Tibetan
འ་ལས་འདས༔ སངས་ལ་རྒྱ་རྒྱུ་མེད་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱང་རང་གི་རིག་པ་རང་སངས༔ དམྱལ་བར་འགྲོ་རུ་མེད་དེ་རིག་པ་རང་དག༔ ཆོས་ལ་བྱ་རྒྱུ་མེད་དེ་ཆོས་ཉིད་རང་གསལ༔ ལྟ་བ་རང་ལུགས་ཆེན་པོ་དེ་རང་ལ་ཡོད་པས་གཞན་ནས་བཙལ་དུ་མེད་པར་ཐག་བཅད་དོ༔ དེ་ལྟར་ལྟ་བ་རྟོགས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པར་འདོད་པས༔ རང་གར་འདུག་པའི་ས་དེ་ལུས་ཀྱི་རི་བོའི་དགོན་པའི་གནས༔ ཕྱི་སྣང་བ་ལ་གང་ཤར་བ་དེ་སྣང་བ་རང་སྣང༔ སྟོང་པ་རང་སྟོང༔ སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བར་གཞག་གོ༔ དེའི་ཕྱིར་སྣང་བ་གྲོགས་སུ་རང་སར་དག་སྟེ་སྣང་བ་ལམ་དུ་ཁྱེར་ཅིང་ཉམས་སུ་བླངས་པས༔ ནང་སེམས་ལ་དྲན་པ་ཅི་ ཤར་ཡིད་ལ་ཅི་འགྱུས་ཀྱང་དེ་ལ་ངོ་བོ་མེད་དེ་སྟོང་པར་འདུག༔ འགྱུ་དྲན་རང་སར་དག༔ སེམས་ཉིད་གསལ་ཐེབས་པས་འགྱུ་དྲན་ལམ་དུ་བསླངས་ནས་ཉམས་སུ་བླང་བར་བདེའོ༔ གསང་བ་ཉོན་མོངས་པ་གང་ལངས་ཀྱང༔ ཉོན་མོངས་པར་བལྟས་པས་རྗེས་མེད་ངང་དུ་ཞི༔ ཉོན་མོངས་པ་རང་སར་དག༔ ཉམས་སུ་བླང་བར་བདེའོ༔ དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་ཙ་ན༔ སྒོམ་པ་ཐུན་སྒོམ་བྱར་མེད༔ ཐམས་ཅད་གྲོགས་སུ་ཤེས་པས་ཉམས་ལ་གསལ་འགྲིབ་མེད༔ ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་རྒྱུན་ཆད་མེད༔ སྤྱོད་པ་ལ་ཡངས་དོག་མེད་དོ༔ ཇི་ལྟར་གནས་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་དོན་ལ་འདུ་འབྲལ་མེད༔ དེ་ལྟར་རྟོགས་ཙམ་ན་འབྱུང་བའི་ལུས་རྒས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་རྒས་པ་མེད༔ ན་སོ་ལ་རྒན་གཞོན་མེད༔ ཆོས་ཉིད་དོན་ལ་ཕྱོགས་རིས་མེད་པས༔ རིག་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་རང་ལ་ཡོད་པར་ངོ་ཤེས་པས་དབང་པོ་ལ་རྣོ་བརྟུལ་མེད་དོ༔ ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ཕྱོགས་རིས་མེད་པ་དེ་ལ་མེད་པར་གོ་བས་ཐོས་པ་ལ་ཆེ་ཆུང་མེད་དོ༔ བེམ་རིག་གི་བརྙན་ལུས་ཞིག་ཀྱང་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་རྒྱུན་ཆད་མེད༔ མི་འགྱུར་བརྟན་པ་ཐོབ་པས་ཚེ་ལ་རིང་ཐུང་མེད་དོ་གསུངས་སོ༔ རྒད་པོ་ ཡང་དག་པའི་དོན་དེ་ཉམས་སུ་ལོང་མཛོད༔ ཉམས་ལེན་རྒྱུད་ལ་ཁོལ་མཛོད༔ ཚིག་དང་དོན་དུ་མ་འཛོལ་བར་མཛོད༔ བརྩོན་འགྲུས་གྲོགས་དང་མ་བྲལ་བར་མཛོད༔ དྲན་པའི་རྩིས་ཀྱིས་ཟིན་པར་མཛོད༔ ལོང་གཏམ་དང་འཆལ་གཏམ་ལ་མ་དགའ་བར་མཛོད༔ ཐ་མལ་གྱི་བློ་དང་མ་འདྲེས་པར་མཛོད༔ བུ་ཚའི་སྡུག་བསྔལ་མ་ཆེ་བར་མཛོད༔ བཟའ་བཏུང་ལ་སྲེད་པ་མ་ཆེ་བར་མཛོད༔ ཐ་མལ་དུ་འཆི་བ་ལ་སེམས་མཛོད༔ ཚེ་ལ་ལོང་མེད་བརྩོན་འགྲུས་སྐྱེད་མཛོད༔ རྒད་པོ་འཆི་ཁ་མའི་གདམས་ངག་འདི་ལ་མཛོད་ཅེས་གསུངས་ནས༔ རྒད་པོའི་སྙིང་གར་ཕྱག་འཁར་བཙུགས་ནས་གདམས་པ་བཏབ་པས༔ རྒད་པོ་ལ་འཁར་བཙུགས་ཀྱི་གདམ
Chinese
啊，超越！成佛沒有障礙，因為佛陀也是自己的覺性自醒；沒有墮入地獄，因為覺性自淨；法沒有造作，因為法性自明。因為自己擁有那偉大的自生觀點，所以斷定無需從他處尋找。如此通達見解後，想要實修，就在隨意安住的地方，那是身之山寺的處所。外在顯現的任何事物，都是顯現自顯；空性自空；安住在遠離戲論邊的狀態中。因此，顯現作為朋友，在自性中清淨，將顯現轉為道用並加以實修。內心生起任何念頭，心中產生任何流動，都無自性，安住於空性中。流動的念頭在自性中清淨。心性顯明，將流動的念頭轉為道用，實修起來就容易了。秘密生起任何煩惱，觀看煩惱，便在無跡的狀態中寂滅。煩惱在自性中清淨。實修起來就容易了。如此實修之時，沒有禪修座上的禪修。因為明白一切都是朋友，所以在修行上沒有明暗的變化。對於法性的意義，沒有間斷。在行為上沒有寬窄的限制。無論如何安住，對於法性的意義，都沒有聚合或分離。如此通達之時，即使四大組成的身體衰老，菩提心也不會衰老。年齡上沒有老少之分。因為對於法性的意義沒有偏袒，所以認識到覺性法性的智慧存在於自身，因此根基沒有銳利或愚鈍之分。對於法性的意義沒有偏袒，因為理解為不存在，所以聽聞沒有大小之分。即使物質覺性的幻身毀壞，覺性智慧法身也沒有間斷。因為獲得不變的穩固，所以壽命沒有長短之分。如此說道。老年人啊，請實修這真實的意義！讓實修融入你的相續！不要混淆詞句和意義！不要與精進的友伴分離！用正念來把握！不要喜歡閒聊和放蕩的言談！不要與庸俗的心識混雜！不要讓子女的痛苦過大！不要過度貪戀飲食！要在平凡中思考死亡！生命沒有空閒，要生起精進！老年人啊，將這臨終的教言銘記於心！這樣說著，將手杖插在老人的心間，給予了教導。給予了老人手杖插心的教
English
Ah, transcendence! There is no obstruction to becoming a Buddha, because the Buddha is also one's own awareness self-awakened; there is no falling into hell, because awareness is self-purified; there is no fabrication in the Dharma, because the Dharma-nature is self-illuminating. Because one possesses that great self-arisen view, it is determined that there is no need to seek it from elsewhere. Having thus understood the view, wanting to put it into practice, in the place where one dwells at ease, that is the place of the mountain hermitage of the body. Whatever appears in external appearances, that is appearance self-appearing; emptiness self-empty; abide in a state free from the extremes of elaboration. Therefore, appearances as friends, purified in their own place, taking appearances as the path and putting them into practice. Whatever thoughts arise in the inner mind, whatever movements occur in the heart, they have no essence, abiding in emptiness. The moving thoughts are purified in their own place. The nature of mind is clear, transforming the moving thoughts into the path, it is easy to put into practice. Whatever secret afflictions arise, looking at the afflictions, they are pacified in a traceless state. Afflictions are purified in their own place. It is easy to put into practice. At the time of such practice, there is no meditation on the meditation cushion. Because one understands that all are friends, there is no change of clarity or obscurity in practice. For the meaning of Dharma-nature, there is no interruption. In behavior, there are no limits of narrowness or width. No matter how one abides, for the meaning of Dharma-nature, there is no gathering or separation. At the time of such understanding, even though the body composed of the four elements ages, the Bodhicitta does not age. In age, there is no old or young. Because there is no partiality for the meaning of Dharma-nature, therefore recognizing that the wisdom of awareness Dharma-nature exists within oneself, therefore the faculties have no sharpness or dullness. There is no partiality for the meaning of Dharma-nature, because understanding it as non-existent, therefore there is no big or small in hearing. Even if the illusory body of material awareness is destroyed, the wisdom Dharma-body of awareness has no interruption. Because one has obtained unchanging stability, therefore there is no long or short in life. Thus he said. Old man, please put into practice this true meaning! Let the practice be integrated into your being! Do not confuse words and meaning! Do not be separated from the companion of diligence! Grasp it with the reckoning of mindfulness! Do not delight in idle chatter and dissolute talk! Do not be mixed with mundane mind! Do not let the suffering of children be too great! Do not be overly attached to food and drink! In ordinariness, contemplate death! Life has no leisure, generate diligence! Old man, keep this deathbed advice in mind! Thus he said, inserting the staff into the heart of the old man, and gave the instruction. Gave the old man the instruction of inserting the staff into the heart.
Tibetan
ས་པ་ཞེས་བྱའོ༔ རྔོག་ཤེས་རབ་རྒྱལ་པོ་གྲོལ་ཏེ་གྲུབ་པ་ཐོབ་བོ༔ ཕྱི་རབས་དོན་དུ་མཁར་ཆེན་བཟའ་ཡིས་ཡི་གེ་རིས་སུ་བཏབ༔ མིང་ཡང་འཁར་བཙུགས་ཀྱི་གདམས་པ་ཞེས་བྱའོ༔ རྒྱ༔ རྒྱ༔ རྒྱ༔༔ ༔༔ ༄༅༔ སློབ་དཔོན་པདྨ་འབྱུང་གནས་ཞེས་བྱ་བ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དེ༔ རྒྱལ་པོ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེ་བཙན་གྱིས་སྤྱན་དྲངས་ནས༔ བྲག་དམར་དཔལ་གྱི་ བསམ་ཡས་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ༔ སྟོན་བཟའ་དགེ་ལྡན་མ་ཞེས་བྱ་བ༔ རྒན་མོ་དད་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་ལ༔ གཡོག་མོ་མར་གོང་བཟའ་རིན་ཆེན་འཚོ་བྱ་བ་ལ༔ ནངས་ཀྱི་རིགས་ལ་ཞོ་ཞལ་བུ་རེ་ལ་རྒུན་འབྲུམ་གྱི་ཕྱེ་ཚུམ་རེ་བཏབ་ནས་འདྲེན་དུ་བཏང་བ་ལ༔ དེ་ནས་སློབ་དཔོན་བསམ་ཡས་མཆིམས་ཕུར་བཞུད་པའི་དུས་སུ༔ སྒོ་ནས་ཆས་པའི་ལམ་ཀར་ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་མདུན་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་ཞུས་པ༔ སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ལགས༔ སློབ་དཔོན་ནི་བཞུད་ཀ་མ༔ རྒན་མོ་ནི་འཆི་ཀ་མ༔ བདག་གཅིག་ཏུ་བུད་མེད་ཀྱི་བུར་སོང་བས་སྐྱེ་བ་དམན༔ བྱ་བས་གཡེང་ནས་ཆོས་མི་དྲན༔ གཉིས་སུ་བློ་དམན་ཤེས་རབ་ཆུང༔ གསུམ་དུ་ན་སོ་རྒས་པས་རྨོངས༔ རིག་པ་མི་གསལ༔ སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ལགས༔ རྒན་མོ་ལ་ཚེགས་ཆུང་བ་གོ་སླ་བ༔ ཉམས་སུ་བླང་སླ་ལ་དོན་ཆེ་བ༔ རྒན་མོ་འཆི་ཀ་མའི་གདམས་ངག་ཞིག་ཞུ་འཚལ་ལོ༔ ཞེས་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ རྒན་མོ་ཁྱོད་སུ་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པས་རྒན་མོས་ཞུས་པ༔ ཁོལ་མོ་ངན་མ་ཞིག་ཞོ་ཞལ་བུ་རེ་འདྲེན་ དུ་གཏོང་བ་དེ་ལགས་ཏེ་ཞེས་སྨྲས་པས༔ སློབ་དཔོན་དགྱེས་ཏེ༔ ཁྲི་སྲོང་ལྡེ་བཙན་བས་ཀྱང་དད་པ་ཆེ་བ་དེ་ཡིན་ཨང་གསུངས་ནས༔ རྒན་མོ་དཔོན་གཡོག་ལ་གདམས་པ་བཏབ་པ༔ རྒན་མོ་སྐྱིལ་ཀྲུང་འཆོས་ལ་ལུས་པོ་དྲང་པོར་སྲོངས་ཤིག༔ དལ་ཅིག་སེམས་ལྷོད་ཀྱིས་ཀློད་ལ་ཞོག་ཅིག་གསུངས༔ དེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་རྒན་མོའི་སྙིང་གར་ཕྱག་གི་མཛུབ་མོ་བཙུགས་ནས་གདམས་པ་འདི་བཏབ་བོ༔ རྒན་མོ་ཉོན་མཛོད་ཅིག༔ ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་དང༔ ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ལ་ཁྱད་ཅི་ཡོད་ན༔ སེམས་ཉིད་དོན་རྟོགས་མ་རྟོགས་གཉིས་ལས་མེད༔ སེམས་ཅན་གྱིས་དོན་མ་རྟོགས་པས༔ མ་རིག་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་བྱུང་ནས་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ཤར་ཏེ་མར་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཡིན༔ སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་དེ་རང་ལ་ཡོད་ཀྱང་ངོ་མ་ཤེས་པ་ཡིན༔ དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད༔ སྒོས་དལ་འབྱོར་ཐོབ་པའི་མི་ལ་ཡོད་དོ༔ དེ་ཡང་ཕོ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་ཆེ་བ་མེད་ལ༔ མོ་ལ་སངས་
Chinese
名为萨巴。 俄·谢饶嘉波解脱并获得成就。 为了后代，卡钦·扎以文字形式记录下来。 也命名为“立桩教法”。 嘉！嘉！嘉！ 顶礼！ 莲花生大士，化身之身， 被国王赤松德赞迎请后， 在红岩吉祥的桑耶寺居住时， 名为顿扎·格丹玛的老妇人， 是一位非常虔诚的老妇人， 她有一个名叫玛贡扎·仁钦措的侍女， 每天早上，她都会在每碗酸奶中加入一小撮葡萄干粉，让她送去。 后来，当莲花生大士前往桑耶寺青普时， 她在门口的路上顶礼膜拜并绕行，然后合掌祈请道： “大导师， 导师您要走了， 老妇人我快要死了。 我一生沦为女人，所以转生低贱， 因为事务繁忙而忘记佛法。 其次，我智慧低下，知识浅薄。 第三，我年老体衰，头脑迟钝， 意识不清。 大导师， 请您赐予老妇人我简单易懂、 容易修持且意义深远的、 临终的教言吧！” 莲花生大士问道： “老妇人，你是谁？” 老妇人回答说： “我是一个卑微的仆人，每天送一碗酸奶。” 莲花生大士高兴地说： “你比赤松德赞还要虔诚！” 然后，他向老妇人和她的侍女传授了教言： “老妇人，请盘腿坐好，身体挺直。 稍微放松一下，让心平静下来。” 然后，莲花生大士用手指按在老妇人的心上，传授了这个教言： “老妇人，请听好！ 究竟圆满佛陀的意境， 与三界众生的心有什么区别呢？ 只是心领悟与未领悟的区别而已。 众生因为没有领悟真谛， 所以因无明而产生错觉，各种痛苦显现，从而在轮回中漂泊。 成佛的种子就在自己身上，但却不知道。 也就是说，成佛的种子存在于一切众生心中， 尤其是存在于获得闲暇人身的人心中。 而且，男人成佛的种子并不比女人大，女人
English
It is called Sapa. Ngok Sherab Gyalpo was liberated and attained accomplishment. For the sake of future generations, Kharchen Bza' wrote it down in the form of letters. It is also named "The Teaching of Erecting a Stake." Gya! Gya! Gya! Homage! When the emanation body called Guru Padmasambhava was invited by King Trisong Detsen and resided in Drakmar Palgyi Samye, there was an old woman named Tonza Gedenma, who was very devoted. She had a servant girl named Margongza Rinchen Tsho, and every morning she would add a pinch of raisin flour to each bowl of yogurt and send her to deliver it. Later, when the Guru was about to depart for Chimphu in Samye, she prostrated and circumambulated on the road from the gate, and then, with her palms joined, she requested: "Great Guru, Guru, you are leaving, and I, an old woman, am about to die. I have been born as a woman in this life, so my rebirth is lowly. I am distracted by work and do not remember the Dharma. Secondly, my intelligence is low and my wisdom is small. Thirdly, I am old and senile, and my mind is unclear. Great Guru, please grant me, an old woman, a simple, easy to practice, and meaningful teaching for the time of death!" Guru Padmasambhava asked: "Old woman, who are you?" The old woman replied: "I am a humble servant who sends a bowl of yogurt every day." The Guru was pleased and said: "You are more devoted than Trisong Detsen!" Then, he gave instructions to the old woman and her servant: "Old woman, sit in the lotus position and straighten your body. Relax a little and let your mind be at ease." Then, the Guru placed his finger on the old woman's heart and gave this teaching: "Old woman, listen! What is the difference between the enlightened mind of the perfectly complete Buddha and the minds of sentient beings in the three realms? It is only the difference between whether the mind has realized the truth or not. Because sentient beings have not realized the truth, they are deluded by ignorance, and various sufferings arise, causing them to wander in samsara. The seed of Buddhahood is within oneself, but one does not know it. That is to say, the seed of Buddhahood exists in all sentient beings, especially in those who have obtained a human body with leisure and opportunity. Moreover, the seed of Buddhahood is not greater in men than in women, and women