Chinese
说有三种布施，即财布施、无畏布施和法布施。 戒律也有三种：律仪戒、摄善法戒、饶益有情戒。次第为断除十不善业，行持六波罗蜜多，修持四摄。 说忍辱也有三种：为了舍弃轮回，对于痛苦不以为意的忍辱；为了成办有情之利益，勇于承担困难的忍辱；对于佛法坚定信念，不畏惧甚深之义的忍辱。 说精进也有三种：致力于大乘佛法的精进；遮止不顺品之精进；为了成就遍知佛陀，不满足的精进。 说禅定也有三种：缘于世间正道的禅定；缘于出世间道的禅定；共同所缘之禅定。 说智慧也有三种：了悟诸法无所缘之智慧；了悟法性无所缘之智慧；了悟二者为大平等之智慧。 第五，要知道，这些依于自相续之方便，每一个都具足四波罗蜜多。 不求回报的布施，能摧毁悭吝和贫穷，是力量波罗蜜多；远离凡夫和小乘之发心，是方便波罗蜜多；愿我和一切有情之贫穷都被断绝，是布施之愿波罗蜜多；三轮清净之布施，是智慧波罗蜜多。 同样，不希求轮回果报的戒律，能摧毁不善业，是力量；不为世间八法之念所动摇而守护戒律，是方便；不只愿自己获得人天果报，而愿一切有情之戒律永不中断，是愿；不执著三轮之戒律，是智慧。 以平等对待一切之忍辱，能摧毁嗔恨，是力量；不为谄诳等世间目的，是方便；不只愿自己获得人天美好之身
English
It is said that there are three types of giving: the giving of wealth, the giving of fearlessness, and the giving of Dharma. There are also three types of discipline: the discipline of vows, the discipline of accumulating virtuous Dharmas, and the discipline of benefiting sentient beings. These are, in order, abstaining from the ten non-virtuous actions, practicing the six perfections, and cultivating the four means of attraction. It is said that there are also three types of patience: patience that does not mind suffering in order to abandon samsara; patience that willingly takes on difficulties in order to accomplish the benefit of sentient beings; and patience that has firm faith in the Dharma and does not fear the profound meaning. It is said that there are also three types of diligence: diligence in engaging in the Dharma of the Great Vehicle; diligence in averting unfavorable conditions; and diligence that is never satisfied in order to achieve the all-knowing Buddha. It is said that there are also three types of meditation: meditation that focuses on the worldly right path; meditation that focuses on the path beyond the world; and meditation with a common object of focus. It is said that there are also three types of wisdom: wisdom that realizes that phenomena have no object of focus; wisdom that realizes that the nature of reality has no object of focus; and wisdom that realizes that the two are great equality. Fifth, it is necessary to know that each of these methods based on one's own mindstream is complete with the four perfections. Giving without expecting anything in return destroys miserliness and poverty, which is the perfection of power; being free from the mind of ordinary people and the Lesser Vehicle is the perfection of means; wishing that the poverty of myself and all sentient beings be cut off is the perfection of aspiration through giving; giving with the three spheres completely pure is the perfection of wisdom. Similarly, discipline that does not desire the fruits of samsara destroys non-virtue, which is power; guarding discipline without being moved by the thoughts of the eight worldly concerns is means; wishing that not only oneself but all sentient beings never interrupt their discipline is aspiration; discipline that is not grasped by the three spheres is wisdom. Patience that is equal to all destroys anger, which is power; not being for worldly purposes such as deception is means; not only wishing for oneself to obtain a beautiful body of gods and humans
Tibetan
་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་སྡུག་པ་རྣམས་ཞི་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་སྨོན་ལམ༔ དེ་དག་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པས་ཟིན་པ་ཡེ་ཤེས་སོ༔ ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ལེ་ལོ་འཇོམས་པས་སྟོབས༔ གཞན་དང་གཞན་དུ་རེ་བ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ངེས་པ་ཐབས༔ སེམས་ཅན་གྱི་ལེ་ལོ་རྒྱུན་བཅད་དེ་ཡང་དག་པའི་ལམ་ལ་རྩོལ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པས་སྨོན་ལམ༔ འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པས་ཟིན་པ་ཡེ་ཤེས་སོ༔ གཟུགས་མེད་སྤངས་པའི་བསམ་གཏན་གྱིས་གཡེང་བ་འཇོམས་པས་སྟོབས༔ ལྷ་མིའི་གོ་འཕང་འདོད་པ་མ་ཡིན་པར་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཐབས༔ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་རྒྱུན་ཆད་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པས་སྨོན་ལམ༔ དེ་ཡང་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་མི་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ༔ སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཚན་མའི་ སྤྲོས་པ་འཇོམས་པར་བྱེད་པས་སྟོབས༔ དེ་ཉིད་དང་དུས་གསུམ་དུ་འབྲལ་བ་མེད་པས་ཐབས༔ བདག་གཞན་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པའི་དོན་རྟོགས་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པས་སྨོན་ལམ༔ རང་གི་སེམས་ཉིད་ཡེ་ནས་ཤེས་རབ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་ཤེས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན༔ མཚོ་རྒྱལ་དེ་ལྟར་མ་ཡེངས་པར་ཉམས་སུ་ལོངས་ཤིག༔ འབྲས་བུ་ངན་སོང་ལས་ཐར་ཏེ་ལྷ་མི་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་ནས་ལམ་མཐར་ཕྱིན་ཏེ༔ མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བ་ལས་སྒྲོལ་བའི་དེད་དཔོན་ཆེན་པོར་འགྱུར་གྱིས་གསུངས༔ བཅུ་གཅིག་པ་གཏོང་ཐོབ་ཀྱི་ས་མཚམས་ནི༔ ཐོབ་པའི་དུས་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་མང་པོ་བསགས་ནས་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་དག་པར་སྦྱངས་ཏེ༔ སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བྱ་དགོས་པའི་བསམ་པ་སྐྱེས་པ་དང༔ ཆོ་ག་རྫོགས་པའི་བརྗོད་པ་གསུམ་གྱི་ཐ་མ་ལ་འཐོབ༔ གཏོང་བའི་དུས་ནི་ལོག་ལྟ་སྐྱེས་པས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་སྤངས་ཏེ༔ བསླབ་བྱ་ལས་འདས་ན་འཆོར་བས་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་གྱི་བྱ་ར་བས་འབད་པ་འདོན་པ་གལ་ཆེའོ་གསུངས༔ བཅུ་གཉིས་པ་ཉམས་ན་གསོ་བའི་ཐབས་ནི༔ རྩ་བ་ཉམས་ན་སྔར་ལྟར་བླང་དགོས༔ ཡན་ལག་ཉམས་ན་ སློབ་དཔོན་དང་དཀོན་མཆོག་སྤྱན་སྔར་བཤགས་པར་བྱའོ་གསུངས༔ སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ གཉིས་པ་ནང་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བསླབ་ཅེས་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུང་པ༔ དེ་ཡང་བསླབ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བཅུ་གཉིས་ཡོད་གསུངས༔ དེ་ལས་དང་པོ་ངོ་བོ་ནི༔ ཆོས་ཉིད་ཡང་དག་པའི་དོ
Chinese
愿一切众生的丑陋都得以平息，这是发愿。这些被三轮体空所摄持，是智慧。以忆念功德的精进，摧毁懈怠，是力量。希望寄托于他人等等，确定世间之事与非事，是方便。愿众生断绝懈怠，努力于正确的道路，这是发愿。被三轮体空所摄持，是智慧。以舍弃无色界的禅定，摧毁散乱，是力量。不希求天人的地位，而是为了成就无上菩提的圆满功德，是方便。愿一切众生的散乱都得以断绝，这是发愿。这也是完全不执着三轮的智慧。以空性大悲之自性的智慧，摧毁相的戏论，是力量。与此（空性大悲）在三时中不分离，是方便。愿自他一切都证悟真实的意义，这是发愿。自己的心性本来就是如此智慧的自性，认识到这一点就是般若波罗蜜多。措嘉（མཚོ་རྒྱལ），就这样不要散乱地修持吧！从恶趣中解脱，获得殊胜的天人果位，最终圆满道，迅速成佛，成为从轮回中解脱一切众生的大导师，上师如是说。第十一，舍弃和获得的界限是：获得的时间是积累了许多福德资粮，完全清净了自相续之后，生起必须如实不颠倒地利益众生的想法，并在圆满仪轨的最后三次陈述中获得。舍弃的时间是生起邪见而舍弃三宝，超越了应守的戒律就会失去，因此以正念和正知的守护来努力非常重要，上师如是说。第十二，如果戒律衰损，恢复的方法是：根本戒衰损了，必须像以前一样重新受持。支分戒衰损了，应当在上师和三宝面前忏悔，上师如是说。乔摩（ཇོ་མོ）向莲师请教：第二，如何像莲师一样修持发菩提心？莲师回答说：对此，修持的戒律有十二种。其中第一，本体是：法性真实之义。
English
May the ugliness of all sentient beings be pacified, this is aspiration. These are seized by the non-objectification of the three spheres, this is wisdom. With the diligence of remembering virtues, destroying laziness, is strength. Hoping to others, etc., determining worldly affairs and non-affairs, is skillful means. May the laziness of sentient beings be cut off, striving on the correct path, this is aspiration. Seized by the non-objectification of the three spheres, is wisdom. With the meditation of abandoning the formless, destroying distraction, is strength. Not desiring the status of gods and humans, but for accomplishing the perfect qualities of unsurpassed enlightenment, is skillful means. May the distraction of all sentient beings be cut off, this is aspiration. This is also the wisdom of completely non-objectifying the three spheres. With the wisdom of the nature of emptiness and compassion, destroying the elaboration of signs, is strength. Being inseparable from this (emptiness and compassion) in the three times, is skillful means. May all self and others realize the true meaning, this is aspiration. One's own mind is inherently the nature of such wisdom, recognizing this is the perfection of wisdom. Tsogyal (མཚོ་རྒྱལ), practice in this way without distraction! Liberated from the lower realms, obtaining the special status of gods and humans, finally perfecting the path, quickly becoming a Buddha, becoming the great guide who liberates all sentient beings from samsara, the master said. Eleventh, the boundary of abandoning and obtaining is: the time of obtaining is after accumulating many merit accumulations, completely purifying one's own mindstream, generating the thought of benefiting sentient beings truthfully and without inversion, and obtaining it in the last three statements of the complete ritual. The time of abandoning is when wrong views arise and the Three Jewels are abandoned, exceeding the precepts to be kept will be lost, therefore it is very important to make efforts with the guard of mindfulness and awareness, the master said. Twelfth, if the precepts are damaged, the method of restoring them is: if the root precept is damaged, it must be taken again as before. If the branch precept is damaged, one should confess before the master and the Three Jewels, the master said. Jomo (ཇོ་མོ) asked Padmasambhava: Second, how to practice generating bodhicitta like Padmasambhava? Padmasambhava replied: Regarding this, there are twelve kinds of precepts for practice. Among them, the first, the essence is: the true meaning of the nature of reality.
Tibetan
ན་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པ་ལ༔ དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་ཕན་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན༔ གཉིས་པ་ངེས་ཚིག་ནི༔ དེ་ལྟ་བུ་དེ་ཕྱི་ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་ལ་མི་ལྟོས་པར་སེམས་ཁོ་ནས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ནང་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ དེ་རང་ཡང་མི་ནུས་གསུངས༔ གསུམ་པ་དབྱེ་བ་ནི༔ སྨོན་འཇུག་གཉིས་ཏེ༔ དེ་ཡང་སྨོན་པ་ནི༔ དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་འདོད་པ་ཞིག་ཡིན་ཏེ༔ དེ་ཡང་ཁ་འཁུན་ཞིང་བསྡད་པས་མི་ཆོག༔ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ལ་ཅི་ནས་ཀྱང་འབད་པ་གལ་ཆེ་སྟེ༔ མཚོ་རྒྱལ་གཉིས་འཛིན་དང་མ་བྲལ་བར་དུ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱང་དཀའ་གསུངས༔ བཞི་པ་བསླབ་པ་ལ་འཇུག་པའི་གང་ཟག་གི་མཚན་ཉིད་ནི༔ སྔར་བཤད་པ་ལྟ་བུའི་སྟེང་དུ་རྟོག་པའི་སྤྲོས་པ་ཆུང་བ་ཞིག་དགོས༔ མཚོ་རྒྱལ་སེམས་ངལ་སོར་ཆུག་གསུངས༔ ལྔ་པ་བླང་བའི་ཡུལ་ནི༔ བླ་མ་ཤེས་རབ་རྣམ་གསུམ་ ལ་བསླབ་པར་བྱ་ཞིང༔ བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་སྟེ༔ ཆོས་བརྒྱད་དང་བྲལ་བ་ལས་བླང་དགོས༔ མཚོ་རྒྱལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་ཞུགས་པ་ལ་བླ་མ་གལ་ཆེ་འོ་གསུངས༔ དྲུག་པ་བླང་བའི་ཆོ་ག་ནི༔ འཁོར་གསུམ་ཡོངས་དག་བྱས་ནས༔ འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་མཐའ་དག་བློས་བཏང་སྟེ༔ ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་ཞུ་གསུངས༔ བདུན་པ་བསླབས་པའི་ཕན་ཡོན་ནི་ལམ་ལོག་པ་དང་ཐེག་པ་དམན་པ་ལས་ཁྱད་དུ་འཕགས་ཏེ༔ ང་བདག་དང་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་བདག་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་པའི་དགོས་པ་ཡོད་གསུངས༔ བརྒྱད་པ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་ལ་སློབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི༔ བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པའི་ལམ་བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་དོན་ལ་དགོད་དགོས་པས་སོ༔ དགུ་པ་མ་བསླབ་པའི་ཉེས་དམིགས་ནི༔ བདག་མེད་པའི་དོན་ལས་གོལ་བ་ཞིག་ཡིན་ཏེ༔ དེ་ཡང་གང་ཟག་གི་བདག་ནི་གྲུབ་མཐས་བློ་མ་བསྒྱུར་བ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང༔ གྲུབ་མཐའ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཟག་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ༔ སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས༔ ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ལ་དབང་སྒྱུར་ཞིང་ལོངས་སྤྱད་པ་དང༔ དེ་ཡང་རྟག་པ་དངོས་པོ་ཅན་བདག་དང་བཅས་པས་དགྲ་གཉེན་བདག་གཞན་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པ་ཞིག་ཡིན༔ མཚོ་རྒྱལ་འཛིན་པའི་རྟོད་ཕུར་འབྱིན་དགོས་གསུངས༔ དེས་བཏགས་པའི་ཉེས་པ་ནི༔ དེ་ལྟར་ང་དང་བདག་དུ་བཟུང་བས་ཡུལ་གཞན་དུ་སྣང༔ དེ་གཉིས་སུ་བཟུང་བས་བདག་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ལ་གཉེན་དུ་བཟུང༔ གནོད་པ་སྐྱེལ་བ་ལ་དགྲར་བཟུང༔ དེ་ལས་ཆགས་སྡང་གཉིས་སྐྱེ༔ དེས་མི་དགེ་བ་སྣ་ཚོགས་སྤྱད་པས་ངན
Chinese
那远离戏论，对未领悟者生起利他心。第二、解释词义：像那样不依赖外在身语的行为，唯由内心生起，故称“内”。据说，那本身也无能为力。第三、 措嘉说，必须拔出执着的橛子。由此产生的过患是：如此执着于我和我所，会显现为异地他乡。由于执着于二元对立，对帮助自己的人视为朋友，对造成伤害的人视为敌人，由此产生贪嗔二毒，进而造作各种恶业，最终堕入恶趣。
English
That is free from elaboration, and generates altruistic intention for those who have not realized it. Second, the definition is: Like that, it is called "inner" because it arises solely from the mind without relying on external actions of body and speech. It is said that it itself is also incapable. Third, the classification is: There are two types, aspiration and engagement. Among them, aspiration is: Wishing that sentient beings who have not realized it can realize it in that way. However, it is not enough to just sit and murmur. It is crucial to strive in every way to find a method for all sentient beings to attain this. It is said that even entering (the practice of Bodhicitta) is difficult without being separated from dualistic clinging. Fourth, the characteristics of a person who enters training: On top of what was said before, there needs to be a reduction in the elaboration of thoughts. It is said that Tsogyal (Yeshe Tsogyal) should stop worrying. Fifth, the object of training: One should train with the Lama and the three wisdoms, realize the meaning of the two selflessnesses, and take from that which is free from the eight worldly concerns. It is said that the Lama is crucial for entering the Dharma of the Great Vehicle, Tsogyal. Sixth, the ritual of training: After purifying the three circles, abandoning all worldly affairs, request the true pith instructions. It is said. Seventh, the benefit of training is that it excels over wrong paths and lesser vehicles. It is necessary to abandon all thoughts of I and mine and the grasping of subject and object, and to realize the meaning of selflessness. It is said. Eighth, the reason for training in generating Bodhicitta is: Because I must place all sentient beings on the correct path, which is the meaning of the two selflessnesses. Ninth, the faults of not training are: It is deviating from the meaning of selflessness. That is, ordinary people whose minds have not been transformed by philosophical views, and non-Buddhists who have entered wrong paths, they control and enjoy the five aggregates of defilement, the twelve sense bases, and the eighteen elements, and because they cling to a permanent, substantial self, they perceive enemies, friends, self, others, etc., as real. Tsogyal said, the stake of clinging must be pulled out. The faults attributed to this are: By clinging to I and mine in this way, it appears as a foreign land. By clinging to duality, one considers those who help oneself as friends, and those who cause harm as enemies. From this, the two poisons of attachment and aversion arise, and by engaging in various non-virtuous actions, one ultimately falls into lower realms.