Tibetan
ཡོད་པས་རྩོལ་མེད་ཀྱི་ངང་ནས་རྒྱང་བསྲུང་བྱས་པས་རྟོག་མེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡུལ་མེད་དུ་ཧྲིག་གེར་རིག་ པ་འབྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་དངོས་གཞི་གཉིས་ཀྱིས་སྐྱེས་པ་ངོ་སྤྲོད་པ་ལ་གཉིས། སྐྱོང་ཚུལ་གསུམ་དང་། ངོ་སྤྲོད་བརྟན་ཐོབ་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། གནས་འགྱུ་གཉིས་མེད་དོ། །དང་པོ་གནས་པ་སེམས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་ཤེས་པ་ནི། རིན་ཆེན་སྒྲོན་མ་ལས། ཅོག་གཞག་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ལས། །ཀ་དག་དོན་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར། །ཞེས་པས། རི་བོ་ཅོག་གཞག་ནི། ལུས་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་མི་གཡོ་བའོ། །རྒྱ་མཚོ་ཅོག་གཞག་ནི། མིག་མདའ་གང་ཙམ་དུ་གཏད་དེ་མི་འགུལ་བའོ། །རིག་པ་ཅོག་གཞག་ནི། རང་བབས་སུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་མཉམ་པར་འཇོག་པའོ། །དེ་ལྟར་བཞག་པས་སེམས་དགག་སྒྲུབ་དགེ་སྡིག་བླང་དོར་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་སྟེ། གསལ་སྟོང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་གདོད་མའི་རང་བཞིན་ལ་གནས་པ་ཉིད་དེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། ངོ་བོ་ཀ་དག་ཡེ་ཤེས་ལ། །མ་རིག་པ་ཞེས་སྲིད་མེད་པས། །གཅིག་དང་གཉིས་ཞེས་གྲངས་མེད་དེ། །གང་དུའང་མ་ཕྱེས་ཆོས་ཉིད་ལ། །ཡེ་ཤེས་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་མེད། །ཅེས་པ་དང་། རང་ཤར་ལས། རྟག་ཆད་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས། །མཐའ་བཞིའི་དྲི་མ་རང་སངས་ཉིད། །ཅེས་པས། དེའི་དུས་ན་ལྷག་མཐོང་གི་ཉམས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་གསུམ་འབྱུང་སྟེ། གསལ་ལ་མ་འགག་པའི་ཤེས་པ་རྗེན་པ། རང་རིག་རང་གསལ་སང་ངེ་ཡེ་རེ་གསལ་བ། དེ་ལ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་མེད་པས་མི་རྟོག་པ། དེ་ལ་འབད་རྩོལ་མེད་པ་ རང་ལུགས་སུ་གནས་པ་དེ་བདེ་བའོ། །དེ་ནས་ལྷག་མཐོང་གི་རྟོགས་པ་ནི། གོང་དུ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་མྱོང་ཚོར་རིམ་པར་དག་ནས། གང་ཤར་གྱི་སྐད་ཅིག་སོ་མ་ཡུལ་མེད་རང་རིག་ཏུ་ཤར་བའོ། །དེ་ལ་ལྷག་མཐོང་རྟོགས་པའི་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་གསུམ་དུ་ཤར་ཏེ། གཉུག་མ་ཡུལ་མེད་ཤར་བས་གསལ་བ། གསལ་བྱ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་རྟོག་པ་མེད་པས་མི་རྟོག །རིག་སྟོང་དབྱེར་མེད་དུ་བདེ་བས་བདེ་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་འཕྲོ་བ་སེམས་ཀྱི་རོལ་པར་ཤེས་པ་ནི། ནོར་བུ་ཕྲ་བཀོད་ལས། འགག་མེད་རྩལ་ནི་ཅིར་ཡང་འཆར། །ཤར་བ་ཉིད་ནས་རང་སར་གྲོལ། །གྲོལ་ཞེས་ཙམ་དུ་བརྗོད་དུ་མེད། །དེ་བཞིན་མ་གྲོལ་བ་ཡང་ཅི། ཞེས་པས། རྒྱ་མཚོ་ལས་རླབས་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་རྒྱ་མཚོ་ལས་མ་འདས་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ལ་རྣམ་རྟོག་ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀ་དག་གི་ངང་ལས་མ་འདས་པའོ། །དེས་ན་གང་ཤར་གྱི་རྟོག་པ་ལ་སྔ་ཕྱིའི་བསུ་སྐྱེལ་མི་བྱེད་པར
Chinese
因此，以无勤的方式进行遥观，则无念的自性会清晰地显现为无境之觉性。第二，正行以二者介绍生起，分为二：修持之法三种，以及证悟稳固之法。第一有三：安住与动摇无二。第一，了知安住为心之庄严，如《宝灯论》所说：“从三安住之自性中，原始清净之义显现。”因此，山王安住是：身体金刚跏趺坐不动摇。大海安住是：眼睛凝视前方一箭之遥不动摇。觉性安住是：自然安住于法性之中。如此安住，则心之否定肯定、善恶取舍等戏论寂灭，即明空双运生起之原始智慧安住之自性。如《决断论》所说：“本体原始清净智慧中，无明之说本不存在，一与二之数量皆无有，未曾分别于何处之法性，仅有智慧而无成立。”以及《自显论》所说：“超越常断二边，四边之垢自清净。”因此，此时会生起胜观之乐、明、无分别三种体验。明而无碍之赤裸觉性，自知自明，清晰明亮。于此无有能所之所修能修，故为无分别。于此无有勤作，安住于自性，故为安乐。之后，胜观之证悟是：先前能所之体验次第清净，任何显现之刹那皆显现为无境自明。因此，胜观证悟会显现为乐、明、无分别三种。本元无境显现故为明，无有能明所明之分别故为无分别，觉空无二而安乐故称为安乐。第二，了知动摇为心之嬉戏，如《宝鬘论》所说：“无碍之能力显现任何事物，显现之当下即于自性解脱，解脱之说亦不可说，如是未解脱者又为何？”因此，如海浪无论如何生起亦不离于大海，同样，心之分别念无论如何生起亦不离于法性原始清净之自性。因此，对于任何显现之念头，不作先后之迎送，
English
Therefore, by maintaining a distant gaze effortlessly, the nature of non-conceptuality clearly manifests as awareness without an object. Secondly, the main practice involves introducing the arising of the two, which is divided into two: the three methods of cultivation, and the method of stabilizing realization. The first has three parts: abiding and moving are non-dual. First, understanding abiding as the ornament of the mind, as stated in the "Precious Lamp Sutra": "From the nature of the three abidings, the meaning of primordial purity is revealed." Therefore, the mountain king's abiding is: the body remains unmoving in the vajra posture. The ocean's abiding is: the eyes gaze straight ahead, an arrow's length away, without moving. The abiding of awareness is: naturally remaining in equanimity within the nature of reality. By abiding in this way, the mind's negations, affirmations, virtues, sins, acceptances, rejections, and other elaborations are pacified. This is the very nature of abiding in the primordial wisdom of co-emergent clarity and emptiness. As stated in the "Decisive Treatise": "In the essence of primordial purity wisdom, the existence of ignorance is impossible. There is no count of one or two. In the nature of reality, which is not divided anywhere, only wisdom is established, without anything else." And as stated in the "Self-Arisen Treatise": "Transcending the extremes of permanence and annihilation, the stains of the four extremes are self-purified." Therefore, at that time, the experiences of bliss, clarity, and non-conceptuality of vipassanā arise. Naked awareness, clear and unobstructed, self-knowing, self-illuminating, clear and bright. In this, there is no object or subject of meditation, so it is non-conceptual. In this, there is no effort, abiding in its own nature, so it is blissful. Then, the realization of vipassanā is: the previous experiences of object and subject are gradually purified, and each moment of whatever arises manifests as objectless self-awareness. Therefore, the realization of vipassanā manifests as bliss, clarity, and non-conceptuality. Clarity arises because the original, objectless nature manifests. Non-conceptuality arises because there is no concept of object and subject. Bliss arises because awareness and emptiness are inseparable, so it is called bliss. Secondly, understanding moving as the play of the mind, as stated in the "Jeweled Garland Sutra": "Unobstructed potential manifests in any way. From the very moment of arising, it is liberated in its own place. The word 'liberation' cannot be expressed. Likewise, what about those who are not liberated?" Therefore, just as waves arise from the ocean but do not go beyond the ocean, so too, whatever thoughts arise in the mind do not go beyond the nature of reality, primordial purity. Therefore, for any arising thought, do not engage in welcoming or sending off,
Tibetan
། རང་ཤར་གྱི་ངང་ལ་རང་ཡན་དུ་འཇུག་པ་ནི། རྟོག་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པར་རྟོགས་པས་སྤངས་བླང་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་ཤར་དུས་ནས་གཉེན་པོ་མེད་པར་སྦྲུལ་མདུད་བཞིན་རང་གྲོལ་བའོ། །ཨོ་རྒྱན་རིན་པོ་ཆེས། སྤྲིན་དང་ན་བུན་ཁུ་རླངས་གསུམ། །བྱུང་ཡང་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་ཐིམ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྟོག་པ་གང་ཤར་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་ལྟ་ཞིང་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་བར་མ་ཡེངས་པའི་ངང་ནས་རྟོག་པ་ཅི་བྱུང་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་རྩལ་ཡིན་པས་དགག་པར་མི་བྱ་བར་ཡན་དུ་བཅུག་པས་དང་པོའི་བྱུང་སར་ རང་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་འཕྲོ་གནས་གཉིས་སུ་མེད་པ་རྒྱ་མཚོ་ལ་རླབས་ཤར་བ་ལྟ་བུ་ནི། གནས་ལ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ། འཕྲོ་ལ་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བ། མཉམ་ལ་དེར་འཛིན་མེད་པ། ཕྱི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་སྣང་བས་སེམས་མི་གཡོ་བ་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ལྟ་བུ། ནང་སྣ་ཚོགས་སུ་འཕྲོ་ཡང་དེར་འཛིན་དང་བྲལ་བ་རྨི་ལམ་གྱི་མའི་བུ་ལྟ་བུ། ཡུལ་ཚོགས་དྲུག་སྣ་ཚོགས་སྤྱད་ཀྱང་དགག་སྒྲུབ་དང་རེ་དོགས་མེད་པ་བུ་ཆུང་གི་ཤེས་པ་ལྟ་བུ། རྟོག་པ་སྣང་ཡུལ་ལ་ཞི་བ་ལན་ཚྭ་ཆུ་ལ་ཐིམ་པ་ལྟ་བུ། གང་ཤར་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་སྨྱོན་པ་རེ་དོགས་མེད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཡུལ་སྣང་ལ་བློ་དེར་འཛིན་མེད་པའི་ཚེ། ཕྱི་ནང་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན། བཏགས་གྲོལ་སྙིང་པོའི་རྒྱུད་ལས། ཕྱི་ནང་ཀུན་བརྟགས་ཡེ་སྟོང་གྲོལ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སེམས་གནས་ན་གདོད་མའི་ངང་དུ་ཕྱིན། འཕྲོ་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པར་འཆར་ཞིང་། མཉམ་ན་གཉིས་མེད་ཀྱི་ར་བར་ཡན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་རོལ་པ་ལས་མ་འདས་པའོ། །དེའི་ཚེ་རྣམ་རྟོག་མ་སྤང་གདོད་ནས་གྲོལ་བས་བསྐྱར་ནས་གྲོལ་བའི་གཞི་མ་དམིགས་པའི་གདིང་ཐོབ། གང་ཤར་རང་སར་གྲོལ་བས་དྲན་འཛིན་གཉེན་པོ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་གདིང་ཐོབ། ཡུལ་དྲུག་གཅེར་མཐོང་ དུ་གྲོལ་བས་སྔ་ཕྱིར་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའི་གདིང་ཐོབ། བཟང་ངན་ཡོངས་གྲོལ་དུ་ཤེས་པས་བླང་དོར་ཕྱོགས་འཛིན་གྱི་འབད་རྩོལ་ཞིག་པའི་གདིང་ཐོབ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། རང་རིག་རྟོག་པ་ཀུན་བྲལ་བས། །གྲོལ་ལུགས་ཆེན་པོ་བཞི་དང་བཅས། །ཡེ་ནས་གྲོལ་བས་བསྐྱར་གཞི་མེད། །རང་གིས་གྲོལ་བས་གཉེན་པོ་མེད། །གཅེར་གྱིས་གྲོལ་བས་མཐོང་སར་ཡལ། །ཡོངས་སུ་གྲོལ་བས་འབད་རྩོལ་མེད། །ཅེས་སོ། །མདོར་ན་གང་ཤར་གྱི་རིག་པ་གཟའ་གཏད་དང་བྲལ་བ་འདི། རང་ཤར་དུ་འདུག་པས་རང་གྲོལ་དུ་གྲོལ། ངེས་
Chinese
讓自顯的狀態自然安住，即是了悟念頭為法性的遊舞，因此超越了取捨、破立的範疇。無論如何生起，在生起之時便無須對治，如蛇結般自然解脫。鄔金仁波切（蓮花生大士）曾說：「雲、霧、水汽三者，雖生亦融入虛空之中。」如同此言，對於任何生起的念頭，不視為過患，亦不隨之追逐，於不散亂的狀態中，念頭所生的一切皆是覺性的妙用，故不應遮止，任其自然，便在最初生起之處自然解脫。第三，生起與安住二者無別，如海浪湧現於大海一般：安住之時，顯現為多種多樣；生起之時，遠離能取所取；平等之時，不執著於彼。外在顯現為多種多樣，然顯現並不動搖自心，如根識的現量一般。內在多種多樣地生起，然遠離對彼的執著，如夢中母親的兒子一般。六境聚合，運用多種多樣，然無有取捨與希冀，如孩童的意識一般。念頭於所顯境中寂滅，如鹽溶於水一般。任何生起皆遠離執著，如瘋子般無有希冀。總之，於境顯現時，若心不執著於彼，則稱之為了悟外內空性。彼之意涵，於《自解脫心要續》中云：「外內一切所分別，本來空性即解脫。」如是，心若安住，則回歸原始狀態；若生起，則顯現為智慧的遊舞；若平等，則安住於無二的境界。無論如何，皆未曾超出法性的遊舞。此時，不捨棄分別念，因其本來解脫，故獲得不需再次解脫之地的定解。任何生起皆於自性中解脫，故獲得不依賴對治念頭的定解。六境於赤裸覺性中解脫，故獲得遠離前後執著之識的定解。知曉善惡皆徹底解脫，故獲得捨棄取捨偏執之勤作的定解。如《摧破金剛》所云：「自覺念頭皆遠離，具足四種大解脫。本來解脫無重解，自性解脫無對治，赤裸解脫見中滅，徹底解脫無勤作。」總之，任何生起的覺性皆遠離造作，安住於自顯，故於自解脫中解脫，確
English
Letting the self-arisen state rest naturally is to realize that thoughts are the play of dharmata, thus transcending the realm of acceptance and rejection, affirmation and negation. However it arises, from the moment of its arising, there is no need for an antidote; it is self-liberated like a snake's knot. As Orgyen Rinpoche (Padmasambhava) said, "Clouds, mists, and vapors, though they arise, dissolve into the sky." Like this, do not view any arising thought as a fault, nor follow after it. In a state of non-distraction, whatever thoughts arise are all the play of awareness, so do not suppress them, but let them be, and they will self-liberate in their original place of arising. Third, the arising and abiding are non-dual, like waves arising in the ocean: When abiding, they appear in various forms; when arising, they are free from grasping and being grasped; when equal, there is no clinging to them. Outwardly, appearances manifest in various ways, yet the mind is not disturbed by these appearances, like the direct perception of the senses. Inwardly, various things arise, yet there is no clinging to them, like a mother's child in a dream. The six aggregates of objects are used in various ways, yet there is no acceptance or rejection, no hope or fear, like the consciousness of a young child. Thoughts subside in the field of appearance, like salt dissolving in water. Whatever arises is free from grasping, like a madman without hope or fear. In short, when the mind does not cling to the appearance of objects, it is called realizing the emptiness of outer and inner. The meaning of this is found in the Tantra of the Heart Essence of Self-Liberation: "All that is conceptualized, outer and inner, is primordially empty and liberated." Thus, when the mind abides, it returns to its original state; when it arises, it manifests as the play of wisdom; when it is equal, it rests in the realm of non-duality. No matter what, it never goes beyond the play of dharmata. At that time, do not abandon conceptual thoughts, for they are primordially liberated, so you gain the certainty of not seeking a ground for further liberation. Whatever arises is liberated in its own place, so you gain the certainty of not relying on the antidote of mindfulness and grasping. The six objects are liberated in naked awareness, so you gain the certainty of being free from the consciousness that grasps before and after. Knowing that good and bad are completely liberated, you gain the certainty of abandoning the effort of taking and rejecting, and biased clinging. As the Thallgyur says, "Self-awareness is free from all thoughts, possessing the four great liberations. Primordially liberated, there is no re-liberation; self-liberated, there is no antidote; nakedly liberated, it vanishes in the seeing; completely liberated, there is no effort." In short, this awareness of whatever arises is free from contrivance, abiding in self-arising, and thus liberated in self-liberation, certain.