Tibetan
མ་ པ་ལ་དུས་རྟག་ཏུ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཞིག་དགོས༔ ལས་རྒྱུ་འབྲས་སྒོམ་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པས་ལས་ཕྲ་མོ་ནས་འཛེམ་པ་ཞིག་དགོས༔ བླ་མ་སངས་རྒྱས་སུ་སྒོམ་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་དེ་རྟག་ཏུ་སྤྱི་བོར་སྒོམ་པ་ཞིག་དགོས༔ ལར་ཆོས་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྒོམ་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་སྟེ་ཐམས་ཅད་ཟུང་འཇུག་སྟོང་པའི་ངང་དུ་རྟོགས་པ་ཞིག་དགོས༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་བྱེད་པ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་གསུངས༔ ཇོ་མོས་དེ་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་ཞུས་པས༔ སེར་སྣའི་ཕྱོགས་གང་ཡང་ཡིད་ལ་མ་བྱས་ན་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན༔ ཉོན་མོངས་པ་ཐབས་ཀྱིས་སྤོང་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན༔ ཁྲོ་བ་དང་འཁོན་དུ་འཛིན་པ་གང་ཡང་མེད་ན་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན༔ ལེ་ལོ་དང་སྒྱིད་ལུག་པ་མེད་ན་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན༔ གཡེང་བ་དང་བསམ་གཏན་གྱི་རོ་ལ་ཆགས་པ་མེད་ན་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན༔ སྤྲོས་པའི་རྣམ་པ་གང་ཡང་མེད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་བྱེད་པ་ལ་བྲེལ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་གསུངས༔ ཇོ་མོས་དེ་གང་ ལགས་ཞུས་པས༔ བྱ་བ་གཞན་ལ་མི་བརྩོན་པར་ཅི་བྱེད་ཕྱི་མའི་ཆེད་དུ་བྲེལ་པ་དེ་སྐྱེས་བུ་ཐ་མ་ཡིན་ཏེ༔ མཐོ་རིས་མི་འཐོབ་པའི་ཐབས་མེད༔ འཁོར་བ་མཐའ་དག་ལ་ཡིད་བྱུང་ནས་དགེ་སྦྱོར་ལ་བྲེལ་བ་དེ་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་ཡིན་ཏེ༔ ཐར་པ་མི་འཐོབ་པའི་ཐབས་མེད༔ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བས་བྲེལ་པ་དེ་སྐྱེས་བུ་མཆོག་ཡིན་ཏེ༔ རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མི་འཐོབ་པའི་ཐབས་མེད༔ ལར་ནངས་བྱ་དང་མཉམ་པ་ནུབ་མུན་དང་མཉམ་ནས་བྲེལ་བ་འདི་དག་ཚེ་འདིའི་ཆེད་དུ་ཡིན་ཏེ༔ ཚེ་འདི་ལ་ཉོན་མོངས་ལ་ཕྱི་མར་ངན་སོང་གསུམ་ལས་འགྲོ་ས་མེད་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་བྱེད་པ་ཀུན་ཉེ་འབྲེལ་ཤི་བ་ལ་མྱ་ངན་ཆེ་བར་བྱེད་པར་གདའ་སྟེ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་གསུངས༔ ཆོས་བྱེད་པ་ལ་མྱ་ངན་བྱེད་དགོས་པ་ལྔ་ཡོད་གསུངས༔ ཇོ་མོས་དེ་གང་ལགས་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་བཟང་པོ་དང་བྲལ་ན་མྱ་ངན་འདས་མཆོད་བྱེད་དགོས་པ་ཡིན༔ ཆོས་གྲོགས་བཟང་པོ་དང་བྲལ་ན་མྱ་ངན་ཚོགས་གསོག་བྱེད་དགོས་པ་ཡིན༔ རང་ལ་ཉམས་ཆག་དང་ཞིག་རལ་བྱུང་ན་མྱ་ངན་གསོ་སྦྱོང་དང་བཤགས་དགོས་པ་ཡིན༔ རང་ཡུན་རིང་དུ་ན་ནས་དགེ་སྦྱོར་བྱེད་མ་ནུས་ན་མྱ་ངན་བླ་མ་བསྟེན་དགོས་པ་ཡིན༔ འཇི
Chinese
玛 修行之人，任何时候都不能有错谬。修习业果，不能有错谬，要避免细微的恶业。观想上师为佛，不能有错谬，要时常观想在上师头顶。总之，所有修行都要观想为空性，不能有错谬，要证悟一切皆为双运空性之体性。 莲花生大师说：修行要通过六度波罗蜜多的方式来修持。觉姆问道：如何修持呢？大师说：心中不思任何悭吝，就是布施波罗蜜多。用方法断除烦恼，就是持戒波罗蜜多。心中没有任何嗔恨和怨恨，就是忍辱波罗蜜多。没有懒惰和懈怠，就是精进波罗蜜多。没有散乱和贪著禅定的滋味，就是禅定波罗蜜多。没有任何戏论的显现，就是智慧波罗蜜多。 莲花生大师说：修行有三种忙碌。觉姆问道：是哪三种呢？大师说：不专注于其他事情，所做的一切都为了来世，这是下士的忙碌，没有得不到善趣的方法。对轮回的一切都感到厌倦，而忙于行善，这是中士的忙碌，没有得不到解脱的方法。为了所有众生的利益，修持菩提心，这是上士的忙碌，没有得不到圆满菩提的方法。总之，像早上忙碌一样，晚上也一样忙碌，这些忙碌都是为了今生，今生充满烦恼，来世只能去三恶道。 莲花生大师说：修行之人，都为亲友的去世而过度悲伤，不应该这样。修行之人，有五种应该悲伤的事情。觉姆问道：是哪五种呢？大师说：与好的上师分离，应该悲伤并做超度。与好的道友分离，应该悲伤并积累资粮。自己出现衰损和破损，应该悲伤并做恢复和忏悔。自己长期生病，无法行善，应该悲伤并依止上师。世
English
Ma For practitioners, there must be no delusion at any time. There must be no delusion in meditating on karma and its results, so one must avoid even the slightest negative actions. There must be no delusion in contemplating the guru as the Buddha, so one must always contemplate the guru on the crown of one's head. In general, there must be no delusion in contemplating all practices as emptiness, so one must realize that all is the nature of the union of emptiness and form. Guru Padmasambhava said: Practice must be cultivated through the gateway of the six paramitas. Jomo asked: How should they be cultivated? The master said: If you do not think of any miserliness in your mind, that is the paramita of generosity. Abandoning afflictions through skillful means is the paramita of discipline. If there is no anger or resentment in your mind, that is the paramita of patience. If there is no laziness or idleness, that is the paramita of diligence. If there is no distraction or attachment to the taste of meditative absorption, that is the paramita of meditation. If there is no manifestation of elaboration, that is the paramita of wisdom. Guru Padmasambhava said: There are three kinds of busyness in practice. Jomo asked: What are these three? The master said: Not focusing on other activities, but being busy with whatever is for the sake of the future, that is the busyness of the lowest person; there is no way not to attain higher realms. Being disgusted with all of samsara and being busy with virtuous activities, that is the busyness of the intermediate person; there is no way not to attain liberation. For the sake of all sentient beings, cultivating the mind of enlightenment, that is the busyness of the supreme person; there is no way not to attain perfect enlightenment. In short, being as busy in the morning as in the evening, these busynesses are for the sake of this life; this life is full of afflictions, and in the future there is nowhere to go but the three lower realms. Guru Padmasambhava said: All practitioners are very sad when relatives die, but it should not be like that. There are five things that practitioners should be sad about. Jomo asked: What are these five? The master said: If you are separated from a good teacher, you should be sad and perform a death ritual. If you are separated from a good Dharma friend, you should be sad and accumulate merit. If you experience decline and ruin, you should be sad and perform restoration and confession. If you are sick for a long time and cannot do virtuous deeds, you should be sad and rely on a guru. Worl
Tibetan
ག་རྟེན་ཆོས་ བརྒྱད་ལ་སེམས་ཤོར་ན་མྱ་ངན་ཞེན་པ་གཏིང་ནས་ལོག་དགོས་པ་ཡིན༔ ལར་འདུས་བྱས་མི་རྟག་པར་མ་གོ་བ་རྣམས་ལ་མྱ་ངན་རྫོགས་པ་དང་སངས་པ་མི་འོང་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་བྱེད་པ་ལ་སོ་ནམ་རྣམ་བཞི་དགོས་གསུངས༔ ཇོ་མོས་དེ་གང་ལགས་ཞུས་པས༔ ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པ་བརྟན་པོས་རྒྱུད་ཀྱི་ཐ་རྒོད་སྦང་དགོས༔ སྒོམ་སྒྲུབ་ཀྱིས་སེམས་བསྒྱུར་ཁའི་ལུད་འདེབས་དགོས༔ དགེ་བའི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ས་བོན་བཟང་པོ་འདེབས་དགོས༔ དུག་ལྔ་དང་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ཐབས་ཤེས་རབ་ཟུང་འཇུག་གི་རྨོས་གླང་གིས་སྐྱེས་བུ་བརྩོན་འགྲུས་ཅན་གྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཤོལ་བཟུང་བས་རོལ་དུ་གསོད་དགོས༔ དེ་ལྟར་བྱས་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མྱུ་གུ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མི་སྐྱེ་མི་སྲིད་དོ༔ ལར་འཇིག་རྟེན་འདིའི་སོ་ནམ་ལ་ངལ་དུབ་མེད་པར་ཐར་པའི་སོ་ནམ་མི་ནུས་པ་ཁོ་ན་མང༔ སེམས་ཅན་སྙིང་རྗེ་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་བྱེད་ན་སྨྲ་བཅད་བརྒྱད་བྱ་དགོས་གསུངས༔ ཇོ་མོས་དེ་གང་ལགས་ཞུས་པས༔ ལུས་སྨྲ་གཅོད་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བའི་དབེན་སར་བསྡད༔ དེས་ཆགས་སྡང་གཉིས་ལས་ལྡོག་པ་ཡིན༔ ངག་སྨྲ་གཅོད་ལྐུགས་པའི་ཚུལ་དུ་གནས༔ དེས་གཞན་དང་གཏམ་མ་འདྲེས་པས་ དགེ་སྦྱོར་ལས་མི་ཡེངས་པའི་དགོས་པ་ཡོད༔ སེམས་སྨྲ་བ་བཅད་དེ་རྒྱུན་དུ་རྣམ་རྟོག་དང་གཡེང་བའི་དབང་དུ་མི་གཏང༔ དེས་བསམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པའི་དགོས་པ་ཡོད༔ འདོད་ཡོན་སྨྲ་བ་བཅད་དེ་ཟས་ལ་གཙང་དམེའི་རྟོག་པ་སྤང༔ དེས་འཚོ་བ་སླ་ཞིང་མཁའ་འགྲོ་འདུ་བའི་དགོས་པ་ཡོད༔ གདམས་ངག་སྨྲ་བ་བཅད་དེ་སྣོད་མི་ལྡན་པ་ལ་མི་སྦྱིན༔ དེས་བརྒྱུད་པའི་བྱིན་རླབས་འཇུག་པའི་དགོས་པ་ཡོད༔ སྤྱོད་པ་སྨྲ་བ་བཅད་དེ་ཚུལ་ཆོས་དང་བྲལ་བ་རང་བྱུང་དུ་སྤྱད༔ དེས་སེམས་ལ་སྒྲིབ་པ་མི་སོག་པའི་དགོས་པ་ཡོད༔ ཉམས་མྱོང་སྨྲ་བ་བཅད་དེ་ཉམས་རྟོགས་ཅི་བྱུང་ཡང་གཞན་ལ་གསང་ཞིང་འཆད་པ་སྤང༔ སྐྱེ་བ་འདི་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་འཐོབ་པའི་དགོས་པ་ཡོད༔ རྟོགས་པ་སྨྲ་བ་བཅད་དེ་ཞེ་འདོད་པའི་ཕྱོགས་ལྷུང་མཐའ་བྲལ་དུ་གནས༔ དེ་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་གྲོལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད༔ ལར་དགེ་སྦྱོར་དྲོ་ཁ་ཙམ་རེ་ཡང་མི་ནུས་ཤིང༔ བཟླས་པ་ཐུན་རེ་མ་རྫོགས་བར་དུ་ཡང་སྨྲ་གཅོད་མི་ནུས༔ སྨྲ་འདོད་པའི་ཁ་ལ་ཚུགས་པ་མེད་པ་འདི་དག་ལ་སྨྲ་བཅད་གང་ལ་ཡང་མི་འོང་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་བྱེད་པའི་ག
Chinese
如果对八种世间法动心，就必须从内心深处舍弃对痛苦的执着。一般来说，对于不理解有为法无常的人，不会有痛苦的止息和解脱。莲花生大师说：修行佛法需要四种农耕。乔摩问道：是哪四种呢？大师说：以坚定的信心，必须浸透相续中的劣性；以禅修实修，必须施加转变心性的肥料；必须播下以菩提心摄持的善妙种子；必须以方便智慧双运的耕牛，由精进之人手持智慧之犁，彻底铲除五毒和一切分别念。这样，菩提的幼苗才有可能生长出成佛的果实。一般来说，如果对世间的农耕不付出辛劳，就无法获得解脱的农耕。要慈悲众生。莲花生大师说：如果修行佛法，必须做到八种禁语。乔摩问道：是哪八种呢？大师说：身禁语，安住在不偏袒任何一方的寂静处，这样可以从贪嗔二心中解脱出来；语禁语，像哑巴一样安住，这样可以避免与他人交谈，从而不散乱于善行；心禁语，不要总是被分别念和散乱所控制，这样可以安住在不可思议的法性中；受用禁语，断除对食物洁净与否的分别念，这样可以容易生活，并且能够聚集空行母；诀窍禁语，不要传给不具法器之人，这样可以得到传承的加持；行为禁语，以远离世俗的行为，自然而然地行事，这样可以避免在心中积累业障；体验禁语，无论生起什么体验和证悟，都要对他人保密，并且不要宣讲，这样可以在此生获得大手印的成就；证悟禁语，安住在远离偏袒和极端之中，这样仅仅通过证悟，就能当下获得解脱。一般来说，即使是短暂的善行也无法做到，在念诵没有完成之前，也无法做到禁语。对于那些无法控制说话欲望的人来说，任何禁语都不会成功。莲花生大师说：修
English
If one's mind is lost to the eight worldly concerns, one must renounce attachment to suffering from the depths of one's heart. Generally, it is said that those who do not understand the impermanence of conditioned phenomena will not attain the cessation of suffering and liberation. Guru Padmasambhava said: To practice Dharma, four types of farming are needed. Jomo asked: What are those? The Guru said: With unwavering faith, one must soak the wildness of one's being; with meditation and practice, one must fertilize the transformation of the mind; one must plant the good seeds of virtue, embraced by the mind of enlightenment; with the yoked oxen of skillful means and wisdom, a diligent person holding the plow of wisdom must thoroughly eradicate the five poisons and all conceptual thoughts. By doing so, the sprout of enlightenment will surely grow into the fruit of Buddhahood. Generally, without toil in worldly farming, one cannot achieve the farming of liberation. Have compassion for sentient beings. Guru Padmasambhava said: If you practice Dharma, you must observe eight silences. Jomo asked: What are those? The Guru said: Silence of body, reside in a solitary place, free from bias, thus turning away from attachment and aversion; silence of speech, remain like a mute, thus avoiding conversation with others, which is necessary to prevent distraction from virtuous practice; silence of mind, do not constantly give in to the power of thoughts and distractions, which is necessary to abide in the inconceivable nature of reality; silence of possessions, abandon thoughts of purity and impurity regarding food, which is necessary for simple living and gathering dakinis; silence of instructions, do not give them to those who are not vessels, which is necessary to receive the blessings of the lineage; silence of conduct, act naturally, free from conventional rules, which is necessary to prevent the accumulation of obscurations in the mind; silence of experiences, whatever experiences and realizations arise, keep them secret from others and do not explain them, which is necessary to attain the siddhi of Mahamudra in this life; silence of realization, abide free from bias and extremes, according to your wishes, which is necessary to be liberated in this very moment through realization alone. Generally, even a brief virtuous act is impossible, and one cannot observe silence until a session of recitation is completed. For those who cannot control their desire to speak, no silence will be successful. Guru Padmasambhava said: The