Tibetan
ར་མ་སོང་ན་དམྱལ་བར་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་སྟེ། དཔེར་ན་ལྷས་སྦྱིན་དང་། ལེགས་སྐར་དང་། ཀོ་ཀ་ལི་ཀའི་གཏམ་རྒྱུད་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་ཐོས་པ་རྒྱས་བསྡུས་གང་ཡིན་དེའི་དོན་དེ་རང་གི་རྒྱུད་ཐོག་ལ་སྦྱར་ནས་བསྒོམ་དགོས་སོ།། ༈ །།གཉིས་པ་ཐོག་མའི་ཁམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱི་སྣ་བསུ་ཞིང་ཁྲིད་དེ་རང་ཞལ་མཇལ་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྔོན་འགྲོ་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞི་ཁྲེགས་ཆོད་བློ་འདས་ཀྱི་དོན་རང་ཐོག་ཏུ་ངོ་འཕྲོད་པའི་ཐབས་ལ། འཁོར་འདས་རུ་ཤན་ཕྱེ་ཞིང་དབུ་རྫོགས་ཕྱག་གསུམ་གྱི་དོན་ཅིག་ཆར་དུ་ངོ་སྤྲོད་པ་དང་། ཕྱག་རྫོགས་ཐུན་མོང་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་ཉམས་ལེན་རིམ་གྱིས་ཁྲིད་ཐབས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་དང་། ཟབ་ལམ་འོད་གསལ་ཐོད་རྒལ་གྱི་སྔོན་འགྲོས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་གནད་སྦྱོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཐུན་མོང་བ་ རྣམས་ཀྱི་ཤིང་བུའམ། རྡིལ་བུ་དང་། ཡི་གེ་དང་། ལྷའི་ཕྱག་མཚན་དང་། སྐུ་ཕྲ་མོ་རྣམས་མིག་ཡུལ་དུ་བྱས་ཏེ་སེམས་འཇོག་པའོ། །དེ་རྣམས་ཡིད་ལ་བསམས་ཏེ་སེམས་གཟུང་ཞིང་། གནས་པའི་ཐབས་ལ་བརྩོན་ཀྱང་། གནས་བྱེད་ཀྱི་མཁན་པོ་དེ་རང་འཕྲོ་བའི་རྒྱུར་སོང་སྟེ། ཅི་བྱེད་ཀྱང་གནས་སུ་མ་བཏུབ་པའི་སྐབས་ལ་སྣ་སུན་ཁུར་ཏེ། སླར་ཡང་ལམ་ལ་འཇུག་སྙིང་མི་འདོད་པའི་སྐྱོན་འོང་བ་ལ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྐབས་འདིར་རང་ཐོག་ཏུ་མི་གནས་པའི་རྒྱུ་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་རྐྱེན་ལུས་ངག་ཡིད་ཆེད་རྩོལ་འབྲས་བུ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་རང་ཐོག་ཏུ་མི་སྡོད་པར་ཡུལ་གཞན་སྣང་གཅིག་ལ་ཤེས་པ་ཛ་ལང་ལང་དུ་འཕྲོ་བའོ། །དེ་ལྟར་འཕྲོ་བའི་རྟོག་པ་དེ་རང་མལ་དུ་བཞག་པས་མི་སྡོད་པར་འཕྲོ་ན། སླར་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཨར་ལ་གཏད་ཅིང་རུ་ཤན་དབྱེ་སྟེ། གཉུག་མ་ཀ་དག་བློ་འདས་ཀྱི་དོན་རང་ཐོག་ཏུ་ངོ་སྤྲད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ལུང་སྟོང་རི་ཁྲོད་དབེན་པའི་གནས་གཅིག་ཏུ་དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀ་འཚོགས་ཏེ། ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཐུགས་མཉེས་པའི་བླ་མ་དེའི་མདུན་དུ། དང་པོ་ལུས་རུ་ཤན་དབྱེ་བ་ནི། ད་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ལུས་དང་འཁོར་བ་རུ་ཤན་ཕྱེ་ལ། ལུས་འདི་འཁོར་བར་མི་ལྡོག་པ་བྱ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་དེ་ནས་ཡིད་ལ་འདི་ལྟར་བསམ་པར་བྱའོ། །རྣམ་རྟོག་ཡུལ་ལ་འཕྲོ་བའི་རྐྱེན་རང་གི་ལུས་འདིས་བྱས་ཏེ། སྒུལ་སྐྱོད། འགྲོ་འོང་། འདུག་སྡོད། རྩོལ་སེམས་སྐད་ཅིག་ཀྱང་རང་མལ་དུ་འདུག་པར་མ་སྟེར། ཀྱེ་ མ་འདི་ཡང་སྔོན་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རིགས་དྲུག་གི་ལུས་སྣ་ཚོགས་བླངས་ཏེ། འདུ་བྱེད་ལུས་ཀྱི་བག་ཆགས་འདི་འདྲའི་རྒྱུ་མཐུན་ཡིན་པ་འདྲ་ན། ད་འདིའི་མཚང་བཙལ་ན་ལུས་སྒུལ་སྐྱོད་འདིའི་ཕུགས་གང་ཙམ་ན་ཐུག་ཅིང་གདའ། ཕྱི་མའི་མཐའ་གར་ཟད་ཅིང་འདུག་སྙམ་སྟེ། ལུས་རང་མལ་ན་འདུག་སྙིང་འདོད་པའི་ཚེ་ངལ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མི་གསོ་བར། སླར་དམྱལ་བའི་སྤྱོད་པ་དང་། ཡི་དྭགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་། དུད་འགྲོའི་སྤྱོད་པ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་སྤྱོད་པ་དང་། ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པའི་ལུས་སྤྱོད་ཤེས་ཚད་བྱའོ། །ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཞུགས་སྟངས་དང་། ཞི་བ་དང་ཁྲོ་བོའི་བཞུགས་སྟངས་ཤེས་ཚད་བྱའོ། །མཐར་ངལ་ཞིང་དུབ་སྟེ་ལུས་སྒུལ་སྐྱོད་མི་འདོད་པར། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རོ་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཏེ་ཧྲིལ་ལེར་འདུག་གོ །དེའི་ཚེ་བླ་མས་འདི་སྐད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཀྱེ་མ་སྐལ་ལྡན་ཐར་པ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་བསམ་པ་ཅན་བདག་ལ་ཚུར་ཉོན་དང་། ད་ལྟ་ཁྱོད་ཀྱི་ལུས་སྒུལ་སྐྱོད་དང་བྲལ་བ་འདི་སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་སྐུའི་ལུས་ཡིན། རྩོལ་རྟོག་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ལ་ལམ་གྱི་མན་ངག་ཟེར། རྩོལ་རྟོག་ནམ་མེད་པའི་དུས་སངས་རྒྱས་སོ། །ཞེས་འཁོར་འདས་ཀྱི་རུ་ཤན་རྩོལ་རྟོག་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཚམས་ནས་དབྱེ་སྟེ། མུན་ནག་གི་ནང་དུ་མཛུབ་བཙུགས་བྱེད་པ་འདྲ་མ་བྱེད་ལ། ངོ་སྤྲོད་མཁས་པ་དག་གིས་ལེགས་པར་གདབ་བོ། །ངག་དང་སེམས་གཉིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ངོ་སྤྲད་དེ། དེ་ནས་ངག་རུ་ཤན་དབྱེ་བ་ནི། ད་ ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ངག་དང་འཁོར་བ་གཉིས་རུ་ཤན་དབྱེ་ལ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བྱ་སྙམ་སྟེ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། དམྱལ་བ་ལ་ཨ་ཚ་ཨ་ན་ཀྱི་ཧུད་ཀྱི་སྐད་དང་། ཡི་དྭགས་ལ་བཀྲེས་སྐོམ་གྱི་གདུང་བའི་སྐད་དང་། དུད་འགྲོ་ལ་ཨུད་སྒྲ་དང་འབའ་སྒྲ་མ་དག་པའི་སྐད་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་ལ་རྒྱོབ་དང་སོད་ཀྱི་སྐད་དང་། ལྷ་ལ་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་སྙན་པའི་སྐད་དང་། མི་ལ་བདག་གཅེས་དང་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སྐད་དང་། རིགས་དྲུག་གི་སྨྲ་བརྗོད་ཤེས་ཚད་དང་། ཞི་བའི་གསུང་དབྱངས་དྲུག་ཅུ་དང་། ཁྲོ་བོའི་གད་རྒྱངས་བཅོ་བརྒྱད་དང་། འབྱུང་བའི་སྒྲ་སྐད་ཤེས་ཚད་ཐམས་ཅད་ངལ་མི་གསོ་བར་ངག་ཏུ་བརྗོད་པས་སྨྲ་བའི་ཉམས་སོ་མེད་པར་པི་ཝང་རྒྱུན་ཐག་ཆད་པ་བཞིན་དུ་ཧད་དེ་ལུས་སོ། །དེའི་ཚེ་འཁོར་འདས་ཀྱི་ས་མཚམས་ངག་རྩོལ་རྟོག་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཚམས་ནས་རུ་ཤན་ཕྱེ་སྟེ། ངག་བརྗོད་མེད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་དུ་ངོ་ལེགས་པར་སྤྲད་དོ། །དེ་ནས་ཡིད་རུ་ཤན་དབྱེ་བ་ནི། ད་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སེམས་དང་འཁོར་བ་རུ་ཤན་དབྱེ་ལ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། དམྱལ་བ་ཚ་གྲང་གི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཡི་དྭགས་བཀྲེས་སྐོམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་། དུད་འགྲོ་གཅིག་གིས་གཅིག་ཟ་བ་དང་བཀོལ་སྤྱོད་ཀྱི་དུ་ཁ་དང་། ལྷ་ལ་གཡེང་བ་དང་ལྟུང་བའི་དུ་ཁ་དང་། མི་ལ་སྐྱེ་རྒས་ན་འཆིའི་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་པ་ཡོད་པ་ཡིད་ལ་བསམ་ཞིང་། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཞིང་ ཁམས་རྣམས་དང་། དྲན་རྟོག་ཤེས་ཚད་ངལ་མི་གསོ་བར་ཡིད་ལ་བསམ་སྟེ། མཐར་དྲན་བསམ་གྱི་ཉམས་སོ་མེད་དེ་ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་དྲན་རྒྱུ་མེད་པར་རང་སོ་རང་མལ་ན་སྐྱེངས་ནས་འདུག་པ་ཞིག་འོང་། དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲན་རྟོག་གི་འཕྲོ་འདུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཚམས་ནས་འཁོར་འདས་ཀྱི་རུ་ཤན་དབྱེ་སྟེ། དྲན་མེད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པར་ངོ་སྤྲད་དོ། །དབུ་རྫོགས་ཕྱག་གསུམ་གྱི་དོན་ཅིག་ཆར་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི་ལོགས་སུ་ཤེས་སོ།། ༈ །།གཉིས་པ་ཕྱག་རྫོགས་ཐུན་མོང་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་ཉམས་ལེན་རིམ་གྱིས་ཁྲིད་ཐབས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་འདི་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒོམ་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་གནད་བཞིའམ་གཞག་ཐབས་གསུམ། སྐྱེས་པ་ཉམས་སུ་བླང་བ་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་གི་ཁྲིད། དེ་ལ་བོགས་དབྱུང་བ་གཅུན་ཐབས་མན་ངག་གི་ཉམས་ལེན་མཐར་བསྐྱལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། འཕྲུལ་འཁོར་ལུས་ཀྱི་གནད་དམ་གཞག་ཐབས་ནི། དེ་ཡང་ལུས་དྲང་ན་རྩ་དྲང་། རྩ་དྲང་ན་རླུང་དྲང་། རླུང་དྲང་ན་སེམས་དྲང་། སེམས་དྲང་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལ་སློབ་པའི་དགོས་ཆེད་ཡོད་པས། ལུས་ཕྱིའི་བྱ་བ་སོ་ནམ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་བའི་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྤང་། ནང་གི་བྱ་བ་ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་ལ་སོགས་འདས་པའི་ཆོས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་སྤང་། གསང་བའི་བྱ་བ་ལུས་ཀྱི་སྒུལ་སྐྱོད་ཙམ་ཡང་མི་བྱ་བར། ལུས་རྣམ་སྣང་གི་ཆོས་བདུན་གྱི་འཕྲུལ་འཁོར་བཅའ་བ་ནི། སྟན་བདེ་བའི་སྟེང་དུ་རྐང་པ་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅའ། ལག་པ་གཉིས་མཉམ་ གཞག་ཕྱག་རྒྱ་ལྟེ་འོག་སོར་བཞིར་བཅའ། རྐེད་པ་མདའ་ལྟར་བསྲང་། དཔུང་པ་རྒོད་གཤོག་ལྟར་བརྒྱང་། མགྲིན་པ་ལྕགས་ཀྱུ་ལྟར་བག་ཙམ་བཀུག །ལྕེ་ཡར་སྐན་ལ་སྦྱར། མིག་སྣ་རྩེའི་ཐད་ཀྱི་བར་སྣང་ལ་བྱ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་པར་ཧྲིག་གེ་བལྟའོ། །ལུས་གནད་དེ་ལ་གཞག་ཐབས་གཉིས་ཏེ། སྤང་ལ་ཕུར་པ་གདབ་བཞིན་ཡ་ཡོ་དགྱེ་རྒུ་མེད་པར་གཞག །སོག་ཕོན་ཐག་པ་བཅད་པ་ལྟར་གྲིམ་ཆ་མི་འདོན་པར་རང་མལ་དུ་བདེ་ཕྱམ་མེར་གཞག་པར་བྱའོ། །འཕྲུལ་འཁོར་རྣལ་མར་བཅའ་ཤེས་ན་སྒོམ་རང་བབས་སུ་སྐྱེ་
Chinese
如果不如法，就会在地狱中感受痛苦。例如，提婆达多、乐星和俱迦离的故事就是这样。因此，无论听闻的内容是广是略，都要将它的意义运用到自己的相续中去修持。 ༈ 第二，迎接并引导最初之界的功德，令其得见自性的不共前行有三：一是，将基、彻却、超意识之义在自身上认识的方法，即区分轮涅，同时认识顶、圆满、大手印之义；二是，次第引导大手印、大圆满共同彻却的修持方法；三是，以甚深道光明妥噶的前行来调伏身语意三之要。 第一是，将共同 之物，如木块、泥丸、文字、本尊的法器、小像等作为眼前的对境来安住心。虽然心中忆念它们来摄持心，并努力安住，但安住的主体本身却成了散乱之因。无论怎么做都无法安住时，就会感到厌烦，从而产生不愿再次入道的过失。因此，在不共的这个阶段，不于自身安住的原因是，心的习气、因缘、身语意有意的努力、果，哪怕一刹那也不停留在自身，而是心识向外境散乱。如果这样散乱的分别念不放在原处而散乱，那么就再次将身语意交付，区分轮涅，从而在自身上认识本初原始超意识之义。 也就是，在空旷寂静的山间隐居之处，师徒二人聚集，在以各种方法令上师欢喜之后，首先是区分身体的轮涅：现在为了所有众生的利益，区分身体和轮回，发愿这个身体不再堕入轮回，然后心中这样思量：分别念向外境散乱的因是自己的这个身体造成的，行动、往来、坐卧、努力，心识一刹那也不让它安住于自身。唉 呀，这个身体也从无始以来，取了六道众生的各种身体，造
English
If you don't go according to the Dharma, you will experience suffering in hell. For example, the stories of Devadatta, Lekstar, and Kokalika are like that. Therefore, no matter whether the teachings you hear are extensive or concise, you must apply their meaning to your own mindstream and practice them. ༈ Secondly, the uncommon preliminaries for welcoming and guiding the qualities of the primordial realm, so that they may see their own face, are three: First, the method of recognizing the meaning of the ground, Trekchö, and beyond-mind in oneself, which is to distinguish between samsara and nirvana, and to recognize the meaning of Dzogchen, Mahamudra, and the three Kayas simultaneously. Second, the method of gradually guiding the practice of Mahamudra and Dzogchen, the common Trekchö, in detail. Third, the preliminaries of the profound path of Tögal, the Clear Light, to train the key points of body, speech, and mind. The first is to take common things such as wooden blocks, clay pellets, letters, the attributes of deities, and small statues as objects of the eyes and focus the mind on them. Although you try to hold the mind by thinking of them, the master who is holding it becomes the cause of distraction. When you can't stay no matter what you do, you get bored and develop the fault of not wanting to enter the path again. Therefore, in this uncommon stage, the reason for not staying in oneself is that the habits and conditions of the mind, the intentional efforts of body, speech, and mind, and the result, do not stay in oneself even for a moment, but consciousness scatters to other objects. If the thoughts that scatter in this way do not stay in their own place but scatter, then entrust the body, speech, and mind again, distinguish between samsara and nirvana, and recognize the meaning of the original, pure, beyond-mind in oneself. That is, in a remote mountain hermitage, the teacher and student gather, and after pleasing the lama with various methods, the first is to distinguish the body from samsara and nirvana: Now, for the benefit of all sentient beings, distinguish the body from samsara, and generate the mind that this body will not fall back into samsara, and then think like this in your mind: The cause of the scattering of thoughts to external objects is caused by this body of mine, moving, going, coming, sitting, and striving, the mind does not allow it to stay in itself even for a moment. Alas, this body has also taken various bodies of the six realms from beginningless time, creating
Chinese
如果身体的习气是这样相似的原因，现在如果寻找这个的缺点，那么身体运动的究竟会到达哪里呢？最终的尽头在哪里呢？这样想的时候，当内心想要身体保持在原来的状态时，一瞬间也不休息，再次做地狱的行为，饿鬼的行为，畜生的行为，非天的行为，天和人等等的身体行为都要了解。还有，佛的坐姿，寂静和忿怒的坐姿也要了解。最终疲劳困倦，不想身体运动，像尸陀林的尸体一样变成僵硬地坐着。那时，上师应该这样说：哎呀，有缘追求解脱的有心者，请听我说。现在你这与身体运动分离的状态是佛化身的身体。使勤作分别耗尽的方法叫做道的窍诀。勤作分别何时消失，何时成佛。这样从轮回和涅槃的分界线，勤作分别的有无的界限来区分，不要像在黑暗中指指点点一样，让精通认识的人好好地教导。语言和心也要那样认识。然后是语言区分的方法：现在为了所有众生的利益，语言和轮回二者区分开，下决心不再返回，生起菩提心后，地狱发出“阿嚓阿那迦雅 呼德迦”的声音，饿鬼发出饥渴煎熬的声音，畜生发出“呜”的声音和不清净的“哞”的声音，非天发出“乔布”和“索德”的声音，天发出喜悦和安乐和悦耳的声音，人发出我执和显现贪恋的声音，六道众生的言语都要了解，寂静的六十种语调，忿怒的十八种笑声，产生的声音都要了解，不休息地用语言表达，直到说话的能力消失，像琵琶的弦断了一样，惊呆而停止。那时，从轮回和涅槃的界限，语言勤作的有无的界限来区分，将语言无言的状态好好地认识为佛的语言。然后是意的区分方法：现在为了所有众生的利益，心和轮回
English
If the habits of the body are such similar causes, now if we look for the faults of this, then where will the ultimate of the body's movement reach? Where is the ultimate end? When thinking like this, when the mind wants the body to remain in its original state, without resting for even a moment, again doing the actions of hell, the actions of hungry ghosts, the actions of animals, the actions of asuras, the bodily actions of gods and humans, etc., must be understood. Also, the posture of the Buddha, the posture of peace and wrath must be understood. Finally, tired and weary, not wanting the body to move, becoming stiff and sitting like a corpse in a charnel ground. At that time, the lama should say this: Alas, fortunate one, who has the mind to seek liberation, please listen to me. Now, this state of yours, separated from bodily movement, is the body of the Buddha's incarnation. The method of exhausting effort and thought is called the pith instruction of the path. When effort and thought disappear, that is when one becomes a Buddha. Thus, distinguishing from the boundary of samsara and nirvana, the boundary of the presence or absence of effort and thought, do not be like pointing fingers in the dark, but let those skilled in recognition teach well. Speech and mind should also be recognized in the same way. Then, the method of distinguishing speech: Now, for the benefit of all sentient beings, speech and samsara are distinguished, resolving not to return, generating bodhicitta, hells emit the sound of "A tsa A na ka ya Hu de ka", hungry ghosts emit the sound of suffering from hunger and thirst, animals emit the sound of "U" and the impure sound of "Moo", asuras emit the sound of "Gyob" and "Sod", gods emit the sound of joy and happiness and pleasantness, humans emit the sound of self-cherishing and manifest attachment, the speech of the six realms must be understood, the sixty peaceful tones, the eighteen wrathful laughs, the sounds that arise must all be understood, expressing them in speech without resting, until the ability to speak disappears, like the strings of a lute breaking, stunned and stopped. At that time, distinguishing from the boundary of samsara and nirvana, the boundary of the presence or absence of speech effort, recognize the state of speechlessness well as the speech of the Buddha. Then, the method of distinguishing mind: Now, for the benefit of all sentient beings, mind and samsara