Tibetan
ལྟ་ནི་ཡོད་དཀའ་འདུག་སྙམ། ཁྱུང་པོ་བླ་མ་དེས་ངེད་ལ་ཤིན་ཏུ་བརྩེ་ཞིང་རང་ནས་ཀྱང་དགའ་སྣང་ཆེན་པོ་བྱེད་ཅིང་ཉིན་རེ་བཞིན་ལྷ་སྐུ་སོགས་ངོ་སྤྲོད་པ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་ངེད་རང་ལོ་བདུན་ལོན་པའི་དབྱར་ཐོག་དེར་འདས་སོང་། ཡུལ་དེར་བོན་དགོན་ཆུང་ངུ་ཞིག་ཡོད་ཅིང་ཐམས་ཅད་བོན་པོ་ཡིན་པས་བོན་འཚོགས་དང་ཀློག་འདོན་ལོ་བརྒྱད་དགུ་སྐོར་ནས་ཚར་ཁ་ཤས་བཏོན་པ་ནས་བློ་འཛིན་ཞོར་ལ་འོང་ཞིང་། ཆོ་གའི་འགྲིགས། གཏོར་བཟོ། བཤམ་བཀོད། རྔ་བརྡུང་རོལ་མོ་སོགས་མཐོང་ཐོས་ཙམ་ནས་དེ་ཀ་ལྟར་ཐོན་པ་ཞིག་ཡོད་པས་གཞན་གྱི་ཆོག་རོགས་དང་། རང་ཁོ་ནས་བཅའ་སྒྲུབ་སོགས་ལ་མང་དུ་ཕྱིན། བོན་པོའི་འདོན་བརྗོད་རིགས་ཁ་ཁྲལ་ཙམ་ལས་མོས་པ་ཆུང་ཞིང་མི་ཤིགས་རྡོ་རྗེའི་སྙན་བརྒྱུད་གུ་རུ་ཞི་དྲག་ལ་མོས་པར་བྱུང་བས་ཕལ་ཆེར་འདོན་བཟླས་བྱས་པས་ཁྱོད་ བནྡེ་ཞིག་རེད་ཟེར་བ་བྱུང་། ཐར་བདེའི་རྟོགས་ལྡན་བླ་མས་ཀུན་གྲོལ་དཔལ་ལྡན་ལྷ་མོ་བསྟེན་དགོས་པའི་ལུང་གནང་བ་ལས་བྱང་རྒྱུན་འདོན་དང་གསོལ་སྐོང་འགའ་ཞིག་བྱས་པར་གཞུང་མཐུན་གྱི་རྨིས་ལྟས་དང་། བུད་མེད་ཅིག་གིས་གྲི་ཤུབས་མེད་བཞི་ལྔ་ཙམ་བྱིན་བྱུང་བ་རྨིས་པ་ཕྱིས་ཤེས་རབ་ཕྲན་བུ་ཡོད་པའི་ལྟས་སུ་སྣང་། འདི་སྐོར་རྨི་ལམ་རྣོ་བ་ཞིག་ཡོད་པས་སང་ཉིན་འགྲུལ་བ་འོང་རྒྱུ་སོགས་སྔ་ནུབ་ཤེས་པ་དང་། སྐབས་ཤིག་ཀཾ་བླ་མ་ཉི་མ་འོད་ཟེར་ནས་མནལ་ལམ་ཟིན་པ་རེད་ཟེར་ངོ་མཚར་ཆེ་ཆེ་བྱེད་འདུག་པས། ནུབ་ཅིག་ཉལ་ཁར་རྨི་ལམ་ཟིན་པར་བྱེད་སྙམ་འདུན་པ་གཏད་པས་རྨི་ལམ་ཡིན་པར་ཤེས་བྱུང་བས་དེ་ངང་སྤྲིན་དཀར་པོ་ཞིག་གི་བརྒྱུད་ནས་ཤར་ཕྱོགས་སུ་ཐོན་པའི་ངང་ཡལ། དེ་རྗེས་ཀྱང་རྨི་ལམ་འདུན་པ་གཏད་རེས་ཟིན་པ་ཞིག་བྱུང་ཡང་སྦྱངས་པ་མ་བྱས་པར་སྟེས་དབང་གིས་བྱུང་བ་འདི་རིགས་ཀྱིས་གོ་ཅི་འང་མི་ཆོད་པར་སྣང་། བླ་མ་ཞིག་གི་མདུན་མཁའ་འགྲོ་གསང་མཛོད་ཀྱི་འཕོ་ཁྲིད་ཞུ་མཁན་འགའ་རེ་འདུག་པ་མཉམ་དུ་ཞུས་ནས་ཐུན་འགའ་རེ་སྦྱངས་པས་ཉིན་གསུམ་ཙམ་ནས་སྤྱི་བོར་ཆུ་སེར་བརྡོལ་ཅིང་འཇག་མ་ཟུག་པ་བྱུང་སོང་། སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་ནས་ནམ་མཁར་ཐོགས་མེད་དུ་འགྲོ་བའི་རྨི་ལམ་ཕྱིས་ཀྱི་བར་ཡང་ཡང་འོང་བ་ཞིག་ཡོད། ཕྱིས་ནས་འདིས་མཚོན་རྨི་ལམ་ལེགས་པ་དང་གསལ་སྣང་ཐམས་ ཅད་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་དེངས་པ་ལྟར་སོང་བ་ནི་དཀོར་ནག་གི་བྱིན་རླབས་སུ་ངེས། རོང་རྒྱབ་དཔོན་ཚང་གི་མགོན་ཁང་ཐུག་ནག་འགྱེལ་བས་མི་མང་པོ་འུར་དིར་སོང་བ་རྨིས་པས་ཕྱི་ལོ་བུ་སྤུན་ནང་མ་འཆམས་ན
Chinese
我想，要看也很困难。琼波喇嘛对我非常慈爱，自己也很高兴，每天都介绍佛像等，但我自己在七岁那年夏天去世了。那个地方有个小小的苯教寺庙，因为所有的人都是苯教徒，所以苯教的集会和诵读，从八九岁开始念了几遍，就一边记住一边来了。仪轨的安排，朵玛的制作，陈设，敲鼓乐器等，从看到听到开始，就那样出现，所以经常去帮助别人做仪轨，自己也单独进行修法等。对苯教的念诵之类的兴趣不大，对米久多吉（མི་ཤིགས་རྡོ་རྗེ།）的耳传，古汝寂猛（གུ་རུ་ཞི་དྲག）产生了兴趣，所以大部分时间都在念诵，因此有人说“你是班迪（བནྡེ་，僧侣）”。解脱安乐的证悟者喇嘛说要修持贡觉班丹拉姆（ཀུན་གྲོལ་དཔལ་ལྡན་ལྷ་མོ།），因此念诵了一些日常念诵和祈请，出现了符合经典的梦兆，梦见一个女人给了四五个没有刀鞘的刀，后来才知道这是有少许智慧的征兆。这方面有个敏锐的梦境，所以能提前知道第二天会有旅行者来等事情。有一次，康喇嘛尼玛沃色（ཉི་མ་འོད་ཟེར།）说“你做梦很准”，觉得很神奇。有一天晚上睡觉前，心想一定要做个准的梦，结果知道自己在做梦，然后就变成一朵白云，向东方飘去消失了。之后也偶尔会做准的梦，但因为没有练习，所以这种偶然发生的事情似乎没有任何意义。在一位喇嘛面前，有些人正在请求空行秘密宝藏（མཁའ་འགྲོ་གསང་མཛོད།）的颇瓦（འཕོ་བ།）灌顶，我也一起请求了，修了几座，结果三天左右头顶上流出黄水，还扎了草。一直以来，经常梦见结跏趺坐，在天空中无碍飞行。后来，包括这个在内，所有美好的梦境和清晰的显现，都像天空中的云彩消散一样消失了，这肯定是贡纳（དཀོར་ནག）的加持。梦见绒嘉本仓（རོང་རྒྱབ་དཔོན་ཚང་།）的护法殿图纳（ཐུག་ནག）倒塌，很多人惊慌失措，预示着来年兄弟之间不和。
English
I think it's difficult to see. The Khyungo Lama was very kind to me and was very happy himself, introducing me to statues of deities and so on every day, but I passed away in the summer when I was seven years old. There was a small Bon monastery in that place, and because everyone was a Bonpo, the Bon gatherings and recitations, starting from the age of eight or nine, were recited several times, and I came while memorizing them. The arrangement of rituals, the making of tormas, the display, the drumming and musical instruments, etc., appeared as they were from seeing and hearing, so I often went to help others with rituals, and I also performed sadhanas alone. I had little interest in Bonpo recitations and the like, and I became interested in the oral transmission of Mi Shig Dorje and Guru Zhitrak, so I mostly recited, and people said, "You are a Bande (monk)." The Lama, the realized one of liberation and bliss, said that I should practice Kuntrol Palden Lhamo, so I recited some daily recitations and supplications, and there were dream omens in accordance with the scriptures. I dreamed that a woman gave me four or five knives without scabbards, and later I learned that this was a sign of having a little wisdom. I had a sharp dream about this, so I knew in advance that travelers would come the next day. Once, Kam Lama Nyima Ozer said, "You dream accurately," and found it amazing. One night before going to bed, I thought I must have an accurate dream, and as a result, I knew I was dreaming, and then I turned into a white cloud and disappeared eastward. After that, I occasionally had accurate dreams, but because I didn't practice, these accidental occurrences seemed meaningless. In front of a lama, some people were requesting the Phowa initiation of the Dakini Secret Treasury, and I requested it together, and after practicing a few sessions, yellow water flowed from the top of my head and thorns were stuck in it after about three days. Since then, I have often dreamed of sitting in the lotus position and flying unhindered in the sky. Later, including this, all good dreams and clear appearances disappeared like clouds clearing in the sky, which must be the blessing of Kor Nak. I dreamed that the protector's hall Tuknak of Ronggyap Pontsang collapsed, and many people panicked, which portends discord among brothers in the coming year.
Tibetan
ས་གཞིས་བགོས་ཕོག་སོང་། འདི་སྐབས་སྡེ་དགེའི་སྐུ་ཚབ་མཉམ་དུ་འདན་ཆོས་སྡེའི་དཔོན་མཆན་ཨ་མགོན་བྱུང་བ། ཕ་རྒན་དང་རྩད་འབྲེལ་ཡོད་སྟབས་ངེད་ལ་འབུ་གཟན་ཞིག་བྱིན་ནས་བླ་མ་ཡིན་ཟེར་བྱུང་བ་ལ་དགའ་བ་དཔེ་མེད་སྐྱེས། མགོ་བློན་ཚང་འདི་རུས་མཐོ། རིགས་རྒྱུད་བཟང་། བླ་དཔོན་ཆེ་གཉན་བར་མ་ཆད་དུ་བྱུང་། ཕྱིས་ཀྱི་མི་རབས་གསུམ་ཙམ་ལ་རྟེན་བཞེངས་འཚོགས་སྒོ་སོགས་གང་རྒྱས་བྱུང་བར་འདུག་ཀྱང་། དེང་སང་མི་རྒྱུད་ཆད། ཤུལ་གཞན་གྱིས་བཟུང་ནས་མིང་མ་བོར་ཙམ་རེད་སོང་བ་མ་ཚད། རྒྱལ་ཁམས་འདིར་རང་གིས་དྲན་ནས་ད་བར་དེ་དང་དེ་འདྲའི་རང་བཞིན་གྱི་དར་གུད་འགྱུར་ལྡོག་སྟོན་ཀའི་སྤྲིན་དང་མཚུངས་པ་ཤ་སྟག་སྣང་བ་འདི་དག་གིས་ཀྱང་། སྲིད་པའི་བདེ་འབྱོར་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་སྐད་ཅིག་གིས་མི་རྟག་པ་འགྱུར་བའི་ཆོས། འཁྲུལ་པའི་བྱེད་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ངོ་སྤྲོད་པའི་རང་བྱུང་གི་སློབ་དཔོན་དུ་སོང་བས་སྐྱོ་ཤས་དང་ངེས་འབྱུང་གི་བློ་བཅོས་མིན་དུ་སྐྱེ་བར་སྣང་ངོ་། །རང་ལོ་ བཅུ་བཞི་པའི་དཔྱིད་ཀར་ཨ་མྱེ་ཨ་བཀྲ་གྲོངས། འདི་པས་བཟླས་བརྗོད་དུང་ཕྱུར་གཉིས་ཙམ་སོང་ཞིང་སེམས་ངོ་སྐྱོང་བདེ་ཡོད། མཚམས་སྦྱོར་བཟང་བས་ཕུང་པོ་སྐྱེལ་ཉིན་ནམ་མཁའ་གཡའ་དག་པ་ལ་འཇའ་དཀར་པོ་ཤར་ནུབ་སྦྲེལ་བ་སོགས་སྔར་རང་གི་རྨི་ལམ་ལྟར་ཐར་པ་ཐོབ་ཡོད་སྙམ། འཆི་ཁར་ཁོང་ནས་ཀློང་རྒྱས་ཆོ་ག་བརྒྱ་རྩ་ཞིག་འདོན་སྙམ་པ་ལ་བརྒྱད་ཅུ་ལས་མ་ཐོན་ཅེས་སེམས་ནད་བྱེད་འདུག་པས་ཉི་ཤུ་ངེད་ནས་ཁ་སྐོང་བའི་ཁས་ལེན་བྱས་ཀྱང་མི་རིང་བར་གཞན་ཡུལ་བགྲོད་དགོས་པ་སོགས་ཀྱིས་མ་འགྲུབ། ཆུང་ནས་ལྷ་བྲིས་དང་གསོ་རིག་ཤེས་འདོད་ཆེ་ཞིང་། ལག་བདེའི་སྒོ་ནས་ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེ། གུ་རུ་མཚན་བརྒྱད། བཻ་རོ་ཙ་ན་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་བྲིས། མགོན་པོ་བེར་ནག་ཅན་ཟེར་བ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་ཡིད་དགའ་བ་ཞིག་ཡོད་པས་རྣམ་གླིང་པ་འདྲ་ལ་དེའི་ཆ་ལུགས་ཅི་འདྲ་ཡོད་དྲིས་ནས་དེའང་འབྲི་བ་སོགས་བྱས། ཕྱི་མ་རྒྱུད་ཀྱི་རྩ་ཆུའི་མདོ་སོགས་རགས་རིམ་བློར་བཟུང་། ཀརྨ་ཕུན་ཚོགས་ཟེར་བའི་སྨན་པ་ཞིག་ལས་སྔོ་ལྡུམ་ངོ་སྤྲོད་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་བསླབས། རང་ལོ་བཅོ་ལྔ་པར་ཚེས་གྲངས་གང་ཡིན་མ་ངེས་པའི་ནུབ་ཅིག་རྨི་ལམ་དུ། ནམ་མཁར་ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེ་ཟ་ཧོར་མའི་ཆས་ཅན་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དམར་སེར་གྱིས་ཁྱབ་པའི་གཟི་བརྗིད་ཉི་འོད་ལྟར་ འབར་བ་ལས་འོད་མེ་ལོང་ཙམ་ཞིག་
Chinese
土地被分配下来。这时，德格的代表和丹曲寺的官员阿贡来了。因为和父亲有关系，给了我一个虫草，说我是喇嘛，我非常高兴。这个首领家族血统高贵，种族优良，喇嘛和官员世代不断。据说后来的三代左右，寺庙建设和法会等都很兴盛。但是，现在人丁凋零，遗产被别人占据，只剩下名字而已。不仅如此，在这个国家里，自己记得直到现在，像这样兴衰变化的景象，就像秋天的云一样。这些景象也让我认识到，世间的幸福和财富没有意义，如梦如幻，瞬间无常，是变化的规律。所有的错误行为，都只是造就轮回痛苦的原因。因此，自然而然地成为了厌世和出离心的老师，心中不由自主地生起厌倦和出离心。自己十四岁那年春天，外祖父阿扎去世。他念诵了大约两亿遍经文，心很平静。因为临终安排得好，遗体火化那天，天空晴朗，东西方出现白色彩虹相连，我觉得他像以前自己梦中一样获得了解脱。临终前，他想念诵一百零八遍《隆钦心髓》仪轨，但只念了八十遍，为此感到遗憾，所以我答应补上二十遍，但不久后就要去其他地方，所以没有完成。从小就非常想学习绘画和医学。用灵巧的手画了莲花生大师、莲师八名号、毗卢遮那等画像。听到“贡布班纳钦”（མགོན་པོ་བེར་ནག་ཅན་）这个名字就很高兴，所以问仁朗巴（རྣམ་གླིང་པ་）那样的人，他的装束是什么样的，然后也画了他。粗略地记住了《后论》的脉轮等内容。还从名叫噶玛彭措的医生那里学到了大部分的草药识别。自己十五岁那年，不记得具体日期的某天晚上，在梦里，莲花生大师身穿萨霍尔的服装，在被红黄光芒所覆盖的光环中，像太阳一样耀眼夺目，从中出现了一面光镜。
English
The land was distributed. At this time, a representative from Derge, along with the official A-gon from Dhen Chö Monastery, came. Because he had a connection with my father, he gave me a cordyceps and said I was a lama, which made me extremely happy. This chieftain's family was of noble lineage and good stock, with lamas and officials appearing continuously through the generations. It is said that for about three generations afterward, temple construction and dharma assemblies flourished. However, now the family line has dwindled, and the estate has been taken over by others, with only the name remaining. Moreover, in this kingdom, as far as I can remember, such sights of rise and fall, change and transformation, appearing just like autumn clouds, also make me realize that worldly happiness and wealth are meaningless, illusory in nature, momentarily impermanent, and subject to the law of change. All mistaken actions are merely causes for creating the suffering of samsara. Therefore, they naturally become teachers of renunciation and disillusionment, and a sense of weariness and renunciation arises involuntarily in my mind. In the spring of my fourteenth year, my maternal grandfather A-tra passed away. He had recited approximately two hundred million mantras and had a peaceful state of mind. Because his death arrangements were well made, on the day of his cremation, the sky was clear, and a white rainbow connected east and west. I thought he had attained liberation as in my previous dream. At the time of his death, he had intended to recite the "Longchen Nyingtik" ritual one hundred and eight times, but he only completed eighty, which he regretted. So I promised to make up the twenty, but I had to travel to other places soon after, so I couldn't fulfill it. From a young age, I had a great desire to learn painting and medicine. With skillful hands, I drew images of Padmasambhava, the Eight Manifestations of Guru Rinpoche, and Vairochana. Hearing the name "Gönpo Bernakchen" (Protector Black Cloak), I was very happy, so I asked what the appearance of someone like Namlingpa was like and drew that as well. I roughly memorized the channels and elements from the "Later Tantra." I also learned most of the identification of herbs from a doctor named Karma Phuntsok. In my fifteenth year, on a certain night whose date I don't remember, in a dream, Padmasambhava, dressed in the attire of Zahor, appeared in a halo covered with red and yellow light, blazing like the glory of the sun, and from it emerged a mirror of light.