Tibetan
༔ བཛྲ་མཱ་མེ་མུཉྩ༔ བཛྲཱི་བྷ་བ་མ་ཧཱ་ས་མ་ཡ་བཛྲ་སཏྭ་ཨཱ༔ ཞེས་པ་ཅི་ནུས་སམ༔ བརྒྱ་རྩ་རེ་བཟླས་པའི་རྗེས་ལ༔ རང་གི་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཧཱུྃ་དུ་གྱུར་ཏེ༔ ཧཱུྃ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དེ་རིང་པོ་དང་ལྡན་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣང་བ་སྣོད་བཅུད་ཀུན་ལ་ཟང་ཐལ་དུ་བྱ་ཞིང༔ རྗེས་ཀྱི་ཤེས་པ་མ་བཅོས་པའི་ངང་དུ་བཞག་པ་ལ་ཞག་གཅིག༔ ཡང་གོང་བཞིན་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་བཟླས་པའི་རྗེས་ལ༔ ཧཱུྃ་ཞེས་པའི་སྒྲ་རིང་པོ་ལྡན་པས་ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་མགོ་མཇུག་ཐམས་ཅད་ཟང་ཐལ་བྱ་ཞིང༔ རྗེས་ཀྱི་ཤེས་པ་མ་བཅོས་པའི་ངང་ལ་བཞག་པ་ཞག་གཅིག་བྱས་པས་ངག་གི་འཁོར་འདས་རུ་ཤན་ཕྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ༔ ཕྱིན་ཆད་ངག་འཁོར་བར་མི་ལྡོག་པའི་དགོས་པ་ཡོད༔ དེ་ནས་སེམས་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ནི༔ རྒྱུད་ལས༔ སེམས་ནི་དང་པོ་བྱུང་ས་དང༔ བར་དུ་གནས་དང་ཐ་མར་འགྲོ༔ ལེགས་པར་བརྟགས་ལ་མཉམ་པར་གཞག༔ དེས་ནི་སེམས་ཀྱི་རུ་ཤན་ཕྱེད༔ ཅེས་གསུངས་པས༔ སེམས་ཞེས་བྱ་བ་འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་འདི་ཉིད༔ དང་པོར་འབྱུང་ས་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ༔ ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད༔ འཁོར་འདས་བེམ་རིག་གང་ལས་བྱུང་ལེགས་པར་བརྟགས་པས༔ བྱུང་ས་མེད་པར་ཐག་ཆོད་པ་དང༔ བར་དུ་གནས་ས་གང་ན་གནས་ལེགས་པར་བརྟགས༔ ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་རྣམས་སུ་ངེས་པ་ཅན་འདིར་གནས་ཀྱི་ས་མ་རྙེད་པ་དང༔ ཐ་མ་འགྲོ་ས་བརྟག་གོ༔ ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་འཁོར་འདས་ལ་སོགས་ཕྱོགས་བཅུ་གང་དུ་འགྲོ་བ་བརྟགས་ཀྱང༔ འགྲོ་སའམ༔ འགྲོ་མཁན་མེད་པར་ཐག་མ་ཆོད་བར་དུ་གཅད་དོ༔ དེ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་ཀྱི་ཤེས་པ་མ་བཅོས་པར་ཀློད་ལ་བཞག་པས༔ སེམས་རུ་ཤན་ཕྱེད་པར་འགྱུར་རོ༔ དེ་ལྟར་འགྲོ་གནས་བྱུང་གསུམ་ལ་ཞག་གསུམ་དུ་བྱས་པས༔ ཕྱིན་ཆད་འཁོར་བར་མི་ལྡོག་པའི་དགོས་པ་ཡོད༔ དེ་ནས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རང་སོར་གཞག་པ་གཅེས་སོ༔ དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས༔ དེ་ནས་སོར་འཇུག་རིམ་པ་ནི༔ ལུས་ནི་བྱ་བྲལ་གང་བདེར་འདུག༔ ངག་ནི་བྱ་བྲལ་སྨྲ་བརྗོད་བྲལ༔ ཡིད་ནི་བྱ་བྲལ་འཕྲོ་འདུ་སྤང༔ ཞེས་གསུངས་པས༔ ལུས་ནི་བྱ་བྱེད་སྤངས་ལ་རྩོལ་བའི་འདུག་སྟངས་དང་བྲལ་ཏེ༔ གང་བདེར་འདུག་ལ་ལྷོད་ཀྱིས་ཀློད་པར་བྱའོ༔ ངག་ནི་སྨྲ་བརྗོད་ཀུན་རྒྱུན་བཅད་ལ༔ ལྐུགས་པ་ལྟ་བུར་ལྷོད་དེ་གཞག་གོ༔ ཡིད་ཀྱི་བྱ་བྱེད་བཟང་ངན་རྟོག་པའི་འཕྲོ་འདུ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ལ༔ བློ་རྟོག་གི་འགྱུ་བ་མེད་པར་ལྷོད་དེ་བཞག་པ་ནི་གནད་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལ་ཞག་གསུམ་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་གཅེས་སོ༔ དེ་ལྟར་སོར་ཆུད་པའི་ཉམས་མྱོང་ཤར་བ་དང༔ བླ་མས་ངོ་སྤྲོད་གདབ་པར་
Chinese
༔ 班杂玛美孟扎༔ 班杂波哇玛哈萨玛雅班杂萨埵阿༔ 这样可以吗？念诵一百零八遍之后，自己的觉性之体变成吽字，吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）这个声音具有悠长的力量，将外境的一切显现，器情万有都穿透，之后的觉知放在不作意的状态中，为一天。再次如前一样念诵百字明之后，吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）这个声音具有悠长的力量，将身体的内外，从头到尾全部穿透，之后的觉知放在不作意的状态中，做一天，就能区分语的轮涅，之后具有语不再退转轮回的必要。然后是心的先导：经中说：心最初生于何处，中间住于何处，最终去往何处，好好观察而安住，这样就能区分心的轮涅。因此，所谓心，就是轮涅一切的根本，首先要观察最初的生处，内外器情，轮涅有情从何而生，好好观察，确定没有生处，中间住于何处，好好观察，在内外器情中，没有找到确定的住处，最后观察去处，内外器情轮涅等等，观察去往十方何处，即使观察了也没有去处或者没有去者，在没有确定之前要不断观察。在这些之后，将觉知不作意地放松安住，就能区分心的轮涅。这样对去处、住处、生处做三天，之后就具有不再退转轮回的必要。然后将身语意三门放在各自本位非常重要。又是经中说：之后归于本位的次第是，身体无所事事安住在舒适的状态，语言无所事事远离言语，心无所事事舍弃散乱。这样说，身体远离作为，远离勤作的姿势，安住在舒适的状态中，放松。语言断绝一切言语的连续，像哑巴一样放松安住。舍弃心中所作所为，好坏分别的一切散乱，没有分别念的流动，放松安住是关键。对此做三天非常重要。这样生起归于本位的体验时，上师要给予引导。
English
༔ Vajra Māme Muñca ༔ Vajrī Bhava Mahā Samaya Vajra Sattva Āḥ ༔ Is this sufficient? After reciting one hundred and eight times, one's own nature of awareness transforms into the syllable Hūṃ, and the sound of Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese meaning: 吽) possesses a long and powerful resonance, penetrating all external appearances, both the container and its contents. Then, leave the subsequent awareness in an unaltered state for one day. Again, as before, after reciting the hundred-syllable mantra, the sound of Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese meaning: 吽) with its long resonance, penetrates the entire body, inside and out, from head to toe. Then, leave the subsequent awareness in an unaltered state for one day, which will differentiate between saṃsāra and nirvāṇa in speech. Hereafter, there is a necessity for speech not to revert to saṃsāra. Then, what precedes the mind is: From the tantra: "The mind, where it first arises, where it dwells in the middle, and where it goes in the end, examine well and settle. This differentiates between saṃsāra and nirvāṇa in the mind." As it is said, this very thing called mind is the root of all saṃsāra and nirvāṇa. First, examine where it first arises. Examine well from what the external and internal, the container and its contents, saṃsāra and nirvāṇa, matter and awareness arise. Once you are certain that there is no place of arising, then examine well where it dwells in the middle. In the external and internal, the container and its contents, you do not find a definite place where it dwells. Finally, examine where it goes. Examine where it goes among the ten directions, such as the external and internal, the container and its contents, saṃsāra and nirvāṇa. Even if you examine, until you are certain that there is no place to go or no one who goes, you must continue to examine. After all of these, relax and leave the subsequent awareness unaltered, and you will differentiate between saṃsāra and nirvāṇa in the mind. Thus, by doing this for three days for the place of going, dwelling, and arising, there is a necessity for not reverting to saṃsāra hereafter. Then, it is crucial to leave the three doors of body, speech, and mind in their own natural states. Again, from the tantra: "Then, the order of returning to one's own state is: The body is free from activity, resting in whatever is comfortable. Speech is free from activity, free from speaking and uttering. The mind is free from activity, abandoning distraction and engagement." As it is said, the body is free from doing and abstains from striving for a posture. Rest in whatever is comfortable and relax. Speech cuts off the continuity of all speaking and uttering, and remains relaxed like a mute person. Abandon all activities of the mind, all distractions of good and bad thoughts, and it is crucial to relax and remain without the movement of conceptual thoughts. Doing this for three days is extremely important. When the experience of returning to one's own state arises in this way, the lama should give introduction.
Tibetan
བྱ་སྟེ༔ རྒྱུད་ལས༔ མིག་གཉིས་བར་སྣང་སྟོང་པ་ལ༔ དམིགས་གཏད་མེད་པར་ཧད་དེ་བཞག༔ ངང་དྭངས་ས་ལེ་སིང་ངེ་བ༔ སྨྲ་རུ་མེད་པའི་ཉམས་མྱོང་འཆར༔ དེ་དུས་སྐུ་གསུམ་ངོ་སྤྲོད་གདབ༔ དེ་ཡིས་མྱ་ངན་འདས་ལ་སྦྱོར༔ ཞེས་གསུངས་པས༔ སློབ་བུ་གནས་དབེན་ཞིང་དྭངས་པའི་གནས་སུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་ཕྱི་ནང་གི་འཁྲི་བ་མེད་པར་ཁྲིད་ལ༔ རྐང་པ་སྐྱིལ་ཀྲུང་ལག་པ་མཉམ་གཞག་ཏུ་བྱས་ཏེ་ལུས་ཀྱི་ཆ་བསྲངས་ལ༔ མ་བཅོས་པ་ལྷོད་དེ་བའི་ངང་ལ་མིག་གཉིས་མདུན་གྱི་བར་སྣང་སྟོང་པ་ལ་དམིགས་གཏད་མེད་པར་ཧྲིག་གེ་ཧད་དེ་བཞག་པས༔ དེ་ཉིད་ལས་མ་བཅོས་པའི་ངང་དྭངས་སིང་ངེ་བ༔ སྨྲ་རུ་མེད་པའི་ཉམས་མྱོང་འཆར་ཏེ༔ དེའང་སེམས་ལ་བྱུང་ས་མེད་པས་གཟུགས་དང་ཁ་དོག་མེད་པ༔ སྐྱེ་འཆི་དང་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ༔ འདི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་བསྟན་དུ་མེད་པའི་ཧད་དེ་ཧྲིག་གེ་བ་འདི་ཉིད་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ནོ༔ གང་དུ་ཡང་གནས་ས་མ་རྙེད་པ་དེའི་ངང་དྭངས་སིང་ངེ་བ་འདི་ལྟར་བསྟན་དུ་མེད་ཅིང༔ མ་འགགས་པར་སིང་ངེ་བ་འདི་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡིན་ནོ༔ སེམས་ལ་འགྲོ་བའི་ཡུལ་དང༔ འགྲོ་རྒྱུའི་དངོས་པོ་མ་རྙེད་དེ་དྭངས་སིང་ངེ་བ་འདི་ལ་མཁྱེན་རིག་མ་འགགས་ པ་འདི་ཉིད་སྤྲུལ་སྐུ་ཡིན་ནོ༔ དེ་ལྟར་སྐུ་གསུམ་པོ་དེའང་གཞན་ནས་རྩོལ་བས་བཙལ་ཞིང་བསྒྲུབ་པའམ༔ ཕྱི་དུས་ལ་མི་རེ་བས་གདན་ཐོག་འདི་ཉིད་དུ་ངོ་སྤྲོད་པ་ཡིན་པས༔ དགའ་བར་སོམ་ཞིག་ཅེས་པས་སྤྲོ་བ་ཡང་བསྐྱེད་པར་བྱའོ༔ དེ་ལྟར་དུ་ངོ་སྤྲོད་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་དགོས་པ་ཡོད༔ ཨེ་མ་འདི་ལྟར་ཐེག་པའི་བཅུད་མཆོག་གིས༔ འཆུགས་མེད་ལམ་དུ་འཇུག་པའི་གནད༔ སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་གྲོལ་བ་འདི༔ གཞན་དང་མི་འདྲ་ཁྱད་འཕགས་ཆོས༔ སྤེལ་བར་ཕངས་པས་གཏེར་དུ་སྦས༔ ལས་འཕྲོ་ཅན་དང་འཕྲད་པར་ཤོག༔ ས་མ་ཡ༔ རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ༔ གཏེར་རྒྱ༔ སྦས་རྒྱ༔ ཟབ་རྒྱ༔ གཏེར་སྟོན་ཆེན་པོ་ཀུན་སྐྱོང་གླིང་པས་མ་ཚོར་གཉན་གྱི་བྲག་ནས་གདན་དྲངས་པའོ།། ༄༅༔ ཁྲེགས་ཆོད་འཁོར་བ་དོང་སྤྲུག་དངོས་གཞི་བཞུགས་སོ༔ བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ༔ ཨེ་མ་ཧོ༔ ལས་དང་སྐལ་བར་ལྡན་པ་ཡི༔ སྐྱེས་བུས་དོན་ཆེན་ཐོབ་འདོད་ན༔ ལམ་མཆོག་འདི་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར༔ དངོས་གཞིའི་ལམ་རྣམས་ཉམས་སུ་ལོངས༔ ས་མ་ཡ༔ རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ༔ ལམ་མཆོག་ཐེག་པ་ཀུན་གྱི་ཡང་བཅུད་འདིར་འཇུག་པའི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ནི༔ དངོས་གཞིའི་ཉམས་ལེན་གནད་ཀྱི་གདམས་པ་ནི༔ དབང་པོ་རབ་ འབྲིང་ཐ་མ་གསུམ་དང་
Chinese
如是行持。经中说：双眼凝视虚空，不作意地愣愣地放着，自性清净，萨莱松然，现起无法言说的体验，那时指示三身，由此与寂灭相合。如是说故，引导弟子于寂静清净处，身语意三无有内外之系缚，双足跏趺，双手等印，身躯正直，于不造作放松之状态中，双眼不作意地凝视前方虚空，愣愣地放着，彼时即于此不造作之自性清净松然，现起无法言说的体验，彼亦于心中无有生处，故无有形色，无有生灭与变异，如是而示亦不可得之愣愣然，此即法身。于何处亦未寻得住处，彼之自性清净松然，如是不可示，且无有阻碍之松然，此即报身。心中无有去处，亦未寻得可去之物，于此清净松然中，觉性无有止息，此即化身。如是三身亦非自他处以勤作寻觅与成办，亦非期待未来，而是于此座垫之上指示，故云欢喜踊跃，当生起欢喜。如是指示，有与寂灭相合之必要。唉玛，如是甚深之教法精要，无有错谬进入正道之要诀，先于前行而得解脱，此是不共殊胜之法，因吝惜传扬而藏为伏藏，愿与具缘者相遇。萨玛雅，嘉嘉嘉，伏藏印，封印印，甚深印。大伏藏师衮炯林巴从玛措年之岩石中取出。 ༄༅༔ 彻却顿悟，彻底根除轮回之正行仪轨。 顶礼薄伽梵吉祥金刚萨埵！ 唉玛吙！ 具足业与福分之士夫，若欲获得重大意义，为入此殊胜道，当修持正行之道。萨玛雅，嘉嘉嘉。 殊胜道，一切乘之精华，入此道之士夫们，正行修持之要诀口诀是，上等根器，中等根器，下等根器三种。
English
Thus, practice. It is said in the tantra: "The two eyes gaze at the empty space, without focusing, just staring blankly. The nature is pure, salé sing-ngé, and an inexpressible experience arises. At that time, point out the three kayas, and thereby unite with nirvana." As it is said, guide the student to a solitary and pure place, where the three doors of body, speech, and mind are free from inner and outer attachments. Sit in the lotus position with the legs crossed, the hands in equipoise, and the body straight. In a natural and relaxed state, the two eyes gaze at the empty space in front, without focusing, just staring blankly. From that very state, the unadulterated nature is pure and sing-ngé, and an inexpressible experience arises. That also has no origin in the mind, so it has no form or color, no birth, death, or change. This blank and staring state, which cannot be pointed out as being like this, is the Dharmakaya. The pure and sing-ngé state of that which cannot be found anywhere, which cannot be pointed out in this way, and which is unceasingly sing-ngé, is the Sambhogakaya. In the mind, there is no place to go, and no object to go to can be found. In this pure and sing-ngé state, the knowing awareness is unceasing, and this is the Nirmanakaya. Thus, these three kayas are not sought and accomplished by effort from elsewhere, nor are they expected in the future, but are pointed out on this very seat. Therefore, it is said, "Rejoice and be joyful," and joy should be generated. By pointing out in this way, there is a need to unite with nirvana. Emaho, like this, the supreme essence of the teachings, the key to entering the unerring path, this liberation through going first, this unique and extraordinary dharma, was hidden as a treasure out of stinginess in spreading it. May it meet with those who have karmic connections. Samaya. Gya gya gya. Treasure seal. Hidden seal. Profound seal. The great treasure revealer Kunkyong Lingpa unearthed it from the rock of Matsor Nyan. ༄༅༔ The actual practice of Trekchö, Uprooting Samsara from its Depths. Homage to the Bhagavan Glorious Vajrasattva! Emaho! If a person with karma and fortune wishes to attain great meaning, in order to enter this supreme path, practice the paths of the actual practice. Samaya. Gya gya gya. For those who enter this supreme path, the very essence of all vehicles, the essential instructions for the actual practice are for those of superior, middling, and inferior faculties.