Tibetan
དམ་ལ་ཟུག་པ་མེད་པས་ཕ་ཡུལ་སྤངས་ན་སྐྱིད༔ ཤེས་བྱའི་ཐོས་བསམ་ལ་རྫོགས་པ་མེད་པས་རང་སེམས་རྟོགས་པའི་དུས་ན་སྐྱིད༔ ཐ་མལ་གྱི་ལོང་གཏམ་ལ་ཟད་པ་མེད་པས་སྨྲ་བཅད་བྱེད་ནུས་ན་སྐྱིད༔ འཇིག་རྟེན་གྱི་གཡེང་བའི་ལས་ལ་ཟིན་པ་མེད་པས་གཅིག་པུར་འདུག་ནུས་ན་སྐྱིད༔ བྱ་བའི་ལས་ཀ་ཟིན་པ་མེད་པས་བྱ་བ་གཏོང་ནུས་ན་སྐྱིད༔ བསགས་པའི་ནོར་ལ་ཆོག་ཤེས་མེད་པས་འཛིན་ཆགས་བསྐྱུང་བར་ནུས་ན་སྐྱིད༔ སྡང་བའི་དགྲ་ལ་ཐུལ་བ་མེད་པས་ཉོན་མོངས་པ་འཇོམས་ན་སྐྱིད༔ ཞེན་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་ལ་མགུ་བ་མེད་པས་གདུང་སེམས་གཅོད་ནུས་ན་སྐྱིད༔ འཁོར་བའི་རྩ་བ་ལ་ཆོད་པ་མེད་པས་ང་བདག་གཅོད་ནུས་ན་སྐྱིད༔ རྣམ་རྟོག་དང་འགྱུ་བྱེད་ལ་ཟད་པ་མེད་པས་སེམས་ཀྱི་འཕྲོ་འདུ་གཅོད་ནུས་ན་སྐྱིད༔ ལར་ང་བདག་དང་མ་བྲལ་བའི་སེམས་ཅན་ལ་སྐྱིད་མི་གདའ༔ འཁོར་བའི་གནས་སུ་སྡུག་ཡུན་རིང་པོར་གདའ་འོ་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ རྣལ་འབྱོར་པར་ཁས་བླངས་ནས་ཐ་མལ་དུ་གོལ་བ་མང་དུ་ཡོད་གསུངས༔ ཇོ་མོས་ཇི་ལྟར་མཆིས་ཞུས་པས༔ ཁ་ལ་ལྟ་བ་ ཟེར་ཞིང་སེམས་ངོ་མ་ཤེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གོལ༔ ཤེས་པ་བཙོན་དུ་བཟུང་ནས་མ་རྟོགས་གླེན་སྒོམ་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གོལ༔ ཐམས་ཅད་སེམས་ཡིན་ཟེར་ཞིང་སྤྱོད་པ་བབ་ཅོལ་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གོལ་གསུངས༔ ༔མ་གོལ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞུས་པས༔ སྣང་བ་སེམས་སུ་ཤེས་ནས་ཆོས་སྐུ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བའི་རྣལ་འབྱོར་མ་གོལ༔ སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་བཅད་ནས་ལྟ་བའི་གདེང་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་མ་གོལ༔ དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་རིག་པ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བའི་རྣལ་འབྱོར་མ་གོལ༔ སྣང་བ་གྲོགས་སུ་ཁྱེར་ནས་ཆགས་མེད་ཞེན་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་མ་གོལ༔ ལར་སྙིགས་མའི་དུས་སུ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱང་མ་གོོལ་བ་ཉུང་ཞིང་གོལ་བ་མང་བར་མཆི་འོ་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་བྱེད་པ་ལ་ཐབས་གལ་ཆེ་གསུངས༔ ཇོ་མོས་ཐབས་གང་ལགས་ཞུས་པས༔ རང་ལ་ཡོད་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ངོས་ཟིན་ན་སངས་མི་རྒྱ་བའི་ཐབས་མེད༔ གྲུབ་མཐའ་དང་ཕྱོགས་རེ་ལ་ཞེན་ན་སངས་ལ་རྒྱ་ཐབས་མེད༔ འཁོར་བའི་མཚན་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་ཤེས་ནས་དེ་ལས་བློ་ལོག་ན་འཁོར་བ་ལས་མི་ཐར་པའི་ཐབས་མེད༔ གཟུང་འཛིན་དང་མ་བྲལ་ན་འཁོར་བར་མི་ལྡོག་པའི་ཐབས་མེད༔ ཡེ་ཤེས་གཟུགས་སུ་མ་གྲུབ་པས་དུག་ལྔ་རང་སངས་སུ་ ཤེས་ན་དམྱལ་བར་འགྲོ་བའི་ཐབས་མེད༔ དེ་ལྟ་བུ་རྒྱུད་ལ་ལྡན་པ་འགའ་ཡང་མི་གདའ་སྟེ༔ འཁོར་བའི་གནས་སུ་འཁྱམ་ཡུན་རིང་བར་མཆི་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་འདི་ཡང་བྱས་པས་འོང་བར་མི་འདུག་གསུངས༔ ཇོ་མོས་ཇི་ལྟར་གདའ་ཞུས་པས༔ བཤད་པ་བྱས་པས་སྒྲོ་སྐུར་གཉིས་སུ་འགྲོ་བར་གདའ༔ ཐོས་པ་བྱས་པས་རེ་དོགས་གཉིས་སུ་འགྲོ་བར་གདའ༔ ཚོགས་དཔོན་བྱས་པས་བཟའ་བཏུང་གཉིས་ལ་ཞེན་པས་འགྲོ་བར་གདའ༔ སྒོམ་པ་བྱས་པས་བྱིང་རྒོད་གཉིས་སུ་འགྲོ་བར་གདའ༔ བསོད་ནམས་སྐྱེས་པས་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིར་འགྲོ་བར་གདའ༔ ཡོན་ཏན་ཤེས་ཤིང་འདོད་པ་ཆེར་འགྲོ་བར་གདའ༔ སློབ་མ་དང་མང་དུ་འབྲེལ་ན་ཆོས་ལ་དལ་དུ་འགྲོ་བར་གདའ༔ ཅི་བྱས་ཆོས་དང་འགལ་བའི་ཆོས་པ་ཁོ་ན་མང་པོར་གདའ་འོ་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་པར་ཁས་འཆེས་པ་འདི་དག་ང་རྒྱལ་གྱིས་རང་མཐོང་བས་འདོད་པ་ཆེ་བར་འདུག་གསུངས༔ ཇོ་མོས་ཇི་ལྟར་གདའ་ཞུས་པས༔ ཁ་ཅིག་བདག་ཉིད་ཉན་བཤད་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཅན་དུ་རང་གིས་མཐོང༔ ཁ་ཅིག་བདག་ཉིད་བཙུན་པ་དང་ཆོས་སྤྱོད་པར་རང་གིས་མཐོང༔ ཁ་ཅིག་ རི་ཁྲོད་དགོན་པ་འགྲིམ་པའི་སྒོམ་ཆེན་པར་རང་གིས་མཐོང༔ ཁ་ཅིག་མཐུ་དང་ནུས་པ་ཆེ་བར་རང་གིས་མཐོང༔ འདོད་པའི་ནོར་མཐོང་ན་གཅན་ཟན་ཁྲག་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་གདུང༔ མི་འདོད་པའི་གནོད་པ་མཐོང་ན་འབྲོང་ཆད་པ་བཞིན་དུ་ལྡོག༔ རང་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་རྨ་བྱའི་མདོངས་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་རློམ༔ གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ་ཁྱི་བཟང་ནོར་སྲུང་བ་བཞིན་དུ་ཕྲག་དོག་བྱེད༔ རང་གིས་རང་མཐོང་བའི་ཆོས་པ་འདི་དག་གིས་ཕུང་འདྲེ་བདག་ཁོ་ན་ལ་བྱེད་དེ༔ དེ་ལྟར་མ་རིག་པ་འདི་དག་བདུད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་སྙིང་རྗེ་སྙམ་དུ་སེམས་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་བྱེད་པ་ལ་དགེ་སྡིག་གི་སྤྲོས་པ་ཆོད་དགོས་གསུངས༔ ཇོ་མོས་དེ་གང་ལགས་ཞུས་པས༔ བདག་དུ་ལྟ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཟད་པའི་དུས་ན༔ ཆོས་མེད་སྡིག་མེད་ལས་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མེད་པས༔ ཇི་སྲིད་བདག་ལྟའི་རྟོག་པ་མ་ཟད་ཀྱི་བར་དུ་མི་དགེ་བའི་ལས་རྣམས་ཀྱང་སོག་ཅིང་འབྲས་བུ་འབྱིན༔ དགེ་བའི་ལས་རྣམས་ཀྱང་སོག་ཅིང་འབྲས་བུ་འབྱིན༔ རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཟད་པའི་ཚེ༔ དགེ་སྡིག་གང་ཡང་མི་སོག༔ འབྲས་བུ་གང་ལ་ཡང་མི་འབྱིན༔ དུས་དེའི་ཚེ་རྒྱུ་ཟད་རྐྱེན་ཟད་བྱ་བ་ཡིན༔ དོན་ དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན༔ དུས་ལྔ་བརྒྱའི་སྙིགས་མ་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ༔ གང་ཟག་འགའ་ཞིག་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ངོས་མ་ཟིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཁ་མ་བྲི་བས༔ ཉོན་མོངས་པ་གང་ལས་ཀྱང་རགས་པར་བྱས་པ་ནས༔ ལྟ་བ་ཁ་ལ་ཁྱེར་ཏེ༔ དགེ་སྡིག་གི་ལས་འབྲས་སྤྱོད་པ་ལ་ལྟ་བ་དམའ་བ་ཞེས་ཟེར་ཏེ༔ ལས་འབྲས་ཁྱད་དུ་བསད་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་པ་སྐད་ཟེར༔ སྤྱོད་པ་བབ་ཅོལ་ཁ་ཡན་དུ་སྤྱོད་པ་ཤས་གཅིག་འོང་སྟེ༔ དེ་དག་གིས་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་ལོག་པར་འཁྲིད་པའི་ལོག་སྤྱོད་ཡིན་པས༔ དེ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་འབྲང་དུ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་སོ༔ ༔བདག་འདྲ་མཚོ་རྒྱལ་བུད་མེད་སྐྱེ་དམན་བློ་ཆུང་ཡང༔ སློབ་དཔོན་སྤྲུལ་སྐུའི་ཞབས་ལ་ཡུན་རིང་བཏུད་པ་ཡིས༔ ཆོས་ཀྱི་གདམས་ངག་སྐབས་འགར་ཚིག་འགའ་གསུངས༔ མི་བརྗེད་གཟུངས་སུ་ནན་ཏན་བསྐྱེད་ནས་བཟུང༔ ཕྱི་རབས་དོན་དུ་བསྡེབས་ནས་ཡི་གེར་བཀོད༔ སྤེལ་བའི་གནས་མེད་རིན་ཆེན་གཏེར་དུ་སྦས༔ སྐལ་ལྡན་ལས་འཕྲོ་ཅན་དང་འཕྲད་པར་ཤོག༔ ཞུས་ལན་བསྟན་པ་མའི་སྐོར་ཞེས་བྱ་བ་ཕག་གི་ལོའི་སྟོན་ཟླ་འབྲིང་པོའི་ཉི་ཤུ་ལྔ་ལ་མཆིམས་ཕུ་ དགེའུ་གོང་དུ་ཡི་གེར་བཏབ་བོ༔ གཏེར་རྒྱ༔ སྦས་རྒྱ༔ གཏད་རྒྱ༔༔ ༔༔ ༄༅༔ ན་མོ་གུ་རུ༔ སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ མཚོ་རྒྱལ་ཆོས་བྱེད་པ་ལ་གྲོང་ཡུལ་དང༔ རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དང་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་དང༔ སྐྱེ་བོའི་འདུ་འཛི་ལ་སོགས་པ་གཡེང་བའི་སར་བསྒོམས་པས༔ སེམས་གཡེང་བས་ཁྱེར་ནས་གནས་སུ་མི་འདོད༔ གྲོང་ངམ་ཁང་ཁྱིམ་བཟང་པོ་དང་འཁོར་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ལ་ཆགས་པས་ཚེ་མ་ཚོར་བར་ཟད་དེ༔ འཆི་བའི་ཚེ་ན་ཡང་ཆགས་ཞེན་གྱིས་བཅིངས་ནས༔ མཁའ་ལ་རྒྱུ་བའི་ཡི་དྭགས་སུ་སྐྱེས་ཏེ་འཁོར་དང་རྫས་གང་ལ་ཆགས་པ་དེ་ལ་གནོད༔ ཁང་པ་ལ་ཆགས་པས་རྩིག་རྨང་གི་སྲོག་ཆགས་སུ་སྐྱེ་བ་ཡིན༔ དེ་བས་ཆོས་བྱེད་ན་སེང་གེ་གངས་གོང་ན་གནས་པ་ལྟ་བུར་གཡའ་རི་དང་གངས་རི་དང་ནགས་ཁྲོད་ལ་སོགས་པར་གནས་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ༔ ལུས་དབེན་ན་སེམས་དབེན༔ སེམས་དབེན་པས་དགེ་སྦྱོར་ངང་གིས་འཕེལ་བ་ཡིན༔ མཁའ་འགྲོ་དང་ཆོས་སྐྱོང་རྣམས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་འདུ་བས་བར་ཆད་མི་འབྱུང་བ་ཡིན་གསུངས༔ དེ་ཡང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མ་ཆགས་པ་རྒྱལ་བུ་ཀུན་དུ་དགེ་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས་གསུངས༔ ༔ ཇོ་མོས་རྒྱལ་བུ་དེས་ཇི་ལྟར་མ་ཆགས་པ་ལགས་ཞུས་པས༔ སློབ་དཔོན་གྱིས་གསུང་པ༔ ཡུལ་དབུས་འགྱུར་གྱི་ཚལ་ན༔ རྒྱལ་པོ་ཤིང་རྟ་བཅུ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ༔ རྒྱལ་བུ་དགེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པས་སྐྱེ་ཤིས་འཇིགས་པས༔ རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་རིན་པོ་ཆེ་བསམ་ལས་འདས་པ་དང༔ རྒྱལ་སྲིད་འཁོར་དང་བཙུན་མོ་དང་ཟས་ནོར་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མ་ཆགས་པར་ནགས་ཁྲོད་དགོན་པ་ཞིག་ཏུ་བྲོས་ནས་གནས་ཏེ༔ མྱ་ངན་ལས་
Chinese
因为没有束缚，离开故乡快乐；因为知识的闻思没有穷尽，证悟自心的时候快乐；因为世俗的闲谈没有止境，能够禁语的时候快乐；因为世间的散乱事务没有完成，能够独自居住的时候快乐；因为要做的事情没有尽头，能够放下事务的时候快乐；因为积累的财富没有满足，能够减少执着的时候快乐；因为怨恨的敌人无法征服，能够调伏烦恼的时候快乐；因为贪恋的亲人没有满足，能够断除悲伤的时候快乐；因为轮回的根本没有断除，能够断除我执的时候快乐；因为分别念和活动没有穷尽，能够断除心的散乱的时候快乐；总之，对于没有脱离我执的众生来说，没有快乐；在轮回的处境中，长久地存在痛苦啊。莲花生大师说：自诩为瑜伽士，却有很多堕入世俗。觉姆问道：如何堕入世俗呢？大师说：口头上说的是见解，心里却不了解自性的瑜伽士是堕落的；把知识当成监狱，不证悟而做愚痴禅修的瑜伽士是堕落的；口头上说一切都是心，行为却很随便的瑜伽士是堕落的。觉姆问道：不堕落的瑜伽士是什么样的呢？大师说：了知显现是心，把法身带入道用的瑜伽士是不堕落的；断除一切戏论，具有见解把握的瑜伽士是不堕落的；亲身体验那个境界，把觉性带入道用的瑜伽士是不堕落的；把显现当成朋友，没有贪恋执着的瑜伽士是不堕落的。总之，在五浊恶世，不堕落的瑜伽士很少，堕落的瑜伽士很多啊。莲花生大师说：修行佛法，方法很重要。觉姆问道：什么方法重要呢？大师说：如果能认识自己本具的俱生智慧，就没有不能成佛的方法；如果执着于宗派和某个方面，就没有成佛的方法；如果了知轮回的自性是痛苦的延续，并且从轮回中厌离，就没有不能从轮回中解脱的方法；如果没有脱离能取所取，就没有不堕入轮回的方法；因为智慧不是实体的，所以如果了知五毒自解脱，就没有堕入地狱的方法；但是，具有这样功德的人很少，所以在轮回的处境中漂泊啊。
English
Because there is no attachment, it is joyful to leave one's homeland; because the study and contemplation of knowledge are endless, it is joyful when one realizes one's own mind; because worldly idle talk has no limit, it is joyful when one can observe silence; because worldly distractions are never finished, it is joyful when one can live alone; because there is no end to the work to be done, it is joyful when one can let go of activities; because there is no satisfaction with accumulated wealth, it is joyful when one can reduce attachment; because hateful enemies cannot be conquered, it is joyful when one can subdue afflictions; because there is no contentment with beloved relatives, it is joyful when one can cut off sorrow; because the root of samsara is not severed, it is joyful when one can cut off self-grasping; because conceptual thoughts and activities are endless, it is joyful when one can cut off mental distractions; in short, there is no joy for sentient beings who have not separated from self-grasping; in the state of samsara, there is prolonged suffering. Guru Rinpoche said: Claiming to be a yogi, many fall into worldliness. The nun asked: How do they fall? He said: The yogi who speaks of views but does not understand the nature of mind is fallen; the yogi who imprisons knowledge and meditates foolishly without realization is fallen; the yogi who says everything is mind but acts carelessly is fallen. The nun asked: What is a yogi who does not fall? He said: The yogi who knows appearances are mind and takes the dharmakaya as the path is not fallen; the yogi who cuts off all elaborations and has confidence in the view is not fallen; the yogi who experiences that state and takes awareness as the path is not fallen; the yogi who takes appearances as friends and has no attachment is not fallen. In short, in the degenerate age, there are few yogis who do not fall, and many who fall. Guru Rinpoche said: In practicing Dharma, method is very important. The nun asked: What method is important? He said: If one can recognize the innate wisdom that one possesses, there is no way not to attain Buddhahood; if one clings to sects and particular aspects, there is no way to attain Buddhahood; if one knows the nature of samsara as a continuous chain of suffering and turns away from it, there is no way not to be liberated from samsara; if one does not separate from grasping at subject and object, there is no way not to fall into samsara; because wisdom is not substantial, if one knows the five poisons are self-liberated, there is no way to go to hell; however, there are few who possess such qualities, so they wander in the state of samsara.
Chinese
说了很久才离开。莲花生大师说：仅仅这样做佛法是不行的。乔姆问道：那该怎么办呢？大师说：讲法会变成褒贬两方面；听法会变成希望和怀疑两方面；当执事会贪恋吃喝两方面；禅修会变成昏沉和掉举两方面；行善会变成追求名利和恭敬两方面；懂得多欲望也变得更大；如果和弟子交往过多，修法就会变得懈怠。无论做什么都和佛法相违背的修行人实在太多了。莲花生大师说：这些自称是修行人的人，因为傲慢自大，欲望变得很大。乔姆问道：那该怎么办呢？大师说：有些人认为自己是精通闻思的智者；有些人认为自己是持戒清净的僧人；有些人认为自己是常去深山寺庙的修行人；有些人认为自己有很大的神通和能力；看到想要的财物，就像野兽看到血一样贪婪；看到不喜欢的损害，就像野牦牛一样躲避；对自己的优点，像孔雀炫耀尾巴一样自负；对别人的优点，像好狗看守财物一样嫉妒。这些自以为是的修行人，只会给自己的五蕴魔鬼增加力量。因此，这些无明之人已经变成了魔的工具，真是可怜啊！莲花生大师说：修行佛法必须断除善恶的分别。乔姆问道：那是什么意思呢？大师说：当执着于自我的分别念消失的时候，就没有善恶、业和果报了。只要执着于自我的分别念没有消失，不善的业就会增长并产生恶果，善的业也会增长并产生善果。当分别念消失的时候，就不会积累善恶之业，也不会产生任何果报。那个时候，就是因已尽，缘已尽，该做的事情已经做完的时候，这就是胜义谛。在未来五浊恶世的时候，有些人因为没有认识到执着于自我的过患，分别念喋喋不休，从各种烦恼中生起粗大的烦恼，然后把见解挂在嘴边。
English
He spoke for a long time before leaving. Guru Padmasambhava said: "Just doing this Dharma is not enough." Jomo asked: "What should be done then?" The master said: "Explaining the Dharma will turn into two aspects: praise and criticism; listening to the Dharma will turn into two aspects: hope and doubt; being a steward will become attached to two aspects: eating and drinking; meditating will turn into two aspects: dullness and agitation; doing good deeds will turn into two aspects: pursuing fame and gain and respect; understanding more, desires also become greater; if you associate with too many disciples, practice will become lax. There are too many practitioners who contradict the Dharma no matter what they do." Guru Padmasambhava said: "These people who claim to be practitioners, because of arrogance and self-righteousness, their desires become very large." Jomo asked: "What should be done then?" The master said: "Some people think that they are wise people who are proficient in listening and thinking; some people think that they are monks who keep pure precepts; some people think that they are practitioners who often go to remote mountain temples; some people think that they have great supernatural powers and abilities; seeing the wealth they want, they are as greedy as beasts seeing blood; seeing the harm they don't like, they avoid it like wild yaks; they are conceited about their own advantages, like peacocks showing off their tails; they are jealous of other people's advantages, like good dogs guarding property. These self-righteous practitioners will only increase the power of their own five aggregates demons. Therefore, these ignorant people have become tools of demons, it is really pitiful!" Guru Padmasambhava said: "To practice the Dharma, one must cut off the distinction between good and evil." Jomo asked: "What does that mean?" The master said: "When the discriminating thoughts that cling to the self disappear, there is no good or evil, no karma and no retribution. As long as the discriminating thoughts that cling to the self have not disappeared, unwholesome karma will grow and produce evil results, and wholesome karma will also grow and produce good results. When discriminating thoughts disappear, no good or evil karma will be accumulated, and no results will be produced. At that time, it is when the cause is exhausted, the conditions are exhausted, and what needs to be done has been done, this is the ultimate truth. In the future five degenerate ages, some people, because they have not recognized the fault of clinging to the self, their discriminating thoughts chatter endlessly, and from all kinds of afflictions arise gross afflictions, and then they put views on their lips.