Tibetan
སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་ཇི་ལྟར་བཟོད། །དེ་ལྟར་བཤད་ཀྱང་ཅུང་ཟད་མི་སྐྱོ་བར། །བདག་སྙིང་ལྕགས་ཀྱི་གར་བུ་ཆེན་པོ་འམ། །རྡོ་ཡི་ཁམས་བཞིན་སེམས་པ་མེད་པར་མངོན། །ཞེས་གསུངས་པ་སོགས་སྙིང་ནས་དྲན་པས་སྐྱོ་ཤས་དང་ངེས་འབྱུང་དྲག་ཏུ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་བསམ་ནས་མི་དགེ་བ་མཐའ་དག་སྤངས་ཏེ་ཆོས་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འབད་དགོས། དེའང་སྙིང་རྗེ་པད་དཀར་ལས། འཇིག་རྟེན་ནི་ལས་ཀྱིས་བྱས་པ། ལས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའོ། །སེམས་ཅན་ནི་ལས་ཀྱིས་བྱས་པ། ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་ བ། །ལས་ཀྱི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་འཁོར་འདས་དང་བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་ལས་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། དེའང་ལས་ཀྱི་རྩ་བ་མ་རིག་པ། ངོ་བོ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པས་བསྐྱེད་པའི་ལས་དཀར་ནག་གཉིས་ཀྱིས་བདེ་སྡུག་གི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་སྟེ། དེའང་རྣམ་པར་གནག་པའི་ལས་མི་དགེ་བ་བཅུ་ནི། མཛོད་ལས། དེ་ལས་ཆེ་ལོང་བསྡུས་ནས་ནི། །དགེ་དང་མི་དགེ་ཅི་རིགས་པར། །ལས་ཀྱི་ལམ་ནི་བཅུར་བཤད་དོ། །ཞེས་པས། སྲོག་གཅོད། མ་བྱིན་པར་ལེན། མི་ཚངས་སྤྱོད། རྫུན། ཕྲ་མ། ངག་འཁྱལ། ཚིག་རྩུབ། བརྣབ་སེམས། གནོད་སེམས། ལོག་ལྟ་སྟེ་མི་དགེ་བ་བཅུ་དང་། དེ་ལས་ལྡོག་པ་ནི་རྣམ་པར་དཀར་བའི་ལས་དགེ་བ་སྟེ། དེ་དག་ལས་བསམ་སྦྱོར་གཉིས་ཀ་དགེ་བས་ཟིན་པ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་གྱིས་འབྲས་བུ་ལྷ་ལྷ་མིན་མི་རྣམས་དང་། དེ་བཞིན་མི་དགེ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་སྤྱད་པས་དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་དུད་འགྲོ་སྟེ་ངན་སོང་གསུམ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་ཞིང་། ཡང་ནོར་རམ་བཀོལ་བའི་ཕྱིར་སྲོག་བསྐྱབ་པ་ལྟ་བུ་བསམ་པ་གནག་ལ་སྦྱོར་བ་དཀར་བའི་ལས་ཀྱིས་བདེ་སྡུག་སྤེལ་མ་དང་། སྲོག་བསྐྱབ་ཕྱིར་རྫུན་སྨྲ་བས་བདེ་འབྲས་བསྐྱེད་ཅིང་། སྙོམས་འཇུག་གི་བསམ་གཏན་སྒོམ་པ་མི་གཡོ་བའི་ལས་ཀྱིས་ཁམས་གོང་མར་སྐྱེ་བར་བྱེད། མདོར་ན་ལས་ཆེ་ཆུང་གང་སྤྱད་ཀྱང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཆུད་འཛའ་མི་སྲིད་དེ། མདོ་སྡེ་ལས་བརྒྱ་པ་ལས། ལུས་ཅན་དག་གི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབས་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དགེ་བའི་ལས་སྤྱད་པས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་མྱོང་ཞིང་སྡིག་པའི་ལས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་སྟེ། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ཆུང་བ་ལས། དགེ་བ་ཡིས་ནི་བདེ་བ་འཐོབ། །མི་དགེ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་། །དེ་ལྟར་དགེ་དང་མི་དགེ་བའི། །ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གསལ་བར་སྟོན། །ཞེས་དང་། དེས་པས་ཞུ
Chinese
轮回的难忍痛苦如何能忍受？ 如此讲述也毫不感到悲伤， 我的心莫非是巨大的铁疙瘩？ 或是如石头一般没有知觉。 如是所说，从内心忆念，应强烈生起厌离心和出离心。 第四，思维业果，断除一切不善，一心精进于佛法。 其中，《悲悯白莲经》中说： 世界是业所造，是业所化。 众生是业所造，从业的因中产生， 是业所区分的。 如是所说，轮回涅槃和安乐痛苦一切都从业产生。 其中，业的根本是无明， 自性是能取所取的分别念所生的善业和恶业，由此产生安乐和痛苦的果报。 其中，极其黑暗的业，即十不善业，《俱舍论》中说： 从中略摄而言之， 善与不善各随其类， 业道说为有十种。 如是，杀生，不予取，邪淫，妄语，离间语，恶语，绮语，贪心，害心，邪见，此为十不善业。 与此相反的就是清净的善业。 其中，思与行二者皆为善所摄持，以大中小三种而产生天人阿修罗人等果报。 同样，行持不善大中小三种，则生于地狱饿鬼畜生三恶道中。 又如为了财富或役使而救护生命，如是思维是恶的，行为是善的业，则产生苦乐交杂的果报。 为了救护生命而说妄语，则产生安乐的果报。 修习等持的禅定，以不动摇的业而生于上界。 总之，无论行持大小何种业，其果报成熟绝不会落空。 《百业经》中说： 众生的诸业， 纵经百千劫，也不会坏灭。 因缘聚合时， 届时定成熟。 如是。 行持善业则感受安乐的果报，造作恶业则感受痛苦的果报。 《小念住经》中说： 善业能获得安乐， 不善业产生痛苦。 如是善与不善的， 业之果报明显宣说。 如是等等。
English
How can one endure the unbearable suffering of existence? Even when told so, one does not feel even a little sadness. Is my heart a great iron lump? Or is it like a stone, devoid of feeling? As it is said, remembering from the heart, one should strongly generate sadness and renunciation. Fourth, by contemplating the cause and effect of karma, one must abandon all non-virtues and strive single-mindedly in the Dharma. As it is said in the White Lotus of Compassion: "The world is made by karma, transformed by karma. Sentient beings are made by karma, born from the cause of karma, distinguished by karma." As it is said, all of samsara and nirvana, happiness and suffering, arise from karma. The root of karma is ignorance. The nature of karma, generated by the thought of grasping and appearance, is the two types of white and black karma, from which the fruits of happiness and suffering arise. Among them, the extremely dark karma, the ten non-virtues, as it is said in the Treasury of Knowledge: "From that, having summarized the main points, according to what is appropriate, virtuous and non-virtuous, the paths of karma are explained as ten." Thus, killing, taking what is not given, sexual misconduct, lying, divisive speech, harsh speech, idle talk, covetousness, malice, and wrong view are the ten non-virtues. The opposite of these is virtuous karma, which is entirely white. From these, both thought and action are encompassed by virtue, and the great, medium, and small produce the fruits of gods, demigods, and humans. Similarly, practicing the three non-virtues of great, medium, and small results in rebirth in the three lower realms of hell, hungry ghosts, and animals. Furthermore, like saving a life for the sake of wealth or use, the thought is dark, but the action is virtuous, resulting in a mixture of happiness and suffering. Speaking a lie to save a life generates the fruit of happiness. Meditating on the samadhi of absorption, through the unwavering karma, causes rebirth in the higher realms. In short, no matter what kind of karma, great or small, is practiced, its maturation will never be in vain. As it is said in the Sutra of One Hundred Karmas: "The karmas of embodied beings, even after hundreds of eons, will not be lost. When the conditions gather and the time arrives, they will surely ripen into their fruit." Thus, practicing virtuous karma experiences the fruit of happiness, and committing sinful karma experiences the fruit of suffering. As it is said in the Lesser Mindfulness Sutra: "Through virtue, happiness is attained. From non-virtue, suffering arises. Thus, the fruits of virtuous and non-virtuous karma are clearly shown." And so on.
Tibetan
ས་པའི་མདོ་ལས། ས་བོན་ཚ་བ་རྣམས་ལས་ནི། །འབྲས་བུ་ཚ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ས་བོན་མངར་བ་རྣམས་ལས་ནི། །འབྲས་བུ་མངར་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །དཔེ་ཟླ་བྱས་པ་འདི་ཡིས་ནི། །སྡིག་པའི་རྣམ་སྨིན་ཚ་བ་དང་། །དཀར་པོའི་རྣམ་སྨིན་མངར་བ་ཡང་། །མཁས་པ་ཡིས་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་མི་དགེ་བ་ཆུང་ངུས་ཀྱང་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་མྱོང་བར་གསུངས་ཏེ། ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚོམས་ལས། སྡིག་པ་ཆུང་ངུར་བྱས་པས་ཀྱང་། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་འཇིགས་ཆེན་དང་། །ཕུང་ཁྲོལ་ཆེན་པོ་བྱེད་འགྱུར་ཏེ། ཁོང་པར་ སོང་བའི་དུག་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དང་། དགེ་བ་ཆུང་ངུར་བྱས་པས་ཀྱང་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འབྱིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། བསོད་ནམས་ཆུང་ངུ་བྱས་པས་ཀྱང་། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་བདེ་ཆེན་འདྲེན། །དོན་ཆེན་དག་ཀྱང་བྱེད་འགྱུར་ཏེ། །འབྲུ་རྣམས་ཕུན་ཚོགས་སྨིན་པ་བཞིན། །ཞེས་དང་། འདུལ་བ་ལུང་ལས། སྡིག་པ་ཆུང་ངུ་དག་ལ་ཡང་། །མི་གནོད་སྙམ་དུ་བརྙས་མི་བྱ། །མེ་སྟག་ཆུང་ངུ་དག་གིས་ཀྱང་། །རྩྭ་ཕུང་རི་ཙམ་བསྲེག་པར་འགྱུར། །དགེ་བ་ཆུང་ངུ་དག་ལ་ཡང་། །མི་ཕན་སྙམ་དུ་བརྙས་མི་བྱ། །ཆུ་ཡི་ཐིགས་པ་གསོག་པ་ཡིས། །སྣོད་ཆེན་རིམ་གྱིས་གང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་བསྐྱེད་ཅིང་དགེ་སྡིག་གི་བླང་དོར་ཕྲ་ས་ནས་འབད་དགོས་སོ།། །།གཉིས་པ་འདུ་འཛིའི་ཉེས་པ་དང་སྒོམ་གྱི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་ནི། ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པར་བྱེད་པ་ལ་འདུ་འཛིའི་གཡེང་བ་སྤང་དགོས་པར་གསུང་ལ། འདུ་འཛིའི་མཚན་ཉིད་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དོན་མེད་པའི་བྱ་བཞག་ལ་གཡེང་བའོ། །འདུ་འཛིའི་རྒྱུ་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་ལ་ཆགས་པའོ། །འདུ་འཛིའི་ཉེས་པ་སྤྱིར་ནི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་སྐུལ་བའི་མདོ་ལས་རྣམ་གྲངས་ཉི་ཤུ་གསུངས་ཤིང་། བྱེ་བྲག་བུ་སྨད། ཟས་ནོར། གཉེན་འདུན་འཁོར་གཡོག །རྙེད་བཀུར་ལ་ཆགས་པ་སོ་སོར་ཉེས་པ་མང་ཞིང་། འདོད་ཡོན་ལ་ཞེན་ཅིང་ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡིན་པས་དོན་མེད་པར་བསམ་ནས་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཉིད་ངལ་ གསོ་ལས། བསམ་གཏན་འདོད་པས་རྣམ་གཡེང་འདུ་འཛི་སྤང་། །ཡུལ་གྱི་དགའ་བ་སྟོན་ཀའི་སྤྲིན་འདྲ་ཞིང་། །གློག་ལྟར་མི་བརྟན་གཡོ་བའི་རང་བཞིན་ཏེ། །ལོངས་སྤྱོད་མི་རྟག་སྒྱུ་མའི་ཁང་བཟང་འདྲ། །ནམ་ཡང་ཡིད་བརྟན་མི་རུང་དེ་སྤོངས་ལ། །མྱུར་བ་ཉིད་དུ་ཞི་བའི་ནགས་འདབས་བརྟེན། །ཅེས་སོ། །འདུ་འཛིའི་གཡེང་བ་དེ་དག་དང་བྲལ་བ་ནི་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ
Chinese
《地经》中说： 从苦涩的种子中， 会生出苦涩的果实。 从甘甜的种子中， 会生出甘甜的果实。 以这个比喻来说明， 恶业的果报是苦涩的， 善业的果报是甘甜的， 智者应当了知。 如是说。 也就是说，即使是微小的恶行，也会遭受巨大的痛苦果报。如《法句经》中说： 做了微小的罪恶， 来世也会感到极大的恐怖， 会遭受巨大的损害， 就像进入腹中的毒药一样。 如是说。 即使是微小的善行，也会带来巨大的福德果报。如经中说： 做了微小的福德， 来世也会引来极大的安乐， 也会成就伟大的事业， 就像谷物丰收成熟一样。 如是说。 《律藏》中说： 对于微小的罪恶， 也不要轻视，认为没有损害。 即使是微小的火星， 也会烧毁如山般的草堆。 对于微小的善行， 也不要轻视，认为没有利益。 通过积聚水滴， 也能逐渐充满大容器。 如是说，因此要对业果生起坚定的信心，从细微之处努力取舍善恶。 第二，宣说喧嚣的过患和禅修的利益。 要想修持正道，就必须舍弃喧嚣的散乱。 喧嚣的定义是身语意三门散乱于无意义的事务。 喧嚣的原因是对我和我所执着而产生的贪恋。 喧嚣的过患，总的来说，在《策发增上意乐经》中宣说了二十种。 具体来说，贪恋儿女、饮食财物、亲友眷属、名闻利养等，各有诸多过患。 贪执和迷恋欲望，都是魔的事业，所以要思维其无意义而舍弃。 如《心性休息》中说： 想要禅修就应舍弃散乱和喧嚣， 外境的快乐犹如秋天的浮云， 像闪电般无常，是变动的自性， 受用无常，犹如幻化的楼阁。 永远不可信任，应舍弃它， 迅速地依止寂静的森林。 如是说。 远离这些喧嚣的散乱，就是寂静的定义。
English
In the Sutra of the Ground it says: From bitter seeds, bitter fruits will arise. From sweet seeds, sweet fruits will arise. By this analogy, the ripening of evil is bitter, and the ripening of virtue is sweet, which the wise should know. Thus it is said. Furthermore, it is said that even small non-virtues will cause one to experience great suffering as a result. As it is said in the Collection of Utterances: Even having done a small evil, in the next world there will be great fear, and it will cause great destruction, like poison that has gone into the stomach. Thus it is said. Even having done a small virtue, it will bring forth a great fortune as a result. As it is said in that very text: Even having done a small fortune, in the next world it will lead to great happiness, and it will also accomplish great purposes, like grains that ripen in abundance. Thus it is said. In the Vinaya-agama it says: Even for small sins, do not despise them thinking they are harmless. Even small sparks of fire will burn a pile of grass as big as a mountain. Even for small virtues, do not despise them thinking they are useless. By collecting drops of water, a large vessel will gradually be filled. Thus it is said, therefore one must generate firm faith in the law of karma, and strive to adopt virtue and abandon evil from the smallest details. The second topic is showing the faults of busyness and the benefits of meditation. It is said that in order to practice the path, one must abandon the distractions of busyness. The definition of busyness is being distracted by meaningless activities with body, speech, and mind. The cause of busyness is attachment to grasping at self and what belongs to self. The faults of busyness, in general, are twenty in number as explained in the Sutra of Encouraging Higher Intention. In particular, there are many faults in being attached to children, food, wealth, relatives, attendants, gain, and honor. Since all attachment and clinging to desirable objects is the work of demons, one should think of it as meaningless and abandon it. As it says in Resting the Mind Itself: Desiring meditation, abandon distraction and busyness. The pleasures of objects are like autumn clouds, unstable like lightning, of a moving nature, impermanent enjoyments, like a castle of illusions. Never trustworthy, abandon it, and quickly rely on the peaceful forest edge. Thus it is said. Being separated from those distractions of busyness is the definition of solitude.