Tibetan
༔ རྒྱ་གྲམ་མམ་རལ་གྲི་ནི་ཕྲིན་ལས་ཐོགས་པ་མེད་པའོ༔ དེ་བཞིན་དུ་རང་རང་གི་སྒྲུབ་ཐབས་གང་ཡིན་པའི་གཞུང་བཞིན་བྱས་པས་ཡོན་ཏན་འབྱུང་ངོ༔ གཉིས་པ་དོན་གྱི་རྣམ་དག་ནི༔ དེ་དག་ཀྱང་བདེན་དངོས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ༔ དེས་ན༔ གདངས་མ་འགགས་པ་ལྷ་རུ་ལམ་མེ༔ གཤིས་མ་གྲུབ་པ་སྟོང་པར་ཆམ་མེ༔ ངོ་བོ་གསལ་སྟོང་གཉིས་མེད་དུ་ལྷང་ངེ༔ དེ་ལྟར་གཉིས་མེད་དུ་བསྒོམས་པས་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་ནས་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ༔ གསུམ་པ་ཀུན་བརྟགས་མཉམ་རྗེས་མེད་པར་ང་རྒྱལ་བརྟན་པ་ནི༔ གསལ་རུང་མི་གསལ་རུང་ལྷ་རང་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་བྱ་ཞིང་ཐ་མལ་གྱི་སྣང་བ་མེད་པར་བྱའོ༔ དེས་ན་མཆོག་ཐུན་མོང་གི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་འབྱུང་བ་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཡིན་པས་མེད་ཀ་མེད་ཡིན་ནོ༔ བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་མེད་ཀྱི་དོན་ནི༔ ཀུན་རྫོབ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་བསྐྱེད་རིམ༔ དོན་དམ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལ་རྫོགས་རིམ༔ དེ་གཉིས་ཐ་དད་གཉིས་སུ་མེད་པས་བསྐྱེད་རྫོགས་དབྱེར་མེད་ཟུང་འཇུག་ཡིན་ནོ༔ དེ་ཡང་སྣོད་བཅུད་ ཐམས་ཅད་གདངས་མ་འགགས་པར་གསལ་བ་ནི་གཟུགས་སྐུ༔ གཤིས་སྟོང་པར་གནས་པ་ནི་ཆོས་སྐུ༔ ངོ་བོ་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པ་ནི་གཉིས་མེད་ཡིན་ཏེ༔ གདངས་གཟུགས་སྐུ་ཡིན་ཙམ་ན་གཤིས་ཆོས་སྐུ་ལས་འོས་མེད༔ གཤིས་ཆོས་སྐུར་གནས་པ་ལས་གདངས་གཟུགས་སྐུ་ལས་འོས་མེད༔ དེའི་གནད་ཀྱིས་དབྱེར་མེད་ལས་འདས་པ་མེད་དོ༔ གཉིས་པ་རྫོགས་རིམ་བསྟན་པ་ནི༔ སྐྱེ་འགགས་གཉིས་མེད་རང་བྱུང་མཐའ་ལས་འདས༔ ཞེས་པས༔ གཞི་སྟོང་པའི་གནས་ལུགས་སེམས་ཉིད་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་ཤེས་བྱའི་གཤིས་དེ་དངོས་པོར་མ་སྐྱེས༔ དངོས་མེད་དུ་མ་འགགས༔ ཐ་དད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་སྐྱེ་འགག་གཉིས་མེད་དོ༔ དེ་ཡང་དངོས་པོར་མ་སྐྱེས་པས་སྟོང་པ༔ དངོས་མེད་དུ་མི་འགགས་པས་རིག་པ༔ ཐ་དད་དུ་མ་གྲུབ་པས་གཉིས་མེད་དོ༔ དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཡིན་ལ་སེམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ༔ དེ་ལ་ལྔ་སྟེ༔ རང་སྟོང་པ༔ ཡེ་སྟོང་པ༔ རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ༔ ཀུན་སྟོང་པ༔ མཉམ་པར་སྟོང་པའོ༔ དེ་ཡང་རང་སྟོང་པས་ཡུལ་མེད་པ་སྟེ་རྟག་པའི་ཆོས་སུ་མི་སྡོད་པ༔ ཡེ་སྟོང་པས་དུས་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ་གདོད་མ་ནས་སྟོང་པ༔ རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པས་སུས་ཀྱང་བྱས་པ་མ་ཡིན་ ཏེ་གཤིས་རང་སྟོང་པ༔ ཀུན་སྟོང་པས་ཉི་ཚེའི་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད༔ མཉམ་པར་སྟོང་པས་རོ་གཅིག་སྟེ་བཟང་ངན་
Chinese
十字金刚杵或宝剑是事业无碍的。（因此，）同样地，按照各自的修法仪轨去做，功德就会产生。第二，关于意义的清净：那些也因为没有成立为真实存在，所以应当了知其自性为空性。因此，显现不间断，明明朗朗是本尊；体性不成立，空性坦坦荡荡；本体光明空性二无别，清晰明澈。像这样修持二无别，就能圆满二资粮，获得佛果。第三，没有遍计随念而稳固我慢：应当生起“无论显现与否，都是本尊”的想法，并且不应有庸常的显现。因此，所有共同和殊胜的功德都在今生出现，因为这是生起次第，所以必定会有。生起次第和圆满次第二无别的意义是：将世俗谛作为道用是生起次第；将胜义谛显现出来是圆满次第；这两者不是他体，没有二分，所以生起次第和圆满次第无别是双运。也就是说，所有外器内情，显现不间断而明明朗朗是色身；体性安住于空性是法身；本体什么也不分别，是二无别。显现是色身的同时，体性必定是法身；体性安住于法身的同时，显现必定是色身。以这个要点来说，没有超越无别的。第二，宣说圆满次第：‘生灭二无别，自生超越边。’因此，基位空性的安住方式，心性的安住方式，所知之体性，不是以实有而生，不是以非有而灭，不是以他体而成立的生灭二无别。也就是说，因为不是以实有而生，所以是空性；因为不是以非有而灭，所以是觉性；因为不是以他体而成立，所以是二无别。因此，一切法都是自己的心，而心是空性。这有五种：自空性，本空性，自性空性，总空性，平等空性。也就是说，以自空性来说，没有所缘，不住于常法；以本空性来说，不是暂时产生的，而是从原始以来就是空性；以自性空性来说，不是谁造作的，而是体性自空性；以总空性来说，不是暂时的空性，而是所有法的法性；以平等空性来说，味道是相同的，好坏
English
The crossed vajra or sword is unobstructed activity. Likewise, by practicing according to the teachings of whatever sadhana one has, qualities will arise. Second, the purity of meaning: Those too, since they do not exist as truly established, should be understood as being empty of inherent existence. Therefore, appearance is unceasing, clearly it is the deity; essence is unestablished, emptiness is utterly still; nature is clear and empty, inseparably distinct. Thus, by meditating on inseparability, the two accumulations are completed and the fruit of Buddhahood is attained. Third, firmly establishing pride without conceptualization or subsequent thought: One should think, "Whether clear or unclear, it is the deity itself," and there should be no ordinary appearances. Therefore, all the supreme and common qualities arise in this very life, because this is the generation stage, so it is definitely certain. The meaning of the inseparability of the generation and completion stages is: Taking the relative truth as the path is the generation stage; making the ultimate truth manifest is the completion stage; since these two are not different, not dual, the inseparability of the generation and completion stages is union. That is, all phenomena and beings, the appearance is clear without ceasing, is the Form Body; the essence abiding in emptiness is the Dharma Body; the nature not thinking about anything at all is non-duality. As soon as appearance is the Form Body, the essence must be the Dharma Body; as soon as the essence abides as the Dharma Body, the appearance must be the Form Body. By this key point, there is nothing beyond inseparability. Second, explaining the completion stage: 'Unborn, unceasing, non-dual, self-arisen, beyond extremes.' Therefore, the abiding nature of the ground emptiness, the way of abiding of mind itself, the essence of what is to be known, is not born as a real thing, does not cease as a non-thing, and is not established as different, it is the non-duality of birth and cessation. That is, because it is not born as a real thing, it is emptiness; because it does not cease as a non-thing, it is awareness; because it is not established as different, it is non-duality. Therefore, all phenomena are one's own mind, and mind is emptiness. There are five types of emptiness: self-emptiness, original emptiness, emptiness of inherent existence, total emptiness, and equal emptiness. That is, with self-emptiness, there is no object, it does not abide as a permanent phenomenon; with original emptiness, it is not something that arises temporarily, but is empty from the beginning; with emptiness of inherent existence, it is not made by anyone, but the essence is self-empty; with total emptiness, it is not a temporary emptiness, but the nature of all phenomena; with equal emptiness, the taste is the same, good and bad.
Tibetan
མེད་པའོ༔ མདོར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གཤིས་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ༔ སྟོང་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གདངས་འགག་མེད་དུ་འཆར་བས་ན་སྣང་བ་ཞེས་བྱ༔ དེ་ལའང་ལྔ་སྟེ༔ སྣང་ཚད་གཅིག་རང་སྣང་བས་གཞན་མ་ཡིན་པ༔ བཀག་པ་མེད་པས་ཟང་ཐལ་དུ་སྣང་བ༔ གཏད་སོ་མེད་པས་ཁ་ཡན་དུ་སྣང་བ༔ དུས་བཏབ་མེད་པས་ངེས་མེད་དུ་སྣང་བ༔ ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་པས་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་སྟེ༔ འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་པའི་དུས་ན་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང༔ ལམ་རྣལ་འབྱོར་པའི་དུས་ན་ཉམས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང༔ རྒྱུ་སེམས་ཅན་གྱི་དུས་ན་རིགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བདེ་སྡུག་སྐྱོན་ཡོན་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ངོ༔ མདོར་ན་གཤིས་ཅིར་ཡང་མ་ཡིན་པའི་གནད་ཀས་གདངས་ཅིར་ཡང་འཆར་བ་ནམ་མཁའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལྟ་བུའོ༔ དེས་ན་སྟོང་པའི་གདངས་འགག་མེད་དུ་སྣང་ལ༔ སྣང་བའི་རང་བཞིན་སྟོང་པར་གནས་པས་སྣང་སྟོང་གཉིས་མེད༔ དེ་ཡང་སྣང་བའི་སྟེང་ དུ་སྟོང་པ་སྤྱན་དྲངས་པའམ༔ སྟོང་པ་སྣང་བའི་ལྷ་ལ་བཏབ་པའི་གཉིས་མེད་མ་ཡིན་ཏེ༔ སྣང་བའི་རང་བཞིན་དབྱིངས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྷང་ངེ༔ དབྱིངས་སྟོང་པའི་གདངས་དེ་ཀ་རིག་པ་འགག་མེད་ཀྱི་རོལ་པར་ཁྲ་ཤིག་གེ༔ སྟོང་པ་དབྱིངས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད༔ གསལ་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕོ་སྒོ༔ གཉིས་མེད་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་སོ༔ ཡང་སྐྱེ་མེད་འགག་མེད་ཀྱི་སྟེང་དུ་བཀུག་པའམ༔ འགག་མེད་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ཟླ་ལ་བཏབ་པ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ༔ སྐྱེ་འགག་གཉིས་མེད་སྐུ་གསུམ་དུ་ཀྲོང་ངེ༔ མདོར་ན་གཉིས་བསྡུས་ཐམས་ཅད་གཉིས་མེད་གཉུག་མ་ཆོས་སྐུའོ༔ དེ་ཡང་ཆུ་དང་འོ་མ་ལྟར་འདྲེས་པའམ༔ ཕྱེ་ཆུ་ལྟར་བསྲེས་པའི་གཉིས་མེད་མིན༔ ཡང་རྟོགས་པའམ་སྒོམ་པའམ་ཤེས་ནས་གཉིས་མེད་དུ་སོང་བ་ཡང་མ་ཡིན༔ ཡང་གཉིས་ཀ་མེད་པའམ༔ གཅིག་ཏུ་སོང་བའམ༔ བཟང་ངན་མེད་པས་གཉིས་མེད་ཀྱང་མིན་ཏེ༔ ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཤིས་བབས་སམ་ཡིན་ཚུལ་ལམ་གནས་ལུགས་དེ་གཉིས་མེད་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཏུ་གནས་པས་དབྱེ་བ་བྱར་མེད༔ བྱར་མི་བཏུབ༔ བྱ་མི་ཤེས་པ་སྟེ༔ སོ་སོ་མ་ཡིན་ཐ་མི་དད་དབྱེར་མེད་པ་སྟེ་གཉིས་མ་གྲུབ་པས་གཉིས་མེད་དོ༔ ཐོག་ དེ་རུ་སོང་བ་ལ་གཉིས་མེད་རྟོགས་ཞེས་བྱའོ༔ རྟོགས་ལྡན་ཞེས་བྱའོ༔ གཤིས་ཐོག་ཏུ་སོང་བ་ཞེས་བྱའོ༔ མདོར་ན་གཤིས་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ༔ གདངས་ཅིར་ཡང་མི་འགགས༔ ངོ་བོ་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག༔ མཚན་ཉིད་མཐའ་དང་བྲལ༔ དོན་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཅིར་ཡང་མ་ཡིན་པས་ཅིར་ཡང་འཆར་བ་ལ༔
Chinese
没有的。（藏文）总之，一切法的法性，自性什么也不成立，犹如虚空。（藏文）空性本身的显现无有阻碍，所以称为显现。（藏文）这也有五种：显现的一切都是自显现，不是他显现；（藏文）没有阻碍，所以通彻地显现；（藏文）没有依靠，所以自由自在地显现；（藏文）没有固定时间，所以不确定地显现；（藏文）不成立为一方，所以显现为多种多样。（藏文）结果成佛的时候，显现为多种多样的身、智慧和功德。（藏文）道路瑜伽士的时候，显现为多种多样的体验、禅定和证悟的差别。（藏文）原因众生的时候，六道的一切显现，都显现为多种多样的苦乐、过失和功德。（藏文）总之，自性什么也不是的关键，就是显现什么也显现，犹如虚空的幻化。（藏文）因此，空性的显现无有阻碍地显现，（藏文）显现的自性安住于空性，所以显现和空性无二。（藏文）这也不是在显现之上迎请空性，（藏文）也不是将空性安立为显现的神，不是这样的无二，（藏文）而是显现的自性，在法界空性中明朗。（藏文）法界空性的显现，就是觉性无有阻碍的游舞，鲜明。（藏文）空性是法界的法性，（藏文）明是智慧的门，（藏文）无二是自性的实相。（藏文）也不是在无生无灭之上迎请，（藏文）也不是像将无灭安立为无生的伴侣，不是这样的，（藏文）而是生灭无二，三身端正。（藏文）总之，一切二取的都归于无二本元法身。（藏文）这也不是像水和牛奶一样混合，（藏文）也不是像面粉和水一样搅拌的无二。（藏文）也不是通过证悟或者修行或者了解而变成无二。（藏文）也不是两者都没有，（藏文）也不是变成一个，（藏文）也不是因为没有好坏就是无二，（藏文）而是，一切法的自性安住或者存在方式或者实相，安住在无二明点唯一中，所以没有分别，（藏文）不能分别，（藏文）不能做，不能知道，（藏文）不是各自，不是不同，没有差别，就是因为二没有成立，所以是无二。（藏文）到达那个本初之处，就称为证悟无二。（藏文）称为证悟者。（藏文）称为到达自性本初之处。（藏文）总之，自性什么也不成立，（藏文）显现什么也不停止，（藏文）本体什么也不证悟，（藏文）体性远离边，（藏文）意义明点唯一，因为什么也不是，所以显现为一切。
English
It is not. In short, the nature of all dharmas, the essence of which nothing is established, is like the sky. Because the radiance of that very emptiness arises without obstruction, it is called appearance. There are also five aspects to this: Whatever appears is one's own appearance, not something other. Because there is no obstruction, it appears transparently. Because there is no support, it appears freely. Because there is no fixed time, it appears uncertainly. Because it is not established in one direction, it appears in various ways. At the time of the fruition of Buddhahood, various forms, wisdoms, and qualities appear. On the path, during the time of the yogi, various experiences, samadhi, and distinctions of realization appear. As the cause, during the time of sentient beings, all the appearances of the six realms appear in various forms of happiness, suffering, faults, and virtues. In short, the key to the essence being nothing at all is that radiance arises in every way, like the magical display of the sky. Therefore, the radiance of emptiness appears without obstruction, and because the nature of appearance abides in emptiness, appearance and emptiness are non-dual. This is not inviting emptiness on top of appearance, nor is it establishing emptiness as the deity of appearance; it is not such non-duality. Rather, the nature of appearance is clearly present in the expanse of emptiness. The radiance of that expanse of emptiness is the unobstructed play of awareness, vivid and clear. Emptiness is the nature of the expanse. Clarity is the gateway of wisdom. Non-duality is the reality of essence. Again, it is not like inviting something on top of the unborn and unceasing, nor is it like establishing the unceasing as the partner of the unborn. Rather, the non-duality of birth and cessation is upright in the three kayas. In short, all dualistic concepts are gathered into the non-dual, primordial Dharmakaya. This is not like mixing water and milk, nor is it like blending flour and water into non-duality. It is also not that one becomes non-dual through realization, meditation, or understanding. It is also not that both are absent, nor that they become one, nor that non-duality is because there is no good or bad. Rather, the inherent nature, the way things are, or the reality of all dharmas abides in the single, non-dual bindu, so there is no separation. It cannot be separated. It cannot be done. It cannot be known. It is not separate, not different, without distinction; it is non-dual because duality is not established. Going to that original place is called realizing non-duality. It is called a realized one. It is called going to the original place of essence. In short, essence is not established in any way. Radiance does not cease in any way. The nature is not realized in any way. Characteristics are free from extremes. The meaning is the single bindu, because it is nothing at all, it arises as everything.