Tibetan
་དགོས༔ མ་བསྒོམ་པར་ཡང་ཆོས་ཉིད་དང་མི་འབྲལ༔ དེ་ལས་ལྷག་པ་མེད་པས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་བློ་མི་སྐྱེ༔ བསྒོམ་པའི་ཡུལ་མ་མཐོང་བས་བློའི་རྩོལ་བ་མི་དགོས༔ བློ་ཆོས་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པར་གནས་པ་ནི༔ ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་དགོངས་པ་སྟེ་མཉམ་པ་ཉིད་དོ༔ དེ་ལྟར་བརྟན་པ་ཐོབ་ཙམ་ན་རང་རྒྱུད་པ་ཞིག་མ་གྲུབ་པས༔ མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་གསུངས་སོ༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ ཚུལ་བཞིན་བསྒོམས་པ་ལ་རྟགས་ཅི་འབྱུང་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་གྱི་ ཞལ་ནས༔ གོང་ལྟར་ཡུན་རིང་དུ་བསྒོམས་པས་ནང་རྟགས་ཕྱི་རྟགས་རྣམས་འབྱུང་ངོ༔ དེ་ལ་ནང་རྟགས་ནི་མཉམ་པར་བཞག་པའི་དུས་སུ་དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་མི་ཚོར་བ་དང༔ ལུས་ཡོད་པ་མི་ཚོར་བ་དང༔ ཚ་བ་དང་གྲང་བ་དང་ཤིན་ཏུ་མི་བདེ་བ་དག༔ བྱུང་བ་ཡང་མི་ཚོར་བ་དང༔ ཅི་ཡང་མི་དམིགས་པའི་དགའ་བདེ་ཆེན་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ༔ དེ་ཙམ་ན་ཡུལ་གང་ལ་ཡང་འཛིན་པ་ཆུང་ཞིང༔ འདི་ཡིན་ནོ་བའི་འཛིན་པ་ཆུང་བར་འགྱུར༔ ཅི་ལ་ཡང་འཛེམ་དོགས་ཆུང་བར་འགྱུར་བ་དང༔ བདག་འཛིན་དང་ཆགས་པ་དང་དྲན་ཡིད་དང་ཆོས་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཇེ་ཕྲ་ཇེ་ཞི་འོང་ངོ༔ རྟགས་དེ་ལྟར་མ་བྱུང་བར་དུ་ཡང་རྟགས་དང་ཅི་མཐུན་དུ་འབད་དོ༔ རྫུ་འཕྲུལ་དང་གཞན་གྱིས་སེམས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བགས་ཀྱིས་འབྱུང་ངོ༔ དེ་རྣམས་ནི་ནང་གི་རྟགས་ཡིན་གསུངས༔ དེ་ལ་ཕྱི་རྟགས་ནི༔ རང་གི་ལུས་ལ་འོད་འབྱུང་བ་དང༔ ནམ་མཁའ་ལ་འོད་དམ་ཁ་དོག་གམ་དབྱིབས་སྣ་ཚོགས་པར་མཐོང་བ་དང༔ འཕགས་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་མཐོང་བ་དང་སྒྲ་ཐོས་པ་དང་བདག་མཆོད་པ་དང༔ དེ་རྣམས་ ཀྱིས་བདག་ལ་ཆོས་བཤད་པ་དང་ལུང་སྟོན་པ་ནོད་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་ངོ༔ དེ་ལ་ཞེན་ནས་རྟག་པར་བཟུང་ན་བདུད་ཀྱིས་བར་དུ་བཅད་ནས་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ༔ མ་གཟུང་མ་ཞེན་ན་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟགས་ཡིན་ནོ་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ མཉམ་པར་བཞག་པ་ལས་ལངས་ནས་སྤྱོད་ལམ་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ནས༔ གོང་ལྟར་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལས་ལངས་ནས་བསླབ་ལུགས་གཉིས་ལས༔ ཤེས་རབ་དང་མཐུན་པར་བསླབ་པ་ནི༔ བདག་དང་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཅིར་སྣང་ཡང་རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བར་ཡིད་ཆེས་པར་བྱས་ལ༔ དེ་ལ་ཅི་གང་སུ་སྤྱོད༔ སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞིར་དྲན་པ་དེས་ཟིན་པར་བྱ༔ ལུས་ཅིར་སྣང་ཡང་དགག་ཀྱང་མི་དགག༔ གཟུང་ཡང་མི་གཟུང་བ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ༔ ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ
Chinese
需要这样。不修习也与法性不分离，没有比这更殊胜的，所以不会产生怀疑之心。因为没有见到修习的对境，所以不需要心的造作。心转化为法性，无增无减而安住，这就是法身的密意，即平等性。像这样获得稳固之时，因为没有成就一个自续部，所以被称为不分别的智慧自显现。大师这样说道。 乔姆向老师请教：如法修习会有什么征兆出现？老师说：像上面那样长期修习，就会出现内证和外证。其中，内证是指在入定时，感觉不到呼吸的出入；感觉不到身体的存在；感觉不到冷热和极度不适；即使出现也感觉不到；自然而然地产生无法指向任何事物的巨大喜乐。到那时，对任何对境的执着都会变小；认为“这是什么”的执着也会变小；对任何事物的畏惧和疑虑都会变小；我执、贪恋、忆念、八法等一切分别念都会越来越微弱寂静。在没有出现这样的征兆之前，也要努力与征兆相符。神通和知晓他人心念等也会逐渐显现。这些是内在的征兆，大师这样说道。外在的征兆是：自己的身体发出光芒；在天空中看到光芒、颜色或各种形状；看到圣者和佛的身体，听到声音，自己被供养；那些 人给自己讲法、给予预言等。如果执着于这些并认为是真实的，就会被魔所阻碍而变成过失。如果不执着不贪恋，那就是功德的征兆，大师这样说道。 乔姆向老师请教：从入定中起身之后，行为应该如何做？老师说：像上面那样从入定中起身之后，有两种学习方式。与智慧相应的学习方式是：无论自己和内外的事物显现什么，都要相信那是如梦一般的虚幻显现；对“什么、哪里、谁在做”进行观察；用正念把握住行住坐卧四种行为；无论身体显现什么，既不否定也不肯定；学习不执取也不放弃。身语意三
English
It is necessary. Even without practice, one does not separate from the nature of reality. There is nothing superior to this, so no doubt arises. Because the object of practice is not seen, there is no need for mental fabrication. When the mind is transformed into the nature of reality, it abides without increase or decrease. This is the intention of the Dharmakaya, which is equality. When stability is attained in this way, since a Svatantrika is not accomplished, it is called the self-appearance of non-conceptual wisdom. The master said this. Jomo asked the teacher: What signs appear when one practices correctly? The teacher said: If you practice for a long time as described above, inner and outer signs will appear. The inner signs are: during meditation, one does not feel the breath going in and out; one does not feel the existence of the body; one does not feel hot, cold, or extreme discomfort; even if they arise, one does not feel them; great joy and bliss that cannot be pointed to anything arises naturally. At that time, attachment to any object will become small; the attachment of thinking "what is this" will become small; fear and doubt about anything will become small; all conceptual thoughts such as self-grasping, attachment, memory, and the eight worldly concerns will become increasingly subtle and peaceful. Until such signs appear, one should strive to be consistent with the signs. Miraculous powers and knowing the minds of others will also gradually manifest. These are the inner signs, the master said. The outer signs are: light emanating from one's body; seeing light, colors, or various shapes in the sky; seeing the bodies of noble ones and Buddhas, hearing sounds, being offered to; those people give teachings, give prophecies, etc. If you are attached to these and think they are real, you will be obstructed by demons and it will become a fault. If you are not attached and not greedy, it is a sign of merit, the master said. Jomo asked the teacher: After rising from meditation, how should one behave? The teacher said: After rising from meditation as described above, there are two ways to learn. Learning in accordance with wisdom is: whatever appears to oneself and external and internal things, one should believe that it is an illusory appearance like a dream; observe "what, where, who is doing"; grasp the four activities of walking, standing, sitting, and lying down with mindfulness; whatever the body appears to be, neither deny nor affirm it; learn not to grasp or abandon it. Body, speech, and mind three.
Tibetan
་གྱི་སྤྱོད་པ་ཅི་བྱེད་ཀྱང་མི་དམིགས་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་གསུངས༔ ཐབས་དང་མཐུན་པར་བསླབ་པ་ནི༔ སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་ལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་ཅིང༔ བསམ་གཏན་ལ་མི་གནོད་ན་ཕན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱང་སྤྱད༔ བཟང་སྤྱོད་ ལ་སོགས་པའི་སྨོན་ལམ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡང་བཏབ༔ དགེ་སྡིག་ཤན་ཕྱེ་ལ་དགེ་བ་སྣ་ཚོགས་སྤྱད༔ གང་ཞིག་མཚན་མར་བཟུང་ནས་སྤྱད་ན་མཉམ་པར་མི་རུང་ཞིང་ཐེག་པ་གོང་མ་པ་མ་ཡིན་པས་བདག་དང་དངོས་པོ་ཀུན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པར་བྱས་ལ༔ མི་དགེ་བ་ལས་འཁོར་བར་དོགས་པའམ༔ དགེ་བས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་རེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བས༔ རྒྱུ་ཚོགས་གསག་རྒྱུ་དང་སྒྲིབ་པ་སྦྱང་རྒྱུ་ཀུན་མ་གཏང་བར་བླང་དོར་མེད་པར་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ངང་ལས་མཉམ་པའི་གདེང་མ་ཐོབ་བར་དུ་སྒྲིབ་པ་སྦྱོང་ཞིང་ཚོགས་གསག་ལ་འབད་དོ༔ མཉམ་པའི་གདེང་ཐོབ་ཅིང་བླང་དོར་མེད་པར་སྤྱད་ནས་ཀྱང༔ གཞན་གྱིས་སྡིག་པ་སྤང་ཞིང་དགེ་བ་ལ་གཟུད་པའི་ཕྱིར༔ ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་བསྲུང་སྡོམ་ཀུན་ལའང་མི་དམིགས་བཞིན་དུ་གུས་པར་བྱའོ་གསུངས་སོ༔ སྤྱིར་ན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལའང་སྤྱད་མ་སྤྱད་ལའང་སྐྱོན་ཡོན་དུ་མི་བརྟག་གོ༔ མཚན་མར་བཟུང་ནས་བླང་དོར་དུ་སྤྱོད་ན་མཉམ་དུ་མི་སྟེར་བའི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ཏེ༔ དཔེར་ན་ཉི་མ་ལ་སྤྲིན་དཀར་ནག་གཉིས་ཀས་སྒྲིབ་པ་བཞིན་ནོ༔ དེ་བས་མཉམ་པའི་གདེང་ ཐོབ་ནས་སྡོམ་ཁྲིམས་ལ་བསྲུང་ཉམས་སུ་དམིགས་ན༔ དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་སྐྱོན་ཡིན་གསུངས༔ རྐྱེན་བཟང་ངན་དང་ཁེ་གྲགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་རྟོག་པ་ཅི་སྐྱེས་ཀྱང་དེའི་དབང་དུ་མི་གཏང༔ དེ་ཡིད་ལ་མི་བྱ་བར་སྤང་ངོ༔ བདག་གི་སྐྱོན་བྲེ་མོའི་གཏམ་དང་འདུ་འཛི་གཡེང་བ་ཐམས་ཅད་སྤང་ཞིང༔ ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་ཡང་ཤིན་དུ་དུལ་བ་ལ་བསླབ༔ གཞན་གྱི་སྐྱོན་ལ་མི་རྟོག་པར་ཡོན་ཏན་ལ་བསམ༔ གལ་ཏེ་བདག་ལ་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡོད་སྙམ་ནས་དྲེགས་ཏེ་འཕང་བསྟོད་ཅིང་ཆེ་འགྱིང་ན༔ དེ་ནི་ཆོས་ཉམས་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པར་མ་སོང་བས་སྤང་བར་བྱའོ་གསུངས་སོ༔ མདོར་ན་རྟོག་པ་ནི་འཁོར་བ༔ མི་རྟོག་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པས་རྣལ་འབྱོར་པ་འདུ་འཛི་དང་གཡེང་བ་ལ་གནས་པ་ནི་འཁོར་བ་ཞེས་བྱའོ༔ ཐ་ན་ཡུད་ཙམ་གཅིག་མི་དམིགས་པ་མཉམ་པར་བཞག་ཀྱང་དེའི་བར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ་གསུངས་སོ༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་སངས་ཇི་ལྟར་རྒྱ་ཞེས་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་ཉིད་ཀྱི
Chinese
无论做什么样的行为，都要学习不执著，这样说。与方便相应的学习是：对如幻的众生生起如幻的慈悲心，如果对禅定没有妨碍，也可以做各种利益的事情，也要发起广大如《普贤行愿品》等的愿文，在善恶的区分上，要行持各种善事。如果执著于相而行持，就不能平等，也不是上乘法门，因此要了知自己和一切事物都如幻，远离因不善而畏惧轮回，或因行善而期望获得菩提等等，对于积累资粮和清净业障的一切，都不要放弃，在无取舍的平等安住中，在没有获得平等的把握之前，要努力清净业障和积累资粮。即使获得了平等的把握，并且无取舍地行持之后，为了让他人舍弃罪恶而趋入善法，对于守护戒律等一切誓言，也要在不执著的同时恭敬地去做，这样说。总的来说，对于所有这些，无论做与不做，都不要评判为好坏。如果执著于相而取舍行持，那就是不能给予平等的障碍，比如太阳被黑白云彩遮蔽一样。因此，如果获得了平等的把握之后，还执著于守护或违犯誓言，那就是没有证悟实相的过失，这样说。对于好坏的因缘和利益名声等等，无论生起什么样的烦恼分别念，都不要被它所控制，不要放在心上，要舍弃它。舍弃自己的过失、闲聊和散乱的一切，也要学习身语意的行为非常调柔。不要观察别人的过失，要思维功德。如果认为自己有证悟法性等等的功德，因而傲慢自夸、盛气凌人，那就是法没有融入自心，所以要舍弃，这样说。总之，分别念是轮回，无分别念是涅槃，因此瑜伽士安住于喧嚣和散乱就是轮回。甚至一瞬间不执著地平等安住，在那期间就是涅槃，这样说。 乔姆向老师请教：如此修持，如何成佛？ 老师说： 法性
English
Whatever actions you do, you should learn to be non-attached, he said. Learning in accordance with the means is: Generate compassion like an illusion for sentient beings who are like illusions, and if it does not harm meditation, you can also do various beneficial things, and also make great aspirations such as the "Bodhicharyavatara," in the distinction between good and evil, you should practice various good deeds. If you practice by clinging to signs, it will not be equal and it is not the higher vehicle, so you should realize that yourself and all things are like illusions, and be free from fearing samsara because of non-virtue, or hoping for enlightenment because of virtue, etc. For everything of accumulating causes and purifying obscurations, do not give up, in the state of equal abiding without acceptance or rejection, until you have not obtained the confidence of equality, you should strive to purify obscurations and accumulate merit. Even after gaining confidence in equality and practicing without acceptance or rejection, in order to make others abandon evil and enter virtue, for all vows such as guarding the precepts, you should also respectfully do them without clinging, he said. In general, for all of these, whether you do them or not, do not judge them as good or bad. If you cling to signs and practice with acceptance and rejection, that is an obstacle that does not give equality, just as the sun is obscured by black and white clouds. Therefore, if you have gained confidence in equality, and still cling to guarding or violating vows, that is the fault of not realizing reality itself, he said. Whatever disturbing thoughts arise from good or bad circumstances and profit and fame, etc., do not let them control you, do not keep them in mind, abandon them. Abandon all your own faults, idle talk, and distractions, and also learn to be very gentle in the conduct of body, speech, and mind. Do not observe the faults of others, but think about their virtues. If you think that you have virtues such as realizing the nature of reality, and become arrogant and boastful, then the Dharma has not entered your mind, so you should abandon it, he said. In short, conceptual thought is samsara, non-conceptual thought is nirvana, therefore a yogi abiding in noise and distraction is called samsara. Even if you abide equally without clinging for a moment, in that interval it is nirvana, he said. Jomo asked the teacher: How does one attain Buddhahood by practicing in this way? The teacher said: The nature of reality