Tibetan
ང་འཇུག་གི་ཁྲིད་ལ་གསུམ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞི་གནས་ཀྱི་ཁྲིད་དང་། མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྷག་མཐོང་གི་ཁྲིད་དང་། དེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཉམས་ལེན་ངོ་སྤྲད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། དགོས་པ་དང་། ཁྲིད་ཐབས་དངོས་སོ། །དང་པོ་ནི། བློ་ཡང་རབ་རྣམས་ལ་ཐོག་བབས་སུ་ཁྲིད་པའི་ལུགས་གོང་གི་གཞག་ཐབས་རྣམ་གསུམ་གྱི་ངོ་སྤྲད་ཅིང་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ཆོག་གོ །བློ་འབྲིང་མཐའ་རྣམས་ལ་དང་པོ་ནས་ཐོག་བབས་ཁྲིད་ལུགས་བྱས་ན་གོ་ཡུལ་དུ་ལུས་སོ། །དེས་ན་འོ་སྐོལ་གྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་རིག་རིག་ཏུར་ཏུར་མི་དྲན་དགུ་དྲན་འདི་འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་གཞི་བྱེད་པས་ཀུན་གཞི་ཞེས་མིང་བཏགས་སོ། །དེ་ཡང་བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་རང་གི་སེམས་འདི་ཡིན་ཏེ། ཐོག་མར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་གལ་ཆེ་ཞིང་། ལས་དང་པོའི་སེམས་འདི་ནི་རྟ་དམུ་རྒོད་དང་འདྲ་སྟེ། དཔེར་ན་དམུ་རྒོད་ཀྱི་རྟ་དེ་འཛིན་པ་ལ་ཡང་ཁོའི་ཐོག་ཏུ་དྲག་པོར་རྒྱུག་ན་འདྲོགས་ནས་མི་ཟིན་པས། ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཁྲིད་ཅིང་དལ་གྱིས་བཟུང་བས་ཟིན་ནས་ཁོལ་དུ་ཐེབས་པ་ལྟར། སེམས་དམུ་རྒོད་འདི་ཡང་དྲག་ཏུ་འཛིན་ན་རྟོག་པ་ཇེ་མང་དུ་འགྲོ་ཞིང་སྙིང་རླུང་ལ་སོགས་མི་འདོད་པ་དུ་མ་བསྐྱེད་པའི་གེགས་སུ་འགྲོ་བ་སྟེ། ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་དམིགས་པས་དལ་གྱིས་རྣལ་དུ་ཕབ་པས་ཞི་གནས་མཚན་ཉིད་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་ཁྲིད་ ཐབས་དངོས་ལ་གསུམ་སྟེ། ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པ་དང་། ངོ་བོ་དང་། དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཚན་བཅས་ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པ་དང་། མཚན་མེད་ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ་སྟེ། དངོས་པོ་ཕྲ་མོ་ལ་སེམས་འཛིན་པ་དང་། འོད་ཀྱི་ཐིག་ལེ་རྣམས་ལ་སེམས་འཛིན་པ་དང་། ཡིག་འབྲུ་དང་ཕྱག་མཚན་རྣམས་ལ་སེམས་འཛིན་པ་དང་། ལྷའི་སྐུ་རྣམས་ལ་སེམས་འཛིན་པ་དང་། རླུང་ལ་བསླབ་ཅིང་སེམས་འཛིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། འཕྲུལ་འཁོར་ལུས་ཀྱི་གནད་གོང་བཞིན་བཅའ་ལ། ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་འཐོབ་པར་བྱ། དེའི་ཆེད་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་བསྒོམ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ལ། བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པས་དེ་རྣམས་ཁྲིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་བཞག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ། དེའི་ངང་ནས་མདུན་དུ་ཤིང་བུ་རྡིལ་བུ་ལ་སོགས་པའམ། དངོས་པོ་ཕྲ་མོ་གཅིག་བཞག་ལ་མིག་མི་བཙུམ་པར་ཅེ་རེ་དེ་ལ་བལྟ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སེམས་གང་དུ་མི་ཡེངས་པར་དེ་ཐོག་ཏུ་ཧྲིག་གེ །ས་ལེ། ལྷན་ནེར་གཞག །དེ་ལ་མདུང་ཚུགས་ཙེར་ཟིན་དུ་ཡང་མི་བྱེད། ཐ་མལ་དུ་ཡེངས་སུ་མི་འཇུག་པར་རིག་པ་མི་ཡེངས་པའི་རྟེན་ཙམ་དུ་ཡེ་རེ་གཞག་གོ །སྒོམ་ལ་བཟང་གྱེས་བྱེད་པ་གལ་ཆེ་བས། ལྷན་ནེར་གནས་བདོ་བ་ལ་ཤིག་གེར་བཤིག་ལ་ཅུང་ཟད་ངལ་གསོ། ཡང་དེ་ཀ་ལྟར་བསྒོམ། དེ་ལྟར་ཐུན་ཐུང་ལ་གྲངས་མང་བར་བྱེད་ནས་ཐུན་ བཞིར་སྒོམ་མོ། །ཐུན་འཇོག་པའི་ཚེ་ཡང་ཧར་ལངས་མི་བྱ་བར་བག་ཡོད་དང་ལྡན་པས། དེའི་ངང་མ་ཤོར་བར་དལ་བུས་སྤྱོད་ལམ་བཞིར་བསྲེ་ཞིང་ལམ་དུ་ཁྱེར་རོ། །མིག་ཀྱང་སྣ་ལས་མི་རིང་བར་བལྟ། འགྲོ་འདུག་ལ་སོགས་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་མགོ་ཆག་གི་ནད་པ་འགྲམ་དུ་དོགས་པ་ལྟར། སྒོམ་གྱི་ངང་དེ་འཚོ་ཞིང་བག་ཡོད་དང་ལྡན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཞག་གསུམ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ཁྲིད་ཕོག་གཅིག་ཡིན། དེས་བློ་རིག་ཁྱད་ཀྱི་ཁ་ཅིག་གནས་པ་སྐྱེ་བ་འོང་། ཁ་ཅིག་རྟོག་པ་མང་དུ་འགྲོ་བ་འོང་། དེ་དག་གང་ཡིན་ཀྱང་ཁྱད་མེད། གཉིས་པ་འོད་ཀྱི་ཐིག་ལེ་རྣམས་ལ་སེམས་འཛིན་པ་ནི། དེ་ནས་ཡང་ལུས་གནད་ལ་སོགས་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལས། དམིགས་པ་ནི། བློ་རྨུགས་ཅན་འཐིབ་པོ་དང་བྱིང་པོ་དང་། ཧད་པོའི་རིགས་རྣམས་སྨིན་ཕྲག་མཚམས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལ་མདའ་གང་ཙམ་དུ། འོད་དཀར་པོའི་ཐིག་ལེ་རང་གི་མགོ་ཙམ་ཞིག་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ཡེངས་པར་མདུང་ཚུགས་སུ་གཏད་དེ། གཞན་གང་དུ་ཡང་མ་འཕྲོ་བར་མཉམ་པར་གཞག །བློ་རྒོད་པ་དང་། འཕྲོ་བ་དང་། བྱེར་པོ་དང་། གཟིང་པོའི་རིགས་རྣམས་ཀྱིས་ལྟེ་བའི་གནས་སུ་འོད་སེར་པོ་རང་གི་ཁུ་ཚུར་ཙམ་ཞིག་ལ་རྣམ་ཤེས་མ་ཡེངས་པར་གཏད་ཅིང་མཉམ་པར་གཞག །བློ་རང་བབས་སུ་གནས་པའི་རིགས་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་སྙིང་གར་འོད་ཀྱི་ཐིག་ལེ་མཐིང་ག་སྲན་མ་ཙམ་ཞིག་ལ་རྣམ་ཤེས་མ་ཡེངས་པར་མདུང་ཚུགས་སུ་གཏད་དེ། གསལ་བདོ་བ་ལ་ལྷོད་ཀྱིས་གློད་ལ་སེམས་མ་ ཡེངས་པར་རང་བབས་སུ་མཉམ་པར་བཞག་ཅིང་། རྟོག་པས་བར་མ་ཆོད་པར་བྱ། ཡང་དེ་ཀ་ལྟར་སྒོམ་པ་དེ་ལྟར་བྱ་བ་ལ། ཐུན་ཐུང་ལ་གྲངས་མང་བ་གོང་བཞིན་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཞག་གསུམ་བསྒོམ། རང་ཉམས་དང་བསྟུན་ལ་སྒོམ་དུ་བཅུག །ཁྲིད་ཕོག་རེའི་སྐབས་སུ་ཅི་བྱུང་ཉུལ་བར་བྱའོ། །ཉམས་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཀ་ལྟར་གནས་ཤིང་གང་དུའང་མི་འཕྲོ་ན་ཕེབས་པ་ཡིན་པས་མ་བརྟན་གྱི་བར་དུ་ནན་ཏན་དུ་བྱའོ། །དེས་ཀྱང་སྐྱེར་མ་འདོད་ནས་འཕྲོ་ན། དེ་ནས་ཡང་གཞན་སྔར་ལྟར་ལས། རང་གི་ལུས་ཕྲུ་མ་ཕུས་བརྒྱངས་པ་ལྟར་སྟོང་སང་ངེ་བའི་སྙིང་གའི་ཐད་ཀར་རླུང་སེམས་
Chinese
我入之引导有三：不分别寂止之引导，不分别之智慧胜观之引导，以及彼二无别之修持介绍。初者有二：必要与引导方法之真实。初者，对于智慧极敏锐者，以直接引导之方式，介绍并修持上述三种安住方法即可。对于智慧中等及下等者，若一开始就采用直接引导之方式，则会流于空谈。因此，我们所谓的“心”，这个觉知、活跃、念念不忘、胡思乱想之物，是轮回与涅槃一切之基础，故名为“阿赖耶”。此亦为一切苦乐之根源，故首先确定其性质至关重要。初学之心犹如桀骜不驯之野马。例如，要驯服野马，若一开始就猛追，则马会受惊而无法抓住。需以各种方法引导，慢慢靠近，才能抓住并驯服。同样，若强行控制这颗桀骜之心，则妄念会越来越多，并会引发心气等诸多不悦之障碍。因此，需以各种方法之所缘，慢慢地使其平静，从而生起具足特征之寂止，此乃必要。二者，引导 方法之真实有三：寂止之所缘，体性与分类。初者有二：有相寂止之所缘与无相寂止之所缘。初者有五：于微小物上系心，于光之明点上系心，于字形与法器上系心，于本尊身像上系心，以及修习风息并系心。初者，如前安置身之要诀，为利益等同虚空之一切众生，愿于此生获得金刚持之果位。为此，发起修持大乘佛法之心。并与上师瑜伽相应，须知彼等乃一切引导之基础。于此状态中，于前方放置小树枝或小石子等微小物，不闭眼，专注地凝视彼物，同时心不散乱，紧紧地盯住它。萨拉
English
There are three instructions for my entry: the instruction on non-conceptual calm abiding (śamatha), the instruction on non-conceptual wisdom insight (vipaśyanā), and the introduction to the practice of the inseparability of the two. The first has two parts: the necessity and the actual method of instruction. The first is that for those of sharpest intellect, it is sufficient to introduce and practice the above three methods of settling the mind in a direct manner. For those of middling or lesser intellect, if a direct method of instruction is used from the beginning, it will remain mere talk. Therefore, what we call "mind," this knowing, active, ever-remembering, and wildly thinking thing, is the basis of all saṃsāra and nirvāṇa, and is therefore named "ālaya" (藏文：ཀུན་གཞི་，梵文天城体：ālaya，梵文罗马拟音：ālaya，汉语字面意思：阿赖耶). This is also the root of all happiness and suffering, so it is crucial to first establish its nature. The mind of a beginner is like a wild, untamed horse. For example, to catch a wild horse, if you chase after it aggressively, it will be frightened and you won't be able to catch it. You need to lead it with various methods, approach it slowly, and then you can catch it and tame it. Similarly, if you try to forcefully control this wild mind, thoughts will increase, and it will create many unwanted obstacles such as wind disorders. Therefore, it is necessary to gradually calm it down with various objects of focus, so that genuine calm abiding arises in your being. Secondly, the actual method of instruction has three parts: the object of focus for calm abiding, its essence, and its divisions. The first has two parts: the object of focus for calm abiding with characteristics and the object of focus for calm abiding without characteristics. The first has five parts: focusing the mind on a small object, focusing the mind on spheres of light, focusing the mind on letters and symbols, focusing the mind on the forms of deities, and training in breath and focusing the mind. The first is to arrange the key points of the body in the vajra posture as before, and for the benefit of all sentient beings equal to space, may I attain the state of Vajradhara in this very life. For this purpose, generate the mind to practice the Mahāyāna Dharma. And in conjunction with guru yoga, know that these are the foundation of all instructions. In this state, place a small twig or pebble or other small object in front of you, and without closing your eyes, gaze intently at it, while not letting your mind wander anywhere, but fixing it firmly on that object. Sala.
Chinese
诶，松坦地放置。对此，也不要像竖立矛一样紧紧抓住。不要让它平常地散乱，而是仅仅作为觉知不散乱的所依而轻轻放置。因为禅修时区分好坏很重要，所以在松坦地安住变得沉重时，轻轻地松开，稍微休息。然后又像那样禅修。像这样，通过短座多次数的方式，禅修四座。结束一座时，也不要猛然站起，而要具有谨慎，不要失去那种状态，缓慢地融入四种行为，并将其带入道中。眼睛也不要看得比鼻子长。在行走坐卧等一切行为中，就像担心头部受伤的病人一样，要保持禅修的状态，并具有谨慎。对此，要禅修三天。这是一个引导要点。通过它，有些智慧的特殊之处会产生，有些会产生许多分别念。无论那些是什么，都没有区别。第二是心专注于光之明点：从那以后，身体姿势等与之前相同。所缘是：对于愚钝、昏沉、沉没和发呆的人，在眉间之间的虚空中，大约一箭之远的地方，将白色光明的明点，大约自己头部的大小，毫不散乱地像竖立矛一样专注于它。不要散乱到其他任何地方，而是平等地安住。对于散乱、游荡、漂泊和昏厥的人，在肚脐的位置，将黄色光明的明点，大约自己拳头的大小，毫不散乱地专注于它，并平等地安住。对于心自然安住的人，在自己的心间，将蓝色光明的明点，大约豌豆的大小，毫不散乱地像竖立矛一样专注于它。在光明增长时，轻轻地放松，不要让心散乱，而是自然地平等安住，不要让分别念中断。又像那样禅修，像那样去做。通过短座多次数的方式，如上所述去做。像这样禅修三天。根据自己的体验，让其进入禅修。在每个引导要点的时候，要观察发生了什么。体验达到稳定是：如果觉知像那样安住，并且不散乱到任何地方，那就是达到了稳定，所以在未稳定之前要努力。即使这样也不喜欢而散乱，那么从那以后又像之前一样，将自己的身体想象成用气吹胀的口袋一样，空荡荡的，在心间直接将气和心
English
Eh, place it loosely. Don't fixate on it as if holding a spear. Don't let it wander casually, but just place it gently as a support for awareness not wandering. Because it's important to distinguish good and bad in meditation, when the state of loosely abiding becomes heavy, gently loosen it and rest a little. Then meditate again in the same way. In this way, by doing short sessions with many repetitions, meditate in four sessions. When ending a session, don't stand up abruptly, but with mindfulness, don't lose that state, slowly integrate it into the four activities, and carry it onto the path. Also, don't look further than the nose. In all activities such as walking, sitting, etc., just like being cautious of a patient with a head injury, maintain the state of meditation and be mindful. For this, meditate for three days. This is one instruction point. Through it, some special qualities of intelligence will arise, and some will generate many thoughts. Whatever those are, it doesn't matter. The second is to focus the mind on the spheres of light: From then on, the body posture etc. is the same as before. The object of focus is: For those who are dull, dense, sinking, and dazed, in the space between the eyebrows, about an arrow's length away, focus on a white sphere of light, about the size of one's own head, without distraction, as if holding a spear. Don't scatter to anywhere else, but abide equally. For those who are wild, wandering, scattered, and fainting, at the navel center, focus on a yellow sphere of light, about the size of one's own fist, without distraction, and abide equally. For those whose minds naturally abide, in one's own heart, focus on a blue sphere of light, about the size of a pea, without distraction, as if holding a spear. As the clarity increases, gently relax, don't let the mind wander, but naturally abide equally, and don't let thoughts interrupt. Meditate again in the same way, do it like that. By doing short sessions with many repetitions, do as above. Meditate like this for three days. According to your own experience, let it enter into meditation. At the time of each instruction point, observe what happens. The experience reaching stability is: If awareness abides like that, and doesn't scatter to anywhere, that is reaching stability, so strive diligently until it is stable. Even if it doesn't like it and scatters, then from then on, again as before, imagine your own body as empty, like a bag inflated with air, and directly in the heart, the air and mind.