Tibetan
ཅིར་ཡང་འཆར་བས་ཀ་ཅིར་ཡང་མ་ཡིན་པ་སྟེ༔ ནམ་མཁའ་དང་ཆོ་འཕྲུལ་དབྱེར་མེད་པ་བཞིན་ནོ༔ དེས་ན་སྟོང་པ་དང་སྣང་བ་འབྲལ་མ་མྱོང༔ སྣང་དང་སྟོང་པ་འབྲལ་མ་མྱོང༔ སྣང་བས་སྟོང་པ་མ་སྤངས༔ སྟོང་པས་སྣང་བ་མ་སྤངས་པའོ༔ དེ་ཡང་རང་སྣང་ངོ་ཤེས་པས་སྣང་བ་སེམས་སུ་ཐག་ཆོད་པ་མེད་འཛིན་ཆད་པ་ལས་གྲོལ་བའི་ལྟ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ༔ རང་སྟོང་རང་ངོ་ཤེས་ཏེ་སེམས་ཉིད་སྟོང་པར་ཐག་ཆོད་པ་ཡོད་འཛིན་རྟག་པ་ལས་གྲོལ་བའི་ལྟ་བ་དོན་དམ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ༔ ཟུང་འཇུག་རང་ངོ་ཤེས་ཏེ་སྣང་སྟོང་གཉིས་མེད་དུ་ཐག་ཆོད་པས་རྟག་ཆད་གཉིས་ལས་གྲོལ་བའི་ལྟ་བ་ཐ་མི་དད་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་བོ༔ དེ་ལ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མེད་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པས་ན་རང་བྱུང༔ ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མི་གནས་པས་མཐའ་ལས་འདས་པའོ༔ དེ་ནི་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ངོས་ ནས་ཅིར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ༔ ཡིན་པ་མེད་པའི་ལྟ་བ༔ འགག་མེད་ཀྱི་ངོས་ནས་གང་ཡང་ཡིན་པས༔ མིན་པ་མེད་པའི་ལྟ་བ༔ གཉིས་མེད་ཀྱི་ངོས་ནས་ཡིན་མིན་ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་པའོ༔ དེས་ན་བཤད་པ་མཐའ་ལས་འདས་པར་བཤད༔ སྒོམ་པ་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྒོམ༔ སྤྱོད་པ་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྤྱོད༔ བསྔོ་བ་མཐའ་ལས་འདས་པ་བསྔོ༔ དེས་ན་མཐའ་ཡེ་བྲལ༔ སྐྱོན་ཡེ་དག༔ ཡོན་ཏན་ཡེ་རྫོགས༔ གཉིས་མ་གྲུབ་པས་གཉིས་མེད༔ ཟུང་མ་རྙེད་པས་ཟུང་འཇུག༔ མཐའ་མ་རྙེད་པས་མཐའ་བྲལ༔ བཟང་ངན་མེད་པས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ༔ སྡིག་པ་མ་རྙེད་པས་དགེ་སྡིག་མེད༔ མཉམ་ཁད་མ༔ ཟང་ཡག་མ་ཡིན་ནོ༔ གསུམ་པ་ལྟ་བ་གོམས་པར་བྱེད་པ་སྒོམ་པ་ནི༔ གནད་གསུམ་གཅུན་པས་རྟོག་མེད་རང་གསལ་འཆར༔ ཞེས་པས༔ འདི་ལ་བཞི་སྟེ༔ སྒོམ་སྐྱེ་བའི་གནད༔ སྐྱེས་པ་རང་གི་ངོ་བོ༔ ཉམས་འཆར་ཚུལ༔ གོལ་ས་གཅད་པའོ༔ དང་པོ་ནི་གནད་གསུམ་སྟེ༔ འཕྲུལ་འཁོར་ལུས་ཀྱི་གནད༔ ལྟ་སྟངས་མིག་གི་གནད༔ གཞག་ཐབས་སེམས་ཀྱི་གནད་དོ༔ དང་པོ་ནི་གནས་དབེན་པར་མལ་བདེ་བ་སྟན་འབོལ་བའི་སྟེང་དུ་ལུས་ཀྱི་ཆོས་ གསུམ་ནི༔ རྐང་པ་སྐྱིལ་ཀྲུང༔ ལག་པ་མཉམ་གཞག༔ ལུས་པོ་ཡ་ཡོ་དང་དགྱེ་སྒུར་མེད་པར་རང་སོ་ལ་ཆམ་བཞག་གོ༔ དེས་སྒོམ་རང་བབས་སུ་ཡོང་ལ་འཕྲུལ་འཁོར་བཅའ་མ་ཤེས་ན་སྒོམ་མི་སྐྱེའོ༔ གཉིས་པ་ལྟ་སྟངས་མིག་གི་གནད་གསུམ་ནི༔ མིག་ཚམ་ཚུམ་མི་བྱ༔ ཁྱར་ཁྱུར་མི་བྱ༔ ལོགས་དང་ཟུར་དུ་མི་གཅུ་བར་ཐད་ཀའི་སོ་གཅིག་ལ་ཕུར་ཚུགས་སུ་གཏད་དོ༔ དེས་སྒོམ་རང་བབས་སུ་འོང་སྟེ་མིག་དང་ཤེས་པ་གནད་གཅིག་ཡིན་ནོ༔ ལྟ་སྟངས་མེད་ན་སྒོམ་མི་འཆར་རོ༔ གསུམ་པ་གཞག་ཐབས་སེམས་ཀྱི་གནད་གསུམ་ནི༔ དེ་ཐ་མལ་དུ་མ་ཡེངས༔ རྟོག་པར་མ་འགྱུས༔ ཡིད་ཀྱིས་བཟོ་མ་བྱས་པར་ཤེས་པ་རང་ལུགས་སུ་ཆམ་བཞག་གོ༔ དེས་སྒོམ་རང་བབས་སུ་འོང་ལ་ཡེངས་པ་དང་འགྱུས་ན་སྒོམ་མི་སྐྱེའོ༔ གཉིས་པ་སྐྱེས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ནི༔ དེ་ལྟར་གནད་ཀྱིས་གཅུན་པས་རང་ལུགས་སུ་བཞག་པས་རྣམ་རྟོག་ཕྲ་རགས་ཐམས་ཅད་རང་སར་ཉལ་ཞི་ནས་སེམས་རང་སར་ལྷག་གི་གནས་པ་ཞིག་འོང༔ དེ་ཀ་ལ་ཞི་གནས་ཟེར༔ དེའི་གདངས་མ་འགགས་པར་ཡུལ་མེད་རང་གསལ་དུ་རྗེན་ནེ་ལྷང་ངེ་བ་ཞིག་འོང༔ དེ་ཀ་ལ་ལྷག་མཐོང་ཟེར༔ དེ་གཉིས་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མའི་སྟེང་ན་དབྱེར་མེད་གཅིག་གི་ངོ་བོར་ཧྲིལ་ གནས་པ་ཞིག་ཡོང༔ དེ་ཀ་ལ་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་གཉིས་མེད་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ༔ དེ་བློ་ཡུལ་དུ་བྱས་ན་གོ་བ༔ ཡུལ་མེད་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་ན་ཉམས༔ ཤེས་པ་ཉིད་དེའི་ངོ་བོར་ཧྲིལ་ལེ་འདུག་ན་རྟོགས་པ་ཡིན༔ དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་བྱ་བ་དེ་ཡིན༔ དེ་བླ་མ་གདམས་ངག་ཆེ་ནས་བྱས་པ་མིན༔ སློབ་མ་ཤེས་རབ་ཆེ་ནས་བྱུང་བའང་མིན༔ གནས་ལུགས་སམ་གཤིས་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ གསུམ་པ་ཉམས་འཆར་ལུགས་ནི༔ དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་གསུམ་འཆར་ཏེ༔ རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པ་ལ་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ༔ དེ་ལ་གསུམ༔ བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་ཞེན་སྣང་མེད་པས་བཟང་རྟོག་དང་བྲལ༔ རྣམ་རྟོག་ཕྲ་རགས་ཀྱི་རྒྱུན་ཆད་ནས་ངན་རྟོག་དང་བྲལ༔ རིག་པ་ཡུལ་མེད་དུ་རང་ངོ་ཤེས་པས་ལུང་མ་བསྟན་དང་བྲལ་བའོ༔ རྟོག་མེད་ཀྱི་ངང་ནས་རིག་པའི་རང་གདངས་མ་འགགས་པར་ཡེ་རེ་འདུག་པ་ནི་གསལ་བའོ༔ དེ་ལ་གསུམ་སྟེ༔ ཡུལ་མེད་དེ་རང་གསལ་བ༔ གློ་བུར་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཡེ་ནས་གསལ་བ༔ སུས་ཀྱང་མ་བྱས་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་གསལ་བའོ༔ དེ་ལ་མི་མཐུན་པའི་འགལ་རྐྱེན་མེད་པས་བདེ་བའོ༔ དེ་ལ་གསུམ་སྟེ༔ མཚན་མའི་ཟུག་རྔུ་མེད་དེ་མཚན་མ་མེད་པའི་བདེ་བ༔ གཉིས་འཛིན་གྱི་ཞེན་སྣང་མེད་པས་ གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདེ་བ༔ དེ་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་བདེ་བའོ༔ དེ་ལྟ་བུའི་ཉམས་སྐྱེས་པ་ལ་མ་ཆགས་པ་གསུམ་སྒོམ་པ་སྐྱོན་མེད་ཡིན་ཏེ༔ བདེ་བ་ལ་མ་ཆགས་པ་སྨྱོན་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ༔ གསལ་བ་ལ་མ་ཆགས་པ་བུ་ཆུང་གི་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ༔ མི་རྟོག་པ་ལ་མ་ཆགས་པ་བརྟུལ་ཞུགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལྟ་བུའོ༔ དེ་ལ་ཆགས་ན་སྲིད་པ་གསུམ་དུ་གོལ་ཏེ༔ བདེ་བ་ལ་ཆགས་ན་འདོད་ཁམས་སུ༔ གསལ་བ་ལ་ཆགས་ན་གཟུགས་ཁམས་སུ༔ མི་རྟོག་པ་ལ་ཆགས་ན་གཟུ
Chinese
由于任何显现都并非实在之物，犹如虚空与幻术不可分割一般。因此，空性与显现从未分离，显现与空性从未分离，显现未曾舍弃空性，空性未曾舍弃显现。再者，通过认识自显现之面目，确信显现即是心，此为从断灭的无执著中解脱之见解，是了知世俗的智慧。认识自空性之面目，确信心性本空，此为从常有的有执著中解脱之见解，是了知胜义的智慧。认识双运之面目，确信显空二者无别，此为从常断二边中解脱之见解，是无有差别的智慧。对此而言，无有因与缘，非由任何所作，故为自生。不住于任何一方，故超越边际。此乃从无生之角度而言，任何皆非实有，是无有实有的见解。从无灭之角度而言，任何皆为实有，是无有非实有的见解。从无二之角度而言，超越了有无、存在与不存在、常与断等边际。因此，宣说为超越边际而宣说，修行为超越边际而修，行为为超越边际而行，回向为超越边际而回向。因此，本性离边，本性离过，本性圆满，无有二元对立故为无二，未曾寻得成双故为双运，未曾寻得边际故为离边，无有善恶故为普贤，未曾寻得罪恶故无有善恶，无有等同与差别，并非上好之物。第三，使见解得以熟悉之修行，即：以三要诀调伏，无念自明便会显现。如是说故，此有四者：生起修行的要诀，生起之自性，体验显现之方式，以及遮止歧途。第一是三个要诀：幻轮身之要诀，观视方式眼之要诀，安住之方法心之要诀。第一是于寂静处，在舒适的软垫上，身体之三法：双腿跏趺坐，双手等印，身体无有摇晃与倾斜，自然安住。如此则修行自然而生，若不善于安置幻轮，则修行无法生起。第二，观视方式眼之要诀有三：不眨眼，不游移，不斜视或偏视，而是凝视正前方之一点。如此则修行自然而生，眼睛与觉知乃同一要诀。若无观视方式，则修行无法显现。第三，安住之方法
English
Since whatever appears is not ultimately real, just as the sky and illusion are inseparable. Therefore, emptiness and appearance have never been separated, appearance and emptiness have never been separated, appearance has not abandoned emptiness, and emptiness has not abandoned appearance. Furthermore, by recognizing the face of self-appearance, and being certain that appearance is mind, this is the view that is liberated from the clinging of annihilation, the wisdom that knows the conventional. Recognizing the face of self-emptiness, and being certain that the nature of mind is empty, this is the view that is liberated from the clinging of existence, the wisdom that knows the ultimate. Recognizing the face of union, and being certain that appearance and emptiness are inseparable, this is the view that is liberated from the two extremes of permanence and annihilation, the wisdom that is without difference. For this, there is no cause and condition, and it is not made by anyone, therefore it is self-arisen. Not abiding in any one side, therefore it transcends the limits. This is from the perspective of no-birth, nothing is real, it is the view of non-existence. From the perspective of no-cessation, everything is real, it is the view of non-non-existence. From the perspective of non-duality, it transcends the limits of existence and non-existence, being and non-being, permanence and annihilation. Therefore, it is said that the explanation is explained as transcending the limits, the practice is practiced as transcending the limits, the behavior is acted as transcending the limits, and the dedication is dedicated as transcending the limits. Therefore, the nature is free from extremes, the nature is free from faults, the nature is perfectly complete, non-duality because there is no duality, union because it is not found in pairs, free from extremes because it is not found in extremes, Samantabhadra because there is no good or bad, no good or evil because evil is not found, no equality or difference, not the best. Third, the practice of familiarizing oneself with the view is: by subduing the three key points, non-thought self-clarity will arise. As it is said, there are four things here: the key point of arising meditation, the nature of what arises, the way of experience arising, and the cutting off of deviations. The first is the three key points: the key point of the illusory body, the key point of the eye of the way of seeing, and the key point of the mind of the method of abiding. The first is in a secluded place, on a comfortable cushion, the three dharmas of the body: legs in vajra posture, hands in equal mudra, the body without shaking or leaning, naturally abiding. In this way, meditation will arise naturally, and if you are not good at setting up the illusory wheel, meditation will not arise. Second, there are three key points of the way of seeing the eye: do not blink, do not wander, do not squint or deviate, but stare at one point directly in front. In this way, meditation will arise naturally, the eye and awareness are the same key point. If there is no way of seeing, meditation will not arise. Third, the method of abiding
Chinese
心的要点有三：即不要散乱于庸常，不要变为分别念，不要以意识造作，而是让觉性安住于自性中。这样，禅修就会自然而然地生起，如果散乱和转变，禅修就不会生起。第二，生起之物的自性是：像这样以要点来约束，安住于自性中，所有粗细的分别念都会在自身处寂灭，心会安住在自身处。那即称为止。在那的声调不停止，会赤裸裸、亮堂堂地显现无有对境的自明。那即称为观。那二者在觉性刹那的当下，无有分别地安住于一体的自性中。那即称为止观双运。如果以意识来做，那就是理解；如果无有对境地去体验，那就是体验；如果觉性本身安住于那的自性中，那就是证悟。那是三世诸佛的意趣。那不是因为上师的教言伟大而做到的，也不是因为弟子智慧广大而产生的，而是安住在实相或本性之上的行为。第三，体验生起的方式是：像这样禅修，会生起乐、明、无分别的三种体验。所谓无分别，是指远离分别念的觉性。那有三种：由于没有所修和能修的执着，所以远离善分别；由于粗细分别念的相续断绝，所以远离恶分别；由于明了觉性于无有对境中的自性，所以远离无记。在无分别的状态中，觉性的自声不停止，自然而然地安住，那就是明。那有三种：无有对境，即是自明；不是突然产生的，而是本来就明；不是谁造作的，而是自性光明。由于没有不和谐的违缘，所以是乐。那有三种：没有相的刺痛，即是无相的乐；由于没有二取执着，所以是无二的乐；由于没有因缘，所以是无为的乐。像这样生起体验时，不执着的三种禅修是无有错谬的。即，不执着于乐，是如疯子般的行为；不执着于明，是如孩童的梦境；不执着于无分别，是如行为究竟的瑜伽士。如果执着于此，就会迷失于三有。即，执着于乐，就会堕入欲界；执着于明，就会堕入色界；执着于无分别，就会堕入无
English
The three key points of mind are: not to be distracted into ordinariness, not to transform into conceptual thought, and not to fabricate with the mind, but to let awareness rest naturally in its own state. By doing so, meditation will arise spontaneously; if there is distraction and transformation, meditation will not arise. Secondly, the nature of what arises is: by restraining with these key points and resting in one's own state, all subtle and gross conceptual thoughts will subside and become peaceful in their own place, and the mind will remain in its own place. That is called quiescence (śamatha，梵文：śamatha，梵文天城体：शमथ，梵文罗马拟音：śamatha，汉语字面意思：止). Without the sound of that ceasing, there will be a naked and clear manifestation of self-luminosity without an object. That is called insight (vipaśyanā，梵文：vipaśyanā，梵文天城体：विपश्यना，梵文罗马拟音：vipaśyanā，汉语字面意思：观). These two, in the moment of awareness, indivisibly abide in the nature of oneness. That is called the union of quiescence and insight. If it is done with the intellect, it is understanding; if it is experienced without an object, it is experience; if awareness itself abides in that nature, it is realization. That is the intention of the Buddhas of the three times. It is not done because the guru's instructions are great, nor does it arise because the disciple's wisdom is vast, but it is the act of abiding in reality or the natural state. Thirdly, the way experiences arise is: by meditating in this way, the three experiences of bliss, clarity, and non-conceptuality will arise. Non-conceptuality refers to awareness that is free from conceptual thought. There are three aspects to this: because there is no clinging to the object of meditation or the meditator, it is free from positive conceptual thought; because the continuity of subtle and gross conceptual thoughts is cut off, it is free from negative conceptual thought; and because awareness recognizes its own nature in the absence of an object, it is free from neutrality. In the state of non-conceptuality, the self-sound of awareness does not cease, and it naturally abides, which is clarity. There are three aspects to this: the absence of an object is self-luminosity; it is not something that arises suddenly, but is clear from the beginning; it is not made by anyone, but is naturally clear. Because there are no conflicting adverse conditions, there is bliss. There are three aspects to this: there is no pain of characteristics, which is the bliss of no characteristics; because there is no clinging to dualistic grasping, there is the bliss of non-duality; and because there is no cause or condition, there is unconditioned bliss. When such experiences arise, meditating on the three non-attachments is without fault. That is, non-attachment to bliss is like the behavior of a madman; non-attachment to clarity is like the dream of a child; non-attachment to non-conceptuality is like a yogi who has perfected asceticism. If one clings to these, one will stray into the three realms. That is, clinging to bliss will lead to the desire realm; clinging to clarity will lead to the form realm; clinging to non-conceptuality will lead to the formless