Tibetan
དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་བྱེད་པ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བཅོ་ལྔ་ཡོད་པས་སྤང་དགོས་གསུངས༔ ཇོ་མོས་གང་ལགས་ཞུས་པས༔ ལོང་གཏམ་ཀུ་རེ་བཞད་གད་གསུམ་སྒོམ་པའི་བར་ཆད་ཡིན་པས་སྤང་དགོས༔ གཉེན་དང་གྲོགས་པོ་སློབ་མ་གསུམ་ཆོས་ཀྱི་བཤོལ་འདེབས་ཡིན་པས་སྤང་དགོས༔ ཁེ་དང་གྲགས་པ་བཀུར་སྟི་གསུམ་ཆོས་ཀྱི་རྟོད་ཕུར་ཡིན་པས་སྤང་དགོས༔ རྫས་དང་འདུ་འཛི་ལོངས་སྤྱོད་གསུམ་ཆོས་ཀྱི་གཡེང་བ་ཡིན་པས་སྤང་དགོས༔ གཉིད་དང་སྙོམ་ལས་ལེ་ལོ་གསུམ་ཆོས་བྱེད་པའི་དགྲ་ཆེན་ཡིན་པས་སྤང་དགོས༔ ལར་ཆོས་བྱེད་པ་ལ་བཤོལ་འདེབས་འོང་བ་མཚང་རེ་ཆེ་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་བྱེད་པ་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་བཅོ་ལྔ་དང་ལྡན་དགོས་གསུངས༔ ཇོ་མོས་དེ་གང་ལགས་ཞུས་པས༔ ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་སྒོམ་པ་གསུམ༔ འདི་གསུམ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱངས་ཤིང་ཡིན༔ བརྩོན་འགྲུས་དང་དད་པ་ཡིད་ཆེས་གསུམ༔ འདི་གསུམ་ ཆོས་ཀྱི་སྲོག་ཤིང་ཡིན༔ མཁས་པ་དང་བཙུན་པ་བཟང་བ་གསུམ༔ འདི་གསུམ་ཆོས་ཀྱི་གང་ཟག་ཡིན༔ ཆགས་མེད་དང་ཞེན་མེད་འཛིན་མེད་གསུམ༔ འདི་གསུམ་ཆོས་ཀྱི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན༔ ལར་ཆོས་བྱེད་པ་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་མི་མི་འདུག༔ ཆོས་གཞུང་དང་མཐུན་པ་དེ་དཀའ་བར་གདའ་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་བྱེད་པ་ལ་དོན་མེད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ཡོད་གསུངས༔ ཇོ་མོས་དེ་གང་ལགས་ཞུས་པས༔ སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གནོད་པ་མ་སྤང་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་དོན་མེད༔ དམ་ཚིག་མི་སྲུང་བའི་དབང་རིམ་པ་མནོས་པ་ལ་དོན་མེད༔ རང་སེམས་ལ་མ་ཕན་པའི་ཐོས་པ་མང་པོ་ལ་དོན་མེད༔ སྡིག་དང་འདྲེས་པའི་དགེ་རྩ་བྱས་པ་ལ་དོན་མེད༔ རྟག་ཏུ་སྡིག་པ་ལ་སྦྱོར་ན་བླ་མ་བསྟེན་པ་ལ་དོན་མེད༔ ཆོས་ལས་བློ་ལྡོག་ནས་སྡིག་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་སློབ་དཔོན་བྱས་པ་ལ་དོན་མེད༔ འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་སྒྲུབ་པའི་ལས་ཀ་བྱས་པ་ལ་དོན་མེད༔ རྟག་ཏུ་ཕ་མ་ལ་སྡང་བར་བྱེད་ཅིང་མཆོད་གནས་ཕུགས་སུ་བསྟེན་པ་ལ་དོན་མེད༔ མི་དགེ་བ་ལྷག་པར་སྤྱོད་པས་དམྱལ་བར་འཇིགས་ཟེར་བ་ལ་དོན་མེད༔ དད་པ་མེད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་ལ་དོན་མེད༔ གཉེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་དབང་མེད་པའི་བཟོད་པ་ལ་དོན་མེད༔ བྱིང་ རྒོད་གཉིས་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་སྒོམ་པ་ལ་དོན་མེད༔ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དུ་མི་འགྱུར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ལ་དོན་མེད༔ དུག་ལྔ་རྒྱས་པར་བྱེད་པའི་ལོག་པའི་ཤེས་རབ་སྐྱེད་པ་ལ་དོན་མེད༔ སྙིང་རྗེའི་ལམ
Chinese
莲花生大师说：修行佛法有十五种不顺之品需要舍弃。觉姆请问是哪些？大师说：闲聊、玩笑、嬉笑这三者是修行的障碍，所以需要舍弃。亲戚、朋友、弟子这三者是佛法的推脱之因，所以需要舍弃。利养、名声、恭敬这三者是佛法的系缚之桩，所以需要舍弃。财物、喧嚣、享受这三者是佛法的散乱之因，所以需要舍弃。睡眠、懈怠、懒惰这三者是修行的三大仇敌，所以需要舍弃。总的来说，修行佛法时，推脱之因会不断出现，这是很大的过失。莲花生大师说：修行佛法需要具备十五种因缘。觉姆请问是哪些？大师说：听闻、思维、禅修这三者，这三者是佛法的支柱。精进、信心、信任这三者，这三者是佛法的命根。贤善、持戒、善良这三者，这三者是佛法的补特伽罗。无贪、无执、无著这三者，这三者是佛法的顺缘。总的来说，修行佛法的人，不具备这三种因缘的人不存在。与佛法经论相符顺是很困难的。莲花生大师说：修行佛法有二十一种无意义之事。觉姆请问是哪些？大师说：对于众生不舍弃损害之心的发心是没有意义的。不守护誓言而接受灌顶是没有意义的。对于自心无益的众多听闻是没有意义的。与罪恶混合的善根是没有意义的。如果总是造作罪业，那么依止上师是没有意义的。从佛法中退转，反而造作罪业的堪布是没有意义的。为了今世八法而努力工作是没有意义的。总是憎恨父母，却把供养处当作究竟依处是没有意义的。更加造作恶业，却说害怕堕入地狱是没有意义的。没有信心，也没有被菩提心所摄持的布施是没有意义的。没有被对治力所摄持的无力忍耐是没有意义的。总是处于掉举和昏沉二者之中的禅定是没有意义的。不会转为菩提道的精进是没有意义的。增长五毒的邪见是没有意义的。慈悲的道
English
Guru Padmasambhava said: There are fifteen unfavorable aspects to practicing Dharma that must be abandoned. Jomo asked, "What are they?" The Guru said: Idle talk, joking, and laughter are three obstacles to meditation, so they must be abandoned. Relatives, friends, and disciples are three causes for procrastination in Dharma practice, so they must be abandoned. Profit, fame, and respect are three stakes that bind one to Dharma, so they must be abandoned. Possessions, busyness, and enjoyment are three distractions from Dharma, so they must be abandoned. Sleep, laziness, and sloth are three great enemies of Dharma practice, so they must be abandoned. In general, when practicing Dharma, causes for procrastination will arise, which is a great fault. Guru Padmasambhava said: Practicing Dharma requires fifteen causes and conditions. Jomo asked, "What are they?" The Guru said: Listening, contemplating, and meditating are three; these three are the pillars of Dharma. Diligence, faith, and trust are three; these three are the life force of Dharma. Wisdom, discipline, and goodness are three; these three are the individuals of Dharma. Non-attachment, non-fixation, and non-grasping are three; these three are the supportive conditions for Dharma. In general, there is no one who practices Dharma who does not possess these three causes and conditions. It is difficult to be in accordance with the Dharma scriptures. Guru Padmasambhava said: There are twenty-one meaningless things in practicing Dharma. Jomo asked, "What are they?" The Guru said: Generating bodhicitta without abandoning harm to sentient beings is meaningless. Receiving empowerments without keeping vows is meaningless. Much listening that does not benefit one's own mind is meaningless. Performing virtuous deeds mixed with sin is meaningless. If one always engages in sin, then relying on a lama is meaningless. A teacher who turns away from Dharma and engages in sin is meaningless. Working to accomplish the eight worldly dharmas is meaningless. Always hating one's parents and relying on objects of veneration as ultimate refuge is meaningless. Engaging excessively in non-virtue and saying one fears falling into hell is meaningless. Giving charity without faith and without being seized by bodhicitta is meaningless. Powerless patience that is not seized by the power of antidotes is meaningless. Meditating on samadhi while always dwelling in agitation and dullness is meaningless. Exertion that does not transform into the path of enlightenment is meaningless. Cultivating wrong knowledge that increases the five poisons is meaningless. The path of compassion
Tibetan
་དང་བྲལ་བའི་ཐེག་ཆེན་སྒྲུབ་པ་ལ་དོན་མེད༔ རང་གི་སེམས་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་སྒོམ་པ་བྱས་པ་ལ་དོན་མེད༔ རང་ཉིད་ཉམས་སུ་མི་ལེན་པའི་གདམས་ངག་མནོས་པ་ལ་དོན་མེད༔ བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་འགྲོ་དོན་བྱེད་པ་ལ་དོན་མེད༔ སྲུང་བའི་སེམས་དང་མི་ལྡན་པས་སྡོམ་པ་ནོས་པ་ལ་དོན་མེད༔ ལར་དོན་མེད་ཀྱང་བྱ་བྱེད་མང་བ་འདི་དག་ལ་དགོས་པ་མེད་ཀྱང་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་མི་ཉན་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་བྱེད་པ་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་བཞི་དགོས་གསུངས༔ ཇོ་མོས་དེ་གང་ལགས་ཞུས་པས༔ འཆི་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་བསྒོམས་པས་ཚེ་འདིའི་ཆེད་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག༔ མི་དགེ་བ་བཅུའི་འབྲས་བུ་ལ་ཆེས་ཆེར་བསྒོམས་པས་ངན་སོང་གསུམ་དུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག༔ བྱམས་པ་བསྒོམས་པས་ཐེག་པ་ཆུང་ངུར་ཕྱིར་མི་ལྡོག༔ སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་པས་འཁོར་བར་ཕྱིར་མི་ལྡོག༔ ལར་ཆོས་བྱེད་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་འདིའི་ཆེད་ལས་བློ་ལྡོག་དགོས་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་བྱེད་པ་ལ་མི་འོང་བ་བཞི་ཡོད་པས་སྤང་དགོས་གསུངས༔ ཇོ་མོས་དེ་གང་ལགས་ཞུས་པས༔ འཆི་བ་རྗེས་སུ་མ་དྲན་ན་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་དུས་མི་འོང༔ ལས་འབྲས་ལ་ཡིད་མ་ཆེས་པས་མི་དགེ་ བ་མི་སྤོང་བ་ལ་མཐོ་རིས་ཐར་པ་ཐོབ་པའི་དུས་མི་འོང༔ སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་མ་བསྐྱེད་པར་རང་གཅིག་པུ་ཐར་པ་དང་གྲོལ་བར་འདོད་པ་ལ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མི་འོང༔ ལར་ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་ལས་བློ་མི་ལྡོག་ན་ཡང་དག་པའི་ཆོས་གཏན་ནས་མི་འོང༔ འཇིག་རྟེན་བློས་གཏོང་བ་འགའ་ཡང་མི་གདའ་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་བྱེད་པ་ལ་སྙིང་པོ་བླང་བ་གལ་ཆེ་གསུངས༔ ཇོ་མོས་དེ་གང་ལགས་ཞུས་པས༔ ལུས་སྙིང་པོ་མེད་པ་ལས་སྙིང་པོ་བླང་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་གཙང་མ་བསྲུང༔ ལོངས་སྤྱོད་སྙིང་པོ་མེད་པ་ལས་སྙིང་པོ་བླང་བ་ནི་སྦྱིན་པ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིན་པར་གཏང༔ ཚོགས་སྙིང་པོ་མེད་པ་ལས་སྙིང་པོ་བླང་བ་ནི་རྒྱུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གསག༔ ཐོས་པ་སྙིང་པོ་མེད་པ་ལས་སྙིང་པོ་བླང་བ་ནི་སྒྲུབ་པ་ནན་ཏན་གྱིས་ཉམས་སུ་བླང་བ་ལ་འབད༔ དེ་ལྟར་སྙིང་པོ་ལེན་མ་ཤེས་ན་འཇིག་རྟེན་འདིའི་ལས་འབའ་ཞིག་ཡིན་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་བྱེད་པ་ལ་འཁྲུལ་མེད་ལྔ་དགོས་གསུངས༔ ཇོ་མོས་དེ་གང་ལགས་ཞུས་པས༔ ཁས་བླངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སྲུང་སྡོམ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པས་སྲུང་བ་ཞིག་དགོས༔ བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྒོ
Chinese
远离（慈悲）的大乘修持没有意义；不证悟自心本性的禅修没有意义；自己不修持的诀窍接受了没有意义；不以菩提心摄持的利他事业没有意义；不具守护心的受戒没有意义；总之，做很多无意义的事情，即使没有必要，但孩子们不听从，（莲花生大师）如是说。 莲花生大师说：修法需要四个不退转。 觉姆问道：是哪四个呢？ 修持忆念死亡，就不会为了今生而退转；对十不善业的果报进行极大的修持，就不会退转到三恶道；修持慈爱，就不会退转到小乘；修持空性，就不会退转到轮回；总之，修法必须从今生的事务中转变心意，（莲花生大师）如是说。 莲花生大师说：修法有四种不会发生的情况，所以必须断除。 觉姆问道：是哪四种呢？ 如果不忆念死亡，就不会有修法的时机；如果不相信业果，不舍弃不善业，就不会有获得人天解脱的时机；如果不为利益众生而发起菩提心，只想自己获得解脱，就不会有圆满正等觉；总之，如果心不从今生的事务中转变，就不会有真正的佛法；没有人会舍弃世间，（莲花生大师）如是说。 莲花生大师说：修法最重要的是取精要。 觉姆问道：是什么呢？ 从没有精要的身体中取精要，就是守护清净的戒律；从没有精要的受用中取精要，就是以发菩提心来布施；从没有精要的积聚中取精要，就是积聚因的福德资粮和果的智慧资粮；从没有精要的听闻中取精要，就是努力精进地修持；如果不知道这样取精要，就只是世间的事情，（莲花生大师）如是说。 莲花生大师说：修法需要五个无误。 觉姆问道：是什么呢？ 对于承诺的戒律和守护誓言没有错误，所以必须守护；慈爱、
English
Practicing the Great Vehicle without (compassion) is meaningless; meditating without realizing the nature of one's own mind is meaningless; receiving instructions that one does not practice oneself is meaningless; engaging in altruistic activities without being motivated by bodhicitta is meaningless; taking vows without having the intention to protect them is meaningless; in short, doing many meaningless things, even though they are unnecessary, but children do not listen, (Guru Padmasambhava) said. Guru Padmasambhava said: Practicing Dharma requires four non-retrogression. Jo-mo asked: What are those four? By meditating on the recollection of death, one will not regress for the sake of this life; by meditating greatly on the consequences of the ten non-virtuous actions, one will not regress to the three lower realms; by meditating on loving-kindness, one will not regress to the Lesser Vehicle; by meditating on emptiness, one will not regress to samsara; in short, practicing Dharma requires turning the mind away from the affairs of this life, (Guru Padmasambhava) said. Guru Padmasambhava said: There are four things that will not happen when practicing Dharma, so they must be abandoned. Jo-mo asked: What are those four? If one does not recollect death, there will be no time to practice Dharma; if one does not believe in karma and does not abandon non-virtuous actions, there will be no time to attain liberation in the higher realms; if one does not generate bodhicitta for the benefit of sentient beings and only desires to attain liberation for oneself, there will be no perfect enlightenment; in short, if the mind does not turn away from the affairs of this life, there will be no true Dharma; no one will abandon the world, (Guru Padmasambhava) said. Guru Padmasambhava said: The most important thing in practicing Dharma is to take the essence. Jo-mo asked: What is it? Taking the essence from the body that has no essence is to keep pure morality; taking the essence from possessions that have no essence is to give with the motivation of bodhicitta; taking the essence from accumulations that have no essence is to accumulate the merit of the cause and the wisdom of the result; taking the essence from listening that has no essence is to strive to practice diligently; if one does not know how to take the essence in this way, it is only worldly affairs, (Guru Padmasambhava) said. Guru Padmasambhava said: Practicing Dharma requires five non-mistakes. Jo-mo asked: What are those? There is no mistake in the vows and commitments that have been made, so they must be protected; loving-kindness,