Tibetan
འདི་བདེན་གཞན་ནི་གཏི་མུག་ཅེས། །རང་འདོད་སྤྱི་བརྟོལ་སྤོབས་པ་མེད། །རང་བློ་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པས། །འཕགས་པ་མིན་པར་རང་ཡིད་ཆེས། །དེས་ན་སོ་སྐྱེའི་དབང་བྱས་ཚེ། །དེ་ཙམ་ཆོས་དང་མཐུན་པར་རློམས། །ཆོས་མཐུན་བྱ་བཏང་རི་ཁྲོད་དུ། །འགྲིམས་ནས་འཆི་ཁར་མི་འགྱོད་ཅིག །གཞན་གྱིས་མ་བསྐུལ་ཟློག་མེད་བློ། །ཆུང་ངུའི་དུས་ནས་ལྷན་སྐྱེས་ཡོད། །ཆོས་མིན་རྣམ་གཡེང་ཁོ་ནའི་ངང་། །ཉིན་མཚན་ཚེ་ཡི་གསེག་བདར་གྱིས། །ཚེ་སྲོག་མྱུར་དུ་བསྟུངས་པ་དང་། །མཐུན་གྲོགས་འཁོར་སློབ་སྐྱ་སེར་ཀུན། །ང་སྐྱོན་ཁྱོད་ལ་ཁྱོད་སྐྱོན་ང་། །སྙིགས་མའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེ་ལྡོག་ཅིང་། །རང་ལ་ཆོས་ཀྱི་གོ་རྟོགས་སམ། །ཆོས་མཐུན་སྤྱོད་པ་ཟོལ་མེད་ནི། །སྣེ་གཅིག་ཙམ་མམ་ཉམས་རྟོགས་གདིང་། །ཅུང་ཟད་མེད་ཀྱང་གཤིན་གསོན་གྱི། །དཀོར་ནག་ཁོ་ན་ཟ་གྱོན་བྱེད། །ད་དུང་དབང་ལུང་ཁྲིད་ཀ་སོགས། །དམ་ཆོས་བཙོང་ནས་ཟང་ཟིང་སྒྲུབ། །གཞན་ཡང་རྒྱལ་བས་བདུད་ཀྱི་ལས། །རྣམ་པ་དུ་མར་གསུངས་པ་རྣམས། །ལག་ཏུ་འབད་མེད་ཐེབས་འདུག་པས། །རི་དྭགས་གལ་ལ་ཚུད་པ་ལྟར། །སྔངས་ སྐྲག་འགྱོད་པས་གདུང་བའི་ཡིད། ཁྱོ་བོ་ཤི་བའི་ཡུགས་ས་ལྟར། །ཅི་བྱ་གང་དྲགས་སྙམ་པའི་ཚེ། །སྔོན་ལས་འཕྲལ་རྐྱེན་གྱིས་བསླངས་པའི། །བརྟག་དཀའི་བྲོ་ནད་ཚབ་པོ་ཆེས། །དོ་ནུབ་འཆི་འམ་ནངས་སྔ་ཞེས། །དབང་མེད་དང་ནི་མི་རྟག་དང་། །བག་ཡོད་སྐུལ་བའི་སློབ་དཔོན་བྱུང་། །གང་ཞིག་འཕུར་ལ་ཉེ་བའི་བྱ། །རླུང་གིས་མྱུར་དུ་བསྐྱོད་པ་ལྟར། །དབེན་ལ་འཕྲལ་དུ་སྦྱོར་བའི་ནད། །ཡི་དམ་བསྒྲུབས་པའི་མཆོག་མིན་ནམ། །ཞེས་སོ། །རང་གི་བསམ་པའི་ཞེ་ཕུགས་འདི་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་ཕྱིས་ནས་གཞན་གྱི་རྐྱེན་དབང་ཁོ་ནར་ཤོར་ནས་རྣམ་གཡེང་ཇེ་འཕེལ་དུ་སོང་བས་བགྲང་བྱ་མཐོ་བཞིན་བློ་མི་བདེ་བར་གྱུར་པས་ད་ནི་མི་ཚེ་ཕྱི་མར་དེ་ལྟར་འགྱུར་བའི་སྨོན་ལམ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དཀོན་སྤྱིའི་དབང་སྔར་ནས་ལན་གྲངས་མང་དུ་ནོས་ཀྱང་བརྒྱུད་པའི་ཁྱད་པར་ལ་བསམ་ནས་སྐྱབས་རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་མདུན་ནས་དཀོན་སྤྱིའི་དབང་བསྐུར་ཞུས། ཡང་ཁྲོད་ཀྱི་མིང་ཡང་ཀུན་བཟང་བདེ་ཆེན་འོད་གསལ་གླིང་ཞེས་པ་གནང་། ཡང་ཁྲོད་དུ་ཕྱིན་སྐབས་གོས་ཧྲུལ་ཆ་ཚང་། ཇ་རྡུམ། ནས་ཞོ་ལྔ་ཙམ་ལས་ཅིའང་མེད་ཀྱང་གྲོགས་དན་ཞིག་དང་བཅས་ལྷ་བབས་དུས་ཆེན་གྱི་ཚེས་བཅོ་ལྔར་སྒྲུབ་པའི་དབུ་བརྩམ། ཡང་ཟབ་དཀོན་མཆོག་སྤྱི་འདུས་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་རིག་འཛིན་ཆེན་ པོའི་ཁྲིད་ཡིག་ལྟར་རིམ་པར་བསགས། ཕྱག་དང
Chinese
此为真，余为愚。无有自欲公然之骄矜。自心未成隐匿故，自信非为圣者。是故若为凡夫所制时，便自诩仅此与法合。于合乎正法之修行处，往赴寂静山林中，莫至临终方悔恨。他人未劝，然有不可逆转之心，自幼之时即已俱生有。唯于非法之散乱中，昼夜以生命之磨石磨砺之。与寿命迅速缩短相随，道友眷属僧俗众，我过汝兮汝过我。以浊世之行相而生厌离，自身有否证悟法？合乎正法之行止无有虚伪，仅有一端耶抑或证悟之把握？虽无些微，然唯食穿亡者生者之黑财。今仍灌顶传承引导等，贩卖正法以成世俗事。复次，如来所说魔之业，以多种形相所说之彼等，不费吹灰之力而得，如鹿落入陷阱般。惊恐悔恨所煎熬之心，如夫死之寡妇般。作何事，何者善之念生起时，由前业及偶发之缘所生起之，难测之剧烈疾病，今晚死耶抑或明早耶？无力自主与无常，以及策励谨慎之导师现前。如若将飞之鸟，如风速疾催促般。速令趋入寂静之疾病，岂非乃是修持本尊之殊胜耶？如是说。然自心之深处虽如是，然其后唯为他人之因缘所夺，散乱日渐增盛，故而年岁渐高，心亦不乐，故今唯作如是祈愿，愿来世莫成如是。虽已多次领受共同灌顶，然思及传承之差别，故于怙主仁波切前，祈请共同灌顶。又赐静处之名为：普贤大乐光明洲。又往静处时，虽仅有破旧之衣物，少许茶叶，五升青稞，然与一友伴，于天降日之十五，开始修持。又如甚深共同会供之前行，如大持明者之引导次第般，次第积资，顶礼等。
English
This is true, the rest is ignorance. There is no boastful pride in one's own desires being openly flaunted. Because one's own mind has not become hidden, one believes oneself to be no ordinary being. Therefore, when influenced by ordinary beings, one boasts that only this is in accordance with the Dharma. In places of practice that accord with the Dharma, going to quiet mountain retreats, do not regret it when death approaches. Unsolicited by others, with an irreversible mind, one is born with it from a young age. Only in non-Dharmic distractions, day and night, one wears down one's life with the whetstone of time. Along with the rapid shortening of lifespan, spiritual friends, retinue, monastic and lay disciples, I blame you, you blame me. With the behavior of degenerate times, aversion arises, does one have any realization of the Dharma? Conduct that accords with the Dharma is without hypocrisy, is it just one aspect or a firm grasp of realization? Although there is not even a little, one only eats and wears the black wealth of the dead and the living. Even now, empowerments, transmissions, guidance, etc., selling the sacred Dharma to accomplish worldly affairs. Furthermore, the deeds of demons as spoken by the Victorious Ones, those spoken of in various forms, fall into one's hands effortlessly, like a deer falling into a trap. A mind tormented by fear, dread, and regret, like a widow whose husband has died. When the thought arises, "What should I do? What is best?", a severe illness, difficult to diagnose, caused by past karma and immediate circumstances, whether one will die tonight or early tomorrow morning? Powerlessness, impermanence, and a teacher who urges vigilance appear. Like a bird about to fly, as if propelled swiftly by the wind. Is not the illness that quickly leads one to solitude the supreme means of accomplishing the deity? Thus it is said. Although the depths of my own mind are like this, later I was only robbed by the influence of others, and distractions increased day by day, so as the years increased, my mind also became unhappy, so now I only make such a prayer, may I not become like this in the next life. Although I have received common empowerments many times, thinking of the differences in the lineage, I requested the common empowerment from Kyabje Rinpoche. And the name of the hermitage was given as: Kunzang Dechen Ösal Ling (All-Good Great Bliss Clear Light Island). And when I went to the hermitage, although I only had tattered clothes, a little tea, and five measures of barley, together with a friend, I began the practice on the fifteenth of the Festival of the Descent from Heaven. And like the preliminary practices of the Profound Common Gathering of Jewels, according to the instructions of the Great Vidyadhara, I gradually accumulated merit, prostrations, etc.
Tibetan
་སྐྱབས་འགྲོ་སྦྲེལ་མར་འབུམ་ཐེར་གསོག་སྐབས་ནུབ་ཅིག་ཁ་བའི་གཡང་ས་ཤིན་ཏུ་གཟར་པོ་ཞིག་ནས་བྲུལ་ལ་ཉེ་བར་འདུག་པས་ཡ་ང་བའི་སྐབས་སྟེང་ཐོག་དེར་རིག་འཛིན་ཚེ་དབང་ནོར་བུ་བག་དྲོ་ཞིང་འཛུམ་མདངས་ལྡན་པ་ཞིག་བཞུགས་འདུག་པས་ཕྱག་གིས་འཐེན་ནས་ཤིན་ཏུ་བདེ་བའི་ཐང་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། ནུབ་ཅིག་དམྱལ་བ་མནར་མེད་དུ་ཕྱིན་ནས་ཤིན་ཏུ་ཡ་ང་བ། གཞན་ལ་སྙིང་ནས་བརྩེ་བས་བཏང་ལེན་དམིགས་པ་བྱེད་བཞིན་རྨི་ལམ་ཡིན་པར་ཤེས་མ་ཐག་ཁང་བཟང་ཞིག་ཏུ་སླེབས་པ་དང་། ཡང་ཅིག་དབོན་རྒན་ཚང་ནས་ཕྱིན་དྲུག་གི་ཁྲུས་མཛད་པའི་ཚིག་མཇུག །ཚེ་འདས་བདག་གིས་ཁྲུས་གསོལ་ལོ་གསུངས་པས་ཚིག་དེ་མ་དག །སྐལ་ལྡན་བུ་ལ་ཁྲུས་བགྱི་འོ། །གསུང་དགོས་ཞུས་པས་ངོ་གནོང་བ་འདྲ་མོས་གཞན་ཞིག་ཏུ་ཕེབས་སོང་བ་རྗེས་བསྙེགས་པས་སླར་ཡང་ཟངས་གཞོང་ཞིག་ཏུ་ཁྲུས་ལེགས་པར་གནང་བ་རྨིས། དེ་ནས་མི་རིང་བར་རྗེ་ཉིད་ཞིང་ཁམས་ཕེབས་སོང་བས་ཁྲུས་ཚིག་དེའི་ལྟས་སུ་སྣང་། ནུབ་ཅིག་ཆུ་ཆེན་ཟམ་པ་ཅན་གྱི་ཕ་རི་ནས་མི་མང་པོ་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་རེད་ཟེར་མཐུར་དུ་འགྲོ་འདུག །དེ་རྣམས་རང་གིས་འདྲེན་དགོས་པ་རེད་ཟེར་བས་ཚུ་རིའི་རི་རྩེ་ནས་རྡིལ་བུ་མང་པོ་ལ་མ་ཎི་དང་སིདྡྷི་སོགས་བཏབ་ནས་གཏོར་བས། མང་པོ་ཞིག་རང་ གི་རྗེས་སུ་སླེབས་བྱུང་བ་ཁྲིད་ནས་ལུང་པ་ཕུའི་གནས་རི་ཞིག་ལ་འཛེགས་པས་བྲག་ཕུག་གོང་འོག་གཉིས་འདུག་པར་ཨོ་རྒྱན་ཡབ་ཡུམ་བཞུགས་སྐད། འོག་མའི་བུག་སྒོ་ནས་མཚོ་རྒྱལ་གྱི་ཞལ་རས་མཇལ་འདུག་པ་ལ་གུས་པས་བཏུད་ནས་དབང་ཞུས་པས་བྱིན་རླབས་ཁྱད་པར་ཅན་བསྩལ་བ་སོགས་རྨིས། ཉི་ལྡོག་སྐབས་ལོ་བསྟར་ཕུར་བསྙེན་ཞག་བདུན་དང་གཏོར་ཟློག་བྱས་པའི་ནུབ་མོ་གཅིག་ལྷ་ཁང་ཆེ་ལེགས་དབུས་སུ་དཔལ་ཆེན་རྡོ་རྗེ་གཞོན་ནུ་དུ་མུན་ལྟ་བུས་ཅུང་ཟད་སྒྲིབ་པ། གཡས་གཡོན་རྣམས་སུ་ཁྲོ་བཅུ་ཤེལ་ལ་ཉི་ཟེར་ཕོག་པ་ལྟ་བུ་ཐོག་ཚད་གཉིས་གསུམ་ཙམ་པ་མཇལ་བའི་སྐབས་དེར། རྗེ་བཙུན་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐ་སྐུ་ཤ་ཅུང་ཟད་རིད་པའི་ཉམས་ཅན་ཞིག་ཕེབས། ཕུར་པ་ཞིག་བདག་གི་མགོར་བཞག་ནས། ཨོཾ་བཛྲ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་ཡ་སརྦ་བིགྷྣཱན་བཾ་ཧཱུྃ་ཕཊ། ས་མ་ཡ་ཨཱ་ཝེ་ཤ་ཡ་སྟྭཾ། ཞེས་གསུངས། ཁྱོད་ནས་ཀྱང་སྔགས་ཤམ་འདི་བཏགས་ན་བྱིན་རླབས་མྱུར་བ་ཡིན་གསུངས་པ་རྨིས། རྗེ་བཙུན་མའི་བསྙེན་པ་ཞག་བདུན་ཁ་གསོ་བགྱིས་སྐབས། ཀློང་ཐང་སྒྲོལ་མར་སྲོང་བཙན་སྒམ་པོས་བཞེངས་པ་ཡིན་ཟེར་སྒྲོལ་དཀར་གསེར་སྐུ་མི་ཚད་ཙམ་མཇལ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་དད་པས་བཏུད་པར། དེ་ཉིད་རྗེ་
Chinese
在积累一亿遍皈依的时候，一夜梦见自己快要从一个非常陡峭的雪崩处掉下去，非常害怕的时候，上面住着一位面带微笑、温暖的持明者才旺诺布，他用手拉着我，把我带到非常舒适的平地上。一夜又梦见自己去了无间地狱，非常害怕，因为真心关爱他人而做着施受观想，刚意识到是梦的时候，就到了一座漂亮的房子里。还有一次，梦见外公家在做往生六度的沐浴的结尾时说：“已故的自己来沐浴”，觉得这句话不对，就说：“应该说给有缘分的儿子沐浴”，对方好像很不好意思，去了别的地方，我追上去，又梦见他在一个铜盆里好好地沐浴。之后没多久，上师就往生了，这似乎是沐浴词的预兆。一夜梦见从有桥的大河的对岸，很多人说要去恶道，成群结队地走着。有人说要自己去引导他们，于是从这边的山顶上，在很多石块上念诵嘛呢和悉地等咒语后抛洒出去。很多人都跟了上来，我带领他们登上隆塘后面的圣山，那里有上下两个岩洞，说是邬金（莲花生大士）父子在那里。从下面的洞口见到了措嘉（益西措嘉佛母）的容颜，恭敬地顶礼并请求灌顶，得到了特别的加持等等。冬至的时候，每年做七天的金刚橛修法和朵玛遣除，其中一个晚上，在大经堂的中央，大威力金刚童子像被黑暗稍微遮蔽着。在左右两边，见到了像阳光照在水晶上一样的忿怒十尊，大概有两三层楼那么高。这时，尊者多罗那他来了一位身材有些瘦弱的尊者多罗那他。把金刚橛放在我的头上，念诵：嗡 班匝 几利 几拉亚 萨瓦 维格南 棒 吽 啪的。（藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་ཡ་སརྦ་བིགྷྣཱན་བཾ་ཧཱུྃ་ཕཊ།，梵文天城体：ॐ वज्र कीलि कीलाय सर्व विघ्नान् वं हुं फट्，梵文罗马拟音：oṃ vajra kīli kīlāya sarva vighnān vaṃ hūṃ phaṭ，汉语字面意思：嗡，金刚橛，橛，一切障碍，棒，吽，啪的。）萨玛雅 阿维夏亚 斯瓦哈。（藏文：ས་མ་ཡ་ཨཱ་ཝེ་ཤ་ཡ་སྟྭཾ།，梵文天城体：समय आवेशय स्त्वं，梵文罗马拟音：samaya āveśaya stvaṃ，汉语字面意思：誓言，降临，你。）说如果你们也加上这个咒尾，加持会更快。做了七天的圣救度母的闭关圆满的时候，见到了一尊说是松赞干布建造的，在隆塘度母殿里的度母白色的金像，和人差不多高，我非常虔诚地顶礼，那尊度母就是上师。
English
While accumulating a hundred million recitations of the refuge prayer, one night I dreamed that I was about to fall from a very steep avalanche slope, and I was very scared. Above, there was a vidyadhara named Tsewang Norbu, who was warm and smiling. He pulled me with his hand and took me to a very comfortable flat ground. One night, I dreamed that I went to the Avici Hell and was very scared. Because I sincerely cared for others, I was doing the practice of giving and taking. As soon as I realized it was a dream, I arrived at a beautiful house. Another time, I dreamed that my grandfather's family was performing the final words of the six-fold purification ritual. When he said, "The deceased himself is bathing," I felt that this sentence was wrong, so I said, "You should say that you are bathing the fortunate son." The other person seemed embarrassed and went to another place. I chased after him and dreamed that he was bathing well in a copper basin. Not long after that, the master passed away, and this seemed to be a sign of the bathing words. One night, I dreamed that from the other side of a large river with a bridge, many people were saying that they were going to the lower realms and were walking in groups. Someone said that I had to guide them myself, so from the top of the mountain on this side, I recited the mantras of Mani and Siddhi on many stones and scattered them. Many people followed me, and I led them to the sacred mountain behind Lungtang. There were two caves, one above and one below, and it was said that Orgyen (Padmasambhava) and his consort were there. From the lower cave entrance, I saw the face of Tsogyal (Yeshe Tsogyal), respectfully prostrated and requested empowerment, and received special blessings, etc. During the winter solstice, I performed the Vajrakilaya practice and the Torma dispelling ritual for seven days every year. One night, in the center of the large temple, the image of the Great Powerful Vajra Youth was slightly obscured by darkness. On the left and right sides, I saw the Ten Wrathful Deities, like sunlight shining on crystal, about two or three stories high. At that time, the venerable Taranatha came, a venerable Taranatha who was a little thin. He placed a vajra dagger on my head and recited: Om Vajra Kili Kilaya Sarva Vighnan Bam Hum Phat. (Tibetan: ཨོཾ་བཛྲ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་ཡ་སརྦ་བིགྷྣཱན་བཾ་ཧཱུྃ་ཕཊ།, Devanagari: ॐ वज्र कीलि कीलाय सर्व विघ्नान् वं हुं फट्, Roman transliteration: oṃ vajra kīli kīlāya sarva vighnān vaṃ hūṃ phaṭ, literal meaning: Om, Vajra Kilaya, Kilaya, all obstacles, Bam, Hum, Phat.) Samaya Aveshaya Tvam. (Tibetan: ས་མ་ཡ་ཨཱ་ཝེ་ཤ་ཡ་སྟྭཾ།, Devanagari: समय आवेशय स्त्वं, Roman transliteration: samaya āveśaya stvaṃ, literal meaning: Samaya, descend, you.) He said that if you also add this mantra tail, the blessings will be faster. When I completed the seven-day retreat of the Holy Tara, I saw a white Tara golden statue in the Longtang Tara Temple, said to have been built by Songtsen Gampo, about the size of a person. I prostrated with great devotion, and that Tara was the master.