Tibetan
་། སྡུག་བསྔལ་མེད་པའི་དམྱལ་བ། བཀྲེས་སྐོམ་མེད་པའི་ཡི་དྭགས། གླེན་ལྐུགས་མེད་པའི་དུད་འགྲོ། བྲེལ་ཕོངས་མེད་པའི་སྡེ་རིགས། འཁོན་སེམས་ཕྲག་དོག་མེད་པའི་ལྷ་མ་ཡིན། དགའ་སེམས་འདོད་འཇོ་མེད་པའི་མཐོ་རིས་ལྷའི་ཚོགས། གཉིས། འདྲེན་སྟོན་མི་ནུས་པའི་སྟོན་པ། གསུང་མི་ཤེས་པའི་ཆོས་འཆད། ཡོན་ཏན་མི་ཤེས་པའི་ཆོས་ཉན། བཟང་ངན་མེད་པའི་སྟོན་འཁོར། རྣམ་པ་ཡུལ་ན་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་བརྟན་གཡོ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའམ། དོན་དེ་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མདོ་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱི་ལུང་གིས་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་མེད་ཚུལ་གྱི་ཁུངས་དྲངས་ན་མང་དུ་ཡོད་ཀྱང་ཡི་གེ་མང་གིས་དོགས་ནས་ལུང་སྦྱོར་ཐམས་ཅད་མ་བྲིས། དེའི་ཚེ་འཁྲུལ་པ་གནས་སུ་དག་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་སྒྲ་འུར་འུར་སིང་སིང་པོ་དེ་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་སྒྲོག་ཏུ་ཐོས་པར་འགྱུར་རོ། །འཁྲུལ་པའི་དྲི་གནས་སུ་དག་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དྲི་ཟག་པ་མེད་པ་ཚོར་བར་འགྱུར་རོ། །འཁྲུལ་པའི་རོ་གནས་སུ་དག་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོ་མཆོག་བརྒྱ་དང་ལྡན་པའི་རོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །འཁྲུལ་པའི་རེག་བྱ་གནས་སུ་དག་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རེག་བྱ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དྲོད་ལ་སྤྱོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་དང་། རྣམ་ཤེས་འཁྲུལ་སྣང་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། ད་ལྟ་གློ་བུར་བག་ཆགས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཟུགས། སྒོ་ལྔ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་གསལ་ཆ། ས་ཆུ་མེ་རླུང་གི་གཟུགས་བརྙན། རྣམ་ཤེས་འཁྲུལ་སྣང་གི་ངོ་ཁ་ཙམ་ལས་གཞན་ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་གང་ནའང་མི་སྲིད་དོ། །གནས་ལུགས་རང་སྣང་གི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ནི། གཉེན་པོས་བཤིག་ཏུ་མེད་ཅིང་འགྱུར་བ་མེད་ལ། རྣམ་ཤེས་འཁྲུལ་སྣང་གི་ལུས་གཟུགས་སམ། བག་ཆགས་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་འདུས་པ་འདི་བྲལ་བའི་ཆོས་ཅན། དཔྱད་མི་བཟོད་གློ་བུར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་མ་ནོར་བར་ངོ་སྤྲད་དགོས་པའོ།། །།གསུམ་པ་ངོ་འཕྲོད་པའི་དོན་དེ་ཉམས་སུ་བླང་བ་ནི། དེའི་ཚེ་འོད་གསལ་གྱི་སྣང་བ་གང་འཆར་བ་དེ་མ་ཡལ་གྱི་བར་དུ་ལུས་སེམས་ངག་གི་བྱ་བ་ཕྲལ་ཏེ་བྱ་བྲལ་བློ་འདས་ཉག་གཅིག་གི་དྲན་སྣང་ལྷུག་པར་འཆར་བའི་ངང་དེའི་ཐོག་ཏུ་བཞུགས་ཏེ་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །ཡལ་བ་དང་སྔར་བཞིན་འོད་གསལ་གྱི་ཨར་ལ་གཏད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞག་བདུན་ཚན་ཙམ་ལ་རྩོལ་བས་འབད་ཅིང་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །དེ་ཕྱིན་ཆད་ནས་རྩོལ་བ་མ་བྱས་ཀྱང་ཟབ་མོ་བློ་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་ཤིག་ཤིག་ལམ་ལམ་དུ་འཆར་ནས། ལུས་འདུག་སྟངས་
Chinese
无痛苦之地狱，无饥渴之饿鬼，无愚钝之旁生，无忙碌贫困之部落，无嗔恨嫉妒之非天，无喜乐如意之高天神众。 二、不能引导之导师，不能言说之说法者，不能知晓功德之听法者，无好坏之师徒眷属，形相于处所不存在之世间动静。如是说也。其义即是，一切法之法性，即是真如之故。以经续之教证确定之故，若引证无犹豫之理，虽多，然恐文字繁多，故未书写一切教证。彼时，错乱于处所清净，则智慧之自声嗡嗡作响，听闻为说法之音声。错乱之气味于处所清净，则觉知智慧之气味无漏。错乱之味于处所清净，则体验智慧之味具足百味之胜味。错乱之触于处所清净，则享用智慧之触大乐之暖触。彼亦为智慧自显现与，分别识错乱显现二者之差别为：如今，突发习气之错乱形相，五门分别识之明分，地水火风之影像，仅是分别识错乱显现之表面而已，此外内外中间任何处皆不存在。然处所本性自显现之差别，不能以对治摧毁且不变异，然分别识错乱显现之身形，或习气心之显现聚合此乃离散之法性，不可思议突发之体性之故。此需无误认识也。 三、认识之义彼即修持者：彼时，光明之显现无论显现为何，于未消失之前，身心语之事业分离，于离戏超思唯一之忆念显现自然生起之状态中安住而修持之。消失之时，如前般交付光明之基。如是，以七日为单位，精勤努力而修持之。彼之后，纵不勤作，然甚深超思之显现，清晰明亮地生起，身体安住之姿势
English
A hell without suffering, a hungry ghost without hunger or thirst, an animal without stupidity, a community without busyness or poverty, an Asura without animosity or jealousy, a heavenly host without joy or wish-fulfillment. Two: A teacher who cannot guide, a Dharma speaker who cannot speak, a Dharma listener who cannot understand qualities, a teacher and retinue without good or bad, a world of movement and stillness whose form is not in any place. As it is said. The meaning of that is that the nature of all dharmas is suchness itself. Because it is ascertained by the words of the sutras and tantras, although there are many sources for the reason for being without doubt, I have not written all the quotations for fear of many letters. At that time, delusion is purified in its place, and the natural sound of wisdom, whirring and humming, will be heard as the sound of the Dharma. The scent of delusion is purified in its place, and the scent of wisdom, without leakage, will be felt. The taste of delusion is purified in its place, and the taste of wisdom, endowed with a hundred excellent flavors, will be experienced. The touch of delusion is purified in its place, and the touch of wisdom, the warmth of great bliss, will be enjoyed. The difference between the self-appearance of wisdom and the deluded appearance of consciousness is this: now, the deluded form of sudden habitual tendencies, the clarity of the five consciousnesses, the image of earth, water, fire, and wind, is only the face of the deluded appearance of consciousness, and nothing else exists in the outer, inner, or intermediate places. The distinctions of the self-appearance of the nature of reality are such that they cannot be destroyed by antidotes and do not change, but the body of the deluded appearance of consciousness, or the aggregation of the appearance of habitual tendencies of the mind, is of a nature that is separate, and of a nature that is suddenly unbearable to examine. This must be recognized without error. Three: The meaning of recognition is to practice it. At that time, whatever appearance of clear light arises, until it disappears, separate the activities of body, mind, and speech, and abide in that state in which the memory of the single, actionless, beyond-mind naturally arises, and practice it. When it disappears, entrust it to the basis of clear light as before. In this way, strive and practice diligently for about seven days at a time. After that, even if you do not exert effort, the appearance of profound beyond-mind will arise clearly and vividly. The posture of the body