Tibetan
་མ་སོང་ན་གདམས་པ་མ་ཐེབ་པའི་སྐྱོན་ཡོད༔ སེམས་ཟིན་ཡང་ཤེས་པ་ཕྱོགས་རིས་མེད་པར་མ་གྲོལ་ན་གདམས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་མ་འཕྲད་པའི་སྐྱོན་ཡོད༔ མོས་གུས་དྲགས་པོ་བྱས་ཀྱང་བྱིན་རླབས་མ་ཞུགས་ན་བླ་མ་གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་དང་མ་འཕྲད་པའི་སྐྱོན་ཡོད༔ རྩོལ་བ་དྲགས་པོ་བྱས་ཀྱང་ཉམས་ལ་བོགས་མེད་ན་སེམས་རྒྱུད་རྩལ་མ་འབྱོངས་པའི་སྐྱོན་ཡིན༔ དགེ་སྦྱོར་བྱས་པས་ཁམས་ལྡོག་ན་སེམས་ཉིད་ས་མ་ཟིན་པའི་སྐྱོན་ཡིན༔ སྒོམ་བྱས་ཀྱང་སེམས་གནས་སུ་མ་འདོད་ན་བསམ་གཏན་གྱི་ལྗིད་མ་ཕེབས་པའི་སྐྱོན་ཡིན༔ ཤེས་པ་ལྟེངས་ནས་ཉམས་མྱོང་འཕྲལ་དག་ཏུ་མི་སྐྱེ་ན་ཞི་གནས་རྐྱང་པར་ཤོར་བའི་སྐྱོན་ཡིན༔ རིག་པའི་རྦད་ཁམ་མ་སློང་ན་སྣང་བ་གྲོགས་སུ་ཁྱེར་མ་ཤེས་པའི་སྐྱོན་ཡིན༔ ཉོན་མོངས་པ་ཆགས་ཞེན་གཅད་དཀའ་ན་དུག་ལྔ་ལམ་དུ་ཁྱེར་མ་ཤེས་པའི་སྐྱོན་ཡིན༔ སྡུག་བསྔལ་དང་རྐྱེན་མ་ཐུབ་ན་རང་རྒྱུད་འཁོར་བ་ལས་ལྡོག་མ་ཤེས་པའི་སྐྱོན་ཡིན༔ ལར་ཆོས་བྱེད་ཟེར་ཞིང་སྐྱོན་གྱིས་ཁོང་བཀང་ནས༔ དུས་ནམ་ཕུགས་སུ་ལེགས་པ་སྣ་གཅིག་ཀྱང་ཅང་མཆིའམ་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་བྱས་པའི་རྟགས་སུ་ཡོན་ཏན་བཅུ་དགོས་གསུངས༔ ཇོ་མོས་དེ་གང་ལགས་ ཞུས་པས༔ རྣམ་རྟོག་ཟིལ་གྱིས་ནོན་ན་སེམས་ཉིད་བཙན་ས་ཟིན་པའི་རྟགས་ཡིན༔ ཡེ་ཤེས་ཕྱོགས་མེད་དུ་འཆར་ན་གདམས་ངག་གནད་དུ་ཐེབས་པའི་རྟགས་ཡིན༔ བླ་མ་སངས་རྒྱས་སུ་མཐོང་ན་བླ་མ་ལ་གུས་པ་ཕུལ་བའི་རྟགས་ཡིན༔ བྱིན་རླབས་ཐོགས་མེད་དུ་བྱུང་ན་གྲུབ་ཐོབ་ཀྱི་བརྒྱུད་པ་མ་ཆད་པའི་རྟགས་ཡིན༔ རྩོལ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཤེས་པ་གཅུན་པས་རྒྱུད་ཕྱོགས་མེད་དུ་སྒྱུར་ནུས་ན་སེམས་ཉིད་རྩལ་འབྱོངས་པའི་རྟགས་ཡིན༔ དགེ་སྦྱོར་ཉིན་མཚན་དུ་བྱས་ཀྱང་ཁམས་མི་ལྡོག་ན་རླུང་སེམས་གནད་དུ་ཕེབས་པའི་རྟགས་ཡིན༔ བསྒོམས་མ་བསྒོམ་ལ་གསལ་མི་གསལ་མེད་ན་བསམ་གཏན་གནད་དུ་ཕེབས་པའི་རྟགས་ཡིན༔ ཤེས་པ་ཅི་སྐྱེས་ཀྱང་སྣང་བ་ཅི་ཤར་ཆོས་ཉིད་དུ་གསལ་འདེབས་ནུས་ན་རྟོགས་པ་ལམ་དུ་སློངས་པའི་རྟགས་ཡིན༔ ཉོན་མོངས་པའི་རོ་མི་ལྡང་ཞིང་ལངས་ཀྱང་འཕྲལ་དུ་ཞི་ན་དུག་ལྔ་གནས་སུ་ཆོམས་པའི་རྟགས་ཡིན༔ སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་བརྫི་བར་མི་ནུས་ན་འཁོར་བའི་མཚན་ཉིད་མི་རྟག་པར་ཤེས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན༔ ལར་ཆོས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ན་ཡོན་ཏན་ནང་ནས་འཆར་ཏེ༔ དད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་བོད་ཀྱི་མི་འདི་ཀུན་ལ་ཡོན་ཏན་ནང་ནས་འཆར་ བ་དཀའ་བར་མཆིའོ་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་
Chinese
如果未去，则有教言未入之过失；心虽已摄，然若智慧未于无偏袒中解脱，则有未遇殊胜教言之过失；虽已极力信敬，然若加持未入，则有未遇成就之上师之过失；虽已极力勤作，然若于觉受无增益，则有心相续之功力未生起之过失；行持善法而脉象转变，则有心性未得稳固之过失；虽已修习禅定，然若心未安住，则有禅定之重力未生起之过失；若智慧掉举，而觉受不能当下生起，则有堕入止观单修之过失；若未唤醒觉性之锐气，则有未能将显现转为助伴之过失；若烦恼贪执难以断除，则有未能将五毒转为道用之过失；若不能忍受痛苦与违缘，则有未能令自相续从轮回中解脱之过失；总而言之，口称修行，内心却充满过失，何时才能真正获得一丝一毫的利益呢？ 莲花生大师云：作为修法的征相，需要十种功德。 措嘉问：是哪十种功德呢？ 大师答：若能以威势降伏分别念，则是心性已得稳固之征相；若智慧无偏袒地显现，则是教言已入要害之征相；若视上师为佛陀，则是已向上师献上恭敬之征相；若加持无碍降临，则是成就者之传承未断绝之征相；若能以精勤修持调伏自心，从而令相续转为无偏，则是心性功力已生起之征相；若昼夜行持善法，而脉象不转变，则是气脉明点已入要害之征相；若修与不修，明与不明皆无差别，则是禅定已入要害之征相；无论生起何种念头，无论显现何种景象，皆能明了觉知其为法性，则是已将证悟转为道用之征相；若烦恼之味不生起，纵然生起亦能当下寂灭，则是五毒已于本位中寂灭之征相；若不能被痛苦之违缘所击垮，则是了知轮回之自性为无常之功德；总而言之，若法已于相续中生起，则功德将从内心显现；然而对于这些缺乏信心、精进和智慧的藏地之人来说，功德从内心显现是很难的啊！ 莲花生大师之言。
English
If you haven't gone, there is the fault of the instructions not being absorbed. Even if the mind is captured, if the wisdom is not liberated without partiality, there is the fault of not encountering special instructions. Even if you have great devotion, if blessings do not enter, there is the fault of not encountering a realized lama. Even if you make great effort, if there is no benefit in experience, there is the fault of the mind stream not being accomplished. If the elements change by doing virtuous deeds, there is the fault of the mind essence not being stabilized. Even if you meditate, if the mind does not want to stay, there is the fault of the weight of meditation not being reached. If knowledge is arrogant and experiences do not arise immediately, there is the fault of falling into mere calm abiding. If you don't awaken the sharpness of awareness, there is the fault of not knowing how to take appearances as friends. If it is difficult to cut off afflictions and attachments, there is the fault of not knowing how to take the five poisons as the path. If you cannot endure suffering and obstacles, there is the fault of not knowing how to turn your own stream away from samsara. In general, saying you practice Dharma but filling yourself with faults, when will you ever have a single good thing in the future? Padmasambhava said: As a sign of practicing Dharma, ten qualities are needed. Jomo asked, "What are they?" He replied: If you subdue conceptual thoughts with power, it is a sign that the mind essence has taken a strong position. If wisdom arises without partiality, it is a sign that the instructions have hit the point. If you see the lama as a Buddha, it is a sign that you have offered respect to the lama. If blessings come without obstruction, it is a sign that the lineage of siddhas has not been broken. If you can subdue knowledge with effort and diligence, and transform the stream in an impartial way, it is a sign that the mind essence has been accomplished. Even if you do virtuous deeds day and night, if the elements do not change, it is a sign that the winds and mind have reached the point. If there is no difference between meditating and not meditating, clear and unclear, it is a sign that meditation has reached the point. No matter what knowledge arises, no matter what appearances arise, if you can clarify them as the nature of reality, it is a sign that you have raised realization on the path. If the taste of afflictions does not arise, and even if it arises, it immediately subsides, it is a sign that the five poisons have subsided in their place. If you cannot be crushed by the causes of suffering, it is the quality of knowing that the nature of samsara is impermanent. In general, if Dharma is born in the stream, qualities will arise from within. But for all these Tibetans who lack faith, diligence, and wisdom, it is difficult for qualities to arise from within! Padmasambhava's words.
Tibetan
ནས༔ ཆོས་རྒྱུད་ལ་ཐེབས་ན་རྟགས་བཅུ་འཆར་གསུངས༔ ཇོ་མོས་དེ་གང་ལགས་ཞུས་པས༔ འཛིན་པ་ཆུང་ན་འགོང་པོ་སྒོར་ཐོན་པའི་རྟགས་ཡིན༔ ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ན་དུག་ལྔ་ཁོང་དུ་སོད་པའི་རྟགས་ཡིན༔ ང་བདག་ཆུང་ན་འགོང་པོ་སྒོར་ཐོན་པའི་རྟགས་ཡིན༔ ངོ་ཚ་གཟའ་གཏད་དང་བྲལ་ན་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཞིག་པའི་རྟགས་ཡིན༔ བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་དང་བྲལ་ནས་ཆོས་ཉིད་དོན་དང་ལྡན་པར་གནས་ན་སེམས་ཉིད་མ་བུ་འཕྲད་པའི་རྟགས་ཡིན༔ སྣང་བ་ཅིར་ཤར་ཡང་རང་སྣང་རིས་མེད་དུ་ཤར་ན་ལྟ་སྒོམ་གྱི་ཕུ་ཕྲོལ་པའི་རྟགས་ཡིན༔ འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་དུ་ཆོད་ན་རྟོགས་ཚད་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་རྟགས་ཡིན༔ མདོར་ན་རང་གི་ལུས་ལ་ཡང་ཞེན་པ་མེད་ན་འདོད་པ་གཏིང་ནས་བྲལ་བའི་རྟགས་ཡིན༔ སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་མི་གནོད་ན་སྣང་བ་སྒྱུ་མར་ཤེས་པའི་རྟགས་ཡིན༔ ཆོས་བརྒྱད་ཤས་ཆུང་ན་སེམས་ཉིད་ངོ་ཤེས་པའི་རྟགས་ཡིན༔ ལར་ནང་རྟགས་ཕྱིར་འཆར་བ་ཤིང་ལ་ལོ་མ་སྐྱེས་པ་དང་འདྲ༔ ཕྱི་རྟགས་གཞན་པ་ལ་འཆར་བ་ཤིང་ཐོག་གི་འབྲས་བུ་སྨིན་ནས་ཟས་སུ་རུང་བ་དང་འདྲ་སྟེ༔ ནང་ན་ཡོན་ཏན་སྣ་གཅིག་ཀྱང་ མེད་པའི་ཆོས་པ་མང༔ རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཤིན་ཏུ་དཀོན་པས་སྒོམ་པ་ལ་འབད་རྩོལ་སྐྱེད་པ་གལ་ཆེ་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་བྱར་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་ཡིན་པ་བཅུ་ཡོད་གསུངས༔ ཇོ་མོས་དེ་གང་ལགས་ཞུས་པས༔ སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་གནས་པ་དང་གང་ཟག་གིས་མི་ལུས་ཐོབ་པ་དུས་མཚུངས་ན་ཚེ་སྔ་མ་ལ་ཚོགས་བསགས་པ་ཡིན༔ རང་ཆོས་ལ་མོས་པ་དང་བླ་མ་གདམས་པ་ཅན་དང་འཕྲད་ན་ལོང་བས་རིན་པོ་ཆེ་རྙེད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན༔ མི་ལུས་གཙང་མ་ཐོབ་པ་དང་དད་པ་ཤེས་རབ་ཏུ་འཛོམ་ན་སྔོན་སྦྱངས་པའི་ལས་འཕྲོ་སད་པ་ཡིན༔ རང་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྐྱོ་བ་སྐྱེས་པ་དང་ཉེ་འབྲེལ་རྒྱ་གད་སྨྲ་བ་དུས་མཚུངས་ན་ཆོས་ལ་སྐུལ་མ་འདེབས་པ་ཡིན༔ རང་ལ་འབྱོར་པ་ཡོད་པ་དང་སློང་མོ་བ་དུས་མཚུངས་ན་སྦྱིན་པ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བའི་དུས་ཡིན༔ དགེ་སྦྱོར་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཚོ་འབྲུབ་ན་ལས་ངན་སྒྲིབ་པ་དག་པ་ཡིན༔ རང་ཆོས་ལ་བློ་ཞུགས་པའི་དུས་སུ་མ་ཉེས་པའི་དགྲ་བྱུང་ན་བཟོད་པའི་ལམ་སྣ་བགྲོད་པ་ཡིན༔ རང་ལ་དད་པ་ཕུལ་བྱུང་ཡོད་ཅིང་འདུས་བྱས་མི་རྟག་པར་གོ་བ་དང་གདམས་པ་ཟབ་མོ་རྙེད་པ་དུས་མཚུངས་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་བློ་ལྡོག་པའི་དུས་ཡིན༔ རང་ མི་རྟག་པ་འཆི་བས་འཇིགས་པ་དང་གཞན་ཤི་བ་དུས་མཚུངས་ན་དད་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྐྱེ་བའི་དུས་ཡིན༔ ལར་བསོད་ན
Chinese
然后，（说）如果佛法融入相续，就会显现十种征兆。觉姆问道：那是什么？（回答）如果执着小，就是魔鬼进门的征兆；如果烦恼小，就是五毒进入体内的征兆；如果我执小，就是魔鬼进门的征兆；如果不知羞耻，没有羞愧心，就是错觉消失的征兆；如果离于所修和能修，安住于法性义，就是心性母子相会的征兆；无论显现什么，都显现为无分别的自显现，就是见修行果成熟的征兆；如果断定轮涅无别，就是证悟的量在相续中生起的征兆；总之，如果对自己身体都没有执着，就是从根本上断除欲望的征兆；如果痛苦的因缘不能损害，就是了知显现如幻的征兆；如果八法念头小，就是认识自性的征兆。总的来说，内在的征兆向外显现，就像树木长出叶子一样；外在的征兆向他人显现，就像树上的果实成熟可以食用一样；内心没有一丝功德的修行人很多，具有证悟的人非常稀少，所以努力修行非常重要。（莲花生大士）说：为了修行佛法而来的人，有十种“是”。觉姆问道：那是什么？（回答）佛法住世和众生获得人身同时，就是前世积累了资粮；对自己的佛法有信心，遇到具德上师，就像盲人得到珍宝一样；获得清净人身，具足信心和智慧，就是唤醒了前世的业缘；自己对痛苦感到厌倦，亲戚朋友说废话同时，就是鞭策自己修行；自己有财富，乞丐同时出现，就是圆满布施的时候；修持善法的时候，痛苦的海洋涌来，就是恶业和障碍清净的时候；自己对佛法生起信心的时候，出现无缘无故的敌人，就是走上安忍之路的时候；自己有殊胜的信心，了知有为法是无常的，同时得到甚深教言，就是从世间法中转变心意的时候；自己 因无常死亡而恐惧，他人死亡同时，就是生起不共信心的时候；总之，福德
English
Then, (it is said) if the Dharma is integrated into the mindstream, ten signs will appear. Jomo asked: What are those? (Answer) If attachment is small, it is a sign that demons are entering the door; if afflictions are small, it is a sign that the five poisons are entering the body; if ego is small, it is a sign that demons are entering the door; if there is no shame or embarrassment, it is a sign that delusional appearances are disappearing; if one is free from the object of meditation and the meditator, and abides in the meaning of Dharmata, it is a sign that mind itself, mother and child, are meeting; no matter what appears, if it appears as non-dualistic self-appearance, it is a sign that the view and practice have reached fruition; if one determines that samsara and nirvana are inseparable, it is a sign that the measure of realization has arisen in the mindstream; in short, if one has no attachment even to one's own body, it is a sign of cutting off desire from the root; if the causes of suffering cannot harm, it is a sign of knowing appearances as illusory; if the eight worldly concerns are small, it is a sign of recognizing one's own nature. In general, the inner signs appearing outwardly are like trees growing leaves; the outer signs appearing to others are like the fruits of trees ripening and being edible; there are many practitioners who have not a single quality in their hearts, and those who possess realization are extremely rare, so it is very important to strive in practice. (Guru Padmasambhava) said: For those who have come to practice the Dharma, there are ten "yeses." Jomo asked: What are those? (Answer) When the Dharma abides in the world and beings obtain a human body at the same time, it is that one has accumulated merit in previous lives; having faith in one's own Dharma and meeting a qualified lama is like a blind person finding a jewel; obtaining a pure human body and possessing faith and wisdom is awakening the karmic connections from previous lives; when one feels weary of suffering and relatives and friends speak nonsense at the same time, it is urging oneself to practice the Dharma; when one has wealth and beggars appear at the same time, it is the time to perfect generosity; when practicing virtue, if the ocean of suffering floods in, it is the time when negative karma and obscurations are purified; when one develops faith in the Dharma, if an unprovoked enemy appears, it is the time to embark on the path of patience; when one has extraordinary faith, understands that conditioned things are impermanent, and receives profound instructions at the same time, it is the time to turn one's mind away from worldly affairs; oneself fears impermanence and death, and others die at the same time, it is the time to generate uncommon faith; in short, merit