Tibetan
་བྱིས་པ་བསམ་མནོ་མེད་པས་སྦྱོང་བདར་ཆེར་མ་འདོད། ལོ་དྲུག་པ་བདུན་པ་གཉིས་ལ་ཀློག་སློབ་འདུག་པས་འབྲུ་དེད་ཅུང་ཟད་དང་། སྦྱོར་ཀློག་སྦྱངས་པས་ལོ་བརྒྱད་པ་ནས་ཀློག་མཁན་རྒན་པོ་རྣམས་ཀྱང་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནུས་པ་བྱུང་། ལོ་གསུམ་པའི་སྐབས་གཙང་སྨན་རིའི་མཁན་པོ་བསོད་ནམས་བློ་གྲོས་ཡུལ་དེར་ཕེབས་པ་ལ་ཕ་མ་རྣམས་ཀྱིས་སྐྲ་བཅད་ཞུས་པར་མིང་བསྟན་འཛིན་གཡུང་དྲུང་དུ་བཏགས་པས་ཕྱིས་ཚོད་བར་དེ་ཉིད་བླ་དྭགས་ཀྱི་ མིང་དུ་གྱུར། འདི་སྐབས་ཉི་ཤར་ཅིག་ལ་ཉེ་དུ་ཞིག་གི་པང་དུ་ཡོད་པ་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཞིང་ཁུད་ནས་བྱ་བྲལ་ལྟ་བུ་རྒྱལ་མཚན་སྟོད་སྨད་བར་གསུམ་ལ་མེ་ཕྲེང་གིས་བསྐོར་བ་ལག་ཏུ་ཁྱེར་བ་ཞིག་བྱུང་བ་ཕ་ཀི་སུ་རེད་བྱས་ཀྱང་སུའང་མི་འདུག་ཟེར། མིང་མི་ཐོགས་པའི་སྔོན་གྱི་སྐྱེ་བ་མང་པོ་དྲན་པ་དང་། གང་ཡིན་མི་ངེས་པའི་གནས་ཚུལ་དགའ་བ་དང་སྐྱོ་བ་མང་པོ་དངོས་དང་ཉམས་ལ་དྲན་པ་མང་དུ་བྱུང་བས་གནས་ཚུལ་དེ་དག་འགའ་རེ་ནི་ཕྱིས་རང་ཉིད་ལ་དེ་ལྟར་འབྱུང་བར་སྣང་། ཕྱིས་ནས་ཟས་གོས་བཙོག་གྲིབ་ཀྱི་རིགས་ལ་འཛེམ་བྱ་རང་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་མ་དྲན་པས་དྲན་སྣང་དེ་དག་ཀྱང་འགག །བློ་རིག་ཇེ་རྨུགས་ལ་སོང་། ཐར་བདེ་རི་ཁྲོད་ཀྱི་རྟོགས་ལྡན་གཡུང་དྲུང་ཕུན་ཚོགས་ཞེས་པ་སྐུ་ཤིན་ཏུ་བཙུན་ཅིང་རླུང་སེམས་འབྱོངས་པ། མངོན་ཤེས་མངའ་བ་དེས་འདི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས་ཨོ་རྒྱན་པདྨའི་འོད་ཟེར་ཕོག་པ་ཞིག་རེད། ཕྱིས་ནས་སྙན་གྲགས་ཅན་ཞིག་འབྱུང་ཡང་ལོ་སུམ་ཅུ་སྐོར་བར་ཆད་ཆེན་པོ་ཡོད་ཅེས་རང་གི་ཨ་མྱེ་སོགས་ལ་ལུང་བསྟན་གནང་། རང་ཡང་བསམ་པས་ཟིན་ནས་ཨོ་རྒྱན་པདྨ་ཁོ་ན་ལ་དད་པ་ཆེ་ཞིང་ཚིག་བདུན་གསོལ་འདེབས་ཤིག་འདོན་ཤེས་པ་དང་བཛྲ་གུ་རུ་འདོན་པ་ལ་དགའ་ཞིང་། ཨོ་རྒྱན་པདྨའི་རྣམ་འཕྲུལ་རེད་ཟེར་བའི་བླ་མ་སི་ཏུ་པདྨ་ཉིན་བྱེད། རྫོགས་ཆེན་པདྨ་རིག་འཛིན། སྨོན་རྒྱལ་པདྨ་རྒྱལ་པོ་སོགས་ནམ་ཞིག་མཇལ་ན་སྙམ་པའི་དད་པ་ཆེ་བ་ཞིག་ཡོད། རང་ཡང་ཨོ་རྒྱན་པདྨའི་རྣམ་འཕྲུལ་ཡིན་ཅེས་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཧམ་པས་སྒྲོག །སྐབས་རེར་ལྷོ་ནུབ་ཏུ་བལྟས་ན་ཨོ་རྒྱན་པདྨ་མཇལ་འོང་སྙམ་སྐྱོ་དུང་དུང་བའང་འོང་། དམྱལ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྐྲག་སྣང་ཆེ་བས་དེ་དག་རྣམས་ཀྱི་སེམས་རྨིས་ལྟ་བུར། ནུབ་ཅིག་ནུབ་བྱང་ནས་བྱང་ཤར་གྱི་ནམ་མཁར་བླ་མ་ཟིལ་ཅན་གཅིག་བྱོན་སོང་བ་ངེད་ཡོད་པའི་གྲོང་དེར་ས་ལ་བབས་ནས་ལུང་བསྟན་ཚིག་འགའ་རེ་གསུངས། དངོས་པོ་ཡིད་འོང་ཞིག་བྱིན་ནས་བྱོན་སོང་
Chinese
因为孩子没有思考，所以不太喜欢学习。六岁和七岁时开始学习阅读，所以稍微认识一些字，学习拼读后，从八岁开始就能胜过年长的读者。三岁时，藏地勉唐画派的堪布索南洛珠来到那个地方，父母请他剃度，取名为丹增永仲，后来这个名字成了拉达克的 名字。这时，在日出时分，他被一个亲戚抱在怀里，从东方的一片田野里，出现了一个像秃鹫一样，手持上下三段饰有火焰的旗帜的人，问那是谁，但没人知道。他回忆起许多未命名之前的转世，以及许多无法确定的情况，包括快乐和悲伤，在现实和体验中涌现，似乎其中一些情况后来会发生在他自己身上。后来，由于自己和他人都没有记住避免不洁食物和衣物，那些记忆也消失了，智力也变得迟钝。塔波日琼寺的证悟者永仲彭措，他的身体非常端庄，精通气脉明点，拥有神通，他说：“这是菩提萨埵的种姓，受到了邬金莲花生大士的光芒照耀。将来会很有名，但在三十岁左右会遇到很大的障碍。”他向自己的祖母等人做了预言。他也记住了这些话，对邬金莲花生大士非常信仰，能够念诵七句祈请文，喜欢念诵vajra guru（藏文：བཛྲ་གུ་རུ་，梵文天城体：वज्र गुरु，梵文罗马拟音：vajra guru，金刚上师），并且非常渴望见到那些被称为邬金莲花生大士化身的喇嘛，如司徒贝玛尼杰、佐钦贝玛热增、 门杰贝玛嘉波等。他还自称是邬金莲花生大士的化身，在孩子们中间吹嘘。有时，当他看向西南方时，会感到悲伤，心想也许会见到邬金莲花生大士。他非常害怕地狱，所以那些地狱景象在他的心中就像梦境一样。一天晚上，从西北方向到东北方向的天空中，一位光芒四射的喇嘛降临，降落在他所在的村庄，说了一些预言，给予了一件令人愉悦的物品后离开了。
English
Because the child had no thoughts, he didn't like studying much. At the age of six and seven, he started learning to read, so he recognized a few words and learned to spell. From the age of eight, he was able to surpass the older readers. At the age of three, Khenpo Sonam Lodro of Tsang Menri came to that place, and his parents asked him to tonsure him, giving him the name Tenzin Yungdrung, which later became the name of Ladakh. At this time, near sunrise, while being held in the arms of a relative, from a field in the east, a figure like a vulture appeared, holding a banner decorated with flames on the top, middle, and bottom. When asked who it was, no one knew. He remembered many past lives before he was named, and many uncertain situations, including joy and sorrow, arose in reality and experience. It seemed that some of those situations would later happen to him. Later, because neither he nor others remembered to avoid unclean food and clothing, those memories also disappeared, and his intelligence became dull. Yungdrung Phuntsok, a realized being from Tarpo Richoe hermitage, whose body was very dignified and who was proficient in wind-mind, possessing clairvoyance, said, "This is a lineage of Bodhisattvas, touched by the rays of light of Orgyen Padmasambhava. He will be famous in the future, but will encounter great obstacles around the age of thirty." He prophesied to his grandmother and others. He also remembered these words and had great faith in Orgyen Padmasambhava alone, able to recite the Seven-Line Prayer, and liked to recite the vajra guru (藏文：བཛྲ་གུ་རུ་，梵文天城体：वज्र गुरु，梵文罗马拟音：vajra guru，Diamond Master), and was very eager to meet the lamas who were said to be emanations of Orgyen Padmasambhava, such as Situ Pema Nyinje, Dzogchen Pema Rigzin, and Mön Gyal Pema Gyalpo. He also claimed to be an emanation of Orgyen Padmasambhava, boasting among the children. Sometimes, when he looked to the southwest, he would feel sad, thinking that he might meet Orgyen Padmasambhava. He was very afraid of hell, so those hellish scenes were like dreams in his mind. One night, a radiant lama came from the northwest to the northeast sky, landed in the village where he was, spoke a few prophecies, gave a pleasant object, and left.
Tibetan
བ་དང་། ལན་གཅིག་མོ་མ་ཀུན་ཤེས་ཐིག་པོ་ཡིན་ཟེར་བ་ཞིག་བྱུང་ནས་ཇུ་ཐིག་ལན་གསུམ་མདུད་པའི་མོ་བཤད་ལ། མོ་ཆེ་གསུམ་བབས་པས་སེང་ཆེན་ཡིན། །སེང་དཀར་མོ་གཡུ་རལ་ཐོགས་པ་ཡིན། །ཟེར་བ་སོགས་དེ་འདྲ་འགའ་ཞིག་གི་མཐར། ཉི་མ་ཤར་གྱི་ཕྱོགས་ནས་མེ་ཏོག་དམར་པོ་ཁུར་བའི་གྲོག་ཅིག་འོང་ལེ་ཡོད་ཟེར་བ་རྨིས་པ་རང་ཡུལ་གྱི་ཤར་ཕྱོགས་ཞེ་ཆེན་དང་དཔལ་སྤུངས་སྐོར་ཡིན་པས་དེ་ལ་བལྟའམ་སྙམ། ནུབ་ཅིག་ཨ་མྱེ་ཨ་བཀྲ་ངེད་གཉིས་དམྱལ་བའི་གནས་སུ་སླེབས། སྒོ་ཞིག་ནས་བུ་ཆུང་དཀར་ནག་གིས་བསྐོར་ལམ་ལྟ་བུའི་གཡས་གཡོན་དུ་ཁྲིད་ནས་མཐར་ཁང་པ་དེར་ཆོས་རྒྱལ་ཡིན་ཟེར་བའི་བླ་མ་ཟིལ་ཅན་གཅིག་འདུག་པས་ ཤགས་རལ་བྱས། ཨ་མྱེ་ཁ་ཏོན་འདོན་བརྗོད་སྨར་བས་ཐར་ལམ་དུ་འགྲོ་ཆོག་ཟེར། ཁོང་གི་ཐད་ཀའི་གསལ་མཐོངས་དེ་ནས་ཡར་སྣེ་ཤར་དུ་ཟུག་པའི་འཇའ་ལམ་དཀར་པོ་ཐིག་ཤིང་ལྟ་བུར་འདུག་པར་རྐང་པ་བཞག་མ་ཐག །འོད་གོང་དཀར་པོ་མཐེ་བོང་ཙམ་ཨས་མཚན་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ནས་ཕར་རི་ལི་ལི་ཐལ། ངེད་རང་སྐྲག་ནས་བསྡད་པ་དང་། དེ་རྗེས་ཀྱང་དམྱལ་བའི་གནས་ཚུལ་འགའ་ཞིག་རྨིས། ཡང་ལན་གཅིག་གནས་ཆེན་ཙ་རི་བསྐོར་དུ་ཕྱིན་པ་དང་པོ་བདེ་བར་བགྲོད། དེ་ནས་བཅའ་འཕྲང་མུན་པ་ཅན་དུ་ཡུན་གཅིག་མཐར་གསལ་མཐོངས་ནས་ཅི་བདེར་ཕྱིན་པ་རྨིས་པ་འབྱུང་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟར་བྱུང་བར་སྣང་། ལོ་བཅུ་ལོན་སྐབས་ཡིག་བྲིས་བསླབས་ནས་རིམ་པར་འདོན་ཆོག་སོགས་པུསྟི་གསུམ་བཞི་ཙམ་བྲིས། འདི་སྐོར་སེམས་ངོ་ཤེས་པ་རེད་ཟེར་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་ཞིང་རང་ལ་སེམས་ཁྲིད་སྟོན་པའི་བླ་མ་ཞིག་མཇལ་རྒྱུ་ཨི་ཡོད་སྐོམ་པ་ཆུ་འདོད་ལྟར་གྱུར་ཀྱང་ན་ཕྲ་ནུས་ཆུང་དུ་གྱུར་པས་ཕ་མ་ལ་གཏང་རོགས་སོགས་ཟེར་མ་ཕོད་ངང་ལུས། སྤྱིར་ཕ་ཡར་དེ་ཁ་བཙན་ཆེ། རང་ནས་བྲིས་ཀློག་སྦྱོང་བ་དང་འཚོགས་སྡོད་སོགས་ཀྱི་སྐབས་བྱིས་སྤྱོད་ཅུང་ཟད་ཤོར་ནའང་བརྡུང་བཏགས་བཏང་བས་ཙུག་གེ་སྡོད་པ་མ་གཏོགས་ཅི་ཡང་མི་ཕོད། ད་སོང་ཟེར་ན་མ་གཏོགས་སྒོ་རྒྱབ་ལའང་འགྲོ་དབང་མེད། མི་གཞན་སྤྱོད་པ་ འཚུབས། ཟ་ཆེ། འཐུང་མང་། རྐུན་རྫུན་སོགས་ཀྱིས་མཐར་མི་གྲལ་ནས་བུད་པའི་དཔེ་མང་པོ་བགྲང་ནས་ཁྱོད་རང་ཚོ་ནར་སོན་དུས་དེ་འདྲ་བྱེད་འོང་ཟེར་ནས་མགོ་བཅའ་ཤ་སྟག་བྱེད་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་སྐབས་ནི་སེམས་ཤིན་ཏུ་གནོད། སྡུག་ཅིང་ཡི་ཡང་ཆད། ཕྱིས་བསམ་དུས་ད་ལྟ་མི་གྲལ་ཚུད་ཙམ་འདི་ཕ་རྒན་དེའི་དྲིན་ཡིན་པར་འདུག་པས་དྲིན་ཤིན་ཏུ་ཆེ་ཞིང་། དེ་འདྲའི་མི་དྲང་པོ་དང་ཤེས་པ་ཅན་ད་
Chinese
還有，有一次，有人說我是無所不知的占卜師，用三結占卜法占卜。說占卜結果是三大神降臨，是雄獅，是持有綠松石鬃毛的白獅等等。在這些之後，夢見從太陽升起的方向來了一隻馱著紅花的螞蟻，心想那是不是指家鄉東方的協慶寺和八蚌寺一帶，要不要去看看。一天晚上，我和阿彌阿扎兩人到了地獄。從一個門裡出來，左右兩邊像是道路一樣，被黑白小童引領，最後到了一間房子裡，住著一位據說是法王的威嚴喇嘛， 我們進行了辯論。阿彌念誦經文，據說可以走向解脫之路。從他正前方的明亮空間裡，出現了一條頂端指向東方的白色彩虹之路，像一根線一樣。腳剛一踏上去，一個拇指大小的白色光球就變成了一顆星星，然後嗖地一下消失了。我們嚇得坐在那裡。之後又夢到了一些地獄的情景。還有一次，去朝拜聖地匝日，一開始很順利，之後在黑暗的峽谷裡待了很久，最後夢見從明亮的地方順利出來，看來將來會這樣。十歲的時候，開始學習寫字，陸續寫了三四本書，像是可以念誦的讀本之類。對於別人說我了解這些內容感到非常高興，像口渴的人渴望喝水一樣，渴望能遇到一位引導我內心的上師，但因為年幼體弱，不好意思向父母提出要求。總的來說，父親很嚴厲。自己學習讀寫和參加集會的時候，即使稍微有些孩子氣的行為，也會被打罵，除了默默地待著，什麼也不敢做。除非說「現在走吧」，否則連關門出去的權利都沒有。說別人行為 粗魯，吃得多，喝得多，偷盜說謊等等，列舉了很多最終從人群中被淘汰的例子，然後威脅說「你們長大後也會變成那樣」，那時候心裡非常難受，痛苦又失望。後來想想，現在能勉強算得上是個人，都是因為父親的恩德，所以非常感激。像那樣正直和有見識的人現在
English
And, once, someone said that I was an all-knowing diviner, and told fortunes using the three-knot divination method. It was said that the divination result was that the three great deities descended, that it was a lion, a white lion with turquoise mane, and so on. After some of these, I dreamed that an ant carrying a red flower came from the direction where the sun rises, and I wondered if that meant the area around Dzogchen Monastery and Palpung Monastery in the east of my hometown, and whether I should go and take a look. One night, Amye and Atra and I arrived in hell. From a door, led by black and white children on the left and right like roads, we finally arrived at a house where a majestic lama, said to be a Dharma king, was sitting. We debated. Amye recited scriptures, and it was said that we could go to the path of liberation. From the bright space directly in front of him, a white rainbow path with its tip pointing east appeared, like a line. As soon as I stepped on it, a white ball of light the size of a thumb turned into a star and then disappeared with a whoosh. We were frightened and sat there. After that, I dreamed of some more scenes of hell. Also, once, I went to circumambulate the sacred site of Tsari, and at first it went smoothly, then I stayed in a dark gorge for a long time, and finally I dreamed of coming out smoothly from a bright place, and it seems that this will happen in the future. When I was ten years old, I started learning to write, and successively wrote three or four books, like readable texts that could be recited. I was very happy when others said that I understood these things, and like a thirsty person longing for water, I longed to meet a lama who would guide my heart, but because I was young and weak, I was too embarrassed to ask my parents. In general, my father was very strict. When I was learning to read and write and attending gatherings, even if I behaved a little childishly, I would be beaten and scolded, and I could only stay silent and dare not do anything. Unless he said, "Go now," I didn't even have the right to go out and close the door. He said that other people's behavior was rude, ate a lot, drank a lot, stole and lied, etc., and listed many examples of people who were eventually eliminated from the crowd, and then threatened, "You will become like that when you grow up," and at that time I felt very hurt, painful and disappointed. Later, when I think about it, the fact that I can barely be considered a person now is all thanks to my father's kindness, so I am very grateful. Such an upright and knowledgeable person now