Tibetan
་ངོ་བོ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་རྗེས་མེད་པ་ནི༔ རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་མི་རྟོག་པའི་གནད་དུ་ཚུད་པ་ཞེས་བྱའོ༔ ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་མཚོ་རྒྱལ་ཁྱོད་ལ་གཏད༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ རྒྱུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སོ་མཚམས་གང་ལགས༔ སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུང་པ༔ རྒྱུ་བསོད་ནམས་ཞེས་བྱ་བ་བསྐྱེད་རིམ༔ བཟླས་བརྗོད་མཆོད་གཏོར༔ སྦྱིན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་པ༔ བརྩོན་འགྲུས་ལ་སོགས་རྣམས་རྒྱུ་བསོད་ནམས་ཚོགས་ཡིན༔ བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་སྟེ་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྒོམ་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ཡིན༔ དེ་རྣམས་གང་སྒོམ་ཡང་བྱེད་པོ་དང་བྱ་བ་པོ་གང་ཡང་དམིགས་པ་མེད་པར་རྒྱས་ཐེབས་པ་ནི༔ བསོད་ནམས་འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་སུ་རྫོགས་པའི་གནད་ཅེས་བྱའོ༔ ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་མཚོ་རྒྱལ་ཁྱོད་ལ་གཏད༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་སོ་མཚམས་གང་ལགས༔ སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུང་པ༔ ཞི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ བགས་ཀྱིས་ཞི་ནས་སེམས་གཡོ་འགུལ་དང་བྲལ་བར་གནས་པའོ༔ ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་གཅིག་ཆར་ལྷག་གིས་མཐོང་བའོ༔ དེ་རྒྱུད་ལ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་སུ་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་བཞག་ནས༔ རྗེས་ལ་ཅི་མཐོང་ཅི་དྲན་ཡང་དངོས་པོའི་དོན་སྟོང་ཉིད་དུ་ལྷག་གིས་སྐྱེ་བ་ནི༔ ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གཉིས་མེད་ཀྱི་གནད་ཅེས་བྱའོ༔ ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་མཚོ་རྒྱལ་ཁྱོད་ལ་གཏད༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ ཐབས་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་ལགས༔ སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུང་པ༔ ཐབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཁས་ཤིང་རྟོགས་པའོ༔ ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་ཤིང་རིག་པའོ༔ དེ་རྒྱུད་ལ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་སུ་སེམས་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་ཅིའི་ཡང་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་པའི་སྟོང་པ་དེ་ཐབས་ཀྱིས་རྟོགས༔ ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཤེས་ཤིང་རིག༔ དེ་གཉིས་སྟོང་པ་སྐྱེ་མེད་དང་ཆོས་ཉིད་ཤེས་རབ་གཉིས་མེད་དུ་རྟོགས་པ་གནད་དུ་ཚུད་པ་ཞེས་བྱའོ༔ ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་མཚོ་རྒྱལ་ཁྱོད་ལ་གཏད༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ ཐོབ་ཀྱི་སོ་མཚམས་གང་ལགས༔ སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུང་པ༔ མཉམ་གཞག་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་མཉམ་པར་བཞག་ནས་སེམས་མི་གནས་པ་རང་སར་གནས་པར་བྱེད༔ གནས་པ་བརྟན་པར་བྱེད་པའོ༔ རྗེས་ཐོབ་ནི་མཉམ་བཞག་ལས་ལངས་པའི་རྗེས་ལ་གོང་གི་དོན་དེ་ལམ་དུ་ཁྱེར་ནས་བོགས་འབྱིན་པའོ༔ དེ་རྒྱུད་ལ་འགེལ་བའི་དུས་སུ་མཉམ་བཞག་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་བསྒོམ༔ རྗེས་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞིར་སྣང་བ་སྤྲོས་བྲལ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བའོ༔ མཉམ་གཞག་རྗེས་ཐོབ་གཉིས་མེད་ཀྱི་གནད་ཅེས་བྱའོ༔ ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་མཚོ་རྒྱལ་ཁྱོད་ལ་གཏད༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སོ་མཚམས་གང་ལགས༔ སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུང་པ༔ དབྱིངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་གཏིང་ཕྱིན་པའི་དྭངས་མའོ༔ ཡེ་ཤེས་ནི་དེ་ཉིད་རང་ལ་ཡོད་པར་ཤེས་པའོ༔ དེ་རྒྱུད་ལ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་སུ་སེམས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཡང་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་དངོས་ པོར་མ་གྲུབ་པ༔ གཏིང་དཔག་དཀའ་བ༔ དྭངས་པ༔ ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་གཏིང་ཕྱིན་པའོ༔ དེའི་ངང་ལ་གནས་པ་ནི་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པར་གནད་དུ་ཚུད་པ་ཞེས་བྱའོ༔ ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་མཚོ་རྒྱལ་ཁྱོད་ལ་གཏད༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སོ་མཚམས་གང་ལགས༔ སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུང་པ༔ ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་དཀར་བའི་ཆོས་དང༔ རྣམ་པར་གནག་པའི་ཆོས་དང༔ ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཆོས་དང༔ འདི་ལྟར་བརྗོད་པ་དང་མཚོན་དུ་བཏུབ་པ་ཐམས་ཅད་དོ༔ ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་སྟོང༔ རང་བཞིན་སྟོང༔ མཚན་ཉིད་སྟོང་པའོ༔ དེ་རྒྱུད་ལ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ལས་བྱུང༔ སེམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དེ་ཆོས་ཉིད་དེ༔ དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཆོས་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པར་གནད་དུ་ཚུད་པ་ཞེས་བྱའོ༔ ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་མཚོ་རྒྱལ་ཁྱོད་ལ་གཏད༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་གང་ལགས༔ སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུང་པ༔ ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ༔ ལྟ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་སོ༔ དེ་རྒྱུད་ལ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་སུ་ལྟ་བ་ལོགས་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ༔ རང་གི་སེམས་ཉིད་མ་བཅོས་པ་ཕྱོགས་ལྷུང་མཐའ་དབུས་མེད་པའི་ཁྱབ་གདལ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟ་བ་ཡིན༔ དེ་ལ་རང་སེམས་ཀྱིས་བལྟས་པས་གཞན་དུ་མ་མཐོང་བར༔ ཡེ་ནས་རང་ལ་གནས་པར་མཐོང་བ་དེ་ལ་བལྟ་བྱ་དང་ལྟ་བྱེད་གཉིས་སུ་མེད་པར་གནད་དུ་ཚུད་པ་ཞེས་བྱའོ༔ ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་མཚོ་རྒྱལ་ཁྱོད་ལ་གཏད༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ བསྒོམ་པ་དང་སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་སོ་མཚམས་གང་ལགས༔ སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུང་པ༔ བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་བསམ་དུ་མེད་པ་ལ་མ་བསླད་མ་བཅོས་པའི་ངང་དུ་འཇོག་པའོ༔ སྒོམ་བྱེད་ནི་རྣལ
Chinese
无自性且无作意，无痕迹，即是说，将分别念融入不分别的要诀之中。极其重要，交付于措嘉你！ 莲师母问莲师： 资粮福德之聚与果位智慧之界限为何？ 莲师答道： 资粮福德是指生起次第，念诵、供养、朵玛，布施、持戒、忍辱，精进等等，这些都是资粮福德之聚。 禅定和智慧，即修持法性空性之义，是果位智慧之聚。 无论修持哪一个，如果没有任何能作者和所作者的执着而增长，这就是福德圆满为果位智慧之要诀。 极其重要，交付于措嘉你！ 莲师母问莲师： 止和观的界限是什么？ 莲师答道： 止是指分别念逐渐平息，心不摇动而安住。 观是指对法性的意义一并彻底地证见。 在相续中修持时，安住于法性平等性的意义上，之后无论见到什么、想到什么，都将事物的实相彻底地生起为空性，这就是止和观无二的要诀。 极其重要，交付于措嘉你！ 莲师母问莲师： 方便和智慧的差别是什么？ 莲师答道： 方便是指精通且证悟。 智慧是指了知且觉悟。 在相续中修持时，以方便证悟心性无生之义，任何事物都未成立为实体的空性；以智慧了知且觉悟。 这二者，空性无生与法性智慧无二地证悟，即是融入要诀之中。 极其重要，交付于措嘉你！ 莲师母问莲师： 入定和出定的界限是什么？ 莲师答道： 入定是指身语意三平等安住，使心不住于任何地方，安住于自性之中，使安住稳固。 出定是指从入定中起身之后，将之前的意义带入道中，从而增进。 在将这些运用到相续中时，在入定中，一切法
English
Without essence, without mental fabrication, without trace, it is said that the key is to enter the non-conceptual state of mind. Extremely important, entrust it to you, Tsogyal! The Lady asked the Teacher: What are the boundaries between the accumulation of merit as cause and the wisdom as fruit? The Teacher said: The cause of merit is the generation stage, recitation, offering, torma, generosity, discipline, patience, diligence, etc., all of which are the accumulation of merit as cause. Samadhi and wisdom, that is, meditating on the meaning of the emptiness of dharmata, are the accumulation of wisdom as fruit. Whichever of these is practiced, if it increases without any clinging to the agent or the object, it is said to be the key to perfecting merit into the wisdom of the fruit. Extremely important, entrust it to you, Tsogyal! The Lady asked the Teacher: What are the boundaries between shamatha and vipashyana? The Teacher said: Shamatha is when conceptual thoughts gradually subside and the mind abides without agitation. Vipashyana is when the meaning of dharmata is seen all at once and completely. When practicing this in the continuum, abide in the meaning of the equality of dharmata, and afterwards, whatever is seen or thought, the reality of things arises completely as emptiness, which is said to be the key to the non-duality of shamatha and vipashyana. Extremely important, entrust it to you, Tsogyal! The Lady asked the Teacher: What is the difference between skillful means and wisdom? The Teacher said: Skillful means is to be skilled and to realize. Wisdom is to know and to understand. When practicing this in the continuum, realize with skillful means the meaning of the unborn nature of mind, the emptiness in which nothing is established as an entity; know and understand with wisdom. These two, emptiness and unborn nature, and the non-duality of dharmata and wisdom, are said to be the key to entering the essential point. Extremely important, entrust it to you, Tsogyal! The Lady asked the Teacher: What are the boundaries between samadhi and post-meditation? The Teacher said: Samadhi is to place the three doors of body, speech, and mind equally, and to make the mind abide in its own place without dwelling anywhere, making the abiding stable. Post-meditation is to take the meaning of the above into the path after rising from samadhi, thereby enhancing it. When applying these to the continuum, in samadhi, all phenomena
Chinese
观修如无云晴空，后得之识于四种行仪中，将显现转为离戏之道。此乃等持后得无二之要诀。至关重要，交付于措嘉汝。上师，觉姆请教：法界智慧之界限为何？上师答道：法界，乃是法性彻底清净之精华。智慧，乃是了知此精华存在于自身。于相续中修持之时，心性之义，未成就为真实之法性事物，深不可测，清净，以自证智见法身，即是法性之彻底清净。安住于此状态，即是法界智慧无二，已得要诀。至关重要，交付于措嘉汝。上师，觉姆请教：法与法性之界限为何？上师答道：法，乃是极白之法，极黑之法，不可言说之法，以及一切可言说与可表达者。法性，乃是彼等一切本体空，自性空，相空。于相续中修持之时，一切法生于心，了知心为空性，此即法性。于此唯一真如中，法性无二，已得要诀。至关重要，交付于措嘉汝。上师，觉姆请教：所观与能观之差别为何？上师答道：见，乃是佛陀之 意，未颠倒。能观，乃是众生之心。于相续中修持之时，见并非存在于他处，而是自心未作矫饰，无有偏袒、边际、中点的广大空性，此即是见。以此自心观之，不见他物，而见其本自安住于自身，此即所观与能观无二，已得要诀。至关重要，交付于措嘉汝。上师，觉姆请教：修与能修之界限为何？上师答道：修，乃是于不可思议之法性中，安住于未受污染、未作矫饰之状态。能修，乃是
English
Meditate like a cloudless sky. In the subsequent awareness, transform the appearances in the four activities into the path of non-elaboration. This is the key point of the inseparability of equipoise and post-equipoise. Extremely important, entrusted to you, Tsogyal. The Lady asked the Teacher: What is the boundary between the expanse and wisdom? The Teacher said: The expanse is the pure essence of the ultimate nature of reality. Wisdom is knowing that it exists within oneself. When practicing this on the continuum, the meaning of mind itself is not established as a real thing of the true nature of reality, it is unfathomable, pure. Seeing the Dharmakaya with self-aware wisdom is the ultimate purity of reality. Remaining in that state is the key point of the inseparability of expanse and wisdom. Extremely important, entrusted to you, Tsogyal. The Lady asked the Teacher: What is the boundary between dharma and the nature of reality? The Teacher said: Dharma is the completely white dharma, the completely black dharma, the unstated dharma, and everything that can be spoken and expressed. The nature of reality is that all of these are empty in essence, empty in nature, and empty in characteristics. When practicing this on the continuum, all dharmas arise from the mind, and realizing that the mind is emptiness is the nature of reality. In this very suchness, the nature of reality is non-dual, and the key point has been attained. Extremely important, entrusted to you, Tsogyal. The Lady asked the Teacher: What is the difference between the object of observation and the observer? The Teacher said: View is the Buddha's intention, without inversion. The observer is the mind of sentient beings. When practicing this on the continuum, the view does not exist separately, but one's own mind, uncorrected, without bias, without edges or center, is the great expanse, that is the view. When one's own mind looks at it, without seeing anything else, but seeing that it has always been present within oneself, that is the key point of the inseparability of the object of observation and the observer. Extremely important, entrusted to you, Tsogyal. The Lady asked the Teacher: What is the boundary between meditation and the meditator? The Teacher said: Meditation is abiding in the state of the inconceivable nature of reality, without contamination or correction. The meditator is