Tibetan
ས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མི་སྐྱེ་མི་སྲིད་དོ༔ ལར་འཇིག་རྟེན་འདིའི་སོ་ནམ་ལ་ངལ་དུབ་མེད་པར་ཐར་པའི་སོ་ནམ་མི་ནུས་པ་ཁོ་ན་མང༔ སེམས་ཅན་སྙིང་རྗེ་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་བྱེད་ན་སྨྲ་བཅད་བརྒྱད་བྱ་དགོས་གསུངས༔ ཇོ་མོས་དེ་གང་ལགས་ཞུས་པས༔ ལུས་སྨྲ་གཅོད་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བའི་དབེན་སར་བསྡད༔ དེས་ཆགས་སྡང་གཉིས་ལས་ལྡོག་པ་ཡིན༔ ངག་སྨྲ་གཅོད་ལྐུགས་པའི་ཚུལ་དུ་གནས༔ དེས་གཞན་དང་གཏམ་མ་འདྲེས་པས་ དགེ་སྦྱོར་ལས་མི་ཡེངས་པའི་དགོས་པ་ཡོད༔ སེམས་སྨྲ་བ་བཅད་དེ་རྒྱུན་དུ་རྣམ་རྟོག་དང་གཡེང་བའི་དབང་དུ་མི་གཏང༔ དེས་བསམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པའི་དགོས་པ་ཡོད༔ འདོད་ཡོན་སྨྲ་བ་བཅད་དེ་ཟས་ལ་གཙང་དམེའི་རྟོག་པ་སྤང༔ དེས་འཚོ་བ་སླ་ཞིང་མཁའ་འགྲོ་འདུ་བའི་དགོས་པ་ཡོད༔ གདམས་ངག་སྨྲ་བ་བཅད་དེ་སྣོད་མི་ལྡན་པ་ལ་མི་སྦྱིན༔ དེས་བརྒྱུད་པའི་བྱིན་རླབས་འཇུག་པའི་དགོས་པ་ཡོད༔ སྤྱོད་པ་སྨྲ་བ་བཅད་དེ་ཚུལ་ཆོས་དང་བྲལ་བ་རང་བྱུང་དུ་སྤྱད༔ དེས་སེམས་ལ་སྒྲིབ་པ་མི་སོག་པའི་དགོས་པ་ཡོད༔ ཉམས་མྱོང་སྨྲ་བ་བཅད་དེ་ཉམས་རྟོགས་ཅི་བྱུང་ཡང་གཞན་ལ་གསང་ཞིང་འཆད་པ་སྤང༔ སྐྱེ་བ་འདི་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་འཐོབ་པའི་དགོས་པ་ཡོད༔ རྟོགས་པ་སྨྲ་བ་བཅད་དེ་ཞེ་འདོད་པའི་ཕྱོགས་ལྷུང་མཐའ་བྲལ་དུ་གནས༔ དེ་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་གྲོལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད༔ ལར་དགེ་སྦྱོར་དྲོ་ཁ་ཙམ་རེ་ཡང་མི་ནུས་ཤིང༔ བཟླས་པ་ཐུན་རེ་མ་རྫོགས་བར་དུ་ཡང་སྨྲ་གཅོད་མི་ནུས༔ སྨྲ་འདོད་པའི་ཁ་ལ་ཚུགས་པ་མེད་པ་འདི་དག་ལ་སྨྲ་བཅད་གང་ལ་ཡང་མི་འོང་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་བྱེད་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱང་བདུད་ཀྱིས་བསླུས་པ་མ་ཚོར་བར་འདུག་གསུངས༔ ཇོ་མོས་ཇི་ལྟར་གདའ་ཞུས་པས༔ མཐུ་བོ་ཆེ་རྣམས་ང་རྒྱལ་དྲེགས་པའི་བདུད་ཀྱིས་བསླུས་ནས་གདའ༔ དྲེད་པོ་རྣམས་ཁ་འཇམ་འཁྲུལ་པའི་བདུད་ཀྱིས་བསླུས་ནས་གདའ༔ ཐ་མལ་པ་རྣམས་མ་རིག་རྨོངས་པའི་བདུད་ཀྱིས་བསླུས་ནས་གདའ༔ ཕྱུག་པོ་རྣམས་ཟང་ཟིང་ནོར་གྱིས་བསླུས་ནས་གདའ༔ ཆོས་བྱེད་ཀུན་ཀྱང་ཟང་ཟིང་ནོར་སྤེལ་གྱི་བདུད་ཀྱིས་བསླུས་ནས་གདའ༔ ལན་ཆགས་བུ་སྤེལ་བདུད་ཀྱིས་བསླུས་ནས་གདའ༔ སློབ་འཁོར་བཀུར་སྟིའི་བདུད་ཀྱིས་བསླུས་ནས་གདའ༔ ཉེ་དྲུང་འཁོར་བྱམས་བདུད་ཀྱིས་བསླུས་ནས་གདའ༔ དགྲ་སྡང་གདོང་འཛུགས་བདུད་ཀྱིས་བསླུས་ནས་གདའ༔ གཉེན་གྱི་གཅམ་ཚིག་བདུད་ཀྱིས་སླུ་བ་ཡིན༔ ལུས་ཀྱིས་འདུད་བཟང་བདུད་ཀྱིས་སླུ་བ་ཡིན༔ ངག་འཇམ་ཚིག་སྙན་བདུད་ཀྱིས་སླུ་བ་ཡིན༔ སེམས་ཀྱི་ཞེན་ཆགས་བདུད་ཀྱིས་སླུ་བ་ཡིན༔ མཛེས་སྡུག་བརྩེ་གདུང་བདུད་ཀྱིས་སླུ་བ་ཡིན༔ འཁྲུལ་པའི་ལས་ལ་བརྩོན་པ་ཐམས་ཅད་བདུད་ཀྱིས་སླུ་བ་ཡིན༔ དུག་ལྔ་རང་ལ་གནས་པ་སེམས་ཀྱི་བདུད༔ ཡུལ་དྲུག་བག་ཆགས་བཞག་པ་ཕྱི་ཡི་བདུད༔ ཏིང་འཛིན་རོ་ལ་ཆགས་པ་ནང་གི་བདུད༔ རྫོགས་ཆེན་འབྲས་བུར་རེ་བ་ལྟ་བའི་བདུད༔ ཡོན་ཏན་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱང་བདུད་ཡིན་ལ༔ མ་རིག་རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱང་བདུད་ཡིན་ནོ༔ དེས་ན་བདུད་ཆེན་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན༔ གཞན་དུ་མ་ཡིན་དེ་ཉིད་ནང་དུ་སོད༔ ལར་བདུད་ནང་དུ་སོད་ན་ཕྱི་ནས་བདུད་མི་འབྱུང་སྟེ༔ བདུད་ངོ་མ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་མང་བར་གདའ་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་བྱེད་པ་ལ་དུག་ལྔ་རྩད་ནས་གཅོད་དགོས་ཏེ་གསུངས༔ ཇོ་མོས་དེ་ཇི་ལྟར་ལགས་ཞུས་པས༔ ཞེ་སྡང་ཆེ་བའི་གང་ཟག་དེ་རང་སྡུག་བསྔལ་ཆེ༔ གཏི་མུག་ཆེ་བའི་མི་དུད་འགྲོ་དང་མཚུངས་པས་ཆོས་མི་གོ༔ ང་རྒྱལ་ཆེ་བའི་མི་ལ་ཡོན་ཏན་མི་འགོ་དགྲ་མང༔ འདོད་ཆགས་ཆེ་བའི་མིས་སྡོམ་པ་མི་ཐུབ་སྒྲོ་སྐུར་མང༔ ཕྲག་དོག་ཆེ་བའི་མི་མཐོ་འདོད་ཆེ་དབྱེན་ལ་དགའ༔ དུག་ལྔ་པོ་འདིའི་རྗེས་སུ་མི་འབྲེང་སྐྱེས་གྲོལ་དུས་མཉམ་དུ་ཁོང་དུ་གསད་འཚལ་ཏེ༔ དུག་ལྔ་རང་དགར་སྤྱོད་པའི་མི་འདི་དག་སྡུག་རང་གིས་སྒྲུབ་པར་གདའ་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་བྱེད་པ་ལ་སྔོན་ལ་རང་རྒྱུད་དུལ་དགོས་གསུངས༔ ཇོ་མོས་དེ་ཇི་ལྟར་གདའ་ཞུས་པས༔ ཞེ་སྡང་གི་མེ་དཔུང་བྱམས་པའི་ཆུས་གསོད་དགོས་གསུངས༔ འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆུ་བོ་གཉེན་པོ་སྟོབས་ལྡན་གྱི་ཟམ་པས་སྒྲོལ་དགོས༔ གཏི་མུག་གི་མུན་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྒྲོན་མེ་སྤར་དགོས༔ ང་རྒྱལ་གྱི་རི་བྲག་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་གཟུ་ཤིང་གིས་རྨང་ནས་སྒྱེལ་དགོས༔ ཕྲག་དོག་གི་རླུང་དམར་ལ་ བཟོད་པའི་གོས་གོན་པས་སྤང་དགོས༔ ལར་དུག་ལྔ་པོ་འདི་རང་དགར་ཤོར་ན་རང་རྒྱུད་རློག་པར་བྱེད་པས༔ དུག་ལྔ་རང་ཁར་མི་གཏང་བ་ཤིན་ཏུ་གཅེས་སོ་གསུངས༔ ༔སློབ་དཔོན་པདྨའི་ཞལ་ནས༔ ཆོས་བྱེད་པ་ལ་མཐོང་བའི་རྟགས་ལྔ་དང་ལྡན་དགོས་གསུངས༔ ཇོ་མོས་དེ་གང་ལགས་ཞུས་པས༔ དམ་ཆོས་ཚིག་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཉིད་དངོས་མེད་དུ་མཐོང་དགོས༔ འདི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་འཛིན་མེད་རང་གྲོལ་མཐོང་དགོས༔ ཉམས་མྱོང་ལ་ཅི་སྐྱེས་ཀྱང་དངོས་མེད་བདེ་ཆེན་དུ་མཐོང་དགོས༔ མོས་གུས་དང་ལྡན་པས་བླ་མ་ལ་སངས་རྒྱས་སུ་མཐོང་དགོས༔ ལར་ཆོས་བྱེད་པ་ལ་ཅི་ལ་ཡང
Chinese
地的果实不会生长，不会存在！一般来说，对于这个世界的农业，不经历辛劳就无法获得解脱的农业。宣说对众生的慈悲！莲花生大师说：如果修法，必须做到八种语禁。觉姆问道：那是什么？身语禁，住在不堕入偏颇的寂静处。这能使人从贪嗔二者中解脱。语语禁，像哑巴一样安住。这样不与他人交谈，有不散乱于善行的必要。心语禁，断绝心的言语，不要总是让心受到分别念和散乱的支配。这样有安住于不可思议之法性的必要。受用语禁，断绝对于受用的言语，抛弃对食物洁净与否的分别念。这样有容易生活，空行母聚集的必要。诀窍语禁，断绝对于诀窍的言语，不传给不具法器者。这样有传承的加持融入的必要。行为语禁，断绝对于行为的言语，不依循世俗之法，自然而然地行持。这样有不在心中积累业障的必要。体验语禁，断绝对于体验的言语，无论生起什么体验和证悟，都对他人保密，抛弃讲述。这样有在此生获得大手印成就的必要。证悟语禁，断绝对于证悟的言语，安住于远离偏袒和边见的随心所欲之处。这样有仅仅通过证悟，当下解脱的必要。一般来说，哪怕只是稍微做一点善行也不行，甚至在念诵没有完成一轮之前，也不能语禁。对于这些没有停止说话欲望的人，任何语禁都不会成功。莲花生大师说：修法的人们，也未曾察觉到被魔所欺骗。觉姆问道：如何欺骗？ 有神通者被我慢傲慢之魔所欺骗。狡猾者被花言巧语迷惑之魔所欺骗。普通人被无明愚昧之魔所欺骗。富人被财物所欺骗。所有修行人都被增长财物的魔所欺骗。被冤冤相报子孙相续之魔所欺骗。被弟子眷属恭敬之魔所欺骗。被亲近眷属慈爱之魔所欺骗。被敌人怨恨针锋相对之魔所欺骗。被亲友的虚伪甜言蜜语之魔所欺骗。身体的恭敬
English
The fruit of the earth will not grow, it will not exist! In general, for the agriculture of this world, one cannot attain the agriculture of liberation without hardship. Teachings on compassion for sentient beings! Guru Padmasambhava said: If you practice Dharma, you must observe eight silences. The Jo-mo asked: What are they? Silence of the body: Reside in a secluded place, not falling into extremes. This reverses the two, attachment and aversion. Silence of speech: Abide in the manner of a mute. This prevents mixing talk with others, which is necessary to avoid distraction from virtuous activities. Silence of mind: Cut off the speech of the mind, and do not constantly let it be dominated by thoughts and distractions. This is necessary to abide in the nature of reality, which is beyond thought. Silence of enjoyment: Cut off speech about enjoyment, and abandon thoughts of purity or impurity regarding food. This is necessary for easy living and the gathering of dakinis. Silence of instructions: Cut off speech about instructions, and do not give them to those who are not suitable vessels. This is necessary for the blessings of the lineage to enter. Silence of conduct: Cut off speech about conduct, and act naturally, free from conventional Dharma. This is necessary to avoid accumulating obscurations in the mind. Silence of experience: Cut off speech about experience, and keep secret from others whatever experiences and realizations arise, and abandon talking about them. This is necessary to attain the siddhi of Mahamudra in this life. Silence of realization: Cut off speech about realization, and abide in a state of freedom from bias and extremes, wherever you desire. This is necessary to be liberated in this very moment, simply through realization. In general, it is not possible to do even a little bit of virtuous activity, and it is not possible to observe silence until each session of recitation is completed. For those who have no control over their desire to speak, no silence will be successful. Guru Padmasambhava said: Even those who practice Dharma are unknowingly deceived by demons. The Jo-mo asked: How are they deceived? Those with great power are deceived by the demon of pride and arrogance. The cunning are deceived by the demon of sweet talk and deception. Ordinary people are deceived by the demon of ignorance and delusion. The wealthy are deceived by the demon of possessions and wealth. All practitioners are deceived by the demon of increasing wealth. They are deceived by the demon of karmic debt and multiplying offspring. They are deceived by the demon of respect and honor from disciples and retinue. They are deceived by the demon of love and affection from close attendants and retinue. They are deceived by the demon of hostility and confrontation with enemies. They are deceived by the demon of false flattery from relatives. The physical reverence
Chinese
是魔在欺骗。 语言柔和言辞悦耳是魔在欺骗。 心中的执着是魔在欺骗。 美丽的爱恋是魔在欺骗。 勤奋于错误的业是魔在欺骗。 五毒存在于自身是心的魔。 六境留下习气是外面的魔。 执着于禅定的滋味是里面的魔。 期望大圆满的果实是见解的魔。 功德大者也是魔， 无明愚昧者也是魔。 因此大魔就是执着于我。 不是其他，就在自身内部消灭。 总之，在内部消灭魔，外面就不会出现魔。 只是不认识魔的真面目的人很多，这样说。 莲花生大师说：修行佛法要从根本上断除五毒。 觉姆问道：那是怎样的呢？ 大师说：嗔恨心重的人自己痛苦大。 愚痴心重的人和畜生一样，不明白佛法。 傲慢心重的人没有功德，敌人多。 贪欲心重的人无法守护戒律，妄语多。 嫉妒心重的人贪图高位，喜欢挑拨离间。 不要追随这五毒，出生解脱同时在心中消灭它们。 这些随意行使五毒的人，自己造就痛苦，这样说。 莲花生大师说：修行佛法首先要调伏自心。 觉姆问道：那是怎样的呢？ 大师说：嗔恨的火焰要用慈悲的水来熄灭。 贪欲的河流要用对治强力的桥梁来度过。 愚痴的黑暗要点燃智慧的明灯。 傲慢的山崖要用精进的斧头从根基上摧毁。 嫉妒的狂风要 穿上忍耐的衣服来遮挡。 总之，这五毒如果随意放纵，就会毁灭自心。 所以，不要让五毒随意妄为，这非常重要，这样说。 莲花生大师说：修行佛法要具备五种见到的征相。 觉姆问道：那是哪些呢？ 大师说：要将远离言辞的心性，真正的法，视为空性。 如此，要将显现的景象，视为无执着，自然解脱。 对于体验，无论生起什么，都要视为空性大乐。 因为具有虔诚的信心，要将上师视为佛。 总之，修行佛法对于任何事物都
English
is the demon deceiving. Gentle language and pleasant words are the demon deceiving. Attachment in the mind is the demon deceiving. Beautiful love is the demon deceiving. Diligence in mistaken actions is the demon deceiving. The five poisons residing within oneself are the demons of the mind. The six realms leaving habitual tendencies are the external demons. Attachment to the taste of samadhi is the internal demon. Expectation of the result of Dzogchen is the demon of view. Those with great qualities are also demons, and those who are ignorant and deluded are also demons. Therefore, the great demon is the clinging to self. It is not other, but eliminate it within oneself. In short, if you eliminate the demon within, the demon will not appear from the outside. It is said that there are many who do not recognize the true face of the demon. Guru Padmasambhava said: To practice Dharma, one must eradicate the five poisons from the root. Jo-mo asked: How is that? The master said: A person with great anger suffers greatly himself. A person with great ignorance is like an animal and does not understand the Dharma. A person with great pride has no merit and many enemies. A person with great desire cannot keep vows and has many lies. A person with great jealousy is greedy for high position and likes to sow discord. Do not follow these five poisons, but eliminate them in your heart at the same time as birth and liberation. These people who freely practice the five poisons create suffering for themselves, it is said. Guru Padmasambhava said: To practice Dharma, one must first tame one's own mind. Jo-mo asked: How is that? The master said: The fire of anger must be extinguished with the water of loving-kindness. The river of desire must be crossed with the antidote, a strong bridge. The darkness of ignorance must be illuminated with the lamp of wisdom. The mountain cliff of pride must be destroyed from the foundation with the axe of diligence. The red wind of jealousy must be shielded by wearing the garment of patience. In short, if these five poisons are allowed to run wild, they will destroy one's own mind. Therefore, it is very important not to let the five poisons run wild, it is said. Guru Padmasambhava said: To practice Dharma, one must have five signs of seeing. Jo-mo asked: What are they? The master said: One must see the mind-essence, the true Dharma, which is beyond words, as emptiness. In this way, one must see the appearing phenomena as ungraspable and naturally liberated. For experiences, whatever arises, one must see it as emptiness and great bliss. Because of having devout faith, one must see the lama as the Buddha. In short, practicing Dharma for anything