Tibetan
གྱི། བླ་མ་ལ་མཉེས་པའི་མཆོད་པ་ཕུལ་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། བསྐལ་པ་དུ་མར་ཐོས་བསམ་ལ་བློ་སྦྱངས་ཀྱང་། བླ་མའི་སྒོམ་བྱུང་མན་ངག་གིས་མ་ཟིན་ན་རྒྱུད་གྲོལ་བའི་གནད་མེད་ལ། བཀའ་མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཟབ་ཅིང་རྟོགས་དཀའ་བའི་དོན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་བླ་མའི་བརྡ་ཐབས་ལ་རག་ལས་ཤིང་། མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡོན་ཏན་མ་ལུས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བླ་མ་ནི་སངས་རྒྱས་དངོས་དང་འདྲ་བས། དད་མོས་གུས་པའི་སྒོ་ནས་ནན་ཏན་དུ་བསྟེན་དགོས་ཏེ། གང་ཞིག་གིས་བླ་མ་ལ་བསྙེན་བཀུར་ཞབས་ཏོག་བསྒྲུབས་ནས་མོས་གུས་ཀྱིས་བླ་མ་སྤྱི་བོར་བསྒོམ་ཞིང་གསོལ་བ་བཏབ་ན། རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བླ་མས་གནང་བས་དོན་ཆེ་བའོ། །གཉིས་པ་ལམ་ཟབ་མོ་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་དངོས་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕྱི་བརྡ་དོན་ངོ་སྤྲོད་པའི་བླ་མ། ནང་ཡིན་ལུགས་གོ་མྱོང་གི་བླ་མ། གསང་བ་རྟོགས་པ་དོན་གྱི་བླ་མའོ། །ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ལ། དངོས་པོ་ཕྱིའི་བླ་མ་ཁག་ཤིན་ཏུ་ཆེ་སྟེ། དེ་ཡང་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་རྣམས་ནི་སྤྱིའི་བླ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་རང་ ཆོས་སྒོར་འཛུད་མཁན་དེ་འདྲེན་པའི་བླ་མ་ཡིན་ལ། སོ་ཐར་སྡོམ་པ་འབོགས་པ་དང་གསང་སྔགས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་དེ་དམ་ཚིག་དབང་གི་བླ་མ་ཡིན་ཞིང་། སྡོམ་པ་ལ་ཉམས་ཆག་སོང་ན་གསོ་ཞིང་སྐོང་མཁན་དེ་ཆག་ཉམས་སྐོང་བའི་བླ་མ་ཡིན་ལ། རྒྱུད་སོགས་བཤད་ཅིང་ཐོས་བསམ་བསླབ་མཁན་དེ་ཤེས་རྒྱུད་འགྲོལ་བའི་བླ་མ་ཡིན་ཏེ། སྙན་བརྒྱུད་ཞལ་གདམས་མན་ངག་བསྟན་མཁན་དེ་མན་ངག་ལུང་གི་བླ་མ་ཡིན་ནོ། །བླ་མ་དྲུག་ཏུ་དབྱེ་ཡང་རང་གི་དྲིན་ཅན་རྩ་བའི་བླ་མ་ཁོ་ན་ལ་འདུས་ཏེ། བརྡ་དོན་ངོ་སྤྲད་པའི་བླ་མ་ཡོན་ཏན་ཀུན་འདུས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དེ་རང་གིས་ཅི་ལྟར་སྒོམ་ཞེ་ན། དེ་ལ་གཉིས་ཏེ། བླ་མ་རང་དེ་ཀ་ལྟར་སྒོམ་པ་དང་། ཆ་ལུགས་བསྒྱུར་ནས་སྒོམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། བླ་མའི་ཡོན་ཏན་ཟབ་མོ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་ན། གཞོན་པ་དང་། བགྲེས་པ་དང་། ཁྱིམ་པ་དང་། རབ་བྱུང་གི་ཆ་ལུགས་གང་ཡིན་པ་ལྟར་བསྒོམས་ཀྱང་མི་འགལ་ལོ། །གཉིས་པ་ཆ་ལུགས་བསྒྱུར་ནས་སྒོམ་པ་ནི། བླ་མའི་ཡོན་ཏན་ཟབ་མོ་ལ་ངེས་པ་མ་ཐོབ་ཅིང་ཐེ་ཚོམ་མ་ཆོད་ན། ཐུབ་པའི་དབང་པོའམ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ངམ། པདྨ་འབྱུང་གནས་ལ་སོགས་རང་གང་མོས་པའི་ཆ་ལུགས་སུ་བསྒྱུར་ནས་སྒོམ་པའོ། །དེའི་སྤྱི་བོར་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་རྣམས་ཐོ་བརྩེགས་པ་ལྟར་སྒོམ་པའི་ལུགས་ལ་གཉིས་ཏེ། སྔ་འགྱུར་རྫོགས་ཆེན་ལུགས་ལྟར་སྒོམ་པ་དང་། ཕྱི་འགྱུར་ཕྱག་ཆེན་ལུགས་ལྟར་སྒོམ་པའོ། །དེ་ཡང་ སྒོམ་ཐབས་ངག་འདོན་བསླབ་བྱ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་གང་སྤྲོ་བ་ལོགས་སུ་བཀོལ་བ་བཞིན་ཞག་གསུམ་མམ། ལྔ་བདུན་དུ་སྦྱོང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནང་ཡིན་ལུགས་གོ་མྱོང་གི་བླ་མ་དང་། གསུམ་པ་རྟོགས་པ་དོན་གྱི་བླ་མ་དང་གཉིས། འོག་དངོས་གཞི་ཁྲེགས་ཆོད་ཐོད་རྒལ་གྱི་ཉམས་ལེན་སྐབས་སུ་གསལ་ལོ།། ༈ །།བདུན་པ་ཟབ་ལམ་ལ་འཇུག་པའི་གང་ཟག་རྣམས་བློ་བྲོད་པ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་བསྒོམས་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕན་ཡོན་དངོས་དང་། མ་བསྒོམ་པའི་སྐྱོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ཟབ་ལམ་དངོས་སུ་སྒོམ་མ་ནུས་ཀྱང་། སྒོམ་པ་ལ་མོས་པ་ཡི་རང་བྱས་པས་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དཀར་པོའི་དགེ་བ་བཅུ་ལ་བཀོད་པ་བས་བསོད་ནམས་ཆེ་ཞིང་། ཕྱི་མར་སེམས་ཉིད་རྟོགས་ནས་རིམ་གྱིས་གོམས་པས་སངས་རྒྱས་འཐོབ་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པའོ། །ཚེ་འདིར་ལམ་ལ་འཇུག་ཅིང་ཞི་གནས་སེམས་རྟོག་མེད་ཐུན་གཅིག་གནས་པ་དེ་ཡང་། ཁམས་གསུམ་གང་བའི་མི་ལ་སྲོག་བྱིན་པ་བས་བསོད་ནམས་ཆེ་བར་མདོ་ལས་གསུངས་སོ། །སེམས་རྟོག་མེད་དུ་གནས་པ་དེ་ཞེན་པ་མེད་པར་བསྐྱངས་པས་ལྷག་མཐོང་གི་རྟོགས་པ་ཤར་བའོ། །རྟོགས་པ་དེའི་ངང་ལ་ཡུན་སེ་གོལ་རྡེབ་པའི་བར་ཙམ་གཅིག་གནས་ན་ཡང་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པ། ཚུལ་ཁྲིམས། ཏིང་ངེ་འཛིན། ཤེས་རབ། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་ལ་རྒྱུན་དུ་གཞུག་ནས། རང་བྱང་ཆུབ་ལ་བཀོད་པ་ བས་བསོད་ནམས་ཆེ་བར་བཀའ་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ཤར་བའི་ངང་ལ་སྐད་ཅིག་མ་རེ་ལ་གནས་པས་སྤང་བྱ་མཐའ་དག་རིམ་པས་ཆོད་ནས་བསྒྲུབ་བྱ་སངས་རྒྱས་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །འོ་ན་སྒོམ་དེ་ཡང་ཐོས་བསམ་དང་འབྲེལ་དགོས་སམ་ཞེ་ན། སྤྱིར་ཚིག་བཞི་ཚིགས་སུ་གཅད་པ་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་ཡང་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་འཛོམ་ཤིང་རྒྱུད་ཐོག་ན་འབྲེལ་ཐུབ་པ་གཅིག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཡིན། དེ་ལ་དང་པོ་ཐོས་དགོས། མ་ཐོས་ན་བསམ་རྒྱུ་མེད། མ་བསམ་ན་དོན་རྒྱུད་ཐོག་ཏུ་མི་གོ །མ་གོ་ན་བསྒོམ་མི་ཤེས། མ་བསྒོམ་ན་ཐོས་པས་གོ་བའི་ཚིག་ཐ་དད་ཅིང་ཉམས་སུ་མ་བླང་ན་ནང་དུ་སེམས་ཀྱི་དོན་མི་རྟོགས་པས། ཕྱི་རུ་འདོད་ཡོན་གྱི་ཞེན་པ་མི་ཆོད། བར་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་གཡུལ་ངོ་མི་ཟློག་པས། ཚིག་མཐའ་ལ་ཞེན་པའི་ཐོས་བསམ་མང་པོ་བས། བླང་དོར་གྱི་གནད་ཤེས་པ་དང་། དེའི་དོན་ལ་སྒོམ་པ་གལ་ཆེའོ། ཁ་ཅིག་ཐོས་པ་ཆུང་བའི་སྐྱོན་གྱིས་སྒྲོ་འདོགས་མ་ཆོད་
Chinese
祈请。向喇嘛献上令其欢喜的供养，将获得遍知智慧。即使在多个劫中勤奋学习听闻和思考，如果未掌握喇嘛的修生口诀，就没有解脱相续的要点。经、律、论的论述深奥且难以理解，但俱生智慧也依赖于喇嘛的象征方法。具备所有圆满功德的具相喇嘛与真实佛陀无异，因此必须以虔诚的信心和恭敬心认真依止。无论谁对喇嘛进行侍奉和服侍，并通过虔诚的信心将喇嘛观想在头顶并祈祷，喇嘛所赐予的诸佛功德意义重大。第二，甚深道喇嘛瑜伽实际上有三种：外在以象征方式介绍意义的喇嘛，内在体验实相的喇嘛，秘密证悟意义的喇嘛。对于初学者来说，外在的喇嘛非常重要。也就是说，传承的喇嘛是共同的喇嘛。引导自己进入佛法之门的是引导的喇嘛。授予别解脱戒和密宗灌顶的是誓言灌顶的喇嘛。如果戒律有破损，修复和弥补的是破损修复的喇嘛。讲解经典等并教授听闻和思考的是解脱知见的喇嘛。传授口耳传承、口头教诲和口诀的是口诀传承的喇嘛。虽然喇嘛分为六种，但都汇集在自己的恩德根本上师身上。以象征方式介绍意义的喇嘛，是具足一切功德的自性，自己应该如何修持呢？这有两种方式：按照喇嘛本来的样子修持，以及改变形象后修持。第一种，如果对喇嘛的甚深功德没有怀疑，那么无论是年轻人、老年人、在家居士还是出家人的形象，都可以修持，没有冲突。第二种，改变形象后修持，如果对喇嘛的甚深功德没有确定，也没有消除怀疑，那么可以改变成释迦牟尼佛、金刚持或莲花生大师等自己喜欢的形象来修持。在其头顶上，将传承的喇嘛观想成堆叠的层层叠叠的样子，这种修法有两种：按照
English
Request. By offering pleasing offerings to the Lama, one will attain the wisdom of omniscience. Even if one diligently studies listening and contemplation for many eons, if one does not grasp the Lama's meditation-born instructions, there is no key to liberating the continuum. The subjects of the Sutras, Vinaya, and Abhidharma are profound and difficult to understand, but even the co-emergent wisdom relies on the Lama's symbolic methods. A qualified Lama who possesses all complete qualities is no different from the actual Buddha, so one must rely on him diligently with sincere faith and respect. Whoever serves and attends to the Lama, and through devout faith visualizes the Lama on their crown and prays, the qualities of all the Buddhas bestowed by the Lama are of great significance. Secondly, the profound path of Lama Yoga actually has three aspects: the outer Lama who introduces the meaning through symbols, the inner Lama who experiences the nature of reality, and the secret Lama who realizes the meaning. For beginners, the outer Lama is very important. That is, the Lamas of the lineage are the common Lamas. The one who guides oneself into the door of Dharma is the guiding Lama. The one who bestows the Pratimoksha vows and the secret mantra initiation is the Lama of vows and empowerment. If the vows are broken, the one who restores and replenishes them is the Lama of restoring broken vows. The one who explains the scriptures and teaches listening and contemplation is the Lama who liberates knowledge. The one who teaches the oral transmission, the oral instructions, and the pith instructions is the Lama of pith instruction transmission. Although Lamas are divided into six types, they all converge in one's own kind root Guru. The Lama who introduces the meaning through symbols, who is the embodiment of all qualities, how should one practice him? There are two ways: to practice the Lama as he is, and to practice by transforming his appearance. Firstly, if there is no doubt about the Lama's profound qualities, then whether he is young, old, a householder, or a monastic, one can practice without conflict. Secondly, to practice by transforming his appearance, if one has not gained certainty about the Lama's profound qualities and has not dispelled doubts, then one can transform him into the form of Shakyamuni Buddha, Vajradhara, or Padmasambhava, etc., according to one's preference. On top of that, the tradition of visualizing the Lamas of the lineage as stacked layers has two styles: according to
Chinese
或者修习外续大手印的方式。也就是，如修法念诵教诫广中略三者随一，如是精进三日，或五日七日。二是内续依止具证验之上师，三是证悟义之上师。以下于实修且却脱噶时详述。第七，为令趣入深道之补特伽罗生起欢喜心，宣说修习之利益分二：利益真实与不修之过患。初者，虽不能真实修习深道，然若信乐修习，亦胜过安置一切有情于十白善业之福德，且于未来证悟心性，渐次串习，乃成证得佛果之因。今生入道，安住一禅定无分别心，亦胜过布施三界一切众生生命，经中如是宣说。安住于无分别心，无有执着而修持，则生起胜观之证悟。安住于彼证悟之状态，纵仅于弹指间，亦胜过布施三千大千世界一切有情，恒常安置于持戒、禅定、智慧、解脱之智慧见，安置于自证菩提。如是经典中宣说。如是于证悟生起之状态，每一刹那安住，则次第断除一切所断，现证所证之佛果。若尔，彼修习亦须与闻思相关耶？总而言之，于一句四句偈之上，亦能圆满闻思修三者，且能于相续中连结者，即是佛陀之教法。其中首先须听闻，未听闻则无所思，未思维则不能于相续中领会其义，未领会则不知如何修习，未修习则听闻所知之词句各异，若不修持，则不能于内证悟心之义，故于外不能断除对欲妙之贪执，于中不能抵挡烦恼之战场，故较之执着于词句之众多闻思，了知取舍之关键，及于彼义修习更为重要。某些人因听闻甚少之过失，不能断除增益
English
Or meditate according to the Outer Tantra Mahamudra tradition. That is, practice diligently for three, five, or seven days, according to whichever of the extensive, intermediate, or concise methods of meditation, recitation, and instruction one prefers. Second, the Inner Tantra relies on a guru with experience of realization, and third, a guru of the meaning of realization. The details will be explained below during the actual practice of Trekchö and Tögal. Seventh, to inspire those who enter the profound path, there are two aspects to showing the benefits of meditation: the actual benefits and the faults of not meditating. First, even if one cannot actually practice the profound path, having faith and rejoicing in meditation is more virtuous than placing all sentient beings in the ten white virtues. Moreover, in the future, realizing the nature of mind and gradually becoming familiar with it becomes the cause for attaining Buddhahood. Even entering the path in this life and abiding in a single session of calm abiding, without conceptual mind, is said in the sutras to be more virtuous than giving life to all beings in the three realms. Abiding in non-conceptual mind and cultivating it without attachment gives rise to the realization of insight. Remaining in that state of realization, even for the duration of a finger snap, is more virtuous than giving to all sentient beings in the great trichiliocosm, constantly placing them in the wisdom of discipline, concentration, wisdom, and liberation, and placing them in self-realized enlightenment. This is stated in the scriptures. Thus, by abiding in the state of arising realization for each moment, one gradually cuts off all that is to be abandoned and manifests the Buddha fruit to be attained. If so, does that meditation also need to be related to listening and contemplation? In general, even on a single verse of four lines, the three, listening, contemplation, and meditation, can be complete, and the one that can be connected in the continuum is the teaching of the Buddha. First, one must listen. If one does not listen, there is nothing to contemplate. If one does not contemplate, one cannot understand the meaning in the continuum. If one does not understand, one does not know how to meditate. If one does not meditate, the words understood by listening are different, and if one does not practice, one does not realize the meaning of the mind within. Therefore, one cannot cut off attachment to desirable qualities outwardly, and one cannot resist the battlefield of afflictions in between. Therefore, knowing the key points of what to accept and reject and meditating on that meaning is more important than much listening and contemplation that clings to the end of words. Some people, due to the fault of little listening, cannot cut off superimposition.