Tibetan
་དེ་རྣམས་ངོ་ཤེས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་ཅིང་རང་གི་སྒོམ་པ་ལ། དེ་དག་གི་གོལ་ས་བསྟན་པས་གོལ་ས་གང་ཡང་མི་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ།། །།གཉིས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྷག་མཐོང་གི་ཁྲིད་ལ་གསུམ་སྟེ། ལྷག་མཐོང་གི་དམིགས་པ་དང་། ལྷག་མཐོང་གི་ཉམས་དང་། ལྷག་མཐོང་གི་རྟོགས་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པར་གནས་པའི་ཞེན་པ་དག་པ་ལ་ལྷག་མཐོང་གི་དམིགས་པས་དཔྱད་དགོས་སོ། །དེ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྣང་བ་སེམས་སུ་ཆོད་པའི་ཚུལ་དང་། སེམས་སྟོང་པར་ཆོད་པའི་དཔྱོད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ཡང་ལུས་གནད་སོགས་སྔར་ལྟར་ལས། ལྟ་སྟངས་གལ་ཆེ་ཞིང་མིག་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་རང་གི་སྣ་རྩེའི་ཐད་ཀྱི་བར་སྣང་ལ་ཙབ་ཙུམ་གྱ་གྱུ་མེད་པར་ཐད་སོར་ཅེ་རེ་ཧྲིག་གེ་བལྟ་བ་ལ་སེམས་རང་ལུགས་སུ་གཞག་གོ །དེའི་ངང་ལ་ཕྱི་དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་ཡིད་དུ་མི་འོང་གང་ཤར་ཡང་ཤར་མ་ཐག་བཟོ་བཅོས་མ་བྱས་པའི་རང་ཐོག་ན་རྩོལ་མེད་དུ་བཞག་ནས། བསམ་མཁན་ཁོ་རང་གི་ རང་གཟུགས་མིན་པའི་གཞན་ཡུལ་སྣང་གཅིག་ལོགས་སུ་ཨི་སྣང་ངང་གིས་བསམ་མཁན་ཁོ་རང་གི་རྒྱུད་ནས་རྒྱང་འཚོ་བྱེད། དེ་ཡང་བསམ་མཁན་དང་བསམ་ཡུལ་གཉིས་སྐད་ཅིག་མའི་སྟེང་དུ་འཛོམ་པ་དེ་འཆུག་མ་ཤོར་བར་རང་ཐོག་ནས་ཆོད་དགོས། སྐད་ཅིག་དང་པོ་སྣང་སེམས་ཡ་མ་བྲལ་བར་ཡོད་པ་དེ་རང་ཐོག་ན་རྩོལ་མེད་དུ་འཚོ་བ་གཅིག་གིས་ཆོད་ནས་བློ་ཡུལ་དུ་སྣང་བར་ཤར་ཚད་སེམས་སུ་ཆོད་པའི་གནད་ཅིག་ཡོད། དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ན་སྣང་བ་གང་ཤར་སྐད་ཅིག་མའི་ངང་ནས་སྣང་སེམས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་མ་རིག་ནས་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པར་སོང་ན་སྣང་བ་ཕར་ལུས། རིག་པ་ཚུར་ལུས་ནས་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་འཁྲུལ་པ་རང་ཁ་མ་ལ་བློ་རྩེ་གཏད་ནས་ཆོད་པའི་དུས་མེད། དེས་ན་གང་ཤར་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཡ་མ་བྲལ་བའི་སྟེང་དུ་དཔྱོད་ཤེས་པ་གལ་ཆེའོ། །དེ་ལ་ཞག་གསུམ་བྱའོ། །གཉིས་པ་སེམས་སྟོང་པར་རྟོགས་པའི་དཔྱོད་ཚུལ་ལ་ལྔ་སྟེ། བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་ལ་དཔྱོད་པ་དང་། དབྱིབས་ཁ་དོག་ལ་དཔྱོད་པ་དང་། གཅིག་དང་དུ་མ་ལ་དཔྱོད་པ་དང་། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་ཞེན་ལ་དཔྱོད་པ་དང་། གནས་འགྱུ་གཉིས་ལ་དཔྱོད་པའོ། །དང་པོ་སེམས་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་ལ་དཔྱོད་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཡུལ་མཐའ་སེམས་སུ་ཆོད་པ་དང་། ཆོད་མཁན་སྐད་ཅིག་མ་དེ་སྤང་ཡང་མི་སྤང་། ཕར་ཕར་ཡང་མི་དེད་ནས་རང་ཐོག་ན་རྩོལ་མེད་དུ་ཆགས་པའི་ངང་ནས། ཐོག་མར་སེམས་བྱུང་ས་དཔྱོད་པ་ནི། སྣང་བ་ལས་བྱུང་ ངམ་སྟོང་པ་
Chinese
认识到这些，区分禅定的差别，在自己的修行中，指出了这些的过失之处，就不会有任何过失产生。第二，对于不分别的智慧胜观的引导有三：胜观的所缘，胜观的体验，胜观的证悟。第一，像这样，对于安住于乐明无分别的执着清净，需要以胜观的所缘来观察。其中有二：显现决断为心之方式，以及心决断为空性之观察方式。第一，也是身体姿势等如前，但观看方式重要，眼睛看向前方虚空中自己鼻尖正对的虚空，不要急躁摇摆，而是笔直地、睁大地观看，心安住在自己的状态中。在那样的状态中，外在感官对境显现的任何不悦意之物，无论显现什么，都在显现的当下，不作任何改造，安住在其自身之上，不费力气。思考者自己的 并非自身形象的他方之境，一个显现单独地，是否显现，自然地从思考者自己的相续中远距离地生活。也就是思考者和所思考之境，在刹那间聚合的那一刻，不要错过，要在自身上决断。第一个刹那，显现和心不分离地存在，那要在自身上不费力气地安住，以一个安住来决断，在心识境中，显现的任何事物，都有决断为心之要点。如果那样不了解，那么任何显现之物，在刹那的瞬间，没有认识到显现和心识本体相同，如果到了第二个刹那，显现留在外面，觉知留在里面，境和有境的错乱，将心思放在自己的口头上，没有决断的时候。因此，对于任何显现的不分离的刹那，能够观察认识非常重要。对此要进行三天。第二，心决断为空性的观察方式有五：观察生处、住处、去处三者，观察形状颜色，观察一和多，观察乐明无分别的体验执着，观察住和动二者。第一，观察心之生处、住处、去处三者是：像这样，境的边际决断为心，决断者那个刹那，不舍弃也不抛弃，也不向外驱赶，在自身上不费力气地安住的状态中，首先观察心之生处是：从显现中产生 还是从空性中产生？
English
Recognizing these, distinguishing the differences in samadhi, and in one's own practice, pointing out the faults in them, no faults will arise. Second, there are three instructions on the vipassanā of non-conceptual wisdom: the object of vipassanā, the experience of vipassanā, and the realization of vipassanā. First, like this, to purify the clinging to the state of bliss-clarity-non-conceptuality, it is necessary to examine it with the object of vipassanā. There are two aspects to this: the way of resolving appearances into mind, and the way of examining the mind to resolve it into emptiness. First, the body posture etc. remains the same as before, but the way of looking is important. Look straight ahead at the space in front of your eyes, directly in line with the tip of your nose, without any fidgeting or wavering, keeping the mind in its natural state. In that state, whatever unpleasant things appear as objects of the external senses, whatever appears, leave it as it is, without any modification, effortlessly in its own place. The thinker's own not the image of oneself, but a single appearance of another realm, does it appear separately, naturally living at a distance from the thinker's own continuum? That is, the moment when the thinker and the object of thought come together, do not miss it, but resolve it in oneself. The first moment, when appearance and mind are inseparable, resolve it with a single, effortless abiding in oneself, so that whatever appears in the realm of consciousness has the key point of resolving into mind. If you do not understand that, then whatever appears, in the instant of appearance, without recognizing that appearance and mind are of the same essence, if you go to the second instant, the appearance remains outside, and the awareness remains inside, and the delusion of object and subject will focus on your own words, and there will be no time to resolve it. Therefore, it is very important to be able to examine the inseparable moment of whatever appears. Do this for three days. Second, there are five ways to examine the mind to realize emptiness: examining the three places of origin, dwelling, and going; examining shape and color; examining one and many; examining the clinging to the experience of bliss-clarity-non-conceptuality; and examining the two of dwelling and moving. First, examining the three places of origin, dwelling, and going of the mind is: like this, the boundary of the object is resolved into mind, and that moment of resolution is neither abandoned nor discarded, nor driven away, but in the state of effortlessly abiding in oneself, first examining the place of origin of the mind is: does it arise from appearance or does it arise from emptiness?