Tibetan
སྦྱར་ཏེ༔ ཚེ་འདིར་གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་གདམས་པ་འདི་ལ་གསུམ་ལས༔ དབང་པོ་ཐ་མ་སྒོམ་པས་སངས་རྒྱ་བ་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་གདམས་པ་ནི་སྒྲུབ་ཐབས་སུ་ཤེས་སོ༔ དེའང་དབང་པོ་འབྲིང་རྟོགས་པས་གྲོལ་བ་ཁྲེགས་ཆོད་གཞིའི་ཉམས་ལེན་དང༔ དབང་པོ་རབ་མཐོང་བས་གྲོལ་བ་ཐོད་རྒལ་ལམ་གྱི་ཉམས་ལེན་གཉིས་ཏེ༔ རྒྱུད་ལས༔ དངོས་གཞི་ཁྲེགས་ཆོད་ཐོད་རྒལ་གཉིས༔ ཁྲེགས་ཆོད་གཞི་ཡི་ཉམས་ལེན་ནི༔ ཞེས་གསུངས་པས༔ དང་པོ་ཁྲེགས་ཆོད་གཞིའི་ཉམས་ལེན་ནི༔ ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་བྱ་བྱེད་རྩོལ་བ་སྤངས་ཏེ༔ བྱར་མེད་དགོས་མེད་འཛིན་མེད་དུ་སོར་འཇུག་གི་སྐབས་བཞིན་ལྷོད་དེ་བཞག་ལ༔ བླ་མས་ངོ་སྤྲད་པའི་དོན་སྐྱོང་བ་ཡིན༔ སྟོང་གསལ་འགག་མེད༔ སྐུ་གསུམ་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ངང་དེ་ཉིད་ལས༔ ཕྱི་རོལ་ཚོགས་དྲུག་གི་སྣང་བ་དཀར་དམར་དུ་གསལ་བ་ཐམས་ཅད༔ སེམས་ཉིད་ཕྱིར་ཤར་བའི་རང་མདངས་ཡིན་ཞིང༔ གཞན་ནས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཕྱིའི་སེམས་སུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ༔ སྣང་བ་ལ་དགག་སྒྲུབ་མེད་པར༔ སྣང་ཐོག་ཏུ་ལྷོད་དེ་གཞག༔ རིག་པའི་འགྱུ་བྱེད༔ བཟང་ངན་གྱི་རྟོག་པ་དུག་ལྔ་ཆགས་སྡང་ཐམས་ཅད་སེམས་ཉིད་སྟོང་གསལ་དེའི་རྩལ་ལས་གཞན་ནས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཞིང༔ དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་མ་གྲུབ་སྟེ༔ ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་རང་དུ་འདུག་པས༔ ནང་གི་སེམས་སུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ༔ རྟོག་པ་ལས་བྱུང་ཚོར་དང༔ བཟང་ངན་གྱི་རྩིས་གདབ་པ་མེད་པར༔ འགྱུ་བ་རང་གྲོལ་དུ་གཞག་གོ༔ དབང་པོ་སྒོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསལ་རིག་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བ་ཁོ་རང་མ་གཏོགས་ པ༔ ཕྱི་རོལ་ནས་བྱུང་བ་དང༔ གཞན་གྱིས་བཅོས་པ་མ་ཡིན་པས༔ བར་གྱི་སེམས་སུ་རིག་པར་བྱས་ལ༔ གང་ལའང་ཞེན་པ་མེད་པར་ལྷོད་དེ་གཞག་གོ༔ གཞན་ཡང་རྟག་ཆད༔ ཆེ་ཆུང༔ ཡིན་མིན༔ བཟང་ངན༔ སྣོད་བཅུད་འཁོར་འདས་ལ་སོགས་གཉིས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་རྣམས༔ སྟོང་གསལ་འཛིན་མེད་ཁོ་རང་གི་རང་མདངས་དེ་ཉིད་ལས༔ ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་མེད་པས༔ སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྲུབ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཏུ་གང་གིའང་འཛིན་རྟོག་མེད་པར་ལྷོད་དེ་གཞག་པ་གནད་ཡིན་ནོ༔ དེའང་རྒྱུད་ལས༔ དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས༔ ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རྩོལ་བ་སྤང༔ བྱ་བ་བཏང་བས་བདེ་བ་རྙེད༔ རྣམ་སྣང་ཆོས་བདུན་ངང་དུ་ཀློད༔ སྣང་བ་དཀར་དམར་ཕྱི་ཡི་སེམས༔ རིག་པ་འགྱུ་བྱེད་ནང་གི་སེམས༔ སྒོ་ལྔའི་དབང་པོ་བར་གྱི་སེམས༔ གཉིས་འཛིན་རྟོག་པ་ལུང་མ་བསྟན༔ སྟོང་གསལ་འཛིན་མེད་སེམས་སུ་གཅིག༔ ཅེས་གསུངས་སོ༔ དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཉིད་དེ་ཡང་སྔ་ཕྱི་ད་གསུམ་གྱིས་སྟོང་པ༔ བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་གྱིས་སྟོང་པ༔ གསལ་རིག་མ་འགགས་པ༔ ཕྱི་རོལ་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་དང༔ ནང་དྲན་པའི་ཤེས་བྱེད་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟོང་གསལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ཏེ༔ རྒྱུད་ལས༔ སེམས་ཉིད་སྔ་ཕྱི་ད་གསུམ་སྟོང༔ སྟོང་གསལ་རིག་པ་མ་འགགས་གསལ༔ སྣང་ཤེས་གཉིས་མེད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལམ་དུ་ ཁྱེར་བ་ལ་ཡང༔ གོང་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་གྱི་སེམས༔ གཉིས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་མེད་པའི་ངང་དེ་ཉིད་ལས༔ ཚོགས་དྲུག་མ་འགགས་ལྷུག་པར་བཞག་ཅིང༔ དབང་པོ་རང་ཡན་ལྷོད་དེ་བཞག་སྟེ་མ་བཅོས་པ༔ རྣལ་མ༔ སོ་མ༔ ལྷུག་པ༔ གྱི་ནར༔ ཁོ་ན༔ སེམས་ལ་བཟོ་མི་བསྐུལ་བར་གཞག་པ་གནད་ཡིན་ནོ༔ དེ་ཡང༔ རྒྱུད་ལས༔ ཚོགས་དྲུག་མ་འགགས་ལྷུག་པ་ལ༔ དབང་པོ་རང་ཡན་ཀློད་ལ་གཞག༔ རྣལ་མ་སོ་མ་ལྷུག་པ་སྟེ༔ གྱི་ནར་གནས་པ་ཁོ་ན་འོ༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ དེའང་སངས་རྒྱས་སྒམ་ནས་བཟང་དུ་བཏང་བ་མ་ཡིན་ཞིང༔ སེམས་ཅན་སྒྲིན་པོས་ངན་དུ་བསླད་པ་མེད་པས་ཡེ་གདོད་མ་ནས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་གྱི་གཞི་རྩ་དང་བྲལ་བ་མཐའ་བྲལ་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ༔ རྒྱུད་ལས༔ སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་གཞི་རྩ་བྲལ༔ རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གདོད་ནས་དག༔ མཐའ་བྲལ་བློ་ཡི་ཡུལ་ལས་འདས༔ ཞེས་གསུངས་སོ༔ དེ་ལྟར་མཐའ་བྲལ་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་དེའང༔ ཡེ་ཤེས་གསུམ་ལྡན་དུ་ཡོད་དེ༔ རྒྱུད་ལས༔ གཞི་འི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད༔ རང་བཞིན་འོད་དུ་གསལ་བ་ལ༔ ཐུགས་རྗེས་ཀུན་ཏུ་སྣང་བ་སྟེ༔ ཡེ་ཤེས་གསུམ་ལྡན་ཚུལ་དུ་གནས༔ ཞེས་གསུངས་པས༔ རྟོགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་མ་བྱུང༔ མ་རྟོགས་ཏེ་སེམས་ཅན་མེད་པའི་སྔོན་རོལ་ནས༔ གདོད་མའི་གནས་ལུགས་ཐོག་མའི་ གཞི་དེ༔ ངོ་བོ་སྟོང་ཉིད་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ༔ འགག་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་སྣ་ཚོགས་པར་ཀུན་ཏུ་སྣང་ཡང༔ སྟོང་གསལ་རྗེན་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ལས་ངན་དུ་སོང་བ་ནི་མེད་དེ༔ སྟོང་གསལ་འཛིན་མེད་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་གསུམ་ལྡན༔ རང་ཆས་ཉག་གཅིག་བྱེད་པ་མེད་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལས་གཞན་ནས་བཙལ་དུ་མེད་དེ༔ ཡེ་གྲོལ་ཡིན་པས་འབད་བཅས་ཀྱི་རྩོལ་བ་མི་དགོས༔ རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་སངས་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་ཡེ་ནས་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་རྟོགས་པ་ཙམ་ལས་དུས་གསུམ་གྱི་ས
Chinese
连接起来。此生解脱之诀窍有三：下根者修持成佛之生圆次第诀窍，应知是修法。其中，中根者证悟而解脱之“且却”基之修法，以及上根者见而解脱之“妥噶”道之修法，共有两种。经中云：“正行且却妥噶二，且却基之修法乃”。如是宣说。首先，且却基之修法是：身语意三门，舍弃作为勤作，如是安住于无所作、无所需、无所执之本位，放松而住，守护上师所开示之义。空明无碍，于三身无别之自性中，外境六识之显现，所有显现为白色红色的一切，乃是心性外显之自光，并非从他处而来，应知是外心，于显现上无有取舍，于显现上放松而住。觉性之动摇，善恶之分别，五毒贪嗔一切，并非从心性空明之作用之外而来，并且非是实物与相状，本体唯是空性，安住于自性之中，应知是内心，对于从分别念所生之感受，以及善恶之计较，无有任何作为，安住于动摇自解脱之中。五根等因缘所生之感受，以各种方式显现之明觉，除了它本身之外，并非从外境而来，也非由他者所造作，应知是中间之心，对于任何事物皆不执着，放松而住。此外，常断、大小、是与非、好与坏、器情轮回涅槃等二取之分别念，所有未被经典所印证者，皆是空明无执之自光，无有内外中间三者等分别，于三身任运自成之明点独一之中，对于任何事物皆无有执着分别，放松而住是为要诀。经中云：“如是了悟之方便，身语意三舍勤作，放下作为得安乐，任运安住七相中，显现白色红色外之心，觉性动摇内之心，五根之作用中间心，二取分别未印证，空明无执是”。
English
Connected. This instruction for liberation in this lifetime has three aspects: The generation and completion stage instruction for the inferior faculties to attain Buddhahood through meditation should be understood as a method of practice. Among them, there are two types: the practice of the basis of "Trekchö" (Cutting Through) for the intermediate faculties to be liberated through realization, and the practice of the path of "Tögal" (Leaping Over) for the superior faculties to be liberated through seeing. As the tantra says, "The main practice is Trekchö and Tögal. The practice of the basis of Trekchö is..." As it is said. First, the practice of the basis of Trekchö is: Abandoning the activities and efforts of body, speech, and mind, resting loosely as in the state of returning to the original, without doing, without needing, without grasping, and guarding the meaning pointed out by the lama. Empty, clear, and unobstructed, in the very nature of the indivisibility of the three kayas, all the appearances of the six consciousnesses of the outer world, all that appears as white and red, is the self-radiance of the mind itself arising outwardly, and not coming from elsewhere, it should be recognized as the outer mind, without acceptance or rejection of appearances, resting loosely upon appearances. The movement of awareness, all the thoughts of good and bad, the five poisons, attachment and aversion, are not coming from other than the play of the empty and clear mind itself, and not being established as entities or characteristics, the essence is only emptiness itself, abiding in its own nature, it should be recognized as the inner mind, without feeling arising from thoughts, and without calculating good and bad, resting in the self-liberation of movement. The various clear and aware consciousnesses that arise from the senses and so on due to conditions, other than themselves, not coming from the outside, and not being fabricated by others, it should be recognized as the intermediate mind, resting loosely without attachment to anything. Furthermore, the dualistic thoughts of permanence and annihilation, big and small, yes and no, good and bad, container and contained, samsara and nirvana, etc., all those that are not validated by scripture, are the self-radiance of emptiness, clarity, and non-grasping itself, without distinction of outer, inner, and intermediate, etc., in the single bindu of the spontaneously accomplished three kayas, without any grasping or thought of anything, resting loosely is the key. As the tantra says, "The means of realizing this is, abandoning the efforts of body, speech, and mind, finding happiness by letting go of actions, relaxing into the nature of the seven aspects of appearance, appearances white and red are the outer mind, the movement of awareness is the inner mind, the function of the five senses is the intermediate mind, dualistic thoughts are unvalidated, emptiness, clarity, and non-grasping are..."
Chinese
心性为一，如是说。如是心性，亦为空于过去、未来、现在三时，空于生处、住处、去处三者，明觉不灭，外境之显现与内念之知者二者无别，是为空明法身。经中云：心性过去未来现在空，空明觉性不灭明，显现知者二无别，是为法身。如是之义取于道用，亦如上所示之外内中间之心，于无二取之分别念之状态中，六聚不灭而安住，根门自解放松而安住，不作造作，真实，自然，放松，寂然，唯一，不于心上施加造作而安住是为要诀。如是亦于经中云：六聚不灭而放松，根门自解而安住，真实自然且放松，寂然安住是唯一。如是亦非佛陀以狡猾手段变好，亦非有情以精明手段变坏，故自本初即是自生之智慧，离生灭住三者之根本，离边，超越心识之境而安住。经中云：生灭住三根本离，自生智慧本初善，离边心识境超越。如是离边超越心识之境者，亦具足三智慧，经中云：基之自性空性也，自性光明而清明，大悲周遍而显现，三智具足之方式住。如是说故，证悟而成佛未成，未证悟而成有情亦无有之先，原始之状态最初之基，体性空性离生灭住三者，自性光明，无有止息之大悲于种种显现，然空明赤裸之状态显现之外无有变坏，空明无执三身任运成就三智具足，自性唯一无作大之方式而安住。此即是佛陀之密意，无需于他处寻觅，因是本初解脱故无需勤作之努力，仅是证悟即成佛。如是自本有之法性仅是证悟，
English
Mind essence is one, thus it is said. Such mind essence is also empty of the three times of past, future, and present; empty of the three places of arising, dwelling, and going; clear awareness unceasing; the appearance of external objects and the knower of internal thoughts are non-dual, it is the empty-clear Dharmakaya. As it is said in the tantra: "Mind essence is empty of past, future, and present; empty-clear awareness is unceasingly clear; appearance and knowledge are non-dual, it is the Dharmakaya." Taking the meaning of this into the path, also, the mind of outer, inner, and intermediate, as shown above, in the state of non-duality and without conceptual thought, the six aggregates are left unceasing and relaxed; the senses are left loose and uncorrected; genuine, natural, relaxed, still, only, without forcing fabrication on the mind, this is the key point. Also, as it is said in the tantra: "The six aggregates are unceasing and relaxed; the senses are left loose and free; genuine, natural, and relaxed; abiding in stillness is the only way." This is not made good by the Buddha's cleverness, nor is it corrupted by the sentient beings' cunning, therefore, from the very beginning, it is self-arisen wisdom, free from the root of the three of arising, ceasing, and abiding, free from extremes, beyond the realm of mind, and abiding. As it is said in the tantra: "Free from the root of the three of arising, ceasing, and abiding; self-arisen wisdom is good from the beginning; free from extremes, beyond the realm of mind." Such freedom from extremes and transcendence of the realm of mind also possesses the three wisdoms. As it is said in the tantra: "The essence of the ground is emptiness; the nature is clear as light; compassion appears everywhere; it abides in the manner of possessing the three wisdoms." As it is said, enlightenment does not occur by becoming a Buddha, nor does one become a sentient being by not being enlightened. From before that, the original state, the initial ground, its essence is emptiness, free from the three of arising, ceasing, and abiding; its nature is clear light; unceasing compassion appears in various ways, yet there is no degeneration from the appearance of empty-clear nakedness; empty-clear, ungrasping, the three kayas spontaneously accomplished, possessing the three wisdoms, abiding in the manner of being naturally unique and without action. This alone is the intention of the Buddha, and it cannot be sought elsewhere, because it is primordially liberated, there is no need for effortful striving, enlightenment occurs merely through realization. Thus, the nature of reality that has been present from the beginning is realized,