Tibetan
་གནས་ལུགས་མ་བཅོས་པ་དེ་ལ་ཡིད་ཀྱི་དྲན་པས་མ་བསྐྱོད་པར་ལྷང་ངེ་ལྷན་ནེ་རྟོག་མེད་དུ་གནས་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ༔ ཀུན་གཞི་དང་རྣམ་ཤེས་དང་དངོས་པོ་ཡི་དོན་གྱི་གཞིར་ཤེས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་རང་སར་དག་པའི་གནད་ཅེས་བྱ༔ ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་མཚོ་རྒྱལ་ཁྱོད་ལ་གཏད༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ ཡིད་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སོ་མཚམས་གང་ ལགས༔ སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུང་པ༔ ཡིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིའོ༔ ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་སྐྱོད་པར་བྱེད་པའི་རླུང་སྟེ་མི་དྲན་དགུ་དྲན་ནོ༔ དེ་རྒྱུད་ལ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་སུ་ཡིད་དྲན་པ་མེད་ཅིང་གང་གི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དེ་ལ་སྐྱོད་བྱེད་ཀྱི་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་པ༔ མར་མེ་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་གསལ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་ཉིད་དུ་རང་གསལ་དག་པའི་གནད་ཅེས་བྱའོ༔ ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་མཚོ་རྒྱལ་ཁྱོད་ལ་གཏད༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ དོན་དམ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སོ་མཚམས་གང་ལགས༔ སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུང་པ༔ དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པའོ༔ ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བློ་འཁྲུལ་པའི་ངོ་བོར་གང་ལ་ཡང་མ་འགགས་པར་སྣང་བའོ༔ དེ་རྒྱུད་ལ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་སུ་ཀུན་རྫོབ་ལ་བལྟས་ན༔ ཀུན་རྫོབ་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྲུབ་པར་སྣང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པར་འདུག༔ དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་དུ་རང་སར་དག་པའི་གནད་ ཅེས་བྱའོ༔ ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་མཚོ་རྒྱལ་ཁྱོད་ལ་གཏད༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ ཕ་རོལ་དང་ཚུ་རོལ་གྱི་སོ་མཚམས་གང་ལགས༔ སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུང་པ༔ ཕ་རོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བ་ལས་འདས་པའོ༔ ཚུར་རོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བའི་ཆོས་སོ༔ དེ་རྒྱུད་ལ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་སུ་སེམས་རང་རྒྱུད་པ་ཚུར་རོལ་པ་འདི་ལ་བལྟས་པས༔ དངོས་པོ་ཅི་ཡང་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་པ་གསལ་ལ་དག་པར་འདུག་པ་དེ་ཁོ་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ༔ ཚུར་རོལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་དག་པའི་གནད་ཅེས་བྱའོ༔ ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་མཚོ་རྒྱལ་ཁྱོད་ལ་གཏད༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ གཏི་མུག་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སོ་མཚམས་གང་ལགས༔ སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུང་པ༔ གཏི་མུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བློའི་སྒྲིབ་པ་འཐུག་པོས་གང་ཡང་མི་གོ་བའོ༔ ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཇི་བཞིན་པའི་གནས་ལུགས་གསལ་བའོ༔ དེ་རྒྱུད་ལ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་སུ་མི་གོ་ཞིང་མི་ཤེ
Chinese
未被改造的实相，不被心之念头所动摇，朗然坦然，安住于无念之中，仅此而已。 认识到这是阿赖耶识、意识和事物意义的基础，即是法身自性清净的关键。非常重要，措嘉，交付于你！ 莲师母问：心与心识的界限在哪里？ 莲师答：所谓心，是所有念头的基础。所谓心识，是推动它的风，即不想念的却念及。在相续中修持时，心无念，也不成立任何自性，不被推动的运行之风所动摇，如未被风吹动的酥油灯一般，光明而无念，这就是心识于法性中自性光明清净的关键。非常重要，措嘉，交付于你！ 莲师母问：胜义谛和世俗谛的界限在哪里？ 莲师答：所谓胜义谛，是未成为意识对境的。所谓世俗谛，是在意识错乱的自性中，对任何事物都无阻碍地显现。在相续中修持时，观察世俗谛，世俗谛未成为意识的对境，显现的同时是空性，什么也不成立。仅此，世俗谛于胜义谛中自性清净的关键。 非常重要，措嘉，交付于你！ 莲师母问：此岸与彼岸的界限在哪里？ 莲师答：所谓彼岸，是超越轮回的。所谓此岸，是轮回的法。在相续中修持时，观察自相续的心，这个此岸，没有任何事物，心中无所作为，光明而清净，仅此就是到达彼岸。此岸到达彼岸清净的关键。 非常重要，措嘉，交付于你！ 莲师母问：愚痴与智慧的界限在哪里？ 莲师答：所谓愚痴，是被厚厚的意识遮蔽所覆盖，什么也不明白。所谓智慧，是如实了知本来面目的实相。
English
That unaltered reality, unshaken by the mind's thoughts, clear and open, abiding in non-thought, that alone is the key to the self-purification of the Dharmakaya, by recognizing it as the basis of the meaning of the Alaya, consciousness, and things. Extremely important, Tso-gyal, entrusted to you! Jomo asked the master: Where is the boundary between mind and mind-consciousness? The master said: What is called mind is the basis of all thoughts. What is called mind-consciousness is the wind that moves it, remembering what is not to be remembered. When practicing in the continuum, the mind is without thought and does not establish any nature, and is not moved by the wind of movement. Like a butter lamp not moved by the wind, it is clear and without thought. This is the key to the self-luminous purity of mind-consciousness in Dharmata. Extremely important, Tso-gyal, entrusted to you! Jomo asked the master: Where is the boundary between ultimate truth and conventional truth? The master said: What is called ultimate truth is that which has not become an object of consciousness. What is called conventional truth is that which appears unhindered in anything in the nature of delusional consciousness. When practicing in the continuum, looking at conventional truth, conventional truth does not become an object of consciousness, and while appearing, it is emptiness, and nothing is established. Only this is the key to the self-purification of conventional truth in ultimate truth. Extremely important, Tso-gyal, entrusted to you! Jomo asked the master: Where is the boundary between the other shore and this shore? The master said: What is called the other shore is that which transcends samsara. What is called this shore is the dharma of samsara. When practicing in the continuum, looking at this shore, which is the mind of one's own continuum, there is nothing, and there is nothing to do in the mind, and it is clear and pure. Only this is called going to the other shore. The key to the purification of this shore reaching the other shore. Extremely important, Tso-gyal, entrusted to you! Jomo asked the master: Where is the boundary between ignorance and wisdom? The master said: What is called ignorance is that which is covered by a thick obscuration of consciousness, and nothing is understood. What is called wisdom is the clear reality of the way things are.
Tibetan
ས་པའི་སེམས་ལ་བལྟས་པས༔ སེམས་ལ་ཤེས་པ་དང་མི་ཤེས་ པའི་དཔྱོད་པ་མི་འཇུག་པ་གང་གི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་གསལ་ལ་མ་བསྒྲིབས་པར་འདུག་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་གཏི་མུག་རང་སར་དག་པའི་གནད་ཅེས་བྱའོ༔ ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་མཚོ་རྒྱལ་ཁྱོད་ལ་གཏད༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ ཞེ་སྡང་དང་བྱམས་པའི་སོ་མཚམས་གང་ལགས༔ སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུང་པ༔ ཞེ་སྡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་ཡུལ་ཡིད་ཀྱིས་གཅོད་པའོ༔ བྱམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་ཡིད་གདུང་བའོ༔ དེ་རྒྱུད་ལ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་སུ་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་ལ་བལྟས་པས་ཀྱང་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་སྟེ་སྟོང་པར་འདུག༔ སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་ལ་བལྟས་པས་ཀྱང་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་སྟེ་སྟོང་པར་འདུག༔ སྡང་བ་དགྲ་ཡང་སེམས་བྱམས་པ་གཉེན་ཡང་སེམས་སུ་འདུག་གོ༔ སེམས་སྟོང་པ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པར་གོ་བས་ཞེ་སྡང་དང་སྙིང་རྗེ་རང་སར་དག་པའི་གནད་ཅེས་བྱའོ༔ ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་མཚོ་རྒྱལ་ཁྱོད་ལ་གཏད༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ འདོད་ཆགས་དང་དགའ་བའི་ཁྱད་གང་ལགས༔ སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུང་པ༔ འདོད་ཆགས་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་ཡུལ་དངོས་པོ་ཉིད་འདོད་ཅིང་ཆགས་པའོ༔ དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེད་པའོ༔ དེ་རྒྱུད་ལ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་སུ་འདོད་ཆགས་སྐྱེས་པའི་དུས་དེ་ཉིད་ལ་བལྟས་པས༔ ཡུལ་སྡུག་པ་དང་ནོར་ལེན་པ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བའི་དུས་སུ༔ ཡིད་ལ་ཡོད་ན་དགའ་བ་ཁོ་ན་བདེ་བ་ཡིན༔ དེ་གཉིས་ཀ་སེམས༔ སེམས་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པས་འདོད་ཆགས་བདེ་བ་རང་སར་དག་པའི་གནད་ཅེས་བྱའོ༔ ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་མཚོ་རྒྱལ་ཁྱོད་ལ་གཏད༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ བདག་དང་གཞན་གྱི་སོ་མཚམས་གང་ལགས༔ སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུང་པ༔ བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་ཞེན་དུ་བཟུང་བའོ༔ གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་རིས་སུ་བཅད་པའོ༔ དེ་རྒྱུད་ལ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་སུ་བདག་ལ་བལྟས་པས་བདག་ཏུ་བཟུང་བ་ཡང་མ་གྲུབ༔ གཞན་ལ་བལྟས་པས་གཞན་ཕྱོགས་རིས་སུ་འཛིན་པ་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ༔ བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་སེམས༔ སེམས་སྟོང་པ་བདག་དང་གཞན་དུ་དབྱེར་མེད་པར་རང་སར་དག་པའི་གནད་ཅེས་བྱའོ༔ ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་མཚོ་རྒྱལ་ཁྱོད་ལ་གཏད༔ ༔སློབ་དཔོན་ ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ སྡུག་བསྔལ་དང་བདེ་བའི་སོ་མཚམས་གང་ལགས༔ སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུང་པ༔ སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བ༔ བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་བདེ་བའོ༔ དེ་རྒྱུད་ལ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་སུ་སྡུག་བསྔལ་ཡིད་མི་བདེ་བ་དེ་ལ་བལྟས་པས་དངོས་པོ
Chinese
觀察大地的心，對於心中有知與無知的判斷不容介入，任何自性也未成立，光明而不被遮蔽地安住，那即是愚癡於自性清淨之要訣。極為重要，措嘉，交付於妳！ 老師啊，覺姆請問：瞋恨與慈愛的界線為何？ 老師說：所謂瞋恨，是以心斷絕他方之境；所謂慈愛，是以心悲憫他方之境。於相續中修持之時，觀看生起瞋恨之境，也未成立自性而安住於空性；觀看生起慈悲之境，也未成立自性而安住於空性；瞋恨的敵人也是心，慈愛的親友也是心。了悟心是空性，任何也未成立，即是瞋恨與慈悲於自性清淨之要訣。極為重要，措嘉，交付於妳！ 老師啊，覺姆請問：貪欲與喜樂的差別為何？ 老師說：所謂貪欲，是貪求所欲之境與事物本身；所謂喜樂，是生起心的安樂。於相續中修持之時，觀看貪欲生起之時，於見到悅意之境與取得財物等之時，心中若有，唯有喜樂是安樂。此二者皆是心，心於任何處也未成立，即是貪欲與安樂於自性清淨之要訣。極為重要，措嘉，交付於妳！ 老師啊，覺姆請問：自與他的界線為何？ 老師說：所謂自，是執取為實有；所謂他，是劃分為黨派。於相續中修持之時，觀看自，執取為自也未成立；觀看他，執持為他方黨派也未成立。自他二者皆是心，心是空性，於自與他無有分別而自性清淨之要訣。極為重要，措嘉，交付於妳！ 老師啊，覺姆請問：痛苦與安樂的界線為何？ 老師說：所謂痛苦，是心不適悅；所謂安樂，是心適悅。於相續中修持之時，觀看痛苦心不適悅之時，事物
English
Looking at the mind of the earth, the judgment of knowing and not knowing does not enter the mind, and whatever has not been established in its essence remains clear and unobscured. That alone is said to be the key to the self-purification of delusion. Extremely important, Tso-gyal, entrust it to you! Teacher, Jomo asked: What is the boundary between hatred and love? The teacher said: Hatred is cutting off the object of the other with the mind; love is the mind's compassion for the object of the other. When practicing in the continuum, even when looking at the object of arising hatred, it does not establish its own essence and abides in emptiness; even when looking at the object of arising compassion, it does not establish its own essence and abides in emptiness; the enemy of hatred is also the mind, and the loving friend is also the mind. Understanding that the mind is empty and nothing is established is the key to the self-purification of hatred and compassion. Extremely important, Tso-gyal, entrust it to you! Teacher, Jomo asked: What is the difference between desire and joy? The teacher said: Desire is craving the desired object and the thing itself; joy is generating mental happiness. When practicing in the continuum, when looking at the time of arising desire, when seeing pleasant objects and acquiring wealth, etc., if it is in the mind, only joy is happiness. Both of these are the mind, and since the mind is not established anywhere, it is the key to the self-purification of desire and happiness. Extremely important, Tso-gyal, entrust it to you! Teacher, Jomo asked: What is the boundary between self and other? The teacher said: Self is grasping as real; other is dividing into factions. When practicing in the continuum, when looking at self, grasping as self is also not established; when looking at other, holding onto the other side's faction is also not established. Both self and other are the mind, and the mind is emptiness, the key to self-purification without distinction between self and other. Extremely important, Tso-gyal, entrust it to you! Teacher, Jomo asked: What is the boundary between suffering and happiness? The teacher said: Suffering is mental discomfort; happiness is mental comfort. When practicing in the continuum, when looking at the suffering mental discomfort, the thing