Tibetan
་སོང་དང་འཁོར་བར་འཁྱམས༔ མཚོ་རྒྱལ་འགོང་པོ་འདི་སྒོར་མ་ཐོན་ན་སྐྱིད་མེད་གསུངས༔ བདག་དེ་གང་ཟག་གང་གིས་འགེགས་ན༔ སྤྱིར་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འགེགས༔ ཁྱད་པར་དུ་ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་པས་ཀྱང་འགེགས༔ འོ་སྐོལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྒོར་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་མི་འཛིན་པ་ལྟ་སྨྲོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་གསུངས༔ ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ནི་ཕྱོགས་རྟོགས་ཉན་ཐོས་དང༔ ཡང་དག་པར་མ་རྟོགས་པར་རང་སངས་རྒྱས་འདོད་དེ༔ དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཤེས་པ་ལས་ལོག་དོན་བེམ་པོར་ཁས་ལེན་པ་དང༔ རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཤེས་པ་ལོག་པའི་དོན་གྱིས་སྟོང་པའི་སེམས་ཉིད་འཛིན་པའི་ཆར་གནས་པར་འདོད་དེ༔ མཚོ་རྒྱལ་གྲུབ་མཐའ་དམན་པའི་འདོད་པ་དང་མ་བྲལ་གྱི་བར་དུ་ཡང་དག་པའི་དོན་མི་མཐོང་གསུངས༔ དེར་བཟུང་བའི་ཉེས་པ་ནི༔ ཁས་ལེན་དང་འཛིན་པའི་ཆ་ དེ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་ཞིང༔ དེས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པས་བསྐལ་བར་འབད་ཀྱང་དོན་མེད་པའི་ལས་ཡིན་ནོ་གསུངས༔ དེ་གང་ཟག་གང་གིས་འགེགས་ན༔ ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འགེགས༔ ཁྱད་པར་དུ་དབུ་མ་པས་ཀྱང་འགེགས༔ འོ་སྐོལ་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོར་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱོགས་རིས་སུ་འཛིན་པ་ལྟས་ངན་ཡིན་གསུངས༔ བཅུ་པ་བསྲུང་བྱའི་ཆོས་ནི༔ བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་བསླབ་པ་སྟེ༔ དེ་ཡང་གཉིས་ལས༔ དང་པོ་སྨོན་པའི་བསྲུང་བྱ་ནི༔ དུས་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བདག་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་སྨོན་ལམ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང་གཅིག༔ གཞན་བདག་མེད་པའི་དོན་སྒོམ་པ་རྣམས་ལ་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་དུ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་སྒོམ་པ་དང་གཉིས༔ དུས་རྟག་ཏུ་བདག་མེད་པའི་དོན་ལས་མི་འདའ་བར་འབད་པ་ལ་བསླབ་པ་གལ་ཆེ་གསུངས༔ གཉིས་པ་འཇུག་པའི་བསྲུང་བྱ་ལ་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཏེ༔ དང་པོ་ཕྱིའི་བསྲུང་བྱ་བཞི་ནི༔ བདག་མེད་པའི་དོན་མ་རྟོགས་ཀྱི་བར་དུ་དེ་སྟོན་པའི་བླ་མ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་མི་འབྲལ་བ་དང་གཅིག༔ གནས་ཡུལ་སྡེ་རིས་དང་དགྲ་གཉེན་ཕྱོགས་ཆ་སྤང་བ་དང་གཉིས༔ བདག་མེད་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོན་པའི་ཆོས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་བྱ་བ་ དང་༔ མིང་རུས་ལུས་དང་གསུམ་ལ་བདག་ཏུ་ངེས་པར་མི་གཟུང་བ་བཞི་ཡིན་གསུངས༔ གཉིས་པ་ནང་གི་བསླབ་བྱ་ལ་ཡང་བཞི་སྟེ༔ ཕྱི་རོལ་གྱི་བཏགས་པའི་མིང་དང་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལས་མ་གྲུབ་པས་ཐ་སྙད་ལ་དོན་དུ་མི་གཟུང་བ་དང་གཅིག༔ སྣོད་བཅུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དངོས་པོ་འ
Chinese
漂泊于轮回之中。措嘉说，如果这个恶魔不被制服，就不会有安宁。谁能阻止这个“我”呢？一般来说，所有的佛教徒都能阻止。特别是，小乘的声闻乘也能阻止。措嘉说，我们这些进入大乘之门的人，更不用说不执着于人我了。对于法无我，声闻乘只是片面地理解，而那些没有正确理解就想成为独觉佛的人，是因为声闻乘错误地理解了法我，而承认了无情之物；独觉佛则认为知识是错误的，并执着于空性的心性。措嘉说，在没有脱离低劣宗派的观点之前，是无法看到正确的意义的。执着的过患是：从执着和承认的方面，会产生烦恼，这会成为漂泊于轮回的原因，所以即使努力无数劫也是徒劳无功。谁能阻止它呢？所有的大乘行者都能阻止，特别是中观行者也能阻止。措嘉说，我们这些进入密宗之门的人，如果执着于宗派偏见，那就是不祥之兆。第十，所守护之法是：学习无我的意义。这又分为两种：第一，发愿的守护是：时时刻刻发愿一切众生都能证悟无我的意义，并且不断地祈祷。第二，对于那些修持无我意义的人，每天三次、晚上三次随喜他们的功德。措嘉说，努力不离开无我的意义，这一点非常重要。第二，进入的守护分为内外两种：第一，外在的四种守护是：在没有证悟无我的意义之前，不要离开能教导它的上师善知识。第二，抛弃居住地、宗派、敌友等偏见。第三，听闻、思维、修习能宣讲无我空性的佛法。第四，不要执着于名字、姓氏和身体这三者为“我”。措嘉说，第二，内在的修习也有四种：不要执着于外在的假名和术语，因为它们不是从心性的本质中产生的。不要执着于包含器情世界的万物为实有。
English
Wandering in samsara. TsoGyal said that there would be no peace if this demon was not subdued. Who can stop this "I"? In general, all Buddhists can stop it. In particular, the Shravakas of the Hinayana can also stop it. TsoGyal said that for those of us who have entered the gate of the Mahayana, what need is there to even mention not clinging to the self of a person? As for the absence of a self of phenomena, the Shravakas only understand it partially, and those who want to become Pratyekabuddhas without truly understanding it do so because the Shravakas misunderstand the self of phenomena and acknowledge inanimate objects; the Pratyekabuddhas believe that knowledge is wrong and cling to the empty nature of mind. TsoGyal said that the correct meaning cannot be seen until one is free from the views of inferior schools. The fault of clinging to that is: from the aspects of clinging and acknowledging, afflictions arise, which become the cause of wandering in samsara, so even if one strives for countless kalpas, it is a futile activity. Who can stop it? All Mahayana practitioners can stop it, especially the Madhyamikas can also stop it. TsoGyal said that for those of us who have entered the gate of the Secret Mantra, it is an ominous sign to cling to sectarian biases. Tenth, the Dharma to be protected is: to train in the meaning of selflessness. This is divided into two: First, the protection of aspiration is: to constantly aspire that all sentient beings may realize the meaning of selflessness, and to continuously pray. Second, to rejoice in the merits of those who meditate on the meaning of selflessness three times a day and three times at night. TsoGyal said that it is very important to strive not to stray from the meaning of selflessness. Second, the protection of entering is divided into two: outer and inner. First, the four outer protections are: until the meaning of selflessness is realized, do not leave the Lama, the spiritual friend who can teach it. Second, abandon prejudices such as place of residence, sect, enemies, and friends. Third, listen, contemplate, and meditate on the Dharma that teaches selflessness and emptiness. Fourth, do not cling to name, lineage, and body as "I". TsoGyal said that second, there are also four inner practices: do not cling to external labels and terms, because they do not arise from the essence of mind. Do not cling to all things contained in the environment and beings as real.
Tibetan
དི་རྣམས་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པ་དང་གཉིས༔ དེ་ལྟར་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ལ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཛིན་མཁན་གྱི་སེམས་རིག་པ་དེ་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་དུ་བཙལ་བ་དང་གསུམ༔ བཙལ་བས་ནང་ནས་འཛིན་པའི་སེམས་དེ་གང་དུ་ཡང་མ་རྙེད་པར་མིང་མེད་མཐའ་སྟོངས་སུ་འཇུག་པའི་དོན་ལས་མི་འདའ་བ་དང་བཞི་ལ་འབད་ཅིང་བསླབ་པ་གལ་ཆེ༔ དེ་ལྟར་འབད་ན་འགོང་པོ་རྩད་ནས་ཆོད་དེ་འཁོར་བའི་རྒྱུན་ལྡོག་པར་གདའ་ཡི་གསུངས༔ བཅུ་གཅིག་པ་གཏོང་ཐོབ་ཀྱི་ས་མཚམས་ལས༔ ཐོབ་པའི་དུས་ནི་བླ་མ་ལས་མན་ངག་ཐོབ་པའི་དུས་ནས་འཐོབ༔ གཏོང་བའི་དུས་ནི་རང་བཞིན་མེད་པར་མ་རྟོགས་གཟུང་འཛིན་རང་ཁ་མའི་ཕྱིར་འབྲེངས་ན་འཆོར་བས་གཉེན་པོས་སླེབ་པར་གྱིས་ཤིག་གསུངས༔ བཅུ་གཉིས་པ་ཉམས་ན་གསོ་བའི་ཐབས་ནི༔ སྔར་གྱི་དོན་ལས་མ་ཡེངས་ པར་བསླབ༔ གཟུང་འཛིན་གྱི་མདུད་པ་ཤུགས་ཀྱིས་གྲོལ་ནས་འགྲོ་གསུངས༔ སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ གསུམ་པ་གསང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བསླབ་ཅེས་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུང་པ༔ དེ་ལ་བཅུ་གཅིག་ཡིན༔ དང་པོ་གསང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ངོ་བོ་ནི༔ ཡེ་ནས་བྱ་རྩོལ་ལས་འདས་ཏེ་བསམ་བརྗོད་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་སྐྱེ་འགག་གཉིས་མེད་དུ་རྒྱུན་དུ་ཤེས་པའོ༔ གཉིས་པ་ངེས་པའི་ཚིག་ནི༔ དེ་ལྟ་བུ་དེ་ཚིག་གིས་མཚོན་ཅིང་སེམས་ཀྱིས་བསམ་པ་ལས་འདས་པས་རང་བཞིན་གྱིས་ཐེག་པ་འོག་མ་བ་རྣམས་ལ་གསང་ངོ༔ གསུམ་པ་དབྱེ་ན༔ དག་པ་ཕྱོགས་གཅིག་བསྒོམ་དུ་འདོད་པ་དང༔ རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་སྒོམ་མེད་ཡེ་སངས་རྒྱས་པར་འདོད་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ༔ དེ་ཡང་གང་དུ་ཡང་རྒྱ་མ་ཆད་པ་ཞིག་དགོས་གསུངས༔ བཞི་པ་དེ་ལ་འཇུག་པའི་གང་ཟག་གི་མཚན་ཉིད་དབང་པོ་ཡང་རབ་བློ་དངོས་ཀྱི་ཆོས་ལས་ཡིད་བྱུང་བ་ཞིག་དགོས༔ མཚོ་རྒྱལ་སྔོན་སྦྱངས་ཅན་གྱི་གང་ཟག་མི་གདའ་ན་གསུངས༔ ལྔ་པ་བླང་བའི་ཡུལ་ནི༔ ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་རྟོགས་པས་བྱ་བྲལ་ཀློང་ཆེན་ངང་ལ་གནས་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ༔ མཚོ་རྒྱལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པའི་སློབ་དཔོན་ མི་གདའ་གསུངས༔ དྲུག་པ་བླང་བའི་ཆོ་ག་ནི༔ རིག་པ་རྩལ་གྱི་དབང་བསྐུར་ལ༔ ལུས་ཀྱི་མ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་དང་དག་པ་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བཏང་ལ་སྐྱེས་བུ་བྱ་བ་ཟིན་པ་ལྟར་གནས༔ ངག་གི་མ་དག་པ་ལོག་པའི་སྨྲ་བརྗོད་དང་དག་པའི་ཁ་ཏོན་དང་བཟླས་བརྗོད་ལ་སོགས་པ་སྤངས་ཏེ་ལྐུགས་པས་བུ་རམ་ཟ་བ་ལྟར་གནས༔ སེམས་ཀྱིས་མ་རྟོགས་པའི་འཁོར་བའི་རྣམ་རྟོག
Chinese
这些显现如梦，但要明白其自性未成立，此为二。如是于任何处皆未成立，然执持为种种之心的觉性，于日三次、夜三次寻觅，此为三。寻觅时，内执之心于任何处皆未寻得，不离于入于无名、边际空寂之义，此为四，努力修学至关重要。如是努力，则魔障连根拔除，轮回之流得以逆转，如是说。第十一，舍与得之界限：得之时，乃从上师处获得诀窍之时而得。舍之时，若未证悟无自性，而随逐能取所取之自语，则将丧失，故当以对治力遮止之，如是说。第十二，若退失，则恢复之方便：不离先前之义而修学。能取所取之结将自然松解，如是说。乔摩向堪布请教：第三，如何修学生起秘密之心？堪布答言：此有十一。第一，秘密生起心之体性：本初即已超越造作，远离思言之边，于生灭二灭中恒常了知。第二，决定之词：如是之义，以词语诠释，且超越以心念思，故自性上对下乘者保密。第三，
English
These appear like dreams, but understand that their nature is unestablished, this is the second. Thus, although unestablished in any way, the mind's awareness that grasps at various things should be sought three times during the day and three times during the night, this is the third. When searching, the mind that grasps from within is not found anywhere, and it does not deviate from the meaning of entering into the nameless, utterly empty state, this is the fourth, and it is crucial to strive and train in this. If you strive in this way, the evil spirits will be cut off at the root, and the stream of samsara will be reversed, it is said. Eleventh, the boundary between giving up and gaining: The time of gaining is from the time of receiving the instructions from the lama. The time of giving up is when you have not realized the absence of inherent existence, and if you follow after the self-talk of grasping and being grasped, you will lose it, so stop it with an antidote, it is said. Twelfth, if you decline, the means of restoring it: Train without straying from the previous meaning. The knot of grasping and being grasped will loosen on its own, it is said. Jomo asked the master: Third, how should I train in generating the secret mind? The master said: There are eleven aspects to this. First, the essence of generating the secret mind: From the beginning, it is beyond effort and activity, free from the limits of thought and expression, and continuously knowing the absence of both arising and ceasing. Second, the definitive word: Such a thing is indicated by words and is beyond being thought about by the mind, so it is naturally kept secret from those of the lower vehicles. Third, the distinction: There are two types: those who want to meditate on pure one-sidedness, and those who want to meditate on self-existing spontaneous accomplishment, the unmeditated, primordial Buddhahood. However, it is necessary that it not be interrupted anywhere, it is said. Fourth, the characteristics of the individual who enters into this: the faculties must be very intelligent and have faith in the true Dharma. The master said: If there is no individual like Tsogyal (Yeshe Tsogyal, consort of Padmasambhava) who has previous training. Fifth, the object to be taken: It must be someone who has realized the single bindu of the Dharmakaya and abides in the vast expanse of freedom from activity. The master said: Tsogyal, if there is no master who has realized Dzogchen. Sixth, the ritual to be taken: At the empowerment of the power of awareness, abandon all the impure actions of the body, the activities of the world, and the pure activities of virtuous deeds, and abide like a man who has finished his work. Abandon the impure speech of the tongue, such as wrong speech, pure recitation, and repetition, and abide like a mute person eating sugar. The unrealized samsaric thoughts of the mind.