Tibetan
ས་ཀྱང་ ཅིག་ཆར་དུ་འགྲུབ་ལ་སེམས་ཀྱི་ཁ་ལོ་གང་དུའང་སྒྱུར་བཏུབ་པར་འགྱུར་རོ།། །།རྩ་བའི་གཉིས་པ་དངོས་གཞི་ཉམས་སུ་བླང་བའི་རིམ་པ་ལ་གསུམ། ཀ་དག་ཁྲེགས་ཆོད། ལྷུན་གྲུབ་ཐོད་རྒལ། དེ་དག་གི་དོན་ངོ་སྤྲད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། གཞིར་གནས་རིག་པའི་རང་ངོ་བསྐྱང་བ་དང་། དགོངས་པའི་གཟེར་གདབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་ཀྱི་རྙོག་མས་མ་བསླད་པའི༔ རང་བྱུང་རིག་པ་སྐད་ཅིག་མ༔ ཕྱོགས་དང་མཚོན་པའི་ཡུལ་ལས་འདས༔ གསལ་སྟོང་རིག་པའི་སྙིང་པོ་ཅན༔ ཡེ་ནས་འགྱུར་བ་མེད་པར་སྣང༔ གཟུང་འཛིན་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་བྲལ༔ ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྔོན་འགྲོ་རྣམས་ལེགས་པར་འབྱོངས་པས་ཞི་གནས་སྐྱོན་དང་བྲལ་བའི་བསམ་གཏན་གྱི་གཞི་ཚུགས་པ་ན་ལྷག་མཐོང་གི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དུ། རི་བོ་ཅོག་གཞག་ལུས་རྣམ་སྣང་གི་ཆོས་བདུན་ལྡན་དུ་འཆིང་། རྒྱ་མཚོ་ཅོག་གཞག་མིག་འབྲས་མི་འགུལ་བར་མདའ་གང་ཙམ་གྱི་བར་སྣང་ལ་ཧྲིག་གེར་བལྟ། རིག་པ་ཅོག་གཞག་སེམས་དུས་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་གིས་ཀྱང་མ་བསླད་པ་ད་ལྟའི་ཤེས་པ་གསལ་ལ་ངོས་གཟུང་དང་བྲལ་བའི་རང་བབ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་དགག་སྒྲུབ་བཟོ་བཅོས་མེད་པར་འཇོག་པ་ཉིད་ལ་རྒྱུན་ བསྐྱངས་པས། སེམས་ཀྱི་རྙོག་མ་ཞེས་སྤུ་རིས་མི་འབྱེད་པའི་རྟོག་པ་ཕྲ་མོའང་དབྱིངས་སུ་དྭངས་ནས། བཟོ་མེད་རང་བྱུང་རིག་པ་སྐད་ཅིག་མ་འདི་ཉིད་གོ་ཡུལ་ཙམ་མིན་པར་ཆོས་སྐུ་རྗེན་པར་རྟོགས་པ་ནི་སྐྱེ་མེད་དུ་རྩད་ཆོད་ནས་ངོ་རང་ཐོག་ཏུ་འཕྲོད་པ་དང་། རིག་པའི་རང་རྩལ་མ་འགགས་པར་གསལ་བས་འཁོར་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར། གསལ་བའི་ངོ་བོ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་གདོད་ནས་སྟོང་། ཟུང་འཇུག་དེ་ཉིད་ཀྱང་རང་བྱུང་རིག་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་། ཡེ་ནས་འཁྲུལ་གྲོལ་གྱི་མཚན་མས་མ་གོས་པས་འགྱུར་བ་མེད་པར་གནས་པའི་ཕྱིར། འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་རིག་ཁོ་ནའི་རྩལ་ལས་གཞན་དུ་རྡུལ་ཙམ་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པས་འགག་མེད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ཐག་གཅིག་ཐོག་ཏུ་བཅད་པ་དང་། བལྟ་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོས་སླེབ་ཚེ་བལྟ་བྱའི་ཡུལ་སྟོང་ཉིད་རྩ་བྲལ་དུ་ཤར་བས་གཟུང་བའི་ཡུལ་སྟོང་། བལྟ་མཁན་གྱི་རིག་པ་ལ་ཚུར་བལྟས་པས་འགྱུ་སྟོང་སྐྱེ་མེད་དུ་གྲོལ་ནས་འཛིན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཀ་དག་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར། གཉིས་ཀའང་རྩོལ་མེད་རང་གྲོལ་འོད་གསལ་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པར་ངོ་ཤེས་རྩལ་རྫོགས་བརྟན་པ་ཐོབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཉིས་མེད་དུ་ཐག་བཅད་
Chinese
同时也能成就，并且能随意转变心之驾驭。根本的第二部分，实际修持的次第有三：本来清净立断、任运顿超、以及介绍它们的意义。第一部分有二：安住于基位觉性的自性，以及钉入见解之钉。第一部分是：未被心的杂染所染污，自生觉性刹那间，超越方所和指示的境，具有明空觉性的精华，本来显现而无有改变，能取所取，境与有境分离。如是说，通过很好地修习不共的前行，当寂止无有错谬的禅定之基础稳固时，为了生起胜观的智慧，如山王般端坐，以毗卢七法的姿势束缚身体；如海王般安住，眼珠不动地凝视一箭之遥的虚空；如觉性之王般安住，心不被过去、现在、未来三时的任何分别念所染污，将当下的觉知安住在明朗且离于执取的自性法性之中，不作否定、肯定、改造，持续不断地修习。心的杂染，即是那些无法区分细微差别的微细分别念，也融入法界而清净。不造作的自生觉性刹那间，不是仅仅在理解层面，而是现量证悟法身，在无生之中彻底了知，并且与自性相合。觉性的自力不减，以明朗的方式，显现轮回和涅槃的各种现象。明朗的自性在任何地方都不成立，因此本来就是空性。双运的本体也自然具足自生觉性的精华。本来未被迷乱和解脱的相所沾染，因此安住而不变。因此，包含轮回和涅槃的一切法，了知除了自明觉性之外，没有丝毫微尘成立，从而毫无阻碍地确定，并且一刀斩断。当能见之对治生起时，所见之境空性彻底显现，因此所取之境为空性。当能见者的觉性回观自身时，流动、空性、无生中解脱，显现为能取之境的本来清净之智慧。二者都以不勤作、自然解脱、光明法身之见解来认识，以功德圆满、获得稳固的方式，确定为无二。
English
At the same time, it can be accomplished, and one can freely transform the control of the mind. The second part of the root, the actual practice sequence, has three: original purity trekchö, spontaneous tögal, and introducing their meanings. The first part has two: sustaining the self-nature of the awareness abiding in the ground, and driving in the peg of view. The first is: Undefiled by the mind's impurities, the self-born awareness in an instant, transcends the realm of directions and signs, possessing the essence of clear and empty awareness, appearing primordially without change, grasping and grasper, object and subject are separate. Thus it is said, through properly mastering the uncommon preliminaries, when the foundation of shamatha meditation free from faults is established, in order to generate the wisdom of vipashyana, sit like a mountain king, binding the body in the seven dharmas of Vairochana; settle like an ocean king, gazing steadily at the space of an arrow's length without moving the eyeballs; settle like the king of awareness, without the mind being defiled by any conceptual thoughts of the three times, leaving the present awareness clear and free from grasping in its natural state of dharmata, without negation, affirmation, or fabrication, and continuously maintaining this. The impurities of the mind, which are subtle conceptual thoughts that cannot distinguish fine differences, are also purified into the expanse. This unmade, self-born awareness in an instant is not just a matter of understanding, but directly realizing the dharmakaya, thoroughly understanding it in the unborn, and uniting with one's own nature. The self-power of awareness is undiminished, and in a clear manner, various phenomena of samsara and nirvana appear. The essence of clarity is not established anywhere, therefore it is primordially empty. The very nature of union is spontaneously accomplished with the essence of self-born awareness. Since it is primordially unstained by the signs of delusion and liberation, it abides without change. Therefore, all dharmas included in samsara and nirvana are known to be established from the power of self-awareness alone, without even a particle existing elsewhere, thereby establishing it without obstruction and cutting it off in one stroke. When the antidote of the observer arises, the object of observation, emptiness, appears completely, therefore the object of grasping is empty. When the awareness of the observer looks back at itself, it is liberated into movement, emptiness, and non-arising, and appears as the wisdom of original purity, the object of grasping. Both are recognized as the view of effortless, self-liberated, luminous dharmakaya, and are determined to be non-dual in a way that perfects qualities and gains stability.
Tibetan
ནས་རྩལ་གྲོལ་ཐོག་ཏུ་སྦྱང་། དེ་དག་གི་བོགས་འདོན་སྐབས་སུ་སྤྲིན་མེད་པའི་ནམ་ མཁའ་དྭངས་པར་ཉི་མ་ལ་རྒྱབ་ཕྱོགས་ཏེ་ལྟ་སྟངས་གཅུན་པས། དཔེ་ཕྱིའི་ནམ་མཁའི་སྟོང་མདངས་ཀྱི་གོ་ཕྱེས་ནས། དཔེ་ཅན་ནང་ཤེས་པའི་ནམ་མཁའ་རྣམ་པར་དག་པ་ལས། གསང་བ་འོད་གསལ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་ནམ་མཁའ་མཐའ་དབུས་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་གསལ་སྟོང་རིག་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་སྐད་ཅིག་ལ་འཆར་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་དགོངས་པའི་གཟེར་གདབ་པ་ནི། ཨེ་མ་འཁོར་འདས་སྣང་སྲིད་ཆོས༔ ཤར་ཙམ་ཉིད་ནས་རང་གྲོལ་བ༔ ཁྲེགས་ཆོད་མི་གཡོ་དགོངས་པའི་གཟེར༔ མཉམ་ཉིད་ཆེན་པོའི་དབྱིངས་སུ་གདབ༔ ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཟབ་པའི་གནད་བཞིས་མ་རྟོགས་ཤིང་རྟོགས་ན་སངས་རྒྱས་རང་ལ་གནས་པས་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བ། འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་ཡང་། ཤར་ཙམ་ཉིད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་གནས་ལུགས་ཆོས་སྐུའི་རང་སར་གྲོལ་བ་ཀ་དག་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་རྟོགས་པ་གདེང་དུ་གྱུར་པ་ལ་རྐྱེན་སྣང་གང་གིས་ཀྱང་མི་གཡོ་བ་དེའི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་རྒྱལ་པོ་རང་ས་ཟིན་པ་ཡིན་པས། དགོངས་པ་མི་འགྱུར་བའི་གཟེར་སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་ཆེན་པོའི་དབྱིངས་སུ་གདབ་སྟེ་རྩལ་ཆེན་རྫོགས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལམ་དུ་བསླང་བར་བྱའོ།། །།གཉིས་པ་ཐོད་རྒལ་གྱི་ཉམས་ལེན་བཤད་པ་ལ་བཞི། སྔོན་འགྲོ། དངོས་གཞི། རྒྱུན་སྤྱོད། སྣང་ཉམས་ཀྱི་འཆར་ཚུལ་ཞར་བྱུང་དང་བཅས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་བྱ་བ་དགུ་ཕྲུགས་སུ་གཏང་བར་བྱ་སྟེ། ལུས་ཀྱི་ཕྱི་འཇིག་རྟེན་འཁྲུལ་པའི་བྱ་བྱེད། ནང་ཕྱག་སྐོར་དགེ་སྦྱོར། གསང་བ་འཕྲུལ་འཁོར་སྒུལ་སྐྱོད་སོགས་རྣམ་གཡེང་ཐམས་ཅད་སྤངས་ལ་གཅིག་པུར་འདུག །ངག་གི་ཕྱི་འཇིག་རྟེན་པའི་འཁྲུལ་གཏམ་སྣ་ཚོགས། ནང་ཁ་ཏོན་བཟླས་བརྗོད། གསང་བ་རླུང་རྩོལ་ལ་སོགས་པའང་སྤངས་ཏེ་མི་སྨྲ་བར་གནས། ཡིད་ཀྱི་ཕྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྣམ་རྟོག །ནང་བསྐྱེད་རྫོགས་སེམས་འཛིན། གསང་བ་རྟོག་པའི་འདུ་འཕྲོ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ལ་རྟོག་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་གནས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་དངོས་གཞི་ལའང་གཉིས། སྒོ་གསུམ་གྱི་གནད་གཅུན་པ། གནད་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་སུམ་རང་ཐོག་ཏུ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། དགོངས་པ་དེ་ལས་མ་གཡོས་བཞིན༔ ལུས་གནད་སྐུ་གསུམ་བཞུགས་སྟངས་ལ༔ ངག་གནད་འགྲོ་འོང་དལ་བར་བསླབ༔ སེམས་གནད་རང་འགྲོས་ལས་མི་འཆོལ༔ ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའང་ཁྲེགས་མ་ཆོད་པར་ཐོད་མི་རྒལ། བྱ་བ་ཡིན་པས། ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་རྟོགས་པ་བརྟན་
Chinese
从那里在能力解脱之上修习。在发挥那些作用的时候，在无云的晴空中，背对太阳来约束观看方式。譬如打开外部虚空的空明，譬如内在觉知的虚空完全清净，从中秘密光明金刚藏的虚空，超越边际中央的法性，明空觉性的心髓，刹那间显现。第二，钉入意之橛：唉玛，轮涅显有法，显现瞬间即自解脱，立断不动意之橛，于大平等之界中钉。如是说，以甚深四要诀若不领悟，领悟则安住于佛陀自身，甚为稀有奇妙。以轮涅所摄的显现世间之法，虽然显现为多种多样，但显现瞬间即无生，于安住法身自性处解脱，原始清净立断的觉悟成为定解，任何缘起显现也无法动摇之时，瑜伽之王即已证悟自性。因此，将意不改变之橛，钉于有寂大平等之界中，发起大圆满的苦行于道。第二，宣说顿超之修法，有四：前行，正行，日常行，以及显现觉受之生起方式和伴随情况。第一是：身语意的行为要放下九重。身体方面，外在世间的迷惑行为，内在转绕行善，秘密幻轮运动等，所有散乱全部舍弃，独自安住。语言方面，外在世俗的杂谈，内在诵读念诵，秘密气脉运作等等也舍弃，不语而住。意方面，外在世间的分别念，内在生圆次第的摄心，秘密念头的散乱全部舍弃，安住于无念的状态。第二，正行也有二：约束三门之要点，依靠四要诀而于自现量中降临。第一是：意不离彼而安住，身体要点安住三身之姿势，语言要点学习来往缓慢，心之要点不离自身之运行。如是说，因为没有立断则无法顿超，是应做之事。立断之觉悟稳固
English
From there, practice on the liberation of abilities. When exerting those functions, in a cloudless, clear sky, restrain the way of looking by facing away from the sun. For example, by opening the emptiness and clarity of the external sky, for example, from the complete purification of the internal sky of awareness, the secret, luminous, vajra-essence sky, the nature of reality that transcends boundaries and center, the essence of clear and empty awareness, will instantly appear. Second, driving in the stake of intention: Emaho! Cyclic existence, transcendence, appearances, existence, phenomena, from the very moment they arise, are self-liberated. The stake of intention, unmoving in cutting through solidity, drive it into the realm of great equanimity. Thus it is said, if the profound four key points are not understood, and if they are understood, one abides in the Buddha himself, which is wonderfully amazing. Although the phenomena of appearance and existence, encompassed by cyclic existence and transcendence, arise in various ways, from the very moment they arise, they are unborn, liberated in their own place, the dharmakaya of the abiding reality. When the certainty of the original purity and cutting through solidity becomes conviction, and no circumstance or appearance can shake it, then the king of yogis has realized his own ground. Therefore, drive the unchangeable stake of intention into the realm of great equanimity of samsara and nirvana, and initiate the conduct of great perfection on the path. Second, explaining the practice of Tögal, there are four: preliminaries, main practice, daily practice, and the arising of appearances and experiences, along with accompanying circumstances. The first is: the activities of body, speech, and mind should be abandoned in ninefold. In terms of body, external worldly deluded actions, internal circumambulation and virtuous activities, secret movements of the magical wheel, etc., all distractions should be abandoned, and one should abide alone. In terms of speech, external worldly idle talk of various kinds, internal recitation and repetition, secret manipulation of the winds, etc., should also be abandoned, and one should abide without speaking. In terms of mind, external worldly conceptual thoughts, internal generation and completion stage mind-holding, secret dissipation of thoughts, all should be abandoned, and one should abide in a state of non-thought. Second, the main practice also has two: restraining the key points of the three doors, and relying on the four key points to bring about manifest realization in one's own experience. The first is: Without wavering from that intention, the key point of the body is to abide in the posture of the three kayas, the key point of speech is to learn to move slowly, the key point of mind is not to stray from its own course. Thus it is said, because without cutting through solidity, one cannot leap over the summit, it is something to be done. The realization of cutting through solidity is stable.