Chinese
诶！说对于善恶之业果的行持，是低劣的见解；说是舍弃业果，才是佛的密意。会出现一种行为轻率放荡的情况；那些会把自他都引入歧途，是邪行，所以，对于那些，哪怕一瞬间也不应追随，这样说了。我措嘉，虽是女人，是低劣的种姓，智慧浅薄，但因长久依止莲师化身足下，偶尔会听到一些法的诀窍；从认真生起不忘陀罗尼（藏文：མི་བརྗེད་གཟུངས་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）之后，为了后世的利益，汇集起来记录成文字；没有传播的地方，作为珍宝伏藏隐藏起来；愿与具缘有缘者相遇！所问答复教言之类，于猪年（疑为十二生肖纪年法）仲秋二十五日，在钦浦（位于今西藏山南地区桑耶寺附近）杰吾岗记录下来。伏藏印！封印！交付印！ ༄༅！那摩 guru！莲花生大师说：措嘉，修法时，在城镇乡村，以及国王的王宫和僧团的住所，还有人们聚集喧闹的地方等散乱之处禅修，会被散乱的心带走，不喜欢住在那里；如果贪恋城镇或美好的房屋、眷属和受用，一生会在不知不觉中耗尽；临死时也会被贪恋束缚，转生成在空中游荡的饿鬼，损害所贪恋的眷属和财物；如果贪恋房屋，会转生成墙基里的众生。因此，修法时，要像狮子住在雪山上一样，住在雅砻山、雪山和森林等地方修行；身体寂静，心才能寂静；心寂静，善行自然增长；空行母和护法们也会自然聚集，不会出现障碍，这样说了。还说，要像不贪恋受用的王子根德嘎一样才行。 觉姆问：那位王子是如何不贪恋的呢？莲师说：在印度中央的森林里，有个叫十车王的国王，他有个儿子叫德瓦，因为害怕不祥之兆，所以不贪恋国王无比珍贵的王宫，以及王位、眷属、妃子、食物、财富和受用，而是逃到森林中的一座寺庙里居住，从悲伤中……
English
E! It is said that having a low view on the practice of the results of good and evil karma; it is said that abandoning karma and its results is the intention of the Buddha. There will be a situation where behavior is reckless and unrestrained; those will lead both oneself and others astray, it is a wrong practice, so, for those, even for a moment, one should not follow, so it was said. I, TsoGyal, although a woman, a low-born, with shallow wisdom, but because of long-term reliance on the feet of the incarnate master Padmasambhava, occasionally I would hear some Dharma instructions; from diligently generating the Unforgettable Dharani (Tibetan: མི་བརྗེད་གཟུངས་, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Chinese literal meaning: ) onwards, for the benefit of future generations, I gathered them together and recorded them in writing; there is no place to spread them, I hid them as precious treasures; may I meet with the fortunate and karmically connected! The category of questions and answers and teachings, on the twenty-fifth day of the middle autumn month of the Pig year (suspected to be the Chinese zodiac year), was recorded in Chimphu Gewo-gang. Treasure seal! Sealing! Entrustment seal! ༄༅! Namo Guru! From the mouth of Master Padmasambhava: TsoGyal, when practicing Dharma, meditating in distracting places such as towns and villages, as well as the king's palace and the residence of the Sangha, and places where people gather and make noise, the mind will be carried away by distraction and will not want to stay there; if one is attached to towns or beautiful houses, retinues, and enjoyments, one's life will be exhausted without realizing it; at the time of death, one will also be bound by attachment, and be reborn as a wandering hungry ghost in the sky, harming the retinues and possessions that one is attached to; if one is attached to houses, one will be reborn as a creature in the foundation of the wall. Therefore, when practicing Dharma, one should live and practice in places like the Yalung mountains, snow mountains, and forests, like a lion living on a snow mountain; if the body is secluded, the mind will be secluded; if the mind is secluded, virtuous deeds will naturally increase; Dakinis and Dharma protectors will also naturally gather, and there will be no obstacles, so he said. He also said that one must be like Prince Kundu De, who is not attached to enjoyments. Jomo asked: How is that prince not attached? The master said: In the forest in the center of India, there was a king called Ten Chariot King, he had a son called Dewa, because he was afraid of inauspicious omens, so he was not attached to the king's incomparably precious palace, as well as the throne, retinues, consorts, food, wealth, and enjoyments, but fled to a monastery in the forest and lived there, from sorrow...
Tibetan
འདས་པའི་ཆོས་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་ཡོད་པ་ལ་སྤྲོ་བ་དང་བྲོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་ཀྱང་མ་ཁུག་ནས༔ ཡུལ་དརྟུ་ནི་ན་རྒྱལ་པོ་དགེ་བའི་འོད་ཅེས་བྱ་བ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་མངའ་ཐང་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཡོད་པས༔ དེ་རྒྱལ་པོ་ཤིང་རྟ་བཅུ་པའི་གྲོགས་པོ་ཡིན་པས་རྒྱལ་བུ་འགུགས་པའི་ངོ་ཆེན་ཞུས་ནས༔ ནགས་ཁྲོད་དུ་རྒྱལ་བུའི་དྲུང་དུ་བྱོན་ཏེ་ཞུས་པ༔ ཀྱེ་མ་རྒྱལ་བུ་དགེ་བ་ཁྱོད༔ ཁྱིམ་བཟང་དཔལ་ལྡན་བོར་ནས་ནི༔ ཤིང་དྲུང་བདུད་པོའི་ཡུལ་ལེན་པ༔ བདུད་ཀྱིས་བསླུས་སམ་སྨྱོ་བར་ངེས༔ ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ་པས་བདག་ལ་གསོན༔ རྒྱལ་ཁྲིམས་གཟུང་ལ་ཆོས་ཀྱང་ཡོད༔ ཅེས་སྨྲས་པས༔ རྒྱལ་བུས་གསུང་པ༔ རྒྱལ་པོས་གསུངས་པའི་བཀའ་གྲོས་དག༔ བྱམས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ གསུང་མོད་ཀྱང༔ བདག་གི་བསམ་པའི་དོན་དང་འགལ༔ དབེན་པར་གཅིག་པུ་ཆོས་སེམས་པས༔ རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གྲོག་ཚང་ཧྲུལ་པོ་འདྲ༔ དེ་ལ་ཆགས་སེམས་བདག་ལ་མེད༔ ཅེས་སྨྲས་སོ༔ ཡང་རྒྱལ་པོས་ཞུས་པ༔ རྒྱལ་སྲིད་འཛིན་པར་མི་བྱེད་ཀྱང༔ ཕོ་བྲང་གནས་ནས་དམ་ཆོས་སྤྱོད༔ ཅེས་སྨྲས་སོ༔ རྒྱལ་བུས་གསོལ་པ༔ འཁོར་བའི་ཁྱིམ་པ་བྱ་བ་མང༔ རྟག་ཏུ་ཉོན་མོངས་སྡུག་བསྔལ་སྤྱོད༔ ཁྱིམ་ནི་སྦྲུལ་གྱི་ཚང་དང་ནི༔ རྟག་གཏན་སྡུག་པ་བཙོན་དོང་འདྲ༔ ཞེས་གསོལ་པས༔ རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ༔ ཡུལ་འཁོར་རྒྱལ་སྲིད་མི་སྐྱོང་ཡང༔ དམ་ཆོས་ཕོ་བྲང་ནང་དུ་གསུང༔ ཞེས་སྨྲས་པས༔ སྟོང་ཉིད་སྤྱོད་པ་སྒོམ་པའི་གོ་འཕང་གཅོད་མཐོང་ན༔ ཐོས་མང་ཚིག་ལ་ཞེན་པ་ནེ་ཙོ་འདྲ༔ བསོད་ནམས་འདུ་འཛིའི་ཆོས་འཆད་སྙིང་རྗེའི་གནས༔ རང་ཡང་མི་གྲོལ་གཞན་ལ་ཕན་མི་འགྱུར༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ ཡང་རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ༔ ཚོགས་མང་བསྟེན་པར་མི་བྱེད་ཀྱང༔ ལོངས་སྤྱོད་བཟུང་ལ་སྦྱིན་པ་ཐོངས༔ ཞེས་སྨྲས་པས༔ རྒྱལ་བུས་གསོལ་བ༔ གསེར་གྱི་རི་ལ་གཡུ་ཡི་མཚོ་བརྡོལ་ཀྱང༔ ནོར་གྱི་འོས་སུ་རང་སེམས་ཆོག་ཤེས་བཟང༔ ཡོད་ཅིང་སེར་སྣ་ཆགས་སེམས་ཡི་དྭགས་རྒྱུ༔ སྦྱིན་པ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ སྐྱེད་བཟང༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ ཡང་རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པས༔ ལོངས་སྤྱོད་རྫས་རྣམས་མི་བརྟེན་ཀྱང༔ འཁོར་འབངས་བསྟེན་ལ་བདེ་བ་སྤྱོད༔ ཅེས་སྨྲས་པས༔ ཡང་རྒྱལ་བུས་གསུང་པ༔ དཔལ་གྱི་རི་ལ་གཡུ་ཡི་ཆུ་འབྲུབ་ཀྱང༔ བུད་མེད་འཁོར་འབངས་འཁོར་བའི་གདོས་ཐག་བྱེད༔ སེམས་ཀྱིས་བསྟེན་ས་བླ་མེད་དཀོན་མཆོག་བཟང༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ རྒྱལ་པོས་ཞུས་པ༔ འཁོར་འབངས་བསྟེན་པར་མི་བྱེད་ཀྱང༔ མཛེས་པའི་ན་བཟའ་སྐུ་ལ་གསོལ༔ ཅེས་སྨྲས་པས༔ རྒྱ
Chinese
由于过去所修之法已在心中，无论如何生起欢喜和喜悦等都无法挽回，在达尔图尼地方，有一位名叫善光国王，他精通方便且拥有权势。他是国王十车的挚友，因此恳请他出面劝说王子。于是，他前往森林中王子的住所，说道：哎呀，善德王子啊！你舍弃了美好的、富丽堂皇的家，却在树下占据魔鬼的领地，是被魔鬼迷惑了，还是真的疯了？你真是大错特错了，听我说！遵守国法，也能修习佛法。王子回答说：国王所说的那些建议，虽然是用慈悲的心来说的，但与我的想法相悖。我独自一人在寂静之处思考佛法，国王的宫殿就像一个破旧的蚁穴，我对它没有任何留恋。国王又说：即使不执掌国政，也可以住在宫殿里修习正法。王子回答说：轮回中的居家之事繁多，总是伴随着烦恼和痛苦。家就像蛇窝，永远都是痛苦的，如同监狱一般。国王说：即使不治理国家，也可以在宫殿里宣讲正法。王子说：如果看到有人为了追求空性修行而断绝了修行的机会，那么博闻强记、执着于言辞的人就像鹦鹉一样。宣讲积累福德的法，是慈悲的体现，但自己无法解脱，也无法利益他人。国王又说：即使不亲近大众，也可以享受财富，广行布施。王子回答说：即使金山上涌出碧玉之海，对于财富来说，内心的知足才是最好的。拥有财富却吝啬贪婪，是饿鬼的因。无上的布施，是菩提心的生起。国王又说：即使不依赖财物，也可以依靠眷属，享受安乐。王子又说：即使功德之山上涌出碧玉之水，女人和眷属也会成为轮回的束缚。心中所依靠的，是无上的三宝。国王说：即使不依靠眷属，也可以穿上华美的衣服。
English
Since the past Dharma practices are already in your heart, no matter how much joy and delight arise, they cannot be recovered. In the land of Dartuni, there was a king named King Gewai Wo (Virtuous Light), who was skilled in means and possessed power. He was a close friend of King Ten Chariot, so he earnestly requested him to persuade the prince. Thus, he went to the prince's residence in the forest and said: Alas, Prince Gewa (Virtue)! You have abandoned your beautiful and magnificent home, and instead occupy the demon's territory under the trees. Are you deluded by demons, or are you truly mad? You are greatly mistaken, listen to me! Uphold the laws of the kingdom, and you can also practice the Dharma. The prince replied: The advice given by the king, although spoken with a compassionate heart, contradicts my own thoughts. I contemplate the Dharma alone in solitude. The king's palace is like a dilapidated anthill, and I have no attachment to it. The king then said: Even if you do not rule the kingdom, you can still reside in the palace and practice the sacred Dharma. The prince replied: The affairs of household life in samsara are numerous, always accompanied by afflictions and suffering. A home is like a snake's nest, forever painful, like a prison. The king said: Even if you do not govern the country, you can still preach the sacred Dharma in the palace. The prince said: If one sees that someone cuts off the opportunity for practice in order to pursue the practice of emptiness, then those who are learned and attached to words are like parrots. Preaching the Dharma of accumulating merit is an expression of compassion, but one cannot liberate oneself, nor can one benefit others. The king then said: Even if you do not associate with the masses, you can still enjoy wealth and give generously. The prince replied: Even if a sea of jade were to burst forth on a mountain of gold, for wealth, contentment of the mind is the best. To possess wealth yet be stingy and greedy is the cause of pretas (hungry ghosts). Supreme generosity is the arising of bodhicitta (the mind of enlightenment). The king then said: Even if you do not rely on material possessions, you can still rely on attendants and enjoy happiness. The prince again said: Even if a river of jade were to flood a mountain of glory, women and attendants would become the bonds of samsara. The object of reliance for the mind is the supreme Three Jewels. The king said: Even if you do not rely on attendants, you can still wear beautiful clothes.