Tibetan
མ་གྱི་ཞིང་ཁམས་སུ་གྲོལ་བའོ་གསུངས༔ ༔ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ དེ་ལྟར་འཁྲུལ་གཞི་རྩད་ཆོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་གམ༔ ཉམས་སུ་ལེན་འཚལ་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ནས༔ གང་ཟག་དབང་པོ་ཡང་རབ་ནི༔ དེ་ལྟར་ཆོད་ནས་འཁྲུལ་པ་ངོ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་འཁྲུལ་ཕྱིར་མི་འཇུག་སྟེ༔ རྟོགས་པ་མངོན་གྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་པ་ཡང་ཡོད༔ དབང་པོ་འབྲིང་དང་ཐ་མས་འཁྲུལ་གཞི་རྩད་ཆོད་པའི་དོན་དེ་ཉམས་སུ་བླང་དགོས་གསུངས་སོ༔ ༔ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ འཁྲུལ་པའི་གཞི་གང་ལས་འཁྲུལ༔ རྒྱུ་གང་ཡིན༔ དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་འཁྲུལ༔ ངོ་བོ་གང་ཡིན༔ ཚུལ་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ༔ འབྲས་བུ་གང་ཡིན༔ དཔེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ནས༔ འཁྲུལ་གཞི་ཀུན་གཞི་སྟེ༔ ཀུན་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡིད་ཀྱིས་གཞིའི་ཤེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ང་བདག་ཏུ་བཟུང་བས༔ འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མ་རིག་པ་སྟེ༔ ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པ་དང་ཀུན་ཏུ་ བརྟགས་པའི་མ་རིག་པ་གཉིས་ཀྱིས་བག་ཆགས་ངན་པ་བསགས་པས་འཁྲུལ་ལོ༔ འཁྲུལ་དུས་ནི་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཞུགས་པའི་ཚེ་འཁྲུལ་ཏེ༔ ཀུན་གཞི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ལས༔ ཆོས་སྐུ་ལས་རིག་པ་གཞན་དུ་དཔྱད་པས་ཡུལ་སེམས་གཉིས་སུ་བཟུང་བའི་ཚེ༔ འཁྲུལ་པའི་ངོ་བོ་ང་བདག་ཡིན་ཏེ༔ ཀུན་གཞི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཁ་ནང་དུ་བལྟས་ཏེ་བདག་ཏུ་བཟུང༔ ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ཏེ༔ སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་བསགས་པས་དགྲ་གཉེན་ལ་སོགས་པར་བཟུང་བས་འཁྲུལ་ལོ༔ འཁྲུལ་ཚུལ་ནི༔ སེམས་ངོ་བོ་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་མིང་དུ་གདགས་སུ་མེད་པ་ལས༔ ཕྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་ནང་བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས༔ དེ་ཡང་ཡུལ་མཁར་བུ་ནོར་དགྲ་གཉེན་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མིང་འདོགས་ལ་ཆགས་ཞེན་དུ་བཟུང་ནས་འཁྲུལ་ལོ༔ འཁྲུལ་པའི་འབྲས་བུ་ནི༔ རིགས་དྲུག་གི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ༔ དེ་རྣམས་ཀྱང་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ༔ རང་གི་སེམས་ འཁྲུལ་པས་ཉེས་པ་བྱས་སོ་གསུངས༔ འཁྲུལ་པའི་དཔེ་ནི༔ སྲིན་བུའི་ཁ་ཆུ་དང་འདྲ་སྟེ༔ དེ་རང་ལས་བྱུང་ནས་རང་འཐུམས་ནས་འཆི་བ་ལྟ་བུའོ་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ འཁྲུལ་པ་དེ་གཅོད་པའི་ཐབས་གང་ཡིན༔ དཔེ་ཇི་དང་འདྲ་བར་བཟློག༔ ཟློག་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གང་ཡིན༔ དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་ཡིན༔ ལོག་པའི་ངོ་བོ༔ ཟློག་ཚུལ་ཇི་ལྟར༔ འཁྲུལ་པ་ལོག་པའི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ནས༔ འཁྲུལ་པ་དེ་གཅོད་པའི་ཐབས་ནི༔ སྔོན་དུ་དད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་བསྐྱེད་ལ་འཁོར་བའི་ཆོས་ལས་ཡིད་དབྱུང་བར་བྱ་སྟེ༔ དམ་པའི་ཆོས་ལ་སེམས་ཞུགས༔ བླ་མ་གདམས་པ་ཅན་བསྟེན་པའི་ཚེ་འཁྲུལ་པ་ཟློག་པའི་ས་རུ་ཕྱིན་ཏོ༔ འཁྲུལ་པ་ལོག་པའི་དཔེ་ནི༔ གཉིད་སད་པ་དང་འདྲ་སྟེ༔ རྨི་ལམ་ན་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བདེན་པར་སྣང་བ་ལ་སོགས༔ གཉིད་སད་པའི་དུས་ན་གང་ཡང་མེད་དེ་འཁྲུལ་པར་འདུག་པ་ལྟར༔ འདི་ལྟར་གྱི་སྣང་བ་འདི་ཐམས་ཅད་བློ་འཁྲུལ་པའི་ངོ་གང་ལ་བདེན་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་གང་ཡང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད༔ རྟག་པའི་བདེན་ པ་ཞིག་མེད༔ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཆི་བས་མི་བདེན༔ གནས་དང་ཡུལ་ཞིང་ཐམས་ཅད་འཕོ་བས་མི་བདེན༔ ད་ལྟ་སྟོང་གསུམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་ཡང་མེ་བདུན་ཆུ་གཅིག་གིས་མཐར་འཇིག་པར་འགྱུར་བས་མི་བདེན་གསུངས་སོ༔ འཁྲུལ་པ་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ནི༔ དཔེར་ན་ཆབ་རོམ་ལ་རྐྱེན་ཉི་མ་ཕོག་པས་ཆུར་འགྱུར་བ་ལྟར༔ རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་གཞི་ལ་ཡོད་པ་དེ་རྐྱེན་བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་བསྟན་པས་ཡེ་ཤེས་སུ་ལྡོག་དགོས་གསུངས་སོ༔ འཁྲུལ་པ་ལྡོག་པའི་དུས་ནི༔ སྲེ་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པས་བསྲེས་ནས་འདྲེས་པའི་དུས་སུ་ལྡོག་སྟེ༔ བེམ་རིག་གཅིག་ཏུ་བསྲེས་ནས་བེམ་པོ་ལུས་ཀྱི་ཆ་ལ་ཞེན་པ་མེད༔ རིག་པ་སྟོང་པའི་ཆ་ལ་ཞེན་པ་མེད་ན་འདྲེས་པ་ཡིན༔ བདག་དང་ཕ་མ་གཉེན་འདུན་རྣམས་ལ་ཞེན་འཛིན་མེད༔ གཞན་སྣང་རྣམས་དང་དགྲ་ལ་ཞེ་སྡང་མེད་ན་བདག་གཞན་འདྲེས་པ་ཡིན༔ འཁོར་བ་སྤངས་ནས་རིང་དུ་འགྲོ་རྒྱུ་མེད་ལ༔ མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བསྒྲུབས་ནས་ཉེ་བར་འགྱུར་བ་མེད་ན་འཁོར་འདས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན༔ དཔེར་ན་ལན་ཚྭ་ཆུ་ལ་ཐིམ་པ་ལྟར་དབྱེར་མེད་མཉམ་པའི་ངང་དུ་གནས་ ན་འཁྲུལ་པ་ལྡོག་པའི་དུས་ཡིན་གསུངས་སོ༔ འཁྲུལ་པ་ལོག་པའི་ངོ་བོ་ནི༔ རིག་པ་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ༔ ཤེས་བྱ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༔ ཤེས་བྱེད་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐ་མི་དད་པར་གཉིས་མེད་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ༔ དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་པའི་བབ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་ལ༔ ཡེ་ནས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཤེས་པ་ཡེ་ཤེས་ཏེ༔ གང་ལ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའོ༔ འཁྲུལ་པ་ལྡོག་པའི་ཚུལ་ནི༔ ཞར་སྐྱེ་དང་ཞར་འགག་གི་ཚུལ་དུ་ལྡོག་སྟེ༔ འཁྲུལ་པའི་དུས་སུ་མ་རིག་པ་སྐྱེས་པས་ཡེ་ཤེས་ཞར་ལ་འགགས་པ་བཞིན་དུ༔ དེ་ལྡོག་པའི་དུས་སུ་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པས་མ་རིག་པ་ཞར་ལ་འགགས
Chinese
说在母界中解脱。觉姆问道：只是这样断绝错乱的根源就可以了吗？请教导如何修持。上师说：如果是根器上等的人，这样断绝后，仅仅认识到错乱，就不会再陷入错乱，也有顿悟而成佛的。根器中等和下等的人，必须修持断绝错乱根源的意义。觉姆问道：错乱从何处产生？原因是什麽？在什麽时候错乱？本体是什麽？以什麽方式错乱？结果是什麽？譬喻是什麽？上师说：错乱的根源是阿赖耶识，以普遍分别的意，将根本识法身执着为我，因此错乱的原因是无明，由俱生无明和遍计无明二者积累恶习气而错乱。错乱的时候是，当能辨别的智慧生起的时候错乱，从阿赖耶识法性界平等性中，从法身中将觉性分别成其他，执着为境和心二者的时候，错乱的本体是我执，如同阿赖耶识虚空一般，被烦恼意向内看而执着为我，意的分别识向外看，追随五根识而积累各种分别，执着为敌友等而错乱。错乱的方式是，心本体在任何地方都没有成立，无法安立名称，却安立为外器世界和内情众生，而且对于无有境、城、子女、财富、敌友等执着为有，以这种方式安立名称，执着贪恋而错乱。错乱的结果是，体验六道轮回的痛苦。这些也不是别人所为，而是自己的心错乱而造作恶业。错乱的譬喻是，如同虫子的口水，从自身产生，又将自身缠绕而死。
English
He said that liberation is in the realm of the mother. Jomo asked: Is it enough to just cut off the root of delusion like that? Please teach me how to practice. The teacher said: If it is a person of the highest faculty, after cutting it off like that, just recognizing the delusion, they will not fall into delusion again, and there are also those who attain enlightenment instantly. People of medium and lower faculties must practice the meaning of cutting off the root of delusion. Jomo asked: From where does delusion arise? What is the cause? When does delusion occur? What is the essence? In what way does delusion occur? What is the result? What is the analogy? The teacher said: The root of delusion is the Alaya Consciousness. Because the mind, which is universally discriminating, grasps the basis consciousness, the Dharmakaya, as self, the cause of delusion is ignorance. Delusion occurs because the co-emergent ignorance and the imputed ignorance accumulate bad habits. The time of delusion is when the discriminating wisdom arises. From the equality of the Alaya Consciousness Dharmata realm, when the awareness is distinguished from the Dharmakaya, and grasped as the two, object and mind, the essence of delusion is self-grasping. Like the Alaya Consciousness, which is like the sky, the afflicted mind looks inward and grasps it as self. The mind's consciousness looks outward, follows the five sense consciousnesses, and accumulates various discriminations, grasping them as enemies and friends, and thus delusion occurs. The way of delusion is that the essence of mind is not established anywhere, and cannot be given a name, but it is established as the outer container world and the inner sentient beings. Moreover, it clings to the non-existent realms, cities, children, wealth, enemies, and friends as existent. In this way, it establishes names, clings to attachment and aversion, and becomes deluded. The result of delusion is experiencing the suffering of the six realms. These are not done by others, but one's own mind is deluded and commits evil deeds. The analogy of delusion is like the saliva of a worm, which arises from itself, and then wraps itself and dies.
Chinese
说完之后，上师说：断除错觉的方法是，首先要生起特别的信心，并且从轮回的法中生起厌离心，对殊胜的法生起向往之心，依止具有窍诀的上师之时，就到了能够遣除错觉的境地。错觉消失的比喻就像睡醒一样，在梦中，苦乐等一切事物都显现为真实等等，睡醒的时候什么都没有，都是错觉一样。像这样的显现，这一切在心的错觉的境界面前虽然显现为真实，但实际上没有什么是真实成立的。没有恒常的真实。一切众生都会死亡，所以不是真实的。住所和地方等一切都会变迁，所以不是真实的。现在三千世界也会最终被七个太阳和一个水灾毁灭，所以不是真实的。上师这样说道。错觉消失的因和缘是，比如冰块遇到阳光融化成水一样，自生的智慧本来就存在于基础之上，通过上师的窍诀指示，就必须转变为智慧。上师这样说道。错觉消失的时间是，通过混合的意识混合在一起的时候消失，也就是在混合的时候消失。将物质和觉性混合在一起，对物质身体的部分没有执着，对觉性空性的部分没有执着，这就是混合。对我和父母亲戚等没有执着，对其他显现和敌人没有嗔恨，这就是自他混合。没有舍弃轮回而远离，也没有通过修持涅槃而靠近，这就是轮回和涅槃成为一体。比如盐融入水中一样，安住在无分别平等的境界中，这就是错觉消失的时间。上师这样说道。错觉消失的本体是，觉性远离能取所取，也就是所知法界的体性是无生的，能知觉性的智慧无有差别，在无二的状态中体验。也就是说，一切法自性空性的状态就是法界，本来无自性就是智慧，也就是证悟到任何事物都没有自性。错觉消失的方式是，以俱生和俱灭的方式消失，在错觉的时候，因为生起了无明，所以智慧同时消失，同样，在错觉消失的时候，因为生起了智慧，所以无明同时消失。
English
Having said that, the master said: The method to cut off illusion is to first generate special faith, and generate aversion from the Dharma of Samsara, generate longing for the supreme Dharma, and when relying on a master with pith instructions, one reaches the state of being able to dispel illusion. The analogy of the disappearance of illusion is like waking up from sleep. In a dream, all things such as happiness and suffering appear to be true, etc. When you wake up, there is nothing, it's all illusion. Like this kind of appearance, although all of this appears to be true in the face of the illusion of the mind, in reality nothing is truly established. There is no constant truth. All sentient beings will die, so it is not true. All dwellings and places will change, so it is not true. Now the three thousand worlds will eventually be destroyed by seven suns and one flood, so it is not true. The master said this. The cause and condition for the disappearance of illusion is like ice melting into water when exposed to sunlight. The self-born wisdom originally exists on the basis, and through the master's pith instructions, it must be transformed into wisdom. The master said this. The time when illusion disappears is when it disappears when mixed with mixed consciousness, that is, when it is mixed. Mixing matter and awareness together, there is no attachment to the material part of the body, and no attachment to the empty part of awareness, this is mixing. There is no attachment to me, parents, relatives, etc., and no hatred towards other appearances and enemies, this is the mixing of self and others. There is no abandoning Samsara and going far away, and no getting closer by practicing Nirvana, this is the unity of Samsara and Nirvana. Just like salt dissolving in water, staying in a state of indistinguishable equality, this is the time when illusion disappears. The master said this. The essence of the disappearance of illusion is that awareness is free from grasping and being grasped, that is, the nature of the knowable Dharmadhatu is unborn, and the wisdom of the knowing awareness is not different, experiencing in a non-dual state. That is to say, the state of emptiness in which all dharmas are without self-nature is the Dharmadhatu, and knowing that there is originally no self-nature is wisdom, that is, realizing that nothing has self-nature. The way illusion disappears is in the way of simultaneous birth and simultaneous cessation. At the time of illusion, because ignorance arises, wisdom disappears at the same time. Similarly, when illusion disappears, because wisdom arises, ignorance disappears at the same time.