Tibetan
སློང་པདྨའི་ངང་ཚུལ་ནི་རྒྱུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་གསོག་དགོས་ཞེས་ཟེར་ནས་ཚོགས་གསོག་གོ༔ རྒྱལ་པོ་ལ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་བཤད་པས༔ རྒྱལ་པོས་སངས་རྒྱས་གསེར་ཐུབ་ལ་གང་གཙོ་ཞུས་པས༔ བསོད་ནམས་ཚོགས་ཀྱིས་མཐོ་རིས་འཐོབ༔ དེ་ཡང་འབྲས་བུ་འཁོར་བ་ཡིན༔ བསྒོམས་པས་ ཉོན་མོངས་ཟད་ནས་ནི༔ མྱ་ངན་འདས་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ དེ་བས་ན་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཞར་ལ་བསགས་པས་དགེ་སྦྱོར་གྱི་གྲོགས་སུ་འགྱུར༔ སྒོམ་པ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་བསྲིང༔ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་ན་སངས་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ་གསུངས་སོ༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ སྤྱོད་པ་ཞེན་ཆགས་མེད་པ་སྐྱི་སེར་གྱི་རླུང་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས༔ ཆགས་ཞེན་གང་བྱུང་ཡང་དེས་འཆིང་བ་ལས་མ་ཆོད་པ་ཡིན༔ ཆགས་པ་དང་ཞེན་པས་འཆིང་བའི་གཏམ་རྒྱུད་ནི༔ ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་ཁམས་ན༔ རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་བ་ཤིན་ཏུ་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་གནས་པ་ལ༔ དབུལ་པོ་དེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཤིན་ཏུ་བཀྲེན་པ་ཞིག་གིས་དུས་རེ་ཞིག་གི་ཚེ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཞིག་རྙེད་ནས༔ བདག་ལྟོགས་པ་འདི་ཀ་ལ་སུ་ཡང་རེ་གནས་མེད༔ འདི་བདག་གིས་བཅངས་པས་དབུལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་རེ་གནས་སུ་མི་འགྱུར་བས༔ འཇིག་རྟེན་ན་གང་དབུལ་བ་ཡིན་པ་ལ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པས༔ དབུལ་བ་ཐམས་ཅད་འདུས་ནས་བདག་ཅག་ལ་སྦྱིན་ཅིག་ཟེར༔ ཁྱེད་ནི་དབུལ་པོ་མ་ཡིན་ཏེ་དབུལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་ཡིན་པས་རྒྱལ་པོ་ལ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ༔ རྒྱལ་པོ་ངོ་ཚ་ནས་དེས་པ་ ལ་ཁྱོད་བས་བདག་དབུལ་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་པས༔ བདག་ལ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་ཀྱང་ཆོག་ཤེས་པས་ཕྱུག་པོ་ཡིན༔ རྒྱལ་པོ་ནི་དཀོར་ནོར་ཇི་རྙེད་དང་ལྡན་ཡང་ཆོག་མི་ཤེས་པས་དབུལ་པོ་འོ་ཞེས་སྨྲས་པས༔ དེ་ལྟར་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་སངས་རྒྱས་ལ་དྲིས་པས༔ བཀའ་བསྩལ་པ༔ ཟང་ཟིང་ནོར་ལ་ཆོག་ཤེས་སེམས་མེད་ན༔ ཇི་སྙེད་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ༔ ཆོག་ཤེས་ཕྱུག་ཅིང་ཆོག་ཤེས་མེད་པ་དབུལ༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ རིན་པོ་ཆེ་རྒྱལ་པོ་ལ་བྱིན༔ དབུལ་པོས་ཟས་རང་ཉིད་འཚོ་ནུས་པ་ཙམ་རྒྱལ་པོ་ལ་བླངས་ནས་ཆོས་བྱས་པས་གྲོལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་བོ༔ དེས་ན་གང་ལ་ཡང་ཞེན་པ་དང་ཆགས་པ་དེས་འཆིང་བས་སྤྱོད་པ་ཞེན་མེད་ཆགས་མེད་དུ་སྐྱི་སེར་གྱི་རླུང་ལྟར་སྤྱོད་གསུངས་སོ༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ མཚོ་རྒྱལ་འབྲས་བུ་དགོས་འདོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་རང་དོན་དང་གཞན་དོན་འགྲུབ་པ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས༔ དེ་གཞན་ན་མེ
Chinese
蓮花生的姿態是說必須積累福德資糧，所以要積累資糧。對國王也同樣這樣說，國王問金剛座佛陀什麼最重要，（佛說）以福德資糧能獲得天界，但那也是輪迴的果報。修習禪定能使煩惱止息，將會獲得寂滅。這樣說了。因此，順便積累福德資糧會成為修善的助伴，禪修要像河流般持續不斷，如果圓滿智慧資糧，就能成佛，這樣說了。蓮花生大士說，行為要像沒有貪戀的秋風一樣，無論產生什麼貪戀，都無法從束縛中解脫。關於貪戀和執著束縛的故事是：在憍薩羅國，有一位名叫光明王的國王，他非常富有，住在那裡。有一個名叫窮人的非常貧窮的人，在某個時候得到了一顆珍貴的寶石，（心想）我這個飢餓的人沒有任何依靠，我拿著這個，也不會變成窮人的依靠，所以在世間要佈施給最貧窮的人，這樣說了。所有的窮人都聚集起來說，請佈施給我們吧。你不是窮人，所謂的窮人是光明王，所以要佈施給國王，這樣說了。國王感到羞愧，對窮人說，我怎麼會比你更窮呢？窮人說，我雖然什麼都沒有，但因為知足所以是富有的，國王雖然擁有無數的財物，但因為不知足所以是貧窮的。這樣說了。這樣是否屬實，去問佛陀，佛陀開示說：對於雜染財物，若無知足之心，無論有多少，那都是痛苦之源。知足是富有，不知足是貧窮。這樣說了。將寶石給了國王，窮人從國王那裡拿了僅夠自己維持生計的食物，然後修行佛法，從而解脫並獲得了菩提。因此，對於任何事物，貪戀和執著都會束縛，所以行為要像沒有貪戀和執著的秋風一樣，這樣說了。蓮花生大士說，海生金剛的果實，需要具備圓滿的願望，能成就自利和他利，就像如意寶珠一樣。那在其他地方沒有。
English
Padmasambhava's attitude is to say that one must accumulate the accumulation of merit, so one accumulates the accumulation. The same was said to the king, and the king asked the Golden Buddha what was most important, (the Buddha said) that the accumulation of merit can attain the heavens, but that is also the fruit of samsara. Meditating will exhaust the afflictions and attain nirvana. That's what he said. Therefore, accumulating the accumulation of merit incidentally will become a companion for virtuous practice. Meditation should be sustained like a river. If the accumulation of wisdom is complete, one will become a Buddha, he said. Guru Padmasambhava said that behavior should be like the wind of autumn without attachment. Whatever attachment arises, it cannot be freed from bondage. The story of attachment and clinging is: In the kingdom of Kosala, there lived a king named King Bright, who was very wealthy. There was a very poor man named Poor, who at one time found a precious jewel, (thinking) I, this hungry man, have no reliance. If I hold this, it will not become a reliance for the poor, so in the world I will give it to the poorest person. All the poor gathered and said, please give to us. You are not poor, the so-called poor is King Bright, so give it to the king, he said. The king was ashamed and said to the poor man, how can I be poorer than you? The poor man said, although I have nothing, I am rich because I am content. The king, although he has countless possessions, is poor because he is not content. That's what he said. Whether this is true or not, ask the Buddha. The Buddha taught: If there is no contentment for impure wealth, no matter how much there is, that is the source of suffering. Contentment is rich, and lack of contentment is poor. That's what he said. The jewel was given to the king, and the poor man took from the king only enough food to sustain himself, and then practiced the Dharma, thereby liberating and attaining enlightenment. Therefore, for anything, attachment and clinging will bind, so behavior should be like the wind of autumn without attachment and clinging, he said. Guru Padmasambhava said that the fruit of the Ocean-Born Vajra, needs to have perfect wishes, to accomplish self-interest and the interest of others, like a wish-fulfilling jewel. That is not found elsewhere.
Tibetan
ད་པས་རང་གི་སེམས་ཉིད་རྟོགས་པ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཡིན་ནོ༔ དེ་ཡང་ཡིད་ཆེས་པའི་གཏམ་རྒྱུད་ནི༔ ཡུལ་མ་ག་དྷ་ན་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མཆོད་གནས་གཉིས་ཡོད་དེ༔ རི་ཁྲོད་པ་སེམས་དཔའ་སེང་གེ་ནི་སེམས་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་སངས་རྒྱའོ་ཞེས་ཟེར་ནས་སེམས་སངས་རྒྱས་སུ་ངོ་སྤྲོད༔ ཧང་བུ་བདེ་བའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་འོག་མིན་གྱི་གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ན་བཞུགས་སོ་ཞེས་ཟེར་ནས་དུས་རྟག་ཏུ་སྤྱན་འདྲེན་མཆོད་པ་འབུལ་ལོ༔ དེ་གཉིས་གང་ལགས་རྒྱལ་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུས་པས༔ ཆོས་སྐུ་སྤྲོས་བྲལ་དག་པ་ནི༔ རང་སེམས་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན༔ གཞན་ན་ཡོད་པར་འདོད་པ་ནི༔ བྱེ་མ་དག་ལ་མར་འཚིར་འདྲ༔ ཞེས་གསུང་ངོ་སྐད༔ ད་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་སྒོམ་པ་རྨོངས་པ་སྤྲོ་བ་སྐྱེད་ཅིང་བློ་སྦྱོང་སེམས་འབྲིད་པ་ཡིན༔ དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་ནི་རང་སེམས་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་ཆོས་སྐུ་ཡིན༔ སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུམ་ཐུགས་ཕྲད་དུ་ཤེས་པ་གལ་ཆེ་སྟེ༔ སེམས་སྐྱེ་མེད་ཆོས་སྐུ༔ འགག་མེད་ལོངས་སྐུ༔ གཉིས་མེད་སྤྲུལ་སྐུ༔ རྟོག་མེད་ཆོས་སྐུ༔ བདེ་བ་ལོངས་སྐུ༔ གསལ་བ་སྤྲུལ་སྐུ་ཡིན་གསུངས་སོ༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ མཚོ་རྒྱལ་སེམས་ལས་སུ་རུང་ཞིང་བློ་བཀོལ་དུ་འདོད་པས༔ གཞན་གྱི་ཤེས་པ་འགྱུར་བར་ནུས་ལ༔ རང་གི་ཤེས་པ་གཞན་ལ་འཇུག་པར་ནུས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་ དང་ལྡན་པ༔ རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན་གསུངས༔ དེ་ཡང་རྒྱ་གར་གྱི་ཡུལ་ནགས་ཁྲོད་ཅིག་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དཔོན་གཡོག་གཉིས་སྒོམ་ཞིང་གནས་པ་ལ༔ དུས་ནམ་ཞིག་གི་ཚེ་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཕྱིན་པས༔ རྒྱལ་བུ་ཞིག་དཔྱིད་ཟླ་འབྲིང་པོ་ལ་རྒྱལ་སར་འདོན་པ་ལ་ཟླ་བ་སྔ་མ་ལ་ཤི་ནས༔ ཡབ་ཀྱིས་རྒྱལ་བུའི་རོ་དགུང་ཞག་བཞི་ལྔར་པང་དུ་བླངས་ཏེ་གདུང་བས་འབྲལ་མི་ཕོད་པར་གྱུར༔ དེ་ནས་མྱ་ངན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཞིག་བྱེད་ཅིང་འདུག་པ་ལ༔ རྣལ་འབྱོར་པས་བསོད་སྙོམས་བླངས་པས་རྒྱལ་པོ་ན་རེ་རྣལ་འབྱོར་པ་གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ཡིན་དུ་རུང་ཞེས་ཟེར༔ དེ་ཉིད་ཕོ་བྲང་དུ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ༔ ཟས་སྐོམ་གྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ནས༔ རྣལ་འབྱོར་པ་གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་ཞིག་ཡིན་ན༔ ངའི་རྒྱལ་བུ་འདི་སློངས་ཤིག༔ མ་བསླང་ན་ཆབ་གསོལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་པས༔ རྣལ་འབྱོར་པས་རོ་དེ་སྤོས་ཆུ་དང་དུ་རུ་ཀ་དང་ཙན་དན་དང་དྲི་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆུས་བཀྲུས་ནས༔ རས་གཙང་མའི་སྟེ
Chinese
因此，认识自己的心性就是成佛。关于这方面的可信故事是：在摩揭陀国，有一位名叫具相心的国王，他有两位供养处：一位是住在山洞里的菩萨狮子，他说：“认识心性就是成佛”，并介绍心为佛；另一位名叫欢喜自在王，他说：“佛住在圆满的色究竟天”，并总是迎请和供养。国王问世尊（释迦牟尼佛）这两位哪位正确，世尊回答说：“法身是离戏清净的，认识自心才是唯一；认为佛在别处，就像从沙子里榨油。”据说他是这么说的。现在瑜伽士们观修佛像，是增长愚痴、制造散乱、扰乱心智的行为。因此，成佛就是认识自心，这才是法身。认识佛的三身融为一体非常重要：心无生是法身，无灭是报身，无二是化身，无分别是法身，安乐是报身，光明是化身。莲花生大师说：措嘉（益西措嘉），因为你想让心听话，想运用智慧，所以需要像瑜伽自在者那样，能够改变他人的意识，也能将自己的意识注入他人，并具有神通。
English
Therefore, realizing one's own mind-essence is Buddhahood. Regarding this, a credible story is: In the land of Magadha, there was a king named Zukchen Nyingpo (Gzugs can snying po, Endowed with Form Essence), who had two objects of veneration: One was the hermit Sempa Sengge (Sems dpa' seng ge, Lion-hearted Bodhisattva), who said, "Realizing the mind is the only Buddhahood," and introduced the mind as the Buddha. The other, named Hangbu Dewai Gyalpo (Hang bu bde ba'i rgyal po, King of Joyful Ease), said, "The Buddha resides in the perfectly endowed Akanishta heaven," and always invited and offered to him. The king asked the Bhagavan (Shakyamuni Buddha) which of these two was correct. The Bhagavan replied, "The Dharmakaya is free from elaboration and pure; realizing one's own mind is the only way. To think that it exists elsewhere is like trying to extract oil from sand." It is said that he spoke thus. Now, yogis who meditate on the form of the Buddha are increasing ignorance, creating distraction, and deceiving the mind. Therefore, Buddhahood is realizing one's own mind; this is the Dharmakaya. It is very important to know that the three bodies of the Buddha are inseparable: Mind unborn is the Dharmakaya; unceasing is the Sambhogakaya; non-dual is the Nirmanakaya; non-conceptual is the Dharmakaya; bliss is the Sambhogakaya; luminosity is the Nirmanakaya. Guru Padmasambhava said: "Tsogyal (Mtsho rgyal, Lake Queen), because you want to make the mind workable and want to employ intelligence, you need someone like a master of yoga, who is able to transform the consciousness of others and also able to inject his own consciousness into others, and who possesses miraculous powers."