Tibetan
ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ་གསུངས་སོ༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་སངས་ཇི་ལྟར་རྒྱ་ཞེས་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བསྒོམས་པས༔ འཁོར་བའི་རྒྱུ་རྣམ་རྟོག་ཇེ་ཞི་ཇེ་ཕྲར་གྱུར་ནས༔ རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་སྟེ༔ ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་ཡང་ཞི་བ་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༔ སྐུ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཀྱང་ཉི་མ་ལས་འོད་འབྱུང་བ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་འབྱུང་ངོ༔ དེ་ལྟར་དོན་ཀློང་དུ་གྱུར་པ་ནི༔ ལུས་མི་ཡུལ་ན་འདུག་ཀྱང་དགོངས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་འདུག་པའོ༔ རིམ་པ་དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་བར་མ་དོར་སངས་རྒྱ་བ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ༔ དེ་ཡང་རང་སྣང་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལས༔ གཞན་སྣང་ལ་ལོངས་སྐུ་ཉི་མ་ལྟ་བུ་དང་སྤྲུལ་སྐུ་འོད་ཟེར་ལྟ་བུས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་གསུངས་སོ༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ གང་ཟག་དབང་པོ་འབྲིང་གིས་སྒོམ་པ་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ནས༔ གང་ཟག་དབང་པོ་འབྲིང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཉིད་ཡིན་པར་ཐག་ཆོད་པའི་དུས་ན༔ ཆོས་ཉིད་བསམ་དུ་མེད་པའི་ངང་ལ་བློ་གཏད་ཅིང་ཉམས་ སུ་བླངས་པས༔ སྒོམ་པ་དང་རྟོག་པ་དགག་མི་དགོས་ཏེ༔ སྔོན་ལ་རྟོགས་པ་གཅེས་སོ་གསུངས་སོ༔ དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་མཐོང་བས་གཞན་གང་དུ་ཡང་མ་མཐོང༔ གང་ལྟར་གནས་ཀྱང་སེམས་སུ་མཐོང་བ་དེ་དང་མ་བྲལ་བས༔ ཆེད་དུ་མ་བསྒོམ་ཡང་ཆོས་ཉིད་དུ་བཏུབ་པའོ༔ རྣམ་རྟོག་སེམས་ཉིད་དུ་ཤེས་ནས༔ རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་དེ་ཅིར་སྣང་ཡང་སེམས་ཉིད་དུ་རང་གསལ་བས༔ སེམས་ལས་གཞན་དུ་འཛིན་པའི་བློ་སྐྱེད་པ་མེད་ཅིང༔ གང་ལ་གནས་ཤིང་གང་དུ་མཐོང༔ སེམས་ཉིད་རང་གསལ་བས་རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་ཕྱིར༔ མ་བསྒོམ་པར་གསལ་བ་དང༔ མ་སྦྱང་པར་བདག་པོ་བཏུབ་པའོ༔ དོན་དེ་ལ་གནས་པའི་དུས་ན་ཡུལ་གྱི་མཚན་མ་ཅི་བྱུང་ཡང་གནོད་ཅིང་གཡེང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ༔ མཚན་མར་སྣང་བ་ཉིད་སེམས་སུ་མཚོན་པས་མཚན་མའི་བློ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ༔ དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་གསལ་ཞིང་གཞན་དུ་མི་གཡོ་བར་འདུག་པའི་ངང་ལས་བྱ་རྩོལ་གང་ཡང་མེད་དེ་བྱ་བ་དང་བྲལ་བས་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ༔ དེ་ལྟར་ཡུལ་ཇི་ ལྟར་སྣང་ཡང་སེམས་སུ་སྣང་བློའི་འཛིན་པ་ཅི་སྐྱེས་སེམས་སུ་སྐྱེས་ན་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་བ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་
Chinese
说是已经脱离了恶业。乔摩问上师：这样修持，如何成佛？上师说： 修持法性之义，不作分别，轮回之因分别念逐渐平息减少，不分别的智慧自然成就，那智慧也具有寂静和行境完全清净，以及三身等佛的功德，也如阳光自然发出光芒一样。这样意义融入心间，身体虽在人间，但意念却在佛的境界。按此次第修持，在中阴身成佛毫无疑问。而且，自显现上，法身什么也不成立，如虚空一般，在他显现上，报身如太阳，化身如光芒，利益众生。乔摩问上师：中等根器的人如何修持？上师说：中等根器的人，当确信一切法都是自己的心性时，将心托付于不可思议的法性之中，并加以修持，不需要遮止修持和分别念，首先了悟最为重要。因此，见到一切法都是心，就不会再见到其他任何事物。无论处于何种状态，都与见到是心的状态不分离，即使不特意修持，也能融入法性。了知分别念即是心性，分别念本身也是法性，无论显现什么，都自然显现为心性，不会产生执着于心之外的念头，住在哪里，看到哪里，心性都自然显现，因为没有间断，所以不修持也能明了，不串习也能掌握。安住于此意义之时，无论出现什么对境的相，都不会造成损害和散乱，因为显现为相本身就是心的体现，所以不会产生对相的执着。这样，一切法都明现在心中，不向外动摇，在这种状态中，没有任何作为，因为远离作为，所以会获得解脱。这样，无论境如何显现，都显现为心，无论生起什么执着，都生起在心中，那么在任何时候，意念都不会偏离法性。这样，一切法
English
It is said that one has escaped from evil deeds. Jomo asked the master: If one practices in this way, how does one attain Buddhahood? The master said: By meditating on the meaning of Dharmata, without any conceptualization, the cause of samsara, conceptual thought, gradually subsides and diminishes, and non-conceptual wisdom is spontaneously accomplished. That wisdom also possesses peace and a completely pure realm of activity, as well as the qualities of the Buddha, such as the three bodies, which arise naturally like light emanating from the sun. Thus, when the meaning is integrated into the heart, although the body remains in the human realm, the mind abides in the realm of the Buddha. By practicing in this order, there is no doubt that one will attain Buddhahood in the bardo. Moreover, in one's own appearance, the Dharmakaya is not established in any way, like the sky. In the appearance of others, the Sambhogakaya is like the sun, and the Nirmanakaya is like rays of light, benefiting sentient beings. Jomo asked the master: How should a person of intermediate ability practice? The master said: When a person of intermediate ability is certain that all dharmas are their own mind, they should entrust their mind to the inconceivable Dharmata and practice it. There is no need to suppress practice and conceptual thought; first, realization is most important. Therefore, seeing all dharmas as mind, one will not see anything else. No matter what state one is in, one does not separate from the state of seeing as mind, so even if one does not practice intentionally, one can merge into Dharmata. Knowing that conceptual thought is mind itself, conceptual thought itself is also Dharmata. No matter what appears, it naturally appears as mind itself, and there is no arising of thoughts that cling to anything other than mind. Where one dwells and where one sees, mind itself is naturally clear, and because there is no interruption, one is clear without practice and can master it without training. When abiding in this meaning, no matter what signs of objects arise, they will not cause harm or distraction, because the appearance of signs is itself a manifestation of mind, so there will be no arising of clinging to signs. In this way, all dharmas are clear in the mind, and one does not waver outward. In this state, there is no action, and because one is free from action, one will attain liberation. Thus, no matter how the environment appears, it appears as mind, and no matter what clinging arises, it arises in the mind. Then, at all times, the mind does not deviate from Dharmata. In this way, all dharmas
Tibetan
ཅད་སེམས་སུ་གསལ་བ་ལས་བློ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅི་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་དུ་གསལ་བས་ཅི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པའོ༔ དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པ་མེད༔ འདུ་ཤེས་གཞན་མི་སྐྱེ༔ མ་སྐྱེས་ཙམ་ན་ཡུལ་རྟོག་ཆོས་ཉིད་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་རྟོག་པ་ཅི་སྣང་སེམས༔ སེམས་ལ་ངོས་གཟུང་མེད་པས་རྟོག་པ་དང་མཚན་མ་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་ལྟ་སྟེ༔ རྟོག་པ་ཉིད་སྒོམ་པའོ༔ དེ་ནས་ཅིར་སྣང་ཅི་བྱེད་ཅི་མྱོང་ཐམས་ཅད་སྒོམ་པར་མ་གྱུར་པ་མེད་པས་ཆེད་དུ་བློ་གཏད་ལ་སྒོམ་དུ་མེད༔ ལྟ་སྒོམ་ཆིག་ཆོད་ཀྱི་གཞུང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་གསུངས་སོ༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ངོས་ཇི་ལྟར་གཟུང་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ནས༔ ཡེ་ཤེས་ངོས་གཟུང་བའི་མན་ངག་ནི༔ དཔེར་ན་སྨན་པ་མཁས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་དེས་ ནད་པའི་ཉམས་དང་རྩ་ཆུའི་སྒོ་ནས་ནད་ངོས་འཛིན་པ་དང་འདྲ་སྟེ༔ རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་སྟོན་པའི་གསུང་བླ་མའི་གདམས་ངག་རང་གི་ཉམས་གསུམ་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་ཅིང་ངོས་ཟིན་པར་བྱའོ༔ ཡེ་ཤེས་སྤྱི་བླུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི༔ དཔེར་ན་མེ་ལོང་གི་ངོས་ལ་ཉི་མ་ཤར་བ་ལྟ་བུའོ༔ དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་འདི་གསལ་གྱི་རྣམ་པ་མེད་པར་ཡེ་ཤེས་སྤྱི་བླུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལ་གནས་པར་བྱའོ༔ ཚོགས་དྲུག་ལྷུག་པའི་མན་ངག་སྐྱེས་བུ་ནད་ཀྱིས་གཟིར་བ་ལྟ་བུ་ནི༔ དེ་ལ་ངོ་ཚ་མི་ཚ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འབྱུང་བ་དང་འདྲ་བར༔ དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོག་པ་མེད་པ་ལ་གནས་པར་བྱའོ༔ ཡེ་ཤེས་ཐུག་ཕྲད་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི༔ དཔེར་ན་སྨན་བཟང་པོ་ལྟ་བུ་སྟེ༔ དེས་གང་ལ་རེག་པས་སྨན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་འདྲ་བར༔ རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་ལྟ་བའི་བདུད་རྩིས་ཟིན་ན་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ༔ སེམས་གནས་པའི་གདམས་ངག་ནི༔ རུས་སྦལ་འཁར་གཞོང་དུ་བཞག་པས་ འགུལ་མི་ནུས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ༔ རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་ཟིན་ན་ཤེས་པ་འགུལ་མི་ནུས་སོ༔ དེ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ངོས་གཟུང་བའི་མན་ངག་ཡིན་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་གཞག་པའི་ཐབས་ཇི་ལྟར་ལགས་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ནས༔ སེམས་ཀྱི་གཞག་ཐབས་ལ་གསུམ་སྟེ༔ ༡ ཁྱུང་ནམ་མཁའ་ལ་ལྡིང་བ་ལྟར་གཞག་སྟེ༔ དེ་ཡང་གཤོག་པ་ཐང་བཅད་དེ་ལྡིང
Chinese
心中明了而不转为他念，是为智慧。如此证悟的瑜伽士，无论遇到何种境况，一切皆显现为法性，故所见皆为修行。如是，一切法皆不离心，不生其他念头，不生之时，境识便融入法性。如是，无论显现何种念头，皆是心。心无所执，故不视念头与相为过患，念头即是修行。之后，无论显现什么、做什么、感受什么，一切皆无不成为修行，故无需特意专注而修。此乃开示见修行果融为一体之教言。上师啊，觉姆请教道：法性之智慧，应如何认识？上师答言：认识智慧之口诀，譬如精通医术之医师，通过病人之症状与脉象来诊断病情一般，瑜伽士亦应依仗导师之教言、上师之口诀、自身之体验这三者，了知智慧如虚空般遍布。智慧普照之意，譬如太阳照耀于镜面之上。同样，瑜伽士亦应安住于无有此明彼显之相的智慧普照之意境中。六识放松之口诀，譬如身患重病之人，于是不顾颜面等等，不起分别念一般，瑜伽士亦应安住于一切法皆无分别念之状态中。智慧相遇之意，譬如良药一般，接触何物皆能发挥药效一般，瑜伽士亦若为见解之甘露所滋润，则一切皆将成为智慧之作用。心安住之口诀，譬如乌龟置于壳中，无法动弹一般，瑜伽士亦若为上师之口诀所摄持，则意识亦将无法动摇。以上乃是认识法性智慧之口诀。上师啊，觉姆请教道：如何安住于自生智慧之中？上师答言：安住于心之方法有三：一、如鹏鸟翱翔于天空般安住，即双翼舒展而翱翔。
English
Wisdom is when everything is clear in the mind and does not change to other thoughts. The yogi who realizes this, whatever arises in experience, everything is clear as the nature of reality, so everything that appears is meditation. Thus, all phenomena are nothing other than mind. Other concepts do not arise. As soon as they do not arise, the object of thought goes into the nature of reality. Thus, whatever thoughts appear are mind. Since the mind has no inherent existence, one does not see faults in thoughts and characteristics. Thoughts themselves are meditation. From then on, everything that appears, is done, and is experienced is not something that is not meditation, so there is no need to deliberately focus on meditation. This is the teaching that shows the view and meditation as a single certainty. Jo-mo asked the teacher: How should the wisdom of reality be recognized? The teacher said: The instruction for recognizing wisdom is like a skilled doctor who diagnoses a disease through the patient's symptoms and pulse. Similarly, the yogi should rely on the teacher's words, the guru's instructions, and his own experience to recognize that wisdom pervades like the sky. The meaning of all-encompassing wisdom is like the sun rising on the surface of a mirror. Similarly, the yogi should abide in the meaning of all-encompassing wisdom without the appearance of this being clear. The instruction for letting go of the six consciousnesses is like a person afflicted with a disease, who does not have discriminating thoughts such as shame. Similarly, the yogi should abide in all phenomena without discrimination. The meaning of the encounter with wisdom is like a good medicine that has a medicinal effect on whatever it touches. Similarly, if the yogi is nourished by the nectar of view, then everything will become the activity of wisdom. The instruction for abiding in the mind is like a turtle placed in a shell that cannot move. Similarly, if the yogi is held by the guru's instructions, then consciousness cannot move. These are the instructions for recognizing the wisdom of reality. Jo-mo asked the teacher: How should one rest in self-arisen wisdom? The teacher said: There are three ways to rest the mind: 1. Rest like a garuda soaring in the sky, that is, soaring with wings outstretched.