Tibetan
ག་མེད་པས༔ ཡོངས་སུ་རྣམ་དག་ཆོས་སྐུ་ཉིད༔ རང་སྣང་དབྱེར་མེད་ངོ་བོ་ཉིད༔ རིག་པ་ཆོས་ཉིད་ངང་དུ་ཞི༔ ཐོབ་པ་མེད་པ་འབྲས་བུའི་མཆོག༔ རང་ལས་བྱུང་ཞིང་རང་ལས་འཐོབ༔ ཅེས་སོ༔ དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ལོགས་ནས་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ནི༔ ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བ་སྟེ་གྲོལ་བར་མ་བཤད་དོ༔ དེ་ལྟ་བུའི་དོན་རྟོགས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་ན་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་གནད་དུ་ཆུད་པ་ཞེས་བྱའོ་གསུངས༔ སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་འདུས་པ༔ གནད་ཀྱི་གདམས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་འདི༔ མཚོ་རྒྱལ་བདག་གིས་ཕྱི་རབས་དོན་དུ་སྦས༔ ལས་ཅན་སྐལ་ལྡན་གཅིག་དང་འཕྲད་པའི་ཚེ༔ མང་དུ་སྤེལ་ན་དངོས་ གྲུབ་ཉམས་པར་འགྱུར༔ གཏེར་གྱི་རང་བཞིན་གསང་ལ་རིམ་གྱིས་སྤྱོད༔ གནད་ཀྱི་གདམས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་རྫོགས་སྷོ༔ གཏེར་རྒྱ༔ སྦས་རྒྱ༔ གཏད་རྒྱ༔༔ ༔༔ ༄༅༔ ཀཾ ན་མོ་གུ་རུ༔ སྒོམ་ཁྲིད་རིན་ཆེན་གསེར་ཕྲེང་གི་སྐོར༔ སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པདྨ་འབྱུང་གནས་ཞེས་བྱ་བ༔ སྐུ་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཉི་མ་ལྟ་བུ༔ གསུང་ལ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ཆུ་བོ་ལྟ་བུ༔ ཐུགས་ལ་འགག་པ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ༔ ཡོན་ཏན་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པ་ཆུ་བོ་ལྟ་བུ༔ ཕྲིན་ལས་ཐོགས་པ་མེད་པ་རླུང་ལྟ་བུ༔ དགོངས་པ་སངས་རྒྱས་དང་མཉམ་པ༔ ཆོས་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་དང་མཐུན་པར་སྟོན་པ༔ སྤྲུལ་པའི་སྐུ་འཛམ་བུ་གླིང་དུ་ཉི་མ་ལྟར་གྲགས་པ་དེ་ལ༔ ཇོ་མོ་མཁར་ཆེན་བཟས་ཞབས་ཏོག་བྱས་ཏེ༔ མུ་ཏིག་ཤེལ་གྱི་སྤ་མ་གོང་ན་བཞུགས་པའི་དུས་ན༔ ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱིས་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་ཞུས་པ༔ སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ལགས༔ གང་ཟག་དད་པ་ཅན་སྒོམ་པར་འདོད་པས་སྒོམ་པའི་དོན་དུ་བྱ་བའི་རིམ་པ་གང་ལགས་ཞེས་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ནས༔ བསྒོམ་པའི་དོན་དུ་བྱ་བའི་རིམ་པ་ལ་ཚོགས་གསོག༔ མན་ ངག་ནོད༔ འབྲེལ་ཐག་བཅད༔ ཆ་རྐྱེན་བསྡུ༔ དེ་ནས་གནས་བྱི་དོར་བྱས༔ ཆེ་ཆུང་རན་པར་ཁམས་བསང་སྟེ༔ སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ལ་དགོད་པར་དམ་བཅའ༔ དེར་སྟན་རས་བལ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ལྷོད་ཚངས་ཅན་བཏིང་ལ༔ ལུས་ཀྱི་བཤང་གཅི་དང་མཆིལ་སྣབས་ལ་སོགས་པ་དོར་ནས༔ ལུས་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅའ༔ ལག་པ་མཉམ་གཞག༔ ལུས་དྲང་པོར་བསྲང༔ མགོ་དགྱེ་སྒུ་མེད་པར་བྱ༔ མིག་སྣ་རྩེར་དབབ༔ སོ་དང་མཆུ་ཐ་མལ་པར་གཞག༔ ལར་སྒོ་གསུམ་ལྷུག་པར་བཞག་ལ་བསྒོམ་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་ལ་ཇོ་མོས་ཞུས་པ༔ སྒོམ་པའི་དུས་སུ་བློའི་གཞག་ཐབས་གང་ལགས་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ནས༔ སྒོམ་པའི་དུས་སུ་ལུས་སེམས་གློད་ལ༔ ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅིར་ཡང་དཔྱད་དུ་མེད་པས༔ སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྒྱུན་བཅད་དེ༔ དེ་དག་ཆེད་དུ་ཡང་མི་དགག༔ གཏོང་འཛིན་དང་བྲལ་བ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཀུན་སྤངས་ལ་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག༔ ཅི་ཡང་མི་སེམས༔ རང་གི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གསལ་བ༔ གང་དུ་ཡང་མི་ གཡོ་བར་རང་བཞིན་རྣལ་མར་གཞག༔ དེ་བས་ན་དེའི་ཚེ་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་སོ་སོར་མ་མཐོང་བས་ཡུལ་ཕར་མི་དཔྱོད༔ ཤེས་པས་ཚུར་མི་དཔྱོད༔ གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པར་ཡང་མི་དཔྱོད༔ ཡུལ་ཕར་མི་དབྱུང༔ རྟོག་པ་ཚུར་མི་འགོག་པས་སེམས་ཉིད་དྭངས་གསལ་ཕྱད་དེ་སང་ངེ་ཅི་ལ་ཡང་མི་གནས་པར་གཞག་གོ༔ དེ་ལ་མི་མཐུན་པའི་སྐྱོན་ནི་རྒོད་པ་དང༔ བྱིང་བ་དང༔ ཞེ་ལ་འཛིན་པའོ༔ དེ་ཡང་རྒོད་པ་ནི་ཡུལ་ལ་འཕྲོ་བ་སྟེ༔ དེ་ལ་བཅོས་པ་ནི༔ ལུས་སེམས་གློད་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གཞག༔ ཡང་ནས་ཡང་དུ་གཞག་གོ༔ ད་རུང་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་རྗེས་སུ་འཕྲོ་ན༔ ཤེས་པ་གང་འཕྲོ་བ་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་རྗེས་སུ་གཏད་དོ༔ དེས་ཀྱང་མ་ཐུབ་སྟེ་འཕྲོ་ན༔ ནམ་མཁའི་སྤྲིན་ལྟར་འཕྲོ་བ་དེ་གར་བྱུང་གར་འཕྲོ་ཇི་ལྟར་འདུག་པ་རང་ལ་བརྟགས་པས་རང་བྱུང་རང་ཞིར་གཞག་གོ༔ རྟོག་པ་དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཡིན་པས་དམ་དུམ་འཕྲོས་ཀྱང་མི་ལྟོ་རྟོག་པ་ཆེད་དུ་དགག་མི་དགོས༔ དེ་ནི་རྒོད་པ་དང་འཕྲོ་བ་བསྡུ་བའི་མན་ངག་ཡིན་གསུངས༔ བྱིང་བ་ནི་མུན་ཁུང་དུ་ཞུགས་པ་ལྟ་བུའམ༔ མིག་བཙུམས་ པ་ལྟ་བུའོ༔ དེ་བཅོས་པ་ལ་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་གསེང་བ་ཆོས་སྤྱོད་དང་གཞིག་འབྲེལ་ལ་སོགས་པ་བྱ༔ ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་གསེང་བ་ནི༔ རང་ནམ་མཁའ་ལ་སྒོམ་པ་དང༔ སྒལ་ཚིགས་འཕང་ལོ་ལྟར་བརྩེགས་ལ་སྒོམ་པ་དང༔ ཤེས་པ་ནམ་མཁའ་ལྟར་བསྒོམ་མོ༔ མན་ངག་གིས་གསེང་བ་ནི༔ ཡུལ་གྱི་རྗེས་སུ་བལྟ་སྟེ་སྒོམ་པ་དང༔ དབང་པོ་ཧར་བསྒོམ་བྱའོ༔ དེ་ནི་བྱིང་བ་གསེང་བའི་མན་ངག་ཡིན་གསུངས༔ རྨུགས་པ་ནི་སེམས་བློང་བློང་པོར་འཇུག་པའམ་ཤེས་པ་དྲན་པ་མེད་པར་འདྲེས་བརླབས་པ་བཞིན་སོང་ན༔ མི་བསྒོམ་པར་བཞག་ལ་ཕྱིས་བསྒོམ་མོ༔ དེ་ནི་བྱིང་བ་སྤོང་བའི་མན་ངག་ཡིན་གསུངས༔ ཞེ་ལ་འཛིན་པའི་སྐྱོན་ནི༔ ཆོས་ཉིད་སྒོམ་པ་ཅི་ཡང་མི་དམིགས་མི་འཛིན་པར་བསྒོམ་རྒྱུ་ལ་འཛིན་པ་ཡོད་ན་སྐྱོན་ཡིན༔ ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོ་དང་བླང་དོར་གྱི་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལྟ་ཅི་སྨྲོས་ཀྱི༔ ཐ་ན་དངོས་པོ་འདི་ཀུན་སྣང་བ་རང་བཞིན་མེད་པའོ་ཞེའམ༔ དངོས་པོ་འདི་ལ་བསམ་དུ་མེད་པས་དེ་ལ་མི་དམིགས
Chinese
无有也，全然清净法身自性，自显无别体性，觉性法性之中寂灭，无有可得果之胜，自生且从自得。如是说。若不如是，谓果佛另成，乃共同乘，未说解脱。如是之义若能了悟且入于心，则谓一切果皆入于要诀矣。诸佛之意总集，此二十一种要诀口诀，海王我为后世义而藏，值遇具业缘者之时，若多宣说则成就衰损，宝藏自性秘密而渐用。二十一种要诀口诀圆满。宝藏印。封印。交付印。 嗡啊吽。 ༄༅༔ 康，那摩咕噜。 禅修引导珍宝金鬘之部。 大导师莲花生，身无变如日，语无间如水，意无碍如虚空，功德无增减如水，事业无碍如风，意与佛等同，法与六道众生相应而示现，化身于赡部洲如日般著名者，乔姆喀钦贝以承侍之，于珍珠水晶之垫上安住之时，以身语意三门令喜悦而请问：大导师，具信之人欲禅修，为禅修之义所作次第为何？导师言：为禅修之义所作次第为积聚资粮，受持口诀，断绝俗务，集聚顺缘，之后处所作清扫，大小适中调理气息，以慈悲菩提之心令一切有情安立于菩提，如是立誓。于彼处铺设宽松棉布垫等，弃舍身之大小便与痰涕等，身结跏趺坐，手结等印，身正直而立，头无仰俯，眼观鼻尖，齿与唇自然安住，总而言之，身语意三门放松而修。乔姆请问导师：禅修之时，安住心之方法为何？导师言：
English
Without what? The very essence of the entirely pure Dharmakaya, The very nature of inseparable self-appearance, Awareness pacifies in the nature of reality, The supreme fruit without attainment, Arising from itself and attained from itself. Thus it is said. If it is not like that, and it is believed that the fruit, the Buddha, is accomplished separately, then it is the common vehicle, and liberation is not taught. If one understands such meaning and comprehends it, it is said that all fruits are comprehended in the key points. The combined intention of all Buddhas, these twenty-one key instructions, I, the Queen of the Lake, hid for the sake of future generations. When encountering one with karma and fortune, if spread too much, the accomplishments will decline. The nature of treasure is secret and gradually used. The twenty-one key instructions are complete. Treasure seal. Hidden seal. Entrusted seal. ༔ ༔ ༔ ༄༅༔ KAM NAMO GURU! The section on the precious golden rosary of meditation instructions. The great teacher Padmasambhava, whose body is unchanging like the sun, whose speech is uninterrupted like a river, whose mind is unobstructed like the sky, whose qualities are without increase or decrease like a river, whose activities are unimpeded like the wind, whose intention is equal to the Buddhas, who teaches the Dharma in accordance with the six types of beings, who is famous in Jambudvipa as an emanation body like the sun, Jomo Kharchenza served him. When he was sitting on a cushion of pearls and crystal, she pleased him with her body, speech, and mind and asked: Great Teacher, what is the order of actions to be done for the sake of meditation by a faithful person who wishes to meditate? The Teacher said: The order of actions to be done for the sake of meditation is to accumulate accumulations, hold the instructions, cut off worldly affairs, gather favorable conditions, then clean the place, adjust the breath to be of moderate size, and with the mind of compassion and bodhichitta, vow to establish all sentient beings in bodhi. There, spread a loose cotton cushion and so on, discard bodily waste, urine, phlegm, and so on, sit in the vajra posture, place the hands in equipoise, straighten the body, keep the head without tilting, lower the eyes to the tip of the nose, keep the teeth and lips natural, and in general, relax the three doors and meditate. Jomo asked the Teacher: What is the method of placing the mind during meditation? The Teacher said:
Chinese
禅修之时，身心放松，一切法都无可分析，心与心所断绝相续，这些也不特意遮止，舍弃执取和所有作意，什么也不分别，什么也不思，自己的自性如何显现，就那样不摇不动地安住于本然状态。因此，那时由于没有将能知和所知分别看待，所以不向外观察对境，不以能知向内观察，也不观察既非两者。不向外抛弃对境，不向内阻止分别，心性澄澈清明，朗然不住于任何事物而安住。与此不符的过患是掉举、昏沉和执着。其中，掉举是心向外散乱，对此的对治是：放松身心，安住于等持，反复安住。如果仍然有各种分别念跟随散乱，就对所散乱的觉知反复追随。即使这样也无法阻止散乱，就观察如空中云朵般散乱的念头从何处生起，向何处散乱，如何停留，从而安住于自生自灭。由于分别念本身是空性的，即使断断续续地散乱也不要紧，不必特意遮止分别念。据说这是收摄掉举和散乱的诀窍。昏沉就像进入黑暗的洞穴，或者闭上眼睛一样。对此的对治是，以行为来清醒，进行法行和肢体活动等；以等持来清醒，就是观想自己如同虚空，观想脊椎像轮子一样堆叠，观想觉知如同虚空。以诀窍来清醒，就是跟随对境来观修，并使诸根清醒。据说这是清醒昏沉的诀窍。愚昧是心进入迷茫状态，或者觉知与无记混杂不清时，就不要观修，先安住，之后再观修。据说这是舍弃昏沉的诀窍。执着的过患是：修习法性时，如果执着于修习任何都不缘、不执着的境界，那就是过患。更不用说有无、常断等不相容的念头，以及对治和取舍的分别念等等，甚至认为“一切事物都是显现而无自性的”，或者认为“此事物不可思议，因此不缘此事物”。
English
During meditation, relax the body and mind. Since all phenomena are beyond analysis, cut off the continuity of mind and mental events. Do not specifically suppress them. Abandon all grasping and fixation, do not conceptualize anything, do not think about anything. Clearly rest in your own natural state, without wavering, in genuine naturalness. Therefore, at that time, since you do not see the knower and the known as separate, do not examine external objects. Do not examine inwards with the knower. Do not examine as neither of the two. Do not cast away external objects. Do not block thoughts from arising inwards, so that the mind itself is clear and bright, resting without abiding in anything. The faults that are incompatible with this are agitation, dullness, and clinging. Agitation is when the mind wanders to objects. The remedy for this is: relax the body and mind and rest in samadhi. Rest again and again. If various thoughts still follow and wander, then repeatedly follow the awareness that is wandering. If that still doesn't work and it continues to wander, then examine where the wandering, like clouds in the sky, comes from, where it wanders, and how it stays, and rest in self-arising, self-liberation. Since thoughts themselves are empty, it doesn't matter if they wander intermittently. There is no need to specifically suppress thoughts. It is said that this is the instruction for gathering agitation and wandering. Dullness is like entering a dark cave, or like closing your eyes. The remedy for this is to clear it with physical activity, such as Dharma practice and physical exercises. To clear it with samadhi is to meditate on oneself as the sky, to meditate on the spine stacked like a wheel, and to meditate on awareness as the sky. To clear it with instructions is to meditate by following objects, and to make the senses sharp. It is said that this is the instruction for clearing dullness. Stupor is when the mind enters a state of confusion, or when awareness becomes mixed and blurred without memory. Then, do not meditate, but rest, and meditate later. It is said that this is the instruction for abandoning dullness. The fault of clinging is: when meditating on the nature of reality, it is a fault if you cling to the idea of meditating without focusing on or grasping anything. Not to mention incompatible thoughts such as existence and non-existence, permanence and annihilation, as well as thoughts of antidotes and what to accept and reject, even thinking, "All things are appearances without inherent existence," or thinking, "This thing is inconceivable, therefore I do not focus on it."