Tibetan
ལ་ངང་མ་ཤོར་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཞག་གསུམ་བསྒོམ། དགང་བ་ནི། རླུང་ཕྱི་རུ་ལན་གསུམ་འབུད། དེ་ནས་ནང་དུ་ལན་གསུམ་རྔུབས་ལ་ཐུབ་ཐང་དུ་གནན། མ་ཐུབ་པ་དང་སངས་ ཀྱིས་གཏང་། དར་རེ་ངལ་གསོའོ། །དེ་ལ་ཞག་གསུམ་བྱའོ།། །།གཉིས་པ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཞི་གནས་ལ་གསུམ་སྟེ། སྒྲིམ་པ་དང་། གློད་པ་དང་། སྒྲིམ་གློད་རེས་མོས་སོ། །དང་པོ་ནི། ལུས་གནད་སོགས་སྔར་ལྟར་ལས། མིག་མདུན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་ཅེ་རེ་བལྟ་བའི་ངང་ནས། དམིགས་པ་ཅི་ཡང་མི་བསྒོམ་པར་ཤེས་པ་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་ཡེངས་པ་མེད་པར་ཧྲིག་གེ་བསྒྲིམ། གནས་བདོ་བ་ལ་ཡང་ངལ་གསོའོ། །སྐབས་སུ་སྒྲིམ་མཁན་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ཅི་འདྲ་ཞིག་འདུག་གང་ཡིན་རྩད་གཅད། ཡང་ཧྲིག་གེ་བསྒྲིམས་ལ་རྩད་གཅད། དེ་གཉིས་རེས་མོས་སུ་བྱ། དེས་བྱིང་རྨུགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོད་ནའང་སེལ་ལོ། །སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་དྲན་པ་ཡེངས་མེད་དུ་བརྟེན་ནོ། །དེ་ལ་ཞག་གཅིག་གམ་གསུམ་བྱའོ། །གཉིས་པ་གློད་པ་ནི། དེ་ནས་ཡང་ལུས་གནད་སོགས་སྔར་ལྟར་ལས། ལྟ་སྟངས་ཐུར་དུ་དབབ་སྟེ་སེམས་ལྷོད་ཀྱིས་གློད་ལ་འདི་སྒོམ་བྱ་བའི་དམིགས་པ་ཅི་ཡང་མེད་པར་གློད་དེ་རང་ལུགས་སུ་ཁོང་གློད་ལ་བསྒོམ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ལ། མ་ཡེངས་ཙམ་དུ་རང་བབས་རང་གདངས། གཤིས་ལུགས། ཇི་བཞིན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་བཅོས་བསླད་དང་བྲལ་བར་གཞག །ལྷན་ནེར་གནས་པ་དང་ཤིག་གེར་བཤིག་ལ་གློད་དེ་གཞག་གོ །དེས་གང་དུ་གློད་མཁན་དེ་གང་ཡིན་པར་འདུག་བལྟ། སེམས་མ་ཡིན་པར་འདུག་ན་སེམས་གློད་མཁན་དེ་ཁོ་རང་ཅི་འདྲར་འདུག་རང་གིས་རང་ལ་ཅེ་རེ་བལྟ། ཡང་གློད་པར་བྱའོ། ། དེས་གནས་པ་བཟང་པོ་སྐྱེ། རིག་པ་ངོ་འཕྲོད་ཀྱང་སྲིད་དོ། །དེ་ལ་ཞག་གཅིག་གམ་གསུམ་བྱའོ། །གསུམ་པ་སྒྲིམ་གློད་རེས་མོས་ནི། དེ་ནས་ཡང་ལུས་གནད་སོགས་སྔར་ལྟར་ལས། ཤེས་པ་གྲིམ་གྱིས་བསྒྲིམས་ལ་ཡེངས་མེད་དུ་ཕྲི་ལི་ལི་བསྒྲིམ། ཡང་ལྷོད་ཀྱིས་གློད་ལ་གུ་ཡངས་སུ་ཕྱམ་གྱིས་གཞག །ཡང་བསྒྲིམ། ཡང་གློད། དེ་ལྟར་སྒྲིམ་གློད་སྤེལ་ཞིང་བསྒོམ། རེས་ལྟ་སྟངས་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་ཅེ་རེ་བལྟ། རིག་པ་ཡང་བསྒོམ་རྒྱུ་མེད་ཀྱང་འདུན་པ་དེ་ཧྲིག་གེ་གཏད། ཡང་གློད། རེས་གཡས་སུ་ལྟ་སྟངས་ཧྲིག་གེ་དབྱིངས་རིག་མ་ཡེངས་པར་གཏད། རེས་གཡོན་དུ་གཏད། རེས་ཐུར་དུ་གཏད་པ་རྣམས་རེས་མོས་སུ་ཐུན་རེ་རེ་འཁོར་མར་བསྒྱུར། སྐབས་སུ་འདུན་པ་གཏད་མཁན་གྱི་རིག་པ་དེ་ཅི་འདྲ་ཞིག་འདུག་རིག་པ་ཁོ་རང་གིས་ཁོ་རང་ལ་བལྟ། རེས་སེམས་སྙིང་གི་དཀྱིལ་དུ་བབ་པར་
Chinese
应当不丧失专注。对此修习三天。充满是：向外呼气三次，然后向内吸气三次，尽力压住，不能忍受时就放松。稍微休息一下。对此修习三天。 第二，无相寂止有三种：收紧、放松、收紧放松交替。第一是：身要等如前，眼睛凝视前方的虚空，不修习任何对境，觉知毫不散乱地收紧前方的虚空。感到疲惫时也休息一下。有时追问收紧的觉知是什么样子，是什么。又收紧并追问。这二者交替进行。这样即使有沉掉的过失也能消除。一切行为中都要毫不散乱地保持正念。对此修习一天或三天。 第二，放松是：然后又身要等如前，视线向下，放松心情，不作这是修习的对境之类的任何想法，放松，让它自然，心中放松，没有什么要修习的。只要不散乱，就保持自然、本色、习性、如是之状态，不加改造。安住于放松，或者解开而放松。这样观察放松者在哪里。如果不是心，就观察放松心者自己是什么样子，自己观察自己，再放松。 这样会生起良好的安住，也可能认识觉性。对此修习一天或三天。 第三，收紧放松交替是：然后又身要等如前，觉知紧紧地收紧，毫不散乱地轻轻收紧。又松松地放松，宽阔地放下。又收紧，又放松。这样交替收紧放松而修习。有时视线凝视虚空，觉知也没有什么要修习的，但意念要紧紧地集中。又放松。有时向右边凝视，毫不散乱地将觉性集中于虚空。有时向左边集中，有时向下集中，这些都交替着每个座次轮流进行。有时观察集中意念的觉知是什么样子，觉知自己观察自己。有时心落入心间。
English
One should not lose focus. Meditate on this for three days. Filling is: exhale three times. Then inhale three times and press down as much as possible. When it is unbearable, release it with a sigh. Rest for a while. Do this for three days. Second, formless stillness has three aspects: tightening, loosening, and alternating tightening and loosening. The first is: keep the body posture as before. While gazing intently at the sky in front, without meditating on any object, tighten the awareness sharply on the sky in front without distraction. Rest when it becomes tiring. Sometimes, investigate what the awareness that is tightening is like, what it is. Then tighten sharply again and investigate. Alternate between these two. This will eliminate the fault of dullness and drowsiness. In all activities, maintain mindfulness without distraction. Do this for one or three days. Second, loosening is: then again, keep the body posture as before. Lower the gaze and loosen the mind gently, without thinking of this as an object of meditation, just loosen and let it be natural, loosen the mind and there is nothing to meditate on. Just without distraction, remain in the natural state, the inherent quality, the natural disposition, the way it is, without fabrication or alteration. Abide in a relaxed state, or unravel and loosen. In this way, look at where the one who is loosening is. If it is not the mind, then look at what the one who is loosening the mind is like, look at yourself, and then loosen again. This will give rise to good abiding, and it is also possible to recognize awareness. Do this for one or three days. Third, alternating tightening and loosening is: then again, keep the body posture as before. Tighten the awareness firmly and tighten gently without distraction. Then loosen gently and release widely. Then tighten again, then loosen again. In this way, alternate tightening and loosening and meditate. Sometimes gaze intently at the expanse of the sky. Awareness also has nothing to meditate on, but the intention should be focused sharply. Then loosen. Sometimes gaze sharply to the right, focusing awareness on the expanse without distraction. Sometimes focus to the left, sometimes focus downwards, alternating these in each session. Sometimes observe what the awareness that is focusing the intention is like, awareness observing itself. Sometimes the mind falls into the center of the heart.
Tibetan
ཕྱམ་མེར་གཞག །རེས་ནམ་མཁས་གར་ཁྱབ་ཏུ་ཕྱམ་གྱིས་བཏང་བར་གཞག །དེ་ལྟར་རེས་མོས་སྣ་ཚོགས་སུ་བསྒྱུར་པས་སེམས་རྣལ་དུ་ཕེབས་པའི་རྟགས་སུ། རིག་པ་གར་གཞག་བཞག་ཕྱམ་མེ། ལྷན་ནེ། ཧྲིག་གེར་གནས་པ་བྱུང་ན་ཞི་གནས་སྐྱེ་བ་ཡིན། དེ་ཡང་དྲན་པ་མེད་པར་ལྟེང་པོར་སོང་ན་བྱིང་བའམ། འཐིབས་པའི་སྐྱོན་ཡིན་པས། རིག་པ་གཡེར་བཏོན། གཟེངས་བསྟོད། ལྟ་སྟངས་བསྒྱུར། གཡེང་ཞིང་རྒོད་ན། ལྟ་སྟངས་ཐུར་ལ་ཕབ། གློད་པ་གལ་ཆེ། སྒོམ་འདི་ཡིན་དང་རྟོག་པ་འདི་ཡིན་མེད་པའི་ཐོམ་མེ་བ་བྱུང་ན་ལྟེང་པོའི་སྐྱོན་ ཡིན་པས། སྒྲིམ་གློད་རེས་མོས་སུ་བསྒོམ་ཞིང་སྒོམ་མཁན་ངོས་གཟུང་ངོ་། །གཞན་ཡང་ཞི་གནས་ཀྱི་སྐྱོན་ངོས་གཟུང་ཞིང་། ཐད་ཀ་ཐད་ཀའི་སྐྱོན་བསལ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཞག་གསུམ་སོགས་བྱའོ།། །།གཉིས་པ་ཞི་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། མར་མེ་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། རྣམ་རྟོག་གང་ཤར་སྐད་ཅིག་མ་རང་ཐོག་ན་རང་ལུགས་སུ་ལྷན་ནེར་གནས་པ། རིག་པ་གར་གཞག་བཞག་ཏུ་གཡོ་བ་མེད་པར་བརྟན་པ། བྱིང་རྨུགས་འཐིབས་གསུམ་གྱིས་མ་གོས་པར། རིག་པ་གསལ་ཡེ་རེ་གསལ་བ། རིག་པ་གར་གཏད་དུ་ཧྲིག་གེ་རྩེ་མོ་རྣོ་བ། གློ་བུར་གྱི་རྟོག་པས་མི་སྐྱོད་པ་སྟེ་དྲང་བའོ། །དེ་ལ་ཚོགས་ལམ་གྱི་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་གསུམ་ཤར་ཏེ། སེམས་རྟོག་མེད་དུ་གནས་པ་ཞི་གནས། དེའི་ངོ་བོ་ལ་ཡུལ་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་མེད་པས་མི་རྟོག་པ། དེའི་ངང་ལ་དབང་པོའི་ཡུལ་སྣང་མ་འགགས་པར་གསལ་བ་རྟོག་པའི་ཟུག་རྔུ་མེད་པར་རང་བདེ་ལྷན་ནེ་གནས་པ་དེ་བདེ་བའོ། །དེ་གསུམ་ལ་ཞེན་ན་གོལ་ལ། མ་ཞེན་པར་སྐྱོང་ན་རྟོགས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ།། །།གསུམ་པ་ཞི་གནས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཟག་བཅས་དང་ཟག་མེད་དོ། །དང་པོ་ནི། གོང་གི་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་མཚན་མ་ཅན་དེ་རྣམ་གྲངས་སྙོམས་འཇུག་དགུ་སྟེ། འདོད་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བ་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་སྙོམས་འཇུག་བཞི། གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བ་ལ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་བཞི། ཚོགས་དྲུག་འགོག་པའི་སྙོམས་ འཇུག་གོ །བསམ་གཏན་གྱི་སྙོམས་འཇུག་བཞི་ནི། ལྷག་མཐོང་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་ཞི་གནས་ཏེ། བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ཏིང་འཛིན་གཤིས་དང་མཐུན་ཞིང་། འཇིག་རྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་གོ །གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གོལ་ས་ཡིན་ནོ། །འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ཞི་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །དེ་ལྟར
Chinese
放松地安住。（修习时）有时像天空一样，放松地安住于无边无际的境界中。这样通过各种方式交替转换，作为内心平静的标志：觉知无论安住于何处，都放松、坦然、专注地安住，这样就能生起止观。然而，如果失去正念而变得迟钝，那就是掉举或昏沉的过失。因此，要提起觉知，提升警觉，改变视角。如果散乱和兴奋，就把视角降低。放松至关重要。如果出现“这是禅修，这是念头”之类的念头，那就是迟钝的过失。因此，要交替地进行收紧和放松的禅修，并识别禅修者。此外，还要识别止观的过失，并消除直接的过失。为此，要进行三天等等的修习。 第二，止观的本质就像不被风吹动的油灯一样：无论生起什么念头，都要在当下自然地、坦然地安住。觉知无论安住于何处，都要稳定而不动摇。不被掉举、昏沉、沉没三者所染污，觉知清晰而明亮。觉知无论专注于何处，都要专注而敏锐。不被突如其来的念头所动摇，这就是正直。因此，在资粮道上，会生起乐、明、无念三种体验：心安住于无念的状态就是止观。其本质是没有执着于外境的念头，因此是无念。在这种状态下，感官的显现不会停止，而是清晰的，没有念头的刺痛，自然地安住于快乐之中，这就是乐。如果执着于这三种体验，就会误入歧途。如果不执着，而是加以培养，就能显现证悟。 第三，止观的分类有两种：有漏和无漏。第一种：上述具有乐、明、无念体验的特征，可以分为九种次第的等持。为了断除欲界的分别念，有四种禅定的等持。为了断除色界的分别念，有四种无色定的等持。还有断除六识的等持。四种禅定的等持是生起胜观的止观，与第四禅定的三摩地性质相符，是世间所有三摩地中最殊胜的。四种无色定的等持是三摩地的歧途。灭尽定的等持是声闻寂灭的三摩地。像这样
English
Rest in a relaxed manner. (During practice) sometimes, like the sky, rest in a relaxed manner in the boundless expanse. Thus, by alternating in various ways, as a sign of the mind settling down: wherever awareness rests, rest in a relaxed, open, and focused manner, and thus calm abiding will arise. However, if one loses mindfulness and becomes dull, that is the fault of agitation or drowsiness. Therefore, arouse awareness, heighten alertness, and change perspective. If scattered and excited, lower the perspective. Relaxation is crucial. If thoughts like "This is meditation, this is a thought" arise, that is the fault of dullness. Therefore, meditate by alternating between tightening and loosening, and recognize the meditator. Furthermore, recognize the faults of calm abiding and eliminate direct faults. For this, practice for three days, etc. Second, the nature of calm abiding is like a lamp that is not moved by the wind: whatever thoughts arise, abide naturally and openly in their own state in the present moment. Wherever awareness rests, it should be stable and unwavering. Unstained by agitation, drowsiness, or sinking, awareness should be clear and bright. Wherever awareness focuses, it should be focused and sharp. Unmoved by sudden thoughts, this is uprightness. Therefore, on the path of accumulation, the three experiences of bliss, clarity, and non-thought arise: the mind abiding in a state of non-thought is calm abiding. Its nature is without thoughts clinging to external objects, therefore it is non-thought. In this state, the appearance of sense objects does not cease, but is clear, without the sting of thoughts, and naturally abides in bliss, this is bliss. If one clings to these three experiences, one will go astray. If one does not cling, but cultivates them, one will manifest realization. Third, the divisions of calm abiding are two: with outflows and without outflows. The first: the above-mentioned characteristics of having the experience of bliss, clarity, and non-thought, can be divided into nine successive states of samadhi. To abandon the conceptual thoughts of the desire realm, there are four dhyana samadhis. To abandon the conceptual thoughts of the form realm, there are four formless samadhis. There is also the samadhi of cessation of the six aggregates. The four dhyana samadhis are the calm abiding that gives rise to insight, and are in accordance with the nature of the fourth dhyana samadhi, and are the most supreme among all worldly samadhis. The four formless samadhis are the wrong path of samadhi. The samadhi of cessation is the samadhi of the shravakas' peace. Like that