Tibetan
་གསལ༔ ཉོན་མོངས་པ་ཅི་སྐྱེས་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་དུ་སྐྱེས༔ སྡུག་བསྔལ་ཅི་བྱུང་ཡང་གནོད་པ་མེད༔ བདེ་བ་ཅི་ཙམ་སྐྱེས་ཀྱང་ཕན་མེད༔ བློ་ལྷུག་པར་གནས་པས་བཅོས་མི་དགོས༔ མ་བསྒོམ་པར་ཡང་ཆོས་ཉིད་དང་མི་འབྲལ༔ དེ་ལས་ལྷག་པ་མེད་པས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་བློ་མི་སྐྱེ༔ བསྒོམ་པའི་ཡུལ་མ་མཐོང་བས་བློའི་རྩོལ་བ་མི་དགོས༔ བློ་ཆོས་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པར་གནས་པ་ནི༔ ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་དགོངས་པ་སྟེ་མཉམ་པ་ཉིད་དོ༔ དེ་ལྟར་བརྟན་པ་ཐོབ་ཙམ་ན་རང་རྒྱུད་པ་ཞིག་མ་གྲུབ་པས༔ མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་གསུངས་སོ༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ ཚུལ་བཞིན་བསྒོམས་པ་ལ་རྟགས་ཅི་འབྱུང་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་གྱི་ ཞལ་ནས༔ གོང་ལྟར་ཡུན་རིང་དུ་བསྒོམས་པས་ནང་རྟགས་ཕྱི་རྟགས་རྣམས་འབྱུང་ངོ༔ དེ་ལ་ནང་རྟགས་ནི་མཉམ་པར་བཞག་པའི་དུས་སུ་དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་མི་ཚོར་བ་དང༔ ལུས་ཡོད་པ་མི་ཚོར་བ་དང༔ ཚ་བ་དང་གྲང་བ་དང་ཤིན་ཏུ་མི་བདེ་བ་དག༔ བྱུང་བ་ཡང་མི་ཚོར་བ་དང༔ ཅི་ཡང་མི་དམིགས་པའི་དགའ་བདེ་ཆེན་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ༔ དེ་ཙམ་ན་ཡུལ་གང་ལ་ཡང་འཛིན་པ་ཆུང་ཞིང༔ འདི་ཡིན་ནོ་བའི་འཛིན་པ་ཆུང་བར་འགྱུར༔ ཅི་ལ་ཡང་འཛེམ་དོགས་ཆུང་བར་འགྱུར་བ་དང༔ བདག་འཛིན་དང་ཆགས་པ་དང་དྲན་ཡིད་དང་ཆོས་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཇེ་ཕྲ་ཇེ་ཞི་འོང་ངོ༔ རྟགས་དེ་ལྟར་མ་བྱུང་བར་དུ་ཡང་རྟགས་དང་ཅི་མཐུན་དུ་འབད་དོ༔ རྫུ་འཕྲུལ་དང་གཞན་གྱིས་སེམས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བགས་ཀྱིས་འབྱུང་ངོ༔ དེ་རྣམས་ནི་ནང་གི་རྟགས་ཡིན་གསུངས༔ དེ་ལ་ཕྱི་རྟགས་ནི༔ རང་གི་ལུས་ལ་འོད་འབྱུང་བ་དང༔ ནམ་མཁའ་ལ་འོད་དམ་ཁ་དོག་གམ་དབྱིབས་སྣ་ཚོགས་པར་མཐོང་བ་དང༔ འཕགས་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་མཐོང་བ་དང་སྒྲ་ཐོས་པ་དང་བདག་མཆོད་པ་དང༔ དེ་རྣམས་ ཀྱིས་བདག་ལ་ཆོས་བཤད་པ་དང་ལུང་སྟོན་པ་ནོད་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་ངོ༔ དེ་ལ་ཞེན་ནས་རྟག་པར་བཟུང་ན་བདུད་ཀྱིས་བར་དུ་བཅད་ནས་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ༔ མ་གཟུང་མ་ཞེན་ན་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟགས་ཡིན་ནོ་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ མཉམ་པར་བཞག་པ་ལས་ལངས་ནས་སྤྱོད་ལམ་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ནས༔ གོང་ལྟར་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལས་ལངས་ནས་བསླབ་ལུགས་གཉིས་ལས༔ ཤེས་རབ་དང་མཐུན་པར་བསླབ་པ་ནི༔ བདག་དང་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཅིར་སྣང་ཡང་རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བར་ཡིད་ཆེས་པར་བྱས་ལ༔ དེ་
Chinese
明晰！无论生起什么烦恼，都生为法性；无论发生什么痛苦，都没有损害；无论生起多少安乐，都没有利益；心自然安住，无需矫正；即使不修习，也不会与法性分离；因为没有比这更好的，所以不会生起怀疑；因为没有见到修习的对境，所以不需要心的造作；心转化为法性，无增无减而安住，这就是法身的密意，即平等性。像这样获得稳固时，因为还没有成就自续，所以称为不分别的智慧自现。上师说。乔姆向上师请教：如理修习会有什么征兆？上师说：如上所述，长期修习会生起内证和外证。其中内证是，在入定时，感觉不到气息的出入；感觉不到身体的存在；感觉不到冷热和极度不适；即使发生也感觉不到；自然而然地生起无法指向任何事物的巨大喜乐。那时，对任何对境的执着都很小；认为“这是什么”的执着也会变小；对任何事物的畏惧和怀疑都会变小；我执、贪恋、记忆、八法等一切分别念都会越来越细微寂静。在没有出现这些征兆之前，也要努力与征兆相符。神通和了解他人心识等也会逐渐显现。这些是内在的征兆。外在的征兆是：自己的身体发出光芒；看到天空中有光芒、颜色或各种形状；看到圣者和佛的身体，听到声音，自己受到供养；他们 为自己说法，接受预言等等。如果执着于这些并认为是真实的，魔会从中作梗，变成过失。如果不执着，不贪恋，那就是功德的征兆。乔姆向上师请教：从入定中起来后，行为应该如何？上师说：如上所述，从入定中起来后，有两种学习方式：与智慧相应的学习是：无论显现什么自我和内外之物，都要相信它们是如梦一般的虚幻显现；然后
English
Clear! Whatever afflictions arise, they arise as Dharmata; whatever suffering occurs, there is no harm; no matter how much happiness arises, there is no benefit; the mind rests naturally, without needing correction; even without practice, one does not separate from Dharmata; because there is nothing better than this, doubt does not arise; because the object of practice is not seen, mental effort is not needed; when the mind transforms into Dharmata, abiding without increase or decrease, this is the intention of the Dharmakaya, which is equality. When stability is attained in this way, since one has not yet achieved self-mastery, it is called the self-appearance of non-conceptual wisdom. The teacher said. Jomo asked the teacher: What signs will appear from practicing properly? The teacher said: As mentioned above, practicing for a long time will bring about inner and outer signs. Among them, the inner signs are: during meditation, one does not feel the breath going in and out; one does not feel the existence of the body; one does not feel hot and cold and extreme discomfort; even if it happens, one does not feel it; great joy and happiness that cannot be pointed to anything arises naturally. At that time, attachment to any object is small; the attachment of thinking "what is this" becomes small; fear and doubt about anything become small; all thoughts such as self-grasping, attachment, memory, the eight worldly concerns, etc., become more and more subtle and peaceful. Until these signs appear, one should strive to be in harmony with the signs. Miraculous powers and knowing the minds of others will also gradually appear. These are the inner signs. The outer signs are: light emanates from one's body; seeing light, colors, or various shapes in the sky; seeing the bodies of noble ones and Buddhas, hearing sounds, and being offered to; they preach the Dharma to oneself, receive prophecies, and so on. If one clings to these and considers them to be real, demons will interfere and turn them into faults. If one does not cling or crave, then they are signs of virtue. Jomo asked the teacher: How should one behave after rising from meditation? The teacher said: As mentioned above, after rising from meditation, there are two ways to train: training in accordance with wisdom is: whatever appears as self and inner and outer things, one should believe that they are illusory appearances like dreams; then
Tibetan
ལ་ཅི་གང་སུ་སྤྱོད༔ སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞིར་དྲན་པ་དེས་ཟིན་པར་བྱ༔ ལུས་ཅིར་སྣང་ཡང་དགག་ཀྱང་མི་དགག༔ གཟུང་ཡང་མི་གཟུང་བ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ༔ ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་ཅི་བྱེད་ཀྱང་མི་དམིགས་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་གསུངས༔ ཐབས་དང་མཐུན་པར་བསླབ་པ་ནི༔ སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་ཅིང༔ བསམ་གཏན་ལ་མི་གནོད་ན་ཕན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱང་སྤྱད༔ བཟང་སྤྱོད་ ལ་སོགས་པའི་སྨོན་ལམ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡང་བཏབ༔ དགེ་སྡིག་ཤན་ཕྱེ་ལ་དགེ་བ་སྣ་ཚོགས་སྤྱད༔ གང་ཞིག་མཚན་མར་བཟུང་ནས་སྤྱད་ན་མཉམ་པར་མི་རུང་ཞིང་ཐེག་པ་གོང་མ་པ་མ་ཡིན་པས་བདག་དང་དངོས་པོ་ཀུན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པར་བྱས་ལ༔ མི་དགེ་བ་ལས་འཁོར་བར་དོགས་པའམ༔ དགེ་བས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་རེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བས༔ རྒྱུ་ཚོགས་གསག་རྒྱུ་དང་སྒྲིབ་པ་སྦྱང་རྒྱུ་ཀུན་མ་གཏང་བར་བླང་དོར་མེད་པར་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ངང་ལས་མཉམ་པའི་གདེང་མ་ཐོབ་བར་དུ་སྒྲིབ་པ་སྦྱོང་ཞིང་ཚོགས་གསག་ལ་འབད་དོ༔ མཉམ་པའི་གདེང་ཐོབ་ཅིང་བླང་དོར་མེད་པར་སྤྱད་ནས་ཀྱང༔ གཞན་གྱིས་སྡིག་པ་སྤང་ཞིང་དགེ་བ་ལ་གཟུད་པའི་ཕྱིར༔ ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་བསྲུང་སྡོམ་ཀུན་ལའང་མི་དམིགས་བཞིན་དུ་གུས་པར་བྱའོ་གསུངས་སོ༔ སྤྱིར་ན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལའང་སྤྱད་མ་སྤྱད་ལའང་སྐྱོན་ཡོན་དུ་མི་བརྟག་གོ༔ མཚན་མར་བཟུང་ནས་བླང་དོར་དུ་སྤྱོད་ན་མཉམ་དུ་མི་སྟེར་བའི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ཏེ༔ དཔེར་ན་ཉི་མ་ལ་སྤྲིན་དཀར་ནག་གཉིས་ཀས་སྒྲིབ་པ་བཞིན་ནོ༔ དེ་བས་མཉམ་པའི་གདེང་ ཐོབ་ནས་སྡོམ་ཁྲིམས་ལ་བསྲུང་ཉམས་སུ་དམིགས་ན༔ དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་སྐྱོན་ཡིན་གསུངས༔ རྐྱེན་བཟང་ངན་དང་ཁེ་གྲགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་རྟོག་པ་ཅི་སྐྱེས་ཀྱང་དེའི་དབང་དུ་མི་གཏང༔ དེ་ཡིད་ལ་མི་བྱ་བར་སྤང་ངོ༔ བདག་གི་སྐྱོན་བྲེ་མོའི་གཏམ་དང་འདུ་འཛི་གཡེང་བ་ཐམས་ཅད་སྤང་ཞིང༔ ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་ཡང་ཤིན་དུ་དུལ་བ་ལ་བསླབ༔ གཞན་གྱི་སྐྱོན་ལ་མི་རྟོག་པར་ཡོན་ཏན་ལ་བསམ༔ གལ་ཏེ་བདག་ལ་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡོད་སྙམ་ནས་དྲེགས་ཏེ་འཕང་བསྟོད་ཅིང་ཆེ་འགྱིང་ན༔ དེ་ནི་ཆོས་ཉམས་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པར་མ་སོང་བས་སྤང་བར་བྱའོ་གསུངས་སོ༔ མདོར་ན་རྟོག་པ་ནི་འཁོར་བ༔ མི་རྟོག་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པས་རྣལ་འབྱོར་པ་འདུ་འཛི་དང་གཡེང་བ་ལ་གནས་པ་ནི་འཁོར་བ་ཞེས་བྱའོ༔ ཐ་ན་ཡུད་ཙམ་གཅིག་མི་དམིགས་པ་མཉམ་པར་བཞག་ཀྱང་དེའི་བར་དུ་མྱ་
Chinese
做什么、对谁用？在四种行为方式中，要以正念把握。身体显现为何，也不否定，也不肯定；要学习不执取，也不舍弃。要学习无论身语意三门做什么，都不执著。如是说。与方便相应的修学是：对如幻的众生，生起如幻的悲心；禅定无损的情况下，也行持各种利益；也发起《普贤行愿品》等广大愿文；区分善恶，行持各种善法；如果执著相而行持，则不能平等，也不是上乘法门，因此要了知自己和一切事物都如幻；远离因不善而畏惧轮回，或因行善而期望菩提等；不舍弃积累资粮和净除业障的一切，处于无取舍的平等状态中，在没有获得平等的把握之前，要努力净除业障，积累资粮。获得平等的把握，即使无取舍地行持，为了使他人舍弃罪恶，趋入善法，对于戒律等一切守护誓言，也要在不执著的同时恭敬行持。如是说。总的来说，对于所有这些，无论行持与否，都不评判为好坏。如果执著相而取舍行持，则是不能给予平等的障碍，譬如太阳被黑白二云遮蔽一样。因此，获得平等的把握后，如果观察到守护和违犯誓言，那就是没有证悟实相的过失。如是说。无论生起好坏的因缘和利益名声等烦恼的分别念，都不要受其支配；不要放在心上，要舍弃。舍弃自己的过失、闲聊和散乱的一切；也要修学身语意三门的行为极其调柔。不要思索他人的过失，要思念功德。如果认为自己有证悟法性等功德，因而傲慢自夸，盛气凌人，那就是法已退失，没有融入自相续，因此要舍弃。如是说。总之，分别念是轮回，无分别念是涅槃，因此瑜伽士安住于喧嚣和散乱就是轮回。甚至一刹那间不执著地安住于平等，在那期间也是涅槃。
English
What to do, and for whom to use it? In the four modes of conduct, one should grasp it with mindfulness. Whatever the body appears to be, neither negate nor affirm it; one should train in neither grasping nor abandoning. One should train in not being attached to whatever actions of body, speech, and mind one performs. Thus it is said. Training in accordance with the means is: towards sentient beings who are like illusions, generate compassion that is like an illusion; if it does not harm meditation, also practice various benefits; also make vast aspirations such as the 'King of Good Conduct' (Samantabhadra's Prayer); distinguish between virtue and vice, and practice various virtues; if one practices while clinging to characteristics, it will not be equal and is not a higher vehicle, therefore one should realize that oneself and all things are like illusions; being free from fearing samsara due to non-virtue, or hoping for enlightenment due to virtue, etc.; without abandoning all the accumulation of merit and purification of obscurations, in a state of equality without acceptance or rejection, until one has not gained confidence in equality, one should strive to purify obscurations and accumulate merit. Having gained confidence in equality, and even practicing without acceptance or rejection, in order to make others abandon evil and engage in virtue, one should also respectfully observe all vows and commitments, without attachment. Thus it is said. In general, for all of these, one should not judge whether practicing or not practicing is good or bad. If one practices with acceptance and rejection while clinging to characteristics, it is an obscuration that does not give equality, just as the sun is obscured by both white and black clouds. Therefore, having gained confidence in equality, if one observes the keeping and breaking of vows, it is a fault of not realizing suchness. Thus it is said. Whatever disturbing thoughts of good and bad circumstances, and gain and fame, etc., arise, do not let them control you; do not keep them in mind, abandon them. Abandon all of your own faults, idle talk, and distractions; also train in making the conduct of body, speech, and mind extremely gentle. Do not think about the faults of others, think about their qualities. If one thinks that one has qualities such as realizing the nature of reality, and becomes arrogant, boasting and haughty, then the Dharma has declined and has not entered one's mindstream, therefore one should abandon it. Thus it is said. In short, conceptual thought is samsara, non-conceptual thought is nirvana, therefore a yogi abiding in noise and distraction is called samsara. Even if one abides in equality without attachment for a moment, in that interval it is nirvana.