Tibetan
་དོན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བསྒོམས་པས༔ འཁོར་བའི་རྒྱུ་རྣམ་རྟོག་ཇེ་ཞི་ཇེ་ཕྲར་གྱུར་ནས༔ རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་སྟེ༔ ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་ཡང་ཞི་བ་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༔ སྐུ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཀྱང་ཉི་མ་ལས་འོད་འབྱུང་བ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་འབྱུང་ངོ༔ དེ་ལྟར་དོན་ཀློང་དུ་གྱུར་པ་ནི༔ ལུས་མི་ཡུལ་ན་འདུག་ཀྱང་དགོངས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་འདུག་པའོ༔ རིམ་པ་དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་བར་མ་དོར་སངས་རྒྱ་བ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ༔ དེ་ཡང་རང་སྣང་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལས༔ གཞན་སྣང་ལ་ལོངས་སྐུ་ཉི་མ་ལྟ་བུ་དང་སྤྲུལ་སྐུ་འོད་ཟེར་ལྟ་བུས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་གསུངས་སོ༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ གང་ཟག་དབང་པོ་འབྲིང་གིས་སྒོམ་པ་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ནས༔ གང་ཟག་དབང་པོ་འབྲིང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཉིད་ཡིན་པར་ཐག་ཆོད་པའི་དུས་ན༔ ཆོས་ཉིད་བསམ་དུ་མེད་པའི་ངང་ལ་བློ་གཏད་ཅིང་ཉམས་ སུ་བླངས་པས༔ སྒོམ་པ་དང་རྟོག་པ་དགག་མི་དགོས་ཏེ༔ སྔོན་ལ་རྟོགས་པ་གཅེས་སོ་གསུངས་སོ༔ དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་མཐོང་བས་གཞན་གང་དུ་ཡང་མ་མཐོང༔ གང་ལྟར་གནས་ཀྱང་སེམས་སུ་མཐོང་བ་དེ་དང་མ་བྲལ་བས༔ ཆེད་དུ་མ་བསྒོམ་ཡང་ཆོས་ཉིད་དུ་བཏུབ་པའོ༔ རྣམ་རྟོག་སེམས་ཉིད་དུ་ཤེས་ནས༔ རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་དེ་ཅིར་སྣང་ཡང་སེམས་ཉིད་དུ་རང་གསལ་བས༔ སེམས་ལས་གཞན་དུ་འཛིན་པའི་བློ་སྐྱེད་པ་མེད་ཅིང༔ གང་ལ་གནས་ཤིང་གང་དུ་མཐོང༔ སེམས་ཉིད་རང་གསལ་བས་རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་ཕྱིར༔ མ་བསྒོམ་པར་གསལ་བ་དང༔ མ་སྦྱང་པར་བདག་པོ་བཏུབ་པའོ༔ དོན་དེ་ལ་གནས་པའི་དུས་ན་ཡུལ་གྱི་མཚན་མ་ཅི་བྱུང་ཡང་གནོད་ཅིང་གཡེང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ༔ མཚན་མར་སྣང་བ་ཉིད་སེམས་སུ་མཚོན་པས་མཚན་མའི་བློ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ༔ དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་གསལ་ཞིང་གཞན་དུ་མི་གཡོ་བར་འདུག་པའི་ངང་ལས་བྱ་རྩོལ་གང་ཡང་མེད་དེ་བྱ་བ་དང་བྲལ་བས་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ༔ དེ་ལྟར་ཡུལ་ཇི་ ལྟར་སྣང་ཡང་སེམས་སུ་སྣང་བློའི་འཛིན་པ་ཅི་སྐྱེས་སེམས་སུ་སྐྱེས་ན་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་བ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་གསལ་བ་ལས་བློ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅི་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་དུ་གསལ་
Chinese
通过修习不作意，轮回之因的分别念逐渐平息减少，不作意的智慧自然成就。此智慧具有寂静和完全清净的行境，三身等佛陀的功德也如阳光自然生出。如此，意义融入法界，即使身体在人间，心意也安住于佛的境界。如此次第修持，毫无疑问能在中阴获得解脱。因为自显现中，法身犹如虚空般无所成立，而在他显现中，报身如太阳，化身如光芒，利益众生。上师开示如是。 乔摩向老师请教：中等根器之人应如何修习？老师回答说：中等根器之人，当确信一切法皆为自心时，应将心安住于不可思议的法性之中并加以修持。无需遮止修习和分别念，首先证悟至关重要。因此，当一切法皆被视为心时，便不再见其他。无论处于何种状态，都与视为心之状态不分离，因此即使不特意修习，也能融入法性。了知分别念即是心性，分别念本身也是法性，无论显现为何，都自明自显为心性。因此，不会生起执着于心外之念，无论安住于何处，无论见到何物，心性都自明自显，故而不会中断。无需修习也能明晰，无需改造也能掌握。安住于此意义之时，无论出现何种对境的相，都不会造成损害或散乱，因为显现为相本身即是心的显现，所以不会生起对相的执着。如此，一切法皆明晰地显现为心，且不为他所动摇地安住于此状态中，没有任何作为，因为远离作为而获得解脱。如此，无论对境如何显现，都显现为心，无论生起何种执着，都生于心中，那么在任何时候，心意都不会偏离法性。如此，一切法皆明晰地显现为心，且心意不会转向其他，这就是智慧。如此证悟的瑜伽士，无论出现何种行境，一切都明晰地显现为法性。
English
By meditating on non-conceptualization, the causes of samsara, conceptual thoughts, gradually subside and diminish, and the non-conceptual wisdom spontaneously arises. This wisdom possesses peace and completely pure realms of experience, and the qualities of the Buddha, such as the three bodies, also arise naturally like light from the sun. Thus, when meaning merges into the expanse of reality, even though the body remains in the human realm, the mind abides in the state of Buddhahood. By practicing in this sequence, there is no doubt that one will attain enlightenment in the bardo. Because in one's own appearance, the Dharmakaya is not established in any way, like the sky, while in the appearance to others, the Sambhogakaya is like the sun and the Nirmanakaya is like rays of light, benefiting sentient beings. The teacher spoke thus. Jomo asked the teacher: How should a person of middling faculties meditate? The teacher replied: When a person of middling faculties is certain that all phenomena are their own mind, they should entrust their mind to the state of the inconceivable nature of reality and practice it. There is no need to reject meditation and conceptualization; it is important to realize it first. Therefore, when all phenomena are seen as mind, nothing else is seen anywhere. No matter how one abides, one does not separate from seeing it as mind, so even if one does not deliberately meditate, one can merge into the nature of reality. Having known that conceptual thought is mind itself, conceptualization itself is also the nature of reality, and whatever appears is self-illuminating as mind itself. Therefore, there is no arising of a mind that grasps something other than mind, and wherever one abides and wherever one sees, mind itself is self-illuminating, so there is no interruption. It is clear without meditation, and one can master it without training. When abiding in that meaning, no matter what signs of objects arise, they will not harm or distract, because the appearance of signs themselves is represented as mind, so the mind of signs does not arise. Thus, all phenomena clearly appear as mind, and abiding in that state without wavering to anything else, there is no effort, and liberation is attained by being free from action. Thus, however objects appear, they appear as mind, and whatever grasping of mind arises, it arises in mind, so at all times, the intention does not waver from the nature of reality. Thus, when all phenomena clearly appear as mind, and the mind does not change to anything else, that is wisdom. Thus, the yogi who realizes this, whatever experience arises, everything clearly appears as the nature of reality.
Tibetan
བས་ཅི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པའོ༔ དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པ་མེད༔ འདུ་ཤེས་གཞན་མི་སྐྱེ༔ མ་སྐྱེས་ཙམ་ན་ཡུལ་རྟོག་ཆོས་ཉིད་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་རྟོག་པ་ཅི་སྣང་སེམས༔ སེམས་ལ་ངོས་གཟུང་མེད་པས་རྟོག་པ་དང་མཚན་མ་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་ལྟ་སྟེ༔ རྟོག་པ་ཉིད་སྒོམ་པའོ༔ དེ་ནས་ཅིར་སྣང་ཅི་བྱེད་ཅི་མྱོང་ཐམས་ཅད་སྒོམ་པར་མ་གྱུར་པ་མེད་པས་ཆེད་དུ་བློ་གཏད་ལ་སྒོམ་དུ་མེད༔ ལྟ་སྒོམ་ཆིག་ཆོད་ཀྱི་གཞུང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་གསུངས་སོ༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ངོས་ཇི་ལྟར་གཟུང་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ནས༔ ཡེ་ཤེས་ངོས་གཟུང་བའི་མན་ངག་ནི༔ དཔེར་ན་སྨན་པ་མཁས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་དེས་ ནད་པའི་ཉམས་དང་རྩ་ཆུའི་སྒོ་ནས་ནད་ངོས་འཛིན་པ་དང་འདྲ་སྟེ༔ རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་སྟོན་པའི་གསུང་བླ་མའི་གདམས་ངག་རང་གི་ཉམས་གསུམ་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་ཅིང་ངོས་ཟིན་པར་བྱའོ༔ ཡེ་ཤེས་སྤྱི་བླུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི༔ དཔེར་ན་མེ་ལོང་གི་ངོས་ལ་ཉི་མ་ཤར་བ་ལྟ་བུའོ༔ དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་འདི་གསལ་གྱི་རྣམ་པ་མེད་པར་ཡེ་ཤེས་སྤྱི་བླུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལ་གནས་པར་བྱའོ༔ ཚོགས་དྲུག་ལྷུག་པའི་མན་ངག་སྐྱེས་བུ་ནད་ཀྱིས་གཟིར་བ་ལྟ་བུ་ནི༔ དེ་ལ་ངོ་ཚ་མི་ཚ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འབྱུང་བ་དང་འདྲ་བར༔ དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོག་པ་མེད་པ་ལ་གནས་པར་བྱའོ༔ ཡེ་ཤེས་ཐུག་ཕྲད་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི༔ དཔེར་ན་སྨན་བཟང་པོ་ལྟ་བུ་སྟེ༔ དེས་གང་ལ་རེག་པས་སྨན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་འདྲ་བར༔ རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་ལྟ་བའི་བདུད་རྩིས་ཟིན་ན་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ༔ སེམས་གནས་པའི་གདམས་ངག་ནི༔ རུས་སྦལ་འཁར་གཞོང་དུ་བཞག་པས་ འགུལ་མི་ནུས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ༔ རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་ཟིན་ན་ཤེས་པ་འགུལ་མི་ནུས་སོ༔ དེ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ངོས་གཟུང་བའི་མན་ངག་ཡིན་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་གཞག་པའི་ཐབས་ཇི་ལྟར་ལགས་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ནས༔ སེམས་ཀྱི་གཞག་ཐབས་ལ་གསུམ་སྟེ༔ ༡ ཁྱུང་ནམ་མཁའ་ལ་ལྡིང་བ་ལྟར་གཞག་སྟེ༔ དེ་ཡང་གཤོག་པ་ཐང་བཅད་དེ་ལྡིང་བ་དང༔ རྩོལ་སྒྲུབ་མེད་པར་ལྡིང༔ འོག་གི་ཡུལ་གསལ་བ་ལྟར་ལྡིང༔ འོག་མའི་ཡོན་ཏན་འདུ་བའི་ཚུལ་དུ་ལྡིང༔ སྒོ་ངའི་ནང་ནས་གཤོག་འདབ་རྒྱས་པར་ལྡིང་བ་ལྟར༔
Chinese
因此，将一切显现观为修行。如此，一切法皆不离心。其他概念不会生起。一旦不生起，则对境的分别念便会转化为法性。因此，无论显现何种分别念，皆是心。由于心无从捉摸，因此不应将分别念和相视为过患，而应修习分别念本身。之后，无论显现什么、做什么、体验什么，都无不成为修行，因此无需特意专注于某个目标进行修习。这是对见修行果决之教法的阐释，如是说。乔摩向上师请教：如何认识法性的智慧？上师回答说：认识智慧的窍诀是：例如，如同精通医术的医生，通过病人的症状和脉象来诊断疾病一样，瑜伽士也应依靠佛陀的教言、上师的窍诀和自身的体验这三者，来认识如虚空般遍布的智慧。智慧普照的意境是：例如，如同阳光照耀在镜面上一样。同样，瑜伽士也应安住于无有此显现之相的智慧普照的意境中。六识放松的窍诀是：如同被疾病折磨的人一样，不会产生诸如羞耻与不羞耻等分别念。同样，瑜伽士也应安住于一切法无有分别念的状态中。智慧相遇的意境是：例如，如同良药一般，无论接触到什么，都能发挥药效。同样，瑜伽士若被见解的甘露所滋养，则一切都将转化为智慧的作用。安住于心的窍诀是：如同乌龟被放置在容器中一样，无法动弹。同样，瑜伽士若被上师的窍诀所摄持，则意识也无法动弹。这些是认识法性智慧的窍诀，如是说。乔摩向上师请教：如何安住于自生智慧之中？上师回答说：安住于心的方法有三种：一、如鹏鸟翱翔于天空般安住。也就是，翅膀保持伸展状态而翱翔；不费力气而翱翔；如下方景象清晰可见般翱翔；以下方功德汇聚之方式翱翔；如从蛋壳中展开翅膀般翱翔。
English
Therefore, contemplate all appearances as practice. Thus, all phenomena are inseparable from mind. Other concepts do not arise. As soon as they do not arise, the conceptualization of objects transforms into dharmata. Therefore, whatever conceptualization appears is mind. Since mind is ungraspable, one should not regard conceptualizations and signs as faults, but should practice conceptualization itself. Thereafter, whatever appears, whatever is done, whatever is experienced, all become practice, so there is no need to deliberately focus on a specific object for practice. This is the explanation of the definitive view and practice, it is said. Jomo asked the master: How does one recognize the wisdom of dharmata? The master replied: The key to recognizing wisdom is: For example, just as a skilled doctor diagnoses illness through the patient's symptoms and pulse, so too should a yogi rely on the Buddha's teachings, the master's instructions, and their own experience to recognize the wisdom that pervades like the sky. The intention of all-encompassing wisdom is: For example, like the sun shining on the surface of a mirror. Similarly, the yogi should abide in the intention of all-encompassing wisdom, without the appearance of this clarity. The key to relaxing the six consciousnesses is: Like a person tormented by illness, no conceptualizations such as shame or shamelessness arise. Similarly, the yogi should abide in the state where all phenomena are without conceptualization. The intention of the meeting of wisdom is: For example, like a good medicine, whatever it touches, it performs the function of medicine. Similarly, if a yogi is nourished by the nectar of view, then everything will transform into the activity of wisdom. The key to abiding in the mind is: Like a turtle placed in a container, unable to move. Similarly, if a yogi is held by the master's instructions, then consciousness cannot move. These are the keys to recognizing the wisdom of dharmata, it is said. Jomo asked the master: How does one abide in self-arisen wisdom? The master replied: There are three ways to abide in the mind: 1. Abide like a garuda soaring in the sky. That is, soaring with wings fully extended; soaring without effort; soaring as if the scenery below is clearly visible; soaring in the manner of gathering the qualities below; soaring as if unfolding wings from within an egg.