Tibetan
་རེ་བ་ཟད་ཕྱིར་བརྗོད་བྱས་ཕོངས། །ཐོག་མེད་དུས་ནས་བག་ཆགས་འཐུག་པོ་དང་། །འདྲིས་པའི་ཡུན་རིང་གཉེན་པོའི་སྟོབས་ཞན་པས། །སྒོ་གསུམ་འཁྲུལ་པའི་དྲྭ་བར་ཆུད་པ་ལ། །ངོ་མཚར་གཏམ་གྱི་ཟློས་གར་བསྒྱུར་ནུས་མིན། །འོན་ཀྱང་སྔོན་གྱི་ལས་དང་འཕྲལ་རྐྱེན་གྱིས། །རྩེ་གཅིག་སྒྲུབ་མ་ནུས་པའི་ལག་རྗེས་དང་། །འབྲེལ་པའི་ལོ་རྒྱུས་བཀོད་ན་ཕྱིས་འབྱོན་ལ། །དོན་དུ་འགྱུར་ཞེས་རྡོ་རྗེའི་བླ་མ་ཡིས། །རྗེས་སུ་གནང་ཞིང་མཁྱེན་བརྩེ་མོས་ལྡན་གྱི། །སློབ་ མ་རྣམས་ཀྱིས་ནན་བསྐྱར་བསྐུལ་བའི་ངོར། །མཁས་རྣམས་བཞད་གད་འཇུག་པའི་སྣ་ཚོགས་མདོག །མཆིང་བུ་ནོར་བུའི་གྲངས་སུ་རློམས་འདིར་བཀོད། །དེ་ལ་སྤྱིར་རྣམ་ཐར་ཞེས་པ་ནི་བི་མོཀྵའི་སྒྲ་ལས་རྣམ་པར་ཐར་པའམ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སྟེ། གང་ཟག་ཐ་མ་དད་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པས་ངན་འགྲོའི་སྲིད་པ་ལས་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་། འབྲིང་ངེས་འབྱུང་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པས་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་། རབ་ལྷག་བསམ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པས་སྲིད་ཞིའི་མཐའ་གཉིས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལོ་རྒྱུས་བཤད་པ་སྟེ། མདོར་ན་རང་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་དང་དེའི་རྒྱུ་ལས་རྣམ་པར་ཐར་ཞིང་གཞན་རྒྱུད་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་ལོ་རྒྱུས་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཞིག་ལ་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་དགོས་པའང་རྒྱུ་མཚན་དེ་མཐོང་བ་དང་། ཐོས་པ་པོའི་རྒྱུད་ལ་དད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཀའམ་གང་རུང་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅིང་། དེ་སྐྱེས་པས་རིགས་ཀྱི་ནུས་པ་སད་ཅིང་ཐར་པའི་ས་བོན་འཇོག་པར་བྱེད་པས་མདོ་ལས། དད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་བའི་སྒོར་གསུངས་པ་དང་། ཀུན་དགའ་བོ་དད་པ་ལ་སྦྱོར་བར་གྱིས་ཤིག །འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསོལ་བ་འདེབས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཉན་ཐོས་འཕགས་པའི་ཚོགས་རྣམས་དང་། འཕགས་བོད་དུ་བྱོན་པའི་མཁས་པ་དང་གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་དང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཚད་མར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ནི་སྐལ་མེད་རྣམས་ཀྱི་རྣ་ལམ་དུ་ཐོས་པར་ཡང་དཀའ་ལ། ཐོས་ན་འཕྲལ་དང་ཡུན་གྱི་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་བླ་ན་མེད་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲོམ་ཆོས་ཀྱི་གཙོ་བོར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐྱེས་རབས་འཆད་པའི་ཕྱག་ལེན་མཛད་དེ། རྗེ་བཙུན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྒྲོལ་བའི་མགོན་པོས་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཞིག་ཡིན་ན་གང་དུ་བྱོན་པའི་ཤུལ་དེར་དད་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེ་བ། ཕྱོགས་རིས་དང་ཆགས་སྡང་ཆུང་བ། སྐྱེ་བོ་རྣམས་རྒྱུད་འཇམ་ཤིགས་སེ་འགྲོ་བ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན། དད་མོས་སྙིང་རྗེ་ཆུང་དུ་སོང་། ཕྱོགས་རིས་ཁ་འཛིན་ཆགས་སྡང་ཇེ་འཕེལ་དུ་སོང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཁ་མཆུ་གླེང་བརྗོད་འཐབ་རྩོད་སོགས་རྒྱུད་རྩུབ་ཟིང་དུ་སོང་ན་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་པའི་རྟགས་ཡིན་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར། དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཕྱོགས་རེ་ཙམ་ཡང་རང་གིས་ཡིད་ལ་བྱ་བ་དང་། སེམས་ཅན་གཞན་དག་ལ་གོ་བརྡ་འཕྲོད་པར་བཤད་ན་གནས་སྐབས་དེར་དད་གུས་ལན་གཅིག་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་དཀར་པོའི་ས་བོན་ཐེབས་པས་དོན་ཆེན་པོར་འགྱུར་བར་ངེས་ཏེ། དེ་དག་འབྲེལ་ཚད་དོན་ལྡན་གྱི་ཐུགས་བསྐྱེད་དང་སྨོན་ལམ་བཟུང་པའི་ ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དད་པ་སྐུལ་བར་ནུས་པའི་བརྗོད་བྱ་དངོས་དེ་གང་ཟག་དེའི་ཆོས་དང་མཐུན་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ལ། ཡོན་ཏན་དེའང་། རིགས་རུས་ཀྱི་སྟོབས་འབྱོར། མངའ་ཐང་གཟི་བརྗིད། ལོངས་སྤྱོད་སྙན་གྲགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པས། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཞེས་སྤང་བྱར་གདམས་ཤིང་། མཁས་པའི་རྣམ་དཔྱོད། གྲུབ་པའི་ཉམས་རྟོགས། བསྟན་པ་དང་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པའི་ཕྱག་རྗེས་ལ་སོགས་པ་རྒྱལ་བའི་རྗེས་འཇུག་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཆོག་ཡིན་མོད་ཀྱི་སྙིགས་དུས་འདིར་དཀོན་པར་སྣང་སྟེ། གར་དབང་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གི་ཞལ་ནས། ཁོ་བོའི་བསམ་པ་ལ་ཆོས་བྱེད་ཟེར་བ་མང་བར་འདུག་ཀྱང་། ནང་དུ་ཉམས་སུ་བླངས་པ་དང་། ཕྱི་རུ་སྤྱོད་པ་དང་། དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་གསུམ་སྒོ་མཚུངས་པ་ཞིག་མ་བྱུང་ན་ཅུང་ཡིད་མ་ཆེས། དེང་སང་མཁས་པ་གཏན་ཚིགས་ཁོང་ནས་རྒྱས་པ་ཡིན་ཟེར་མཁན་དང་། བཙུན་པ་འདུལ་ཁྲིམས་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཟེར་མཁན་དང་། བསྒོམས་ནས་ཉམ་ཆུང་རི་ལ་རྒས་པ་ཡིན་ཟེར་མཁན་ནི་སྲིད་མཐའ་མ་བཀག་ཙམ་ལས་མི་འདུག །གྲུབ་ནས་བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱོད་པ་ཡིན་གསུངས་མཁན་ནི་མང་བར་འདུག་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ང་དང་ང་འདྲ་བས་གང་ཟག་གི་ཚོད་གཟུང་བ་ཡིན་གསུངས་པས། དེ་ཀུན་ལ་ དག་སྣང་མ་གཏོགས་སྐུར་པ་འབུལ་བར་མི་བགྱི། དེ་ཚེ་བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱོད་པ་ཡིས། །སྦྱོར་ལམ་བགྲོད་ནས་མཐོང་བར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པས་སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་པ་མཐོང་ལམ་དུ་ན་སྤོར་ཕྱིར་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ་ཡིན་པས་ངེད་ནི་རེ་ཞིག་དེ་ལྟ་བུ་སྐལ་བས་གྲུབ་པ་མེད་པས་རྒྱུད་ཚོད་དང་བསྟུན་པའི་ཉམས་ལེན་ཞིག་དགོས་པ་བྱུང་། ཀུན་སྤོང་དང་། གྲུབ་ཐོབ་དང་། མངོན་ཤེས་ཅ
Chinese
希望已尽故而语拙词穷， 无始以来串习深厚， 交往日久对治力衰， 三门堕入错谬之网， 岂能将稀奇之谈化为戏剧？ 然由宿业与偶发之缘， 未能一心成办之手迹， 若书写与之相关的历史，则后世之人， 定能受益，金刚上师如是说。 鉴于具知、悲、信的， 弟子们的一再劝请， 故将智者引为笑谈的各种面貌， 视若珍宝般在此记录。 就此，一般而言，所谓“传记”，乃是从梵语“ विमोक्ष (vimokṣa)”一词而来，意为“解脱”或“解脱者”，即指：下士具足清净之信，从恶趣之生中解脱；中士具足清净之出离心，从轮回之海中解脱；上士具足清净之增上意乐，从有寂二边中解脱的历史。总而言之，是指自己从痛苦及其因中解脱，并使他人从束缚中解脱的奇妙历史。如此讲述的必要在于，见到此理，能在听者心中生起三种信心中的任何一种，此信心生起后，便能唤醒种姓的力量，种下解脱的种子。故经中说：信心是显现一切佛法之门。又说： 庆喜（梵文：Ānanda，梵文罗马拟音：ānanda，汉语字面意思：阿难陀），当勤修信心！此乃如来之劝请。如是说。 再者，诸佛与菩萨，声闻圣众，以及印藏涌现的智者、成就者与具德善知识等的传记，莫说听闻，即便在无缘者耳边听闻也甚为稀有，然若听闻，则能促成现时与长远的利益与无上安乐，故往昔之圣者们常以讲述佛陀本生故事作为弘法之首。至尊一切智度母怙主曾说：若为殊胜之人，则无论其行至何处，皆能增上信心与大悲心。四面八
English
I am at a loss for words because my hope is exhausted. Since beginningless time, I have had thick imprints, And because of long familiarity and weak antidotal power, I have fallen into the net of the three doors' delusions. How could I transform wondrous tales into a theatrical performance? However, due to past karma and immediate circumstances, I could not accomplish it single-mindedly, but if I record the traces And related history, it will be meaningful for future generations, So said the Vajra Master. In response to the repeated requests of disciples Who possess knowledge, love, and devotion, I record here the various aspects that make scholars laugh, Esteeming them as precious jewels. In general, the term "liberation" comes from the Sanskrit word " विमोक्ष (vimokṣa, vimoksha, liberation)", meaning "complete liberation" or "emancipation." It refers to the history of how an individual, with pure faith, is liberated from the state of evil destinies; how a middling person, with pure renunciation, is liberated from the ocean of samsara; and how a superior person, with pure higher intention, is liberated from the two extremes of existence and non-existence. In short, it refers to the wondrous history of how one liberates oneself from suffering and its causes, and liberates others from bondage. The purpose of telling it in this way is to see that reason and to generate any of the three types of faith in the minds of the hearers. When that is generated, it awakens the power of the lineage and plants the seed of liberation. Therefore, the sutra says: Faith is the door through which all the Buddha's teachings appear. It also says: Ananda, cultivate faith! This is the request of the Thus-Gone One. So it is said. Furthermore, the biographies of the Buddhas and Bodhisattvas, the assembly of Shravaka Arhats, and the scholars, accomplished ones, and virtuous spiritual friends who have appeared in India and Tibet are difficult to hear even in the ears of the unworthy. However, if heard, they lead to immediate and long-term benefit and unsurpassed happiness. Therefore, the noble beings of the past have made it a practice to teach the Jataka tales of the Buddha as the main part of public Dharma talks. The Lord of Refuge, the All-Knowing Tara, said: If one is a noble person, wherever they go, they will increase faith and great compassion. The four directions and eight
Chinese
和善并且嗔恨少，需要众生相续调柔温顺。信仰和慈悲心减弱，偏袒执着嗔恨日益增长。因此，如果口角争论、争斗等相续粗暴混乱，就如经中所说，这是不善知识的标志。哪怕仅仅是对圣者们的解脱传记略微生起信心，并向其他众生宣说，仅此一次的信敬也能播下善的种子，必定会成为意义深远之事。因为这些都与具有意义的发心和愿望相关联。能够激发如此信心的真实对境，就是与那个人之法相应的功德。而那些功德，如种姓的势力财富，权势荣耀，受用名声等等，都已成为佛陀教法之外的事物，因此被教导为应当舍弃的世间法。而智者的智慧，成就者的证悟体验，以及利益教法和众生的事业等，虽然是胜者追随者们的殊胜功德，但在如今的末法时代却显得稀少。噶当却吉旺秋曾说：“我认为现在自称修行者的人很多，但是如果内在的修持，外在的行为，以及由此产生的功德这三者不能一致，我就不太相信。现在声称自己精通理证的学者，声称自己持守清净戒律的比丘，以及声称自己闭关修行直至衰老的修行者，几乎没有阻止世俗的边际。声称自己成就后行持苦行的人倒是很多。佛陀说过，我和我一样的人才能衡量他人。因此，对所有这些，除了清净的显现外，我不会加以诽谤。那时，通过苦行，才能说是在修行道上前进并证悟了见道。”因此，密咒的修行道行者为了提升到见道而行持苦行，而我们暂时没有那样的福分成就，所以需要一种与自相续相符的修持。断绝一切世俗事物，成就者，以及具有神通者
English
being gentle and having little hatred, it is necessary for beings to have a continuum that is gentle and smooth. Faith and compassion have diminished, and partiality, attachment, and hatred have increased. Therefore, if quarrels, disputes, fights, etc., become rough and chaotic, it is a sign of an unwholesome spiritual friend, as stated in the scriptures. Even if one only generates a little faith in the liberation stories of the holy ones and explains them to other sentient beings, even a single instance of faith and respect can plant a seed of goodness and will surely become something of great significance. This is because these are related to meaningful bodhicitta and aspirations. The actual object that can inspire such faith is the qualities that are in accordance with the Dharma of that person. And those qualities, such as the power and wealth of lineage, dominion and glory, enjoyment and fame, etc., have become external to the teachings of the Buddha, and therefore are taught as worldly dharmas to be abandoned. However, the wisdom of the wise, the realization of the accomplished ones, and the deeds of benefiting the teachings and beings are the supreme qualities of the followers of the Victorious Ones, but they seem rare in this degenerate age. Gampopa Chökyi Wangchuk said, "I think there are many who call themselves practitioners, but if the inner practice, the outer conduct, and the qualities that arise from them are not consistent, I am not very convinced. Nowadays, those who claim to be proficient in reasoning, those who claim to be monks who have perfected their monastic discipline, and those who claim to have grown old in the mountains after meditating, have hardly stopped the edge of worldliness. There are many who say that they practice asceticism after attaining accomplishment. The Buddha said that I and those like me can measure people. Therefore, I will not slander all of these, except for pure appearances. At that time, through asceticism, one can say that one is progressing on the path of practice and realizing the path of seeing." Therefore, the practitioners of the practice path of mantra practice asceticism in order to advance to the path of seeing, but we do not have such fortune to accomplish for the time being, so we need a practice that is in accordance with our own continuum. Renunciation of all worldly things, accomplished ones, and those with clairvoyance