Tibetan
ན་མེད་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྲོམ་ཆོས་ཀྱི་གཙོ་བོར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐྱེས་རབས་འཆད་པའི་ཕྱག་ལེན་མཛད་དེ། རྗེ་བཙུན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྒྲོལ་བའི་མགོན་པོས་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཞིག་ཡིན་ན་གང་དུ་བྱོན་པའི་ཤུལ་དེར་དད་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེ་བ། ཕྱོགས་རིས་དང་ཆགས་སྡང་ཆུང་བ། སྐྱེ་བོ་རྣམས་རྒྱུད་འཇམ་ཤིགས་སེ་འགྲོ་བ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན། དད་མོས་སྙིང་རྗེ་ཆུང་དུ་སོང་། ཕྱོགས་རིས་ཁ་འཛིན་ཆགས་སྡང་ཇེ་འཕེལ་དུ་སོང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཁ་མཆུ་གླེང་བརྗོད་འཐབ་རྩོད་སོགས་རྒྱུད་རྩུབ་ཟིང་དུ་སོང་ན་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་པའི་རྟགས་ཡིན་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར། དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཕྱོགས་རེ་ཙམ་ཡང་རང་གིས་ཡིད་ལ་བྱ་བ་དང་། སེམས་ཅན་གཞན་དག་ལ་གོ་བརྡ་འཕྲོད་པར་བཤད་ན་གནས་སྐབས་དེར་དད་གུས་ལན་གཅིག་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་དཀར་པོའི་ས་བོན་ཐེབས་པས་དོན་ཆེན་པོར་འགྱུར་བར་ངེས་ཏེ། དེ་དག་འབྲེལ་ཚད་དོན་ལྡན་གྱི་ཐུགས་བསྐྱེད་དང་སྨོན་ལམ་བཟུང་པའི་ ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དད་པ་སྐུལ་བར་ནུས་པའི་བརྗོད་བྱ་དངོས་དེ་གང་ཟག་དེའི་ཆོས་དང་མཐུན་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ལ། ཡོན་ཏན་དེའང་། རིགས་རུས་ཀྱི་སྟོབས་འབྱོར། མངའ་ཐང་གཟི་བརྗིད། ལོངས་སྤྱོད་སྙན་གྲགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པས། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཞེས་སྤང་བྱར་གདམས་ཤིང་། མཁས་པའི་རྣམ་དཔྱོད། གྲུབ་པའི་ཉམས་རྟོགས། བསྟན་པ་དང་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པའི་ཕྱག་རྗེས་ལ་སོགས་པ་རྒྱལ་བའི་རྗེས་འཇུག་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཆོག་ཡིན་མོད་ཀྱི་སྙིགས་དུས་འདིར་དཀོན་པར་སྣང་སྟེ། གར་དབང་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་གི་ཞལ་ནས། ཁོ་བོའི་བསམ་པ་ལ་ཆོས་བྱེད་ཟེར་བ་མང་བར་འདུག་ཀྱང་། ནང་དུ་ཉམས་སུ་བླངས་པ་དང་། ཕྱི་རུ་སྤྱོད་པ་དང་། དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་གསུམ་སྒོ་མཚུངས་པ་ཞིག་མ་བྱུང་ན་ཅུང་ཡིད་མ་ཆེས། དེང་སང་མཁས་པ་གཏན་ཚིགས་ཁོང་ནས་རྒྱས་པ་ཡིན་ཟེར་མཁན་དང་། བཙུན་པ་འདུལ་ཁྲིམས་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཟེར་མཁན་དང་། བསྒོམས་ནས་ཉམ་ཆུང་རི་ལ་རྒས་པ་ཡིན་ཟེར་མཁན་ནི་སྲིད་མཐའ་མ་བཀག་ཙམ་ལས་མི་འདུག །གྲུབ་ནས་བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱོད་པ་ཡིན་གསུངས་མཁན་ནི་མང་བར་འདུག་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ང་དང་ང་འདྲ་བས་གང་ཟག་གི་ཚོད་གཟུང་བ་ཡིན་གསུངས་པས། དེ་ཀུན་ལ་ དག་སྣང་མ་གཏོགས་སྐུར་པ་འབུལ་བར་མི་བགྱི། དེ་ཚེ་བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱོད་པ་ཡིས། །སྦྱོར་ལམ་བགྲོད་ནས་མཐོང་བར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པས་སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་པ་མཐོང་ལམ་དུ་ན་སྤོར་ཕྱིར་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ་ཡིན་པས་ངེད་ནི་རེ་ཞིག་དེ་ལྟ་བུ་སྐལ་བས་གྲུབ་པ་མེད་པས་རྒྱུད་ཚོད་དང་བསྟུན་པའི་ཉམས་ལེན་ཞིག་དགོས་པ་བྱུང་། ཀུན་སྤོང་དང་། གྲུབ་ཐོབ་དང་། མངོན་ཤེས་ཅན་ལ་སོགས་པར་བརྫུས་ན་རེ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་བླུན་པོའི་ངོར་སྐུ་བསོད་ཡོང་བ་ཙམ་སྲིད་མོད། སྐུ་བསོད་དང་ཡོན་ཏན་གཉིས་ཀ་བྱུང་ན་རབ་ཡིན་ཏེ། དེ་མ་བྱུང་ཕྱིན་ཡོན་ཏན་ལ་གདམས་དགོས། ཞེས་དཔེ་ཆོས་ལས་བྱུང་བའི་དཔེ་དོན་བཅས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ནས་གསུངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡོད་ན་གང་ཟག་ལྟར་སྣང་བཟང་ངན་གང་དུ་འདུག་ཀྱང་གུས་ཤིང་བླ་མར་འོས་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱིས། མཁས་རྣམས་ཡོན་ཏན་ལ་གུས་ཀྱི། །སངས་རྒྱས་དབང་ཕྱུག་སོགས་ལ་མིན། །ཡོན་ཏན་མེད་ལ་གང་གུས་པ། །དེ་བླུན་མི་དགེའི་ལས་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་གང་ཟག་ལ་མི་བརྟོན་ཅིང་ཆོས་སམ་ཡོན་ཏན་ལ་བརྟོན་པ་ཉིད་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པས་ཆེ་ཐང་དུ་གདམས་པར་མཛད་མོད། འདིར་ནི་ཆོས་དང་འཇིག་རྟེན་གཉིས་ཀའི་ལུགས་ཀྱི་བསྔགས་པར་འོས་པའི་ཡོན་ཏན་གང་དང་ཡང་འདྲིས་ཤིང་བཤེས་ པར་གྱུར་པ་མེད་པས་འབྲི་བར་འོས་ཤིང་བྲིས་རིན་ཆོག་པའི་བྱུང་བ་གང་ཡང་བརྗོད་དུ་མ་མཆིས་ཀྱང་། སྙིགས་དུས་ཀྱི་ཆོས་པའི་གཟུགས་བརྙན་འགའ་ཞིག་ཆོས་དང་སྲིད་ཀྱི་འཇུག་སྒོ་དང་སྤྱོད་བཞག་སོས་དུས་ཀྱི་གནམ་ངོ་ལྟར་ཙབ་ཙུབ་མང་པོའི་མཐར། རང་གཞན་གྱི་བྱ་བའི་གྲུབ་དོན་སྟོན་མཇུག་གི་ན་བུན་ལྟར་རང་ཡལ་དུ་འགྲོ་བ་དག་ལ་དཔག་ན་བསམ་པ་གཅིག་ཐོག་ཏུ་བཞག་ཅིང་གཡོ་མེད་པའི་ལག་རྗེས་བྱས་བྱུང་བརྗོད་གཞི་པདྨའི་ས་བོན་ཙམ་མཆིས་པ་སྟེ། རྟེན་དལ་འབྱོར་སྐྱོན་མེད་པ་ཐོབ། མཐུན་པའི་རྐྱེན་འཁོར་ལོ་རྣམ་པ་བཞི་ངང་གིས་འབྱོར། ཚུལ་གནས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པ་ལ་ཅི་ནུས་སུ་སྦྱར་བའི་འབྲས་བུ་སྤོང་ཀློག་ལས་གསུམ་གྱི་འཁོར་ལོ་མཚོན་བྱེད་གྲུབ་པ་ལས་བརྩམ་སྟེ་ཕྱོགས་ཙམ་བརྗོད་པ་ལ། དང་པོ་ལུས་རྟེན་འདིའི་སྲིད་པ་བཟུང་བའི་ཡུལ་ནི། བོད་ཆེན་པོའི་ལྗོངས་གླིང་ཁྲི་གོང་འོག་བར་གསུམ་དུ་དབྱེ་བ་ལས་བར་མ། ཆུ་ཆེན་པོ་བཞིས་བཅད་པའི་སྒང་དྲུག་ཏུ་གྲགས་པ་ལས་འབྲི་ཀླུང་དང་ཤར་ཟླའི་ཀླུང་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཆུད་པའི་ཟལ་མོ་སྒང་། མདོ་ཁམས་གནས་ཆེན་ཉེར་ལྔར་གྲགས་པའི་ནང་ཚན་ཕྲིན་ལས་འགྲོ་འདུལ་སྤྲུལ་པའི་གནས་བརྒྱད་ཀྱི་ཡ་གྱལ་པདྨ་རིགས་ཀྱིས་འདུལ་བའི་གནས་པདྨ་ལྷ་རྩེའི་མདུན་རོལ། སྦས་པའི་ལུང་ཆུང་ལྟ་བུ་རོང་རྒྱབ་ཅེས་བྱ་བར་ཁྱིམ་ཚང་ཕྱུག་དབུལ་ སྙོམས་པ་ཞིག་ཏུ། བོན་སྔགས་པ་བསོད་ནམས་འཕེལ་བྱ་བ་བཟོ་ལ་མཁས་ཤིང་མི་གཞི་ཤིན་ཏུ་དྲང་བ། དད་པ་དང་དགེ་བློ་ཅན། སྔོན་འགྲོའི་བསགས་སྦྱོང་ཚད་ལྡན་དང་། སེམས་དོན་ཉམས་ལེན་ལེགས་པར་ཤེས་པ། ཁ་ཏོན་བཟླས་བརྗོད་ལ་ཤིན་ཏུ་བརྩོན་པ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ནི་ལས་ཀྱི་ཕ་ཡིན་ལ། མ་བཀྲ་ཤིས་འཚོ་བྱ་བ་རྒྱུད་ཤིན་ཏུ་འཇམ་ཞིང་ངང་རིང་བ། དད་པ་དང་དག་སྣང་ཆེ་བ། ཅི་ཡོད་སྦྱིན་པ་ལ་དགའ་བ། ཡིག་དྲུག་དུང་ཕྱུར་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཙམ་སོང་བ་དེ་གཉིས་ཁྱིམ་ཐབ་བྱས་ཀྱང་རིགས་རྒྱུད་ནི་གཅིག་ཀྱང་མ་བྱུང་། ངེད་ཀྱི་རུས་དངོས་ནི་ཁྱུང་པོ་ཡིན་པར་གྲགས་ཏེ། དེའི་ཁུངས་ནི་སྟེང་ཕྱོགས་ཀྱི་སྟོན་པ་ཀུན་བཟང་རིག་སྣང་འོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་ཐུགས་ཀ་ནས་འགྲོ་བ་འདྲེན་པའི་དོན་དུ་ཁྱུང་ཆེན་གཅིག་སྤྲུལ་ནས་གྱིམ་ཤོད་རི་བོ་རྩེ་དྲུག་ཏུ་བབས་པ། ཡུལ་མིས་མཐོང་བས་རི་རྩེར་ཁྱུང་ཕོ་ཞིག་བབས་འདུག་ཅེས་གླེང་། ཁྱུང་དེ་འཕུར་བའི་སྦར་མོའི་འོག་ཤུལ་དུ་སྒོ་ང་དཀར་སེར་ལྗང་ནག་བཞི་ཡོད་པ་དུས་སུ་བརྡོལ་བའི་ནང་ནས་ཁྱེའུ་བཞི་བྱུང་། དེ་དག་སྤུ་བོའི་རི་རྩེ་མཐོ་བ་ཞིག་ཏུ་ཕྱིན་ནས་རང་རང་གི་འདུལ་སྐལ་གང་ཡོད་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་བརྟགས་ནས་གསུམ་པོ་གྱིམ་ཤོད་ཕྱོགས་སུ་ཆགས་པ་ལས་ཁྱུང་པོ་དཀར་རུ། ནག་རུ། གསེར་ཚའི་སྡེ་རྣམས་བྱུང་། ཐ་ལྟག་ཁྱུང་འཕགས་ཁྲ་མོ་གཡུ་འབྲུག་ལ་ འཆིབས་ནས་རྒྱལ་རོང་དུ་ཕེབས་པ་ལས་རྒྱལ་ཁྱུང་རྩ་བའི་བརྒྱུད་པ་རྣམས་བྱུང་། ཁྱུང་སྲས་སོ་སོར་གཤེགས་པའི་རི་དེ་ལའང་ཁྱུང་འཐོར་ལ་ཞེས་གྲགས། དེ་དག་གི་བརྒྱུད་པ་ལས། ལྷ་ཁྱུང་། མུ་ཁྱུང་། ཁྱུང་རྒོད་ཐོག་ལ་འབར་སོགས་མཁའ་སྤྱོད་དུ་གཤེགས་པ་མང་པོ་རིང་ཞིག་བྱུང་། གྱེར་ནམ་ཟུ་རྩེ་སོགས་གདུང་རབས་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ལྟ་བུ་བར་མ་ཆད་པ་དང་། ཁྱུང་འཕགས་ཁྲ་མོ། དམ་པ་ཁྱུང་སྒོམ་སོགས་སར་གནས་ཀྱི་རིག་འཛིན་དུ་མ་དང་། བྱའི་རིགས་ལ་གྲུབ་ཐོབ་བརྒྱད་ཅུ་འབྱོན་པར་ལུང་བསྟན་པ་ལྟར། མི་ལ་རས་པ། ཁྱུང་པོ་རྣལ་འབྱོར་སོགས་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་རྣམས་དང་། སྤྲུལ་སྐུ་བློ་ལྡན་སྙིང་པོ། རྟོགས་ལྡན་བཀྲ་ཤིས་རྒྱལ་མཚན་སོགས་ཟབ་གཏེར་གྱི་གསང་མཛོད་འཛིན་པ་རྣམས་དང་། རང་གྲོལ་བླ་མ་བློ་གྲོས་རྒྱལ་མཚན། གྲུབ་ཆེན་ཤ་བ་རང་གྲོལ་སོགས་དགོན་གནས་གྲྭ་སློབ་ཁྲི་ཁྲག་སྐྱོང་བ་པོའང་མང་དུ་བྱོན་པའི་ནང་ཚན། རྒྱལ་ཁྱུང་གི་རིགས་རྒྱུ
Chinese
为了与无有结合，过去的圣者们以讲述佛陀的本生故事作为街头说法的重点。至尊一切智度母怙主曾说，如果是一个圣者，那么无论他去过哪里，那个地方的人们都应该更加具有信心和慈悲心，减少偏见和贪嗔，人们的内心应该变得温和。如果信心和慈悲心减弱，偏见、袒护和贪嗔增加，从而导致争吵、辩论、斗争等，内心变得粗暴混乱，这就是不善知识的标志。因此，哪怕只是从圣者的传记中了解一点点，自己心中牢记，并向其他众生传达，即使只是在那一瞬间生起一次信心和恭敬心，也能播下善的种子，必定会变得意义重大。这是因为他们与具有意义的发心和愿望相关联。能够激发这种信心的真正主题，就是那个人与佛法相符的功德。而这些功德，如种姓的势力、财富、权势、荣耀、享受、名声等等，都属于佛陀教法之外的事物，因此被教导为世间法，应当舍弃。而智者的智慧、成就者的证悟、为教法和众生所做的事业等，是胜者追随者们的殊胜功德，但在如今的末法时代却很少见。噶当法王曾说：“我认为现在说自己是修行人的人很多，但如果内在的修持、外在的行为以及由此产生的功德这三者不能一致，我就不太相信。现在那些号称精通因明的智者，那些号称持戒圆满的僧人，以及那些号称在山中修行到衰老的修行者，都只是勉强维持生命而已。而那些号称已经成就并奉行苦行的人则很多。佛陀曾说，我和与我相似的人才能衡量他人。因此，除了清净的显现之外，我不会妄加指责。那时，通过苦行，才能度过加行道。”
English
In order to unite with the absence [of inherent existence], the noble beings of the past made it a practice to teach the Jataka tales of the Buddha as the main subject of street sermons. The venerable omniscient Tara Protector once said that if someone is a noble being, then wherever they go, the people there should have greater faith and compassion, less bias and attachment, and the minds of the people should become gentle. If faith and compassion diminish, bias, favoritism, and attachment increase, leading to quarrels, debates, fights, etc., and the mind becomes coarse and chaotic, then that is a sign of an unwholesome spiritual friend. Therefore, even if one only understands a little bit from the biographies of the noble ones, keeps it in mind, and conveys it to other sentient beings, even if only a single moment of faith and reverence arises, it will sow the seeds of goodness and will surely become meaningful. This is because they are associated with meaningful bodhicitta and aspirations. The real subject matter that can inspire such faith is the qualities of that person that are in accordance with the Dharma. And these qualities, such as the power of lineage, wealth, power, glory, enjoyment, fame, etc., are all things that are outside the Buddha's teachings, and therefore are taught as worldly dharmas that should be abandoned. But the wisdom of the wise, the realization of the accomplished ones, and the deeds done for the sake of the teachings and sentient beings are the supreme qualities of the followers of the Victors, but they are rare in this degenerate age. Gar Dampa Chokyi Wangchuk said, "I think there are many people who say they are practitioners now, but if the inner practice, the outer behavior, and the qualities that arise from them cannot be consistent, I don't quite believe it. Now those who claim to be experts in logic, those monks who claim to have perfect discipline, and those practitioners who claim to have grown old practicing in the mountains are only barely maintaining their lives. And there are many who claim to have attained accomplishment and practice asceticism. The Buddha said that only I and those like me can measure others. Therefore, apart from pure appearances, I will not make false accusations. At that time, through asceticism, one can pass through the path of application."
Chinese
说从那边能见到。这样说，因为密咒的加行道者为了能在见道位上安住，而行持苦行，所以我们暂时没有那样由福分成就的，因此需要与自相续相符的修持。如果伪装成一切都抛弃的人、成就者、有神通者等等，或许暂时能在愚笨的世人面前获得一些名声，如果名声和功德二者都能获得，那是最好的，如果不能那样，就必须致力于功德。这是从典籍中出现的例子和意义一起说的。像这样，如果具有佛法中所说的功德，那么无论这个人看起来是好是坏，都应该恭敬，并且堪为上师。如观世音菩萨所说：智者恭敬功德，不敬佛陀权势等。对无功德者若恭敬，此乃愚者不善生。因此，不依赖于人，而依赖于佛法或功德，是诸佛菩萨共同教导的伟大之处。然而，在这里，我与在佛法和世俗两方面都值得赞美的功德没有任何熟悉和亲近，因此没有任何值得书写和值得记录的事情可以讲述。尽管如此，考虑到末法时代的修行者的一些形象，他们在佛法和政治的入口和行为举止方面，像夏天多变的天气一样，最终自己和他人的事业成果像秋末的雾气一样自行消散，如果能将思想集中在一个目标上，留下不可动摇的足迹，也只有像莲花种子一样的事迹可以讲述。即获得了闲暇圆满的所依，顺缘四轮自然具足，尽力用于闻思修的果实，从象征着闻思修三轮成就的事迹开始，略微讲述一下。首先，这个身体所依的住处是：广大西藏分为上、中、下三区，这里属于中区。在被四条大河分割的六岗之中，属于被怒江和雅砻江两条江河所环绕的扎木岗。在被称为多康二十五圣地中，属于事业调伏的八大应化圣地之一，是莲花部调伏的莲花拉孜。
English
It is said that it can be seen from there. It is said that because the practitioner of the yoga path of mantra practices asceticism in order to abide in the path of seeing, we do not have such accomplishments through fortune for the time being, so we need a practice that is in accordance with our own continuum. If one pretends to be someone who has renounced everything, an accomplished one, someone with clairvoyance, etc., one may only gain some fame in the eyes of foolish worldly people for a while. It would be best if both fame and merit could be obtained, but if that is not possible, one must dedicate oneself to merit. This is said with the examples and meanings that appear in the scriptures. Like this, if one has the qualities spoken of in the Dharma, then no matter whether the person seems good or bad, one should respect them and they are worthy of being a lama. As Avalokiteśvara said: The wise respect qualities, not Buddhas, power, etc. Whoever respects those without qualities, that fool is born from non-virtuous deeds. Therefore, not relying on the person, but relying on the Dharma or qualities, is the greatness taught by all the Buddhas and Bodhisattvas. However, here, I have no familiarity or closeness with any of the qualities that are worthy of praise in both Dharma and worldly ways, so there is nothing worthy of writing and nothing worthy of recording that can be told. Nevertheless, considering some images of practitioners in the degenerate age, their entrances and behaviors in Dharma and politics are like the changeable weather of summer, and in the end, the results of their own and others' actions vanish like the mist of late autumn. If one can concentrate one's thoughts on one goal and leave unwavering footprints, there are only deeds like lotus seeds that can be told. That is, having obtained the support of leisure and endowment without defects, the four wheels of favorable conditions are naturally complete, and the fruit of applying oneself to listening, thinking, and meditating as much as possible, starting from the accomplishments that symbolize the three wheels of abandoning, reading, and working, I will briefly tell about it. First, the place where this body's support resides is: the vast land of Tibet is divided into upper, middle, and lower regions, and this belongs to the middle region. Among the six ranges divided by the four great rivers, it belongs to the Salmo Gang surrounded by the two rivers, Drigung and Yarlung. Among the twenty-five great sacred places of Do Kham, it belongs to one of the eight great emanation sacred places of activity taming, the Lotus Lhatse, the place tamed by the Lotus family.