིད་ལ་དེ་ལྟར་འབྱུང་བར་སྣང་། ཕྱིས་ནས་ཟས་གོས་བཙོག་གྲིབ་ཀྱི་རིགས་ལ་འཛེམ་བྱ་རང་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་མ་དྲན་པས་དྲན་སྣང་དེ་དག་ཀྱང་འགག །བློ་རིག་ཇེ་རྨུགས་ལ་སོང་། ཐར་བདེ་རི་ཁྲོད་ཀྱི་རྟོགས་ལྡན་གཡུང་དྲུང་ཕུན་ཚོགས་ཞེས་པ་སྐུ་ཤིན་ཏུ་བཙུན་ཅིང་རླུང་སེམས་འབྱོངས་པ། མངོན་ཤེས་མངའ་བ་དེས་འདི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས་ཨོ་རྒྱན་པདྨའི་འོད་ཟེར་ཕོག་པ་ཞིག་རེད། ཕྱིས་ནས་སྙན་གྲགས་ཅན་ཞིག་འབྱུང་ཡང་ལོ་སུམ་ཅུ་སྐོར་བར་ཆད་ཆེན་པོ་ཡོད་ཅེས་རང་གི་ཨ་མྱེ་སོགས་ལ་ལུང་བསྟན་གནང་། རང་ཡང་བསམ་པས་ཟིན་ནས་ཨོ་རྒྱན་པདྨ་ཁོ་ན་ལ་དད་པ་ཆེ་ཞིང་ཚིག་བདུན་གསོལ་འདེབས་ཤིག་འདོན་ཤེས་པ་དང་བཛྲ་གུ་རུ་འདོན་པ་ལ་དགའ་ཞིང་། ཨོ་རྒྱན་པདྨའི་རྣམ་འཕྲུལ་རེད་ཟེར་བའི་བླ་མ་སི་ཏུ་པདྨ་ཉིན་བྱེད། རྫོགས་ཆེན་པདྨ་རིག་འཛིན། སྨོན་རྒྱལ་པདྨ་རྒྱལ་པོ་སོགས་ནམ་ཞིག་མཇལ་ན་སྙམ་པའི་དད་པ་ཆེ་བ་ཞིག་ཡོད། རང་ཡང་ཨོ་རྒྱན་པདྨའི་རྣམ་འཕྲུལ་ཡིན་ཅེས་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཧམ་པས་སྒྲོག །སྐབས་རེར་ལྷོ་ནུབ་ཏུ་བལྟས་ན་ཨོ་རྒྱན་པདྨ་མཇལ་འོང་སྙམ་སྐྱོ་དུང་དུང་བའང་འོང་། དམྱལ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྐྲག་སྣང་ཆེ་བས་དེ་དག་རྣམས་ཀྱི་སེམས་རྨིས་ལྟ་བུར། ནུབ་ཅིག་ནུབ་བྱང་ནས་བྱང་ཤར་གྱི་ནམ་མཁར་བླ་མ་ཟིལ་ཅན་གཅིག་བྱོན་སོང་བ་ངེད་ཡོད་པའི་གྲོང་དེར་ས་ལ་བབས་ནས་ལུང་བསྟན་ཚིག་འགའ་རེ་གསུངས། དངོས་པོ་ཡིད་འོང་ཞིག་བྱིན་ནས་བྱོན་སོང་བ་དང་། ལན་གཅིག་མོ་མ་ཀུན་ཤེས་ཐིག་པོ་ཡིན་ཟེར་བ་ཞིག་བྱུང་ནས་ཇུ་ཐིག་ལན་གསུམ་མདུད་པའི་མོ་བཤད་ལ། མོ་ཆེ་གསུམ་བབས་པས་སེང་ཆེན་ཡིན། །སེང་དཀར་མོ་གཡུ་རལ་ཐོགས་པ་ཡིན། །ཟེར་བ་སོགས་དེ་འདྲ་འགའ་ཞིག་གི་མཐར། ཉི་མ་ཤར་གྱི་ཕྱོགས་ནས་མེ་ཏོག་དམར་པོ་ཁུར་བའི་གྲོག་ཅིག་འོང་ལེ
Chinese
然而後來由於時勢所迫，家族血統幾乎斷絕之時，名為瓊波喇嘛雍仲丹增的那位，據說是我的生身父親。出生的時候是，第十四饒迥（Rabjung）之水鳥年，母親似乎做了一些好夢，但記不太清楚了。記得從西北方向飛來一隻老鷹，停留在自己的佛堂裡，還有一個大人物給了哈達和念珠等。對於輪迴世事一無所知的身體，寬廣且容貌安樂。十月十日日出之時，無有損害地順利出生。大約七天左右不吸吮母乳，所以用酥油餵養。那一年，該地連續發生冰雹災害，糧食極其稀少，變得饑荒，這一年從紮科（Rdza-khog）尋找糧食播種，結果年成非常好。從那時起到十二歲之間，年年豐收。剛能爬行時，就非常愛乾淨，據說大小便都由父親清理。剛學會說話時，據說經常說一些好聽的吉利話。有些自己也還記得。四歲左右時，找到一本靜白嘛呢（འཇམ་དཀར་སྒོམ་བཟླས།）的經書，模仿別人，用手指著字來念誦。能走路的時候，有一個護身符，必須用昆桑卻傑（ཀུན་བཟང་མཆོད་དཀྲིས།）佩戴，除了睡覺外，從不離身，別人無法像我一樣佩戴。有一次做了一件灰色衣服，怎麼也不肯穿，所以用紅色布裹起來，看到那個才肯穿。兒童遊戲中，總是做灌頂、建造寺廟和神殿、用土製作朵瑪，只做朵瑪食子和祭祀山神等事。看到瓶子和金剛鈴非常高興等，可見具有非常好的佛教習氣。五歲時的春天，在一個吉祥的日子裡，父親教我藏文的字母，我一看就懂了，但因為孩子沒有思考，所以不太想學習。六歲和七歲時學習閱讀，稍微學了一些拼讀，八歲時就能夠勝過老年的讀經師。三歲的時候，藏地門日寺的堪布索南羅珠
English
However, later, due to the force of circumstances, when the family lineage was almost severed, the one named Khyungo Lama Yungdrung Tenzin is said to be my biological father. As for the time of birth, it was in the Water Bird year of the fourteenth Rabjung cycle, my mother seems to have had some good dreams, but I don't remember them clearly. I remember that an eagle came from the northwest and stayed in my shrine, and a great man gave me a Hada and a rosary, etc. The body, which knew nothing about samsara, was broad and had a comfortable appearance. I was born safely without harm at sunrise on the tenth day of the tenth month. For about seven days, I did not suckle breast milk, so I was fed with butter. That year, there were continuous hailstorms in that area, and grain was extremely scarce, and there was a famine. This year, grain was sought and planted from Dza-khog, and the harvest was very good. From then until the age of twelve, there seemed to be good harvests every year. From the time I could crawl, I was very clean, and it is said that my father took care of my urine and feces. From the time I learned to speak, it is said that I often said good and auspicious words. I remember some of them myself. At about the age of four, I found a copy of the 'Jam dkar sgom bzlas' (a white Tara meditation text), and imitating others, I would point my finger at the letters and recite them. From the time I could walk, I had an amulet that had to be worn with Kunsang Chötri (a type of protective knot), and I never took it off except when sleeping, and no one else could wear it like me. Once, a gray dress was made, but I refused to wear it, so it was wrapped in red cloth, and I would only wear it when I saw that. In children's games, I always performed empowerments, built temples and shrines, made Tormas from earth, and only made Torma offerings and performed mountain deity rituals. I was very happy to see vases and vajra bells, etc., which shows that I had very good Buddhist habits. In the spring of my fifth year, on an auspicious day, my father taught me the Tibetan alphabet, which I understood at a glance, but because I was a child and had no thought, I didn't want to study much. In my sixth and seventh years, I studied reading, learned a little spelling, and by the age of eight, I was able to surpass the elderly scripture readers. When I was three years old, Khenpo Sonam Lodrö of Menri Monastery in Tibet
Chinese
到達該地後，父母為其剃髮，取名為丹增永仲，後來這個名字成了拉達克的 名字。當時，在一個日出時分，他被抱在一位親戚的懷裡，從東方的田野裡出現了一個像鳥一樣的東西，手裡拿著一個被火焰環繞的上中下三段的旗幟，問是誰，卻沒有人回答。他回憶起許多未取名之前的轉世，以及許多無法確定的情況，既有快樂也有悲傷，在真實和體驗中回憶起許多事情，似乎有些情況後來會發生在自己身上。後來，由於自己和別人都沒有想到要避免不潔的食物和衣物，那些記憶也消失了，智力也變得遲鈍。塔爾德瑞措的證悟者永仲彭措，他的身體非常莊嚴，精通氣脈明點，具有神通，他說：「這是菩提薩埵的種姓，受到了鄔金蓮花生大師的光芒的照耀。雖然以後會很有名，但在三十歲左右會有很大的障礙。」他向自己的祖母等人做了預言。自己也記住了，對鄔金蓮花生大師非常信仰，知道念誦七句祈請文，喜歡念誦班雜咕嚕（藏文：བཛྲ་གུ་རུ་，梵文天城體：वज्रगुरु，梵文羅馬擬音：vajraguru，金剛上師），並對那些被認為是鄔金蓮花生大師化身的喇嘛，如司徒貝瑪尼傑、佐欽貝瑪仁增、 門覺貝瑪嘉波等，希望能有朝一日見到他們，有著強烈的信仰。自己也在孩子們中間自誇說自己是鄔金蓮花生大師的化身。有時，當他向西南方向看時，也會感到悲傷，心想或許能見到鄔金蓮花生大師。他非常害怕地獄，那些地獄的景象就像夢一樣在他的心中。一天晚上，從西北到東北的天空中，一位光芒四射的喇嘛降臨，降落在他所在的村莊，說了一些預言。給了他一件令人愉悅的東西後就走了。有一次，來了一個自稱是莫瑪昆謝提波的人，做了三次用線打結的占卜，說：「占卜顯示是森欽（大獅子）。是持著綠松石鬃毛的白獅子。」等等，在這些的最後，會有一隻從太陽升起的方向帶著紅花的烏鴉來。
English
After arriving at that place, his parents had his hair cut and named him Tenzin Yungdrung, which later became the name of Ladakh. At that time, around sunrise, he was held in the arms of a relative, and from the eastern fields, something like a bird appeared, holding a three-tiered banner surrounded by flames. When asked who it was, no one answered. He recalled many previous lives before he was named, and many uncertain situations, both joyful and sad, and remembered many things in reality and experience, and it seemed that some of those situations would later happen to himself. Later, because neither he nor others thought to avoid unclean food and clothing, those memories also disappeared, and his intelligence became dull. Tertön Yungdrung Phuntsok of Thardey Retreat, whose body was very dignified and who was proficient in wind-mind and possessed clairvoyance, said, "This is of the Bodhisattva lineage and has been touched by the light of Orgyen Padmasambhava. Although he will be famous later, there will be great obstacles around the age of thirty." He made predictions to his grandmother and others. He himself remembered and had great faith in Orgyen Padmasambhava, knew how to recite the Seven-Line Prayer, liked to recite the Vajra Guru (Tibetan: བཛྲ་གུ་རུ་, Sanskrit Devanagari: वज्रगुरु, Sanskrit Romanization: vajraguru, meaning: Diamond Master), and hoped to meet lamas who were considered emanations of Orgyen Padmasambhava, such as Situ Pema Nyinje, Dzogchen Pema Rigzin, and Mön Gyal Pema Gyalpo, and had strong faith. He himself also boasted among the children that he was an emanation of Orgyen Padmasambhava. Sometimes, when he looked southwest, he would feel sad, thinking that he might meet Orgyen Padmasambhava. He was very afraid of hell, and those hellish visions were like dreams in his mind. One night, a radiant lama descended from the northwest to the northeast sky, landed in the village where he was, and spoke some prophecies. He gave him a pleasant object and left. Once, someone who claimed to be Momo Kunshe Thikpo came and performed divination by tying knots in a thread three times, saying, "The divination shows Sengchen (Great Lion). It is a white lion with turquoise mane." And so on, at the end of these, a crow carrying a red flower will come from the direction where the sun rises.