Tibetan
ས་ལེན་མཐར་བསྐྱལ་བ་ནི། དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ཤར་ནས་མཉམ་རྗེས་གཉིས་བྱུང་བའི། རྗེས་ཤེས་ཀྱི་རྟོག་པ་བྱུང་དུས་མཐོང་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་རང་དེ་འགྱུར་བས་རྟོགས་པ་རེད་པ་མིན། མཚན་མའི་མྱོང་བ་དེས་ངོ་བོ་བསྒྲིབས་ནས་རྗེས་ཤེས་རེད་པ་ཡིན། དེ་རྟོགས་པའི་ངང་ལ་སྡོད་ཙ་རིག་པ་ཡུལ་ལ་མི་འཛིན་པར་རང་གསལ་དུ་གནས་པས། སྔ་མ་མཚན་མ་ཡོད་མ་མྱོང་བའི་ཐད་དེ་རིག་པས་མཚན་མ་མ་སྤང་རང་སར་དག་ནས། རྟོགས་པའི་བོགས་ཉམས་ཀྱིས་འདོན། དེ་ལྟར་རྟོགས་པས། གནས་པའི་ཉམས་དང་འགྱུ་བ་གཉིས་གཅིག་ལ་གཅིག་ལྟོས་ནས་བྱུང་བ་ཡིན་པས། སྐད་ཅིག་མའི་ངོ་བོར་གནས་རྒྱུ་དང་མྱོང་རྒྱུ་ཡོད་མ་མྱོང་བའི་དོན་རྟོགས་ཙ། ཉམས་ཀྱི་དྲི་མ་དག་བྱེད་ རྟོགས་པས་བྱེད་དེ། རིམ་པ་ལྟར་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་མན་ཆད་ཀྱི་རྗེས་སྣང་ཕྲ་རགས་ཡང་ཕྲ་རྣམས་མ་སྤང་རང་ངོ་ཤེས་པས་དག་པའོ། །དེ་ཡང་མཉམ་གཞག་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གི་ཐོག་ན་གཅུན་གློད་གཉིས་སྤྲད་ཤེས་དགོས་ཏེ། རིག་པ་སྐད་ཅིག་མ་རང་ཐོག་ནས་ཆགས་པ་དེ་གཅུན་པས། དེ་འོག་འགྱུས་སུ་མི་ཤོར། རང་ཐོག་ན་ཆགས་པའི་ངང་ནས་སྒྲིམ་པའི་རྩོལ་བ་མེད་པས་ཀློད་པ་དེས་དོན་རིག་ཅིང་གསལ་བས་གནད་དུ་འགྲོའོ། །རྗེས་སུ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གི་ཐོག་ཏུ་སྐྱོན་ཡོན་གཉིས་ངོས་ཟིན་དགོས་ཏེ། རྗེས་ཤེས་སུ་རྟོགས་པ་གང་རུང་ཞིག་ཐོལ་གྱིས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་འགགས་བར་དེ་སྐད་ཅིག་ཡིན། དེའི་སྟེང་དུ་སྐྱོན་ཡོན་གཉིས་ངོས་གཟུང་བ་ལ་སྐད་ཅིག་མའི་ངོ་བོ། ཡེ་ནས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་ཡོད་པ་ཡོན་ཏན་ཡིན། དེ་རང་ངོ་མ་ཤེས་པའི་ཐད་དེ་སྐྱོན་ཡིན། ཡོན་ཏན་ངོས་བཟུང་བས་རྣམ་རྟོག་གང་ཤར། ཉན་ཐོས་ལྟར་བཀག་མ་དགོས་པར་ཆོས་སྐུར་ཤར་བ་ཡིན་པས། གཞི་ལམ་དུ་བསླངས་ནས་སྐྱོན་ངོས་བཟུང་བས། རྟོག་པ་ཕྲ་རགས་ཆོད་ནས་ལམ་རིམ་པར་བགྲོད་དེ། མཐར་ས་བཅུ་རྒྱུན་མཐའི་བར་དུ་ཡང་ངོས་གཟུང་དགོས་ཏེ། དེར་ཡང་རྟོག་མེད་ངོ་མ་ཤེས་ཡུན་སེ་གོལ་རྡེབ་པའི་བར་ཙམ་རེ་འོང་བར་གསུངས་པ་དེའི་ངོ་མ་ཤེས་པ་དེའི་ཐད་དེ་སྐྱོན་ཡིན་པས། ངོས་བཟུང་ནས་ལམ་འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་ཐུབ་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱིར་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་ཐབས་ཀྱི་དགེ་བ་ ལ་བོགས་མེད་ན། དེ་ཐབས་རྐྱང་པར་སོང་བས་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་ཞེན་པའི་རྟགས་ཡིན་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ཤེས་པར་བྱས་ལ། འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བར་བྱའོ། །དེས་ཐབས་ཤེས་རབ་ཟུང་དུ་ཚུད་དེ་བོགས་འདོན་དུ་འགྲོ། ཤེས་རབ་ཀྱི་དགེ་བ་ལ་བོགས་མེད་ན་ཤེས་རབ་རྐྱང་པ་སྟོང་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པར་གོལ་བའི་རྟགས་ཡིན་པས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་གཙོ་བོར་བྱས། རྟེན་འབྲེལ་ལ་གོ་བ་བསྐྱེད། ཐབས་ལམ་གནད་དུ་བསྣུན་པས་བོགས་འདོན་དུ་འགྲོ། ཞི་གནས་ལ་བོགས་མེད་ན་གནས་ལུགས་དང་ཞལ་མ་མཇལ་གནས་པ་རྐྱང་པར་ཤོར་བའི་རྟགས་ཡིན་པས། རང་སེམས་ལ་རང་གིས་བལྟ་སྟེ་ལྷག་མཐོང་གི་བོགས་འདོན། ལྷག་མཐོང་ལ་བོགས་མེད་ན་གནས་པའི་ཉམས་མྱོང་གི་རླན་ཆུང་བས་འཕྲོ་རྒོད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་མ་ཞི་བའི་སྐྱོན་ཡིན་པས། མ་ཡེངས་རྟོག་ཆོས་ཀྱི་དྲན་པ་བརྟེན་ཏེ། ཞི་གནས་ཀྱི་བོགས་འདོན་ནོ། །མདོར་ན་ཐབས་ཤེས་གང་ཞན་པ་དེ་ལ་སྟོབས་བསྐྱེད་དེ་ཟུང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །སྤྱིར་ཡང་སྒོམ་པ་ཡུན་བསྲིང་སྟེ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་བྱེད་པ་བོགས་འདོན་གྱི་མཆོག་ཡིན་གསུངས། གཞན་ཡང་བཟང་ངན་བར་གསུམ་གྱི་རྣམ་རྟོག །ཉོན་མོངས་ཕྲ་རགས་སྦོམ་གསུམ། ན་ཚ་སྡུག་བསྔལ་ཁམས་འདུས། འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད། ལྷ་འདྲེ་མི་གསུམ་འགལ་རྐྱེན་མཐུན་རྐྱེན་གང་དང་གང་རང་རྒྱུད་དུ་བྱུང་ཡང་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་། སྤང་ཡང་མི་སྤང་། འགེགས་ཀྱང་མི་འགེགས། སྦྱོང་ཡང་མི་སྦྱོང་། བསྒྱུར་ཡང་མི་བསྒྱུར་བར་ཐད་ཀ་ཐད་ཀར་ངོས་གཟུང་ཞིང་གང་ཤར་སྐད་ཅིག་གྲྭ་མ་ཉམས་པར་རང་བབས་རང་ལུགས་སུ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བས་བོགས་ཐོན་ཏེ་ལམ་མཐར་ཕྱིན་ཏོ།། ༈ །།གསུམ་པ་ཟབ་ལམ་འོད་གསལ་ཐོད་རྒལ་གྱི་སྔོན་འགྲོ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་གནད་སྦྱོང་བར་གསུམ་སྟེ། ལུས་འདུག་སྟངས་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་ཆུན་པའི་ཕྱིར་སྔོན་དུ་ལུས་སྦྱོང་བ་དང་། ཁམས་གནས་ལུགས་ཀྱི་འོད་གསལ་མངོན་སུམ་དུ་སྣ་ཁྲིད་པའི་ཕྱིར་འོད་གསལ་གྱི་རྣམ་པ་ཡི་གེའི་ཚོགས་སུ་ངག་ཡིད་སྦྱོང་བ་དང་། དྲན་མེད་བློ་འདས་ཀྱི་གཞི་ཐོག་ཏུ་མངོན་སུམ་འོད་གསལ་གྱི་རིག་པ་རང་སྣང་དུ་བསྐྱལ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ལུས་ངག་སེམས་རྣམས་རྣལ་རང་ཐོག་ཏུ་ཕབ་སྟེ་རྩོལ་མེད་རང་ལུགས་འདུག་པ་ལ་བསླབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལུས་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་རྐང་མཐིལ་གཉིས་སྤྲད་དེ། རྟིང་པ་གསང་བར་གཏད་ནས། ལུས་དྲང་པོར་བསྲང་། ལག་གཉིས་སྤྱི་བོར་མ་རེག་པར་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཞིང་། ཡར་རྩེ་མར་རྩེ་གཉིས་རྡོ་རྗེའི་རྭ་གསུམ་པ་འདྲ་བ་ལ་འབད་དོ། །དེ་ཡང་རང་རང་གི་འབྱུང་བ་དང་མཐུན་པའི་ཁ་དོག་ཏུ་བསྒོམ་སྟེ། བྱི་གླང་སྟག་གསུམ་ནི་ཆུ་ལུས་དཀར་པོར་བསྒོམ་སྟེ། ཡོས་འབྲུག་སྦྲུལ་གསུམ་ནི་ས་ལུས་སེར་པོར་བསྒོམ་ལ། རྟ་ལུག་སྤྲེལ་གསུམ་ནི་མེ་ལུས་དམར་པོར་བསྒོམ་ཞིང་། བྱ་ཁྱི་ཕག་གསུམ་ནི་རླུང་ལུས་ལྗང་གུར་བསྒོམ་མོ། །ཡང་ན་ཁ་དོག་ལྔ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གསུམ་པའམ། རྩེ་ལྔ་ཆེན་པོ་གཅིག་ཏུ་རང་ལུས་བསྒོམ་མོ། །དེ་ལྟར་ རབ་ཞག་གསུམ། འབྲིང་བདུན། ཐ་མ་བཅུ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམས་པས། འབྱོངས་པའི་རྟགས་ནི་ལུས་ཁོལ་བུར་ན་བ་དང་། ཁང་རུལ་ཞིག་པ་བཞིན་ནམ། ཚུགས་མི་ཐུབ་ཅིང་དྲོད་སྐྱེ་བ་དང་རྣམ་རྟོག་མེད་པ་འབྱུང་ངོ་། །མ་བྱུང་གི་བར་དུ་བསྐྱར་རོ།། །།གཉིས་པ་ཁམས་གནས་ལུགས་ཀྱི་འོད་གསལ་མངོན་སུམ་དུ་སྣ་ཁྲིད་པའི་ཕྱིར་འོད་གསལ་གྱི་རྣམ་པ་ཡི་གེའི་ཚོགས་སུ་ངག་ཡིད་སྦྱོང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྣང་བཞིའི་གོ་རིམ་དང་ཆ་མཐུན་དུ་སྣ་ཁྲིད་པར་བྱེད་པ་ལ་ངག་ཧཱུྃ་གིས་སེམས་སྦྱོང་བ་དང་། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུ་དང་ས་བོན་རྩ་བ་ནས་ཟད་ཅིང་ཡེ་ཤེས་གསུམ་གྱི་སྣ་ཁྲིད་པར་བྱེད་པ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཡི་གེས་རིགས་དྲུག་གི་ས་བོན་དྲུག་སྦྱོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། རྒྱས་གདབ་པ་དང་། མཉེན་བཙལ་བ་དང་། ལམ་དུ་གཞུག་པ་དང་། རྩལ་སྦྱོང་བའོ། །དང་པོ་རྒྱས་གདབ་པ་ནི། ལམ་མངོན་སུམ་གྱི་སྣང་བ་མཆེད་པ་ལ་གདོས་བཅས་ཀྱི་སྣང་བས་བསྒྲིབས་པ་དང་ཆ་མཐུན་དུ། སྔོན་འགྲོ་ལ་ཡང་ཕྱི་སྣང་བ་ལ་རྒྱས་གདབ་པ་ནི། ལུས་སྐྱིལ་ཀྲུང་དྲང་པོར་བསྲང་། ངག་ཏུ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཞེས་རིང་པོ་དབུགས་ཀྱི་ཐུབ་ཚད་བརྗོད་ཅིང་སྣ་བུག་གཡས་ནས་ཡི་གེ་ཧཱུྃ་གི་རྣམ་པ་མང་པོ་གཅིག་རྟིང་ལ་གཅིག་ཐོན་ནས། དང་པོ་ཁྱིམ་དང་། དེ་ནས་མཐོང་བའི་ཡུལ་དང་། དེ་ནས་རྒྱལ་ཁམས། དེ་ནས་འཛམ་བུ་གླིང་། དེ་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཧཱུྃ་གིས་མེ་རེ་རེ་ཁེངས་པར་བསམ་ མོ། །དེ་དུས་རླུང་ཅི་ནས་ཀྱང་ཕྱིར་ཕུལ་བ་གནད་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བན་བུན་དུ་སོང་བ་དང་། ཧཱུྃ་གིས་གང་བ་སྙམ་པ་འཆར་ན་རྒྱས་ཐེབས་པའི་རྟགས་སོ། །དེ་ལྟར་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་བསྐྱར་རོ། །དེ་ནས་ནང་ཕུང་ཁམས་ལ་རྒྱས་གདབ་པ་ནི། ཡང་སྐྱིལ་ཀྲུང་བྱས་ཏེ། ངག་ཏུ་ཧཱུྃ་ཞེས་རིང་བར་བརྗོད་ཅིང་། ཕྱིའི་ཡི་གེ་ཧཱུྃ་གི་རྣམ་པ་ཀུན་གཅིག་བྱུང་གཉིས་བྱུང་ལ་སྣ་བུག་གཡོན་ནས་ཁོང་པར་ཞུགས་ཏེ། ཁོང་པའི་ནང་ཐམས་ཅད་ཧཱུྃ་གིས་མེ་རེ་རེ་ཁེངས་པར་བསམ་མོ། །རླུང་ཐུབ་ཚད་ནང་དུ་འཛིན་པ་གནད་ཡིན་ནོ། །རྟགས་ནི་ལྟོ་བ་མི་བདེ་བ་སྙམ་པ་དང་། ཧཱུྃ་གིས་གང་བ་སྙམ་པ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་བསྐྱར་རོ། །དེ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་སྣང་བ་མཆེད་པ་དང་ཆ་མཐུན་དུ་སྦྱོང་བའོ། །
Chinese
将地界推向极致是：如此这般证悟生起后，生起双运的，后得智的分别念生起时，并非是见道的自性本身转变而证悟。有相的体验遮蔽了自性，所以是后得智。当它安住于证悟的境界时，觉性不执著于对境，而是安住于自明之中。先前未曾体验过有相的方面，觉性不舍弃有相，而是在自身清净，以证悟的功用来提升。如此这般证悟，安住的体验和动摇二者，一个依赖于另一个而生起，因此，证悟刹那的自性，以及体验有无的道理时，能清净体验的垢染。 证悟能做到，次第直至圆满道的下方，细微和粗大的后得显现，以及更加细微的显现，不舍弃而认识自性，从而清净。此外，在等持的刹那之上，必须懂得运用收放二者。觉性在刹那自身上成立是为收摄，如此则不会落入下方的动摇中。在自身成立的状态中，因为没有紧抓的努力，所以放松，由此通达意义且明晰，成为要点。之后，必须认识刹那之上的过患和功德二者。在后得智中，任何证悟突然生起，在它未停止之前，那就是刹那。在此之上，认识过患和功德二者，刹那的自性，原本就是远离一切戏论，这是功德。不认识它自身，这就是过患。认识功德，无论生起什么分别念，都不需要像声闻那样遮止，而是显现为法身，因此，将基位转化为道位，认识过患，就能断除粗细的分别念，次第行道，最终直至十地恒常的尽头，也必须认识。在那里，不认识无分别念，据说会有弹指一挥间的时间，不认识它的那个方面就是过患，认识之后，就能将道与果联系起来。总的来说，在道的阶段，如果方便的善行没有功用，那就是落入了单单的方便，这是执着于事物和相的征兆，因此，要了知一切法无自性的道理，三轮完全脱离分别念。如此，方便与智慧双运，从而发挥功用。智慧的善行如果没有功用，
English
Bringing the ground to its ultimate conclusion: When realization dawns in this way, and both meditative equipoise and post-meditation arise, the post-meditation cognition that arises is not realization because the very nature of the path of seeing changes. The experience of signs obscures the nature, so it is post-meditation cognition. When it abides in the state of realization, awareness does not grasp at objects but remains self-luminous. In the past, in the aspect of not having experienced signs, awareness does not abandon signs but purifies them in their own place, and the power of realization enhances them. Realizing in this way, the experience of abiding and the movement both arise in dependence on each other. Therefore, realizing the meaning of abiding in the nature of a moment and experiencing what is and is not, purifies the stains of experience. Realization does this, purifying the subtle and coarse post-appearances below the path of culmination in stages, and even the more subtle ones, by not abandoning them but recognizing their own nature. Furthermore, on the single moment of meditative equipoise, one must know how to apply both restraint and release. Restraining the awareness that arises from its own moment prevents it from falling into movement below. Because there is no effort to tighten in the state of arising in its own moment, releasing it clarifies and illuminates the meaning, making it essential. Afterwards, one must recognize both faults and virtues on a single moment. In post-meditation, any realization that suddenly arises is a moment until it ceases. On top of that, recognizing both faults and virtues is the nature of a moment. The virtue is that it is inherently free from all elaboration. The fault is not recognizing its own nature. Recognizing virtue, whatever conceptual thought arises, one does not need to block it like the Hearers, but it arises as the Dharmakaya. Therefore, transforming the ground into the path and recognizing faults, one cuts off subtle and coarse conceptual thoughts and progresses on the path in stages. Finally, one must also recognize up to the very end of the tenth ground. There, not recognizing non-conceptual thought, it is said that it comes for the duration of a finger snap. Not recognizing that aspect is the fault. Recognizing it, one can connect the path with the result. In general, during the stage of the path, if the merit of skillful means has no power, then it has gone to mere skillful means, which is a sign of attachment to objects and signs. Therefore, one should understand the meaning that all phenomena are without inherent existence, and the three spheres should be completely free from conceptual thought. In this way, skillful means and wisdom are united, and power is enhanced. If the merit of wisdom has no power,
Chinese
如果智慧仅仅偏向于空性一边，这就是歧途的标志，因此要重视因果，生起对缘起的理解，将方便道放在关键位置，才能有所进展。如果止观没有进展，那就是没有见到实相，是落入仅仅停留在止的标志，因此要自己观察自心，从而提升胜观。如果胜观没有进展，那就是安住的体验缺乏滋润，是散乱和掉举的分别念没有平息的过失，因此要依靠不散乱的觉知和正念。从而提升止观。总之，哪方面的方便智慧欠缺，就加强哪方面的力量，从而达到双运。总的来说，延长禅修的时间，做到持续不断，这就是进步的最佳方法。此外，对于好坏中三种分别念，烦恼的粗细微三种，疾病痛苦和五蕴，世间八法，以及神鬼人三种，无论顺逆境在自心中产生，都不要追随，不舍弃也不取舍，不阻碍也不不阻碍，不调伏也不不调伏，不改变也不不改变，而是直接认识，无论显现什么，刹那间不失去觉性，在自性本来的状态中带入道用，这样就能进步，从而达到道的终点。 第三，甚深道光明妥噶的前行，是身语意三要诀的修习，分为三个方面：为了身体的坐姿与缘起相合，首先修习身体；为了将法性实相的光明引导到显现，修习光明形象的文字组合的语和意；为了将无念离思的基础上的显现光明智慧转化为自现，将身语意都安住在本来的状态，学习无勤任运的安住。第一方面是：身体以金刚跏趺坐的姿势，双脚脚心相对，脚后跟抵住会阴，身体正直，双手不触碰头顶，合掌，上下两端努力形成如同金刚三尖杵的形状。并且要观想成与各自的元素相应的颜色，鼠牛虎三年生的人观想成水身白色，兔龙蛇三年生的人观想成土身黄色，马羊猴三年生的人观想成火身红色，鸡
English
If wisdom is solely inclined towards emptiness, it is a sign of straying from the path, therefore, prioritize cause and effect, cultivate understanding of dependent origination, and place the means of skillful methods at the crucial point, so that progress can be made. If calm abiding (shamatha) does not progress, it is a sign of not having encountered the true nature and falling into mere abiding. Therefore, observe your own mind to enhance insight (vipashyana). If insight does not progress, it means that the experience of abiding lacks moisture, and it is the fault of not pacifying the scattering and agitated thoughts. Therefore, rely on non-distracted awareness and mindfulness to enhance calm abiding. In short, whichever aspect of skillful means and wisdom is lacking, strengthen that aspect to achieve union. In general, it is said that prolonging meditation and making it continuous is the best way to progress. Furthermore, regarding the three types of thoughts—good, bad, and neutral—the three types of afflictions—gross, subtle, and very subtle—illness, suffering, the aggregates, the eight worldly concerns, and the three types of beings—gods, demons, and humans—whatever favorable or unfavorable conditions arise in one's mind, do not follow them, do not accept or reject them, do not obstruct or not obstruct them, do not tame or not tame them, do not transform or not transform them, but directly recognize them, and whatever arises, do not lose awareness for a moment, but carry it onto the path in its natural state, so that progress can be made and the end of the path can be reached. Third, the preliminaries of the profound path of clear light Tögal involve training the key points of body, speech, and mind, which are threefold: First, to align the body posture with dependent origination, train the body; second, to guide the clear light of the nature of reality into manifestation, train speech and mind with the assembly of letters of the clear light form; and third, to transform the wisdom of manifest clear light into self-appearance on the basis of unconsciousness and transcendence of mind, train to settle the body, speech, and mind into their natural state and abide effortlessly in their own way. The first aspect is: The body is in the vajra posture, with the soles of the feet together, the heels pressed against the perineum, the body upright, the hands joined together without touching the crown of the head, and the upper and lower ends are made to resemble the three points of a vajra. And visualize it in a color that corresponds to one's own element. Those born in the years of the Rat, Ox, and Tiger should visualize a white water body. Those born in the years of the Rabbit, Dragon, and Snake should visualize a yellow earth body. Those born in the years of the Horse, Sheep, and Monkey should visualize a red fire body. The Bird