Chinese
舍弃以我慢之心产生的执着，不要陷入昏沉和掉举，而是要放松，让它自然而然，不做任何修改地去修持。第二，以菩萨的见地安住，使其稳固：身体保持跏趺坐姿，不动摇；语言停止言说；心安住于自然状态。无论外在感官对象显现什么，都安住于其上，观察它是否独立于思考者，并且不散乱地守护，这样一切显现都会被确定为心。第三，以忿怒尊的姿态使稳固得以解脱：双腿摆出勇士的姿势，双手伸出期克印。眼睛凝视虚空，口中念诵哈哈嘿嘿，吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），啪（藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪）。心中充满活力，觉性清晰而澄澈，从而能够认识到心的弱点。观视的功德在于，被称为“隐藏的根脉，卡地雪管”，意思是说，在一切众生的心脏中心，存在着一根智慧的根脉，当它闭合时，愚痴增长；当它打开时，智慧显现。如果闭上眼睛，这根根脉就会向下闭合，导致愚痴变得浓厚。如果睁大眼睛，使之明亮，根脉就会向上打开，从而使觉性能够区分清净与污垢，并显现出清晰而不作分别的禅定。以上是所说的内容。第二，生起胜观，这是对实相本质的切断修法的实际修持，其中也有三个方面：前行，通过止观双运生起尚未生起的实相；正行，通过三种方式认识已经生起的实相；后行，通过三种自解脱来提升已经生起的实相，并加以训练。第一，前行有三种：断除分别念，寻找心的弱点，以及观察生处、住处和去处。第一，这个“我”的想法在哪里？是身、语、意三者中的哪一个？观察哪个最重要。第二，寻找心的弱点：身、语、意三者是合一的吗？还是分离的？如果合一，那么像身体和语言可以被看到和听到一样，心可以被看到和听到吗？就像没有心一样，身体和语言也不存在吗？观察一下。如果是分离的，那么身体生病等情况发生时，是谁在感受？观察一下。第三，观察生处、住处和去处有五种：在自身上观察生处、住处和去处，观察是一还是多，观察形状和颜色，以及安乐、光明和无分别的体验。
English
Abandon the clinging that arises from pride, and without falling into dullness or agitation, relax and let it be natural, cultivating it without any modification. Second, to stabilize abiding with the view of a Bodhisattva: the body remains in the vajra posture, without moving; speech ceases speaking; the mind abides in its natural state. Whatever external sensory objects appear, abide on them, observing whether it is independent of the thinker, and guarding it without distraction, so that all appearances are determined to be mind. Third, to liberate stability with the posture of a wrathful deity: the legs are placed in the stance of a warrior, the two hands extend threatening mudras. The eyes gaze into space, and the mouth recites Haha Hihi, Hum (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：Hum), Phat (藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：Phat). The mind is filled with vitality, and awareness is clear and lucid, so that one can recognize the weaknesses of the mind. The benefit of the gaze is that it is called the "hidden root, Kati crystal tube," which means that in the center of the hearts of all beings, there is a root of wisdom, and when it is closed, ignorance increases; when it is opened, wisdom arises. If the eyes are closed, this root closes downwards, causing ignorance to thicken. If the eyes are opened wide, making them bright, the root opens upwards, so that awareness can distinguish between purity and impurity, and clear, non-conceptual samadhi arises. This is what was said. Second, generating vipassanā, which is the actual practice of cutting through the essence of reality, and there are three aspects to it: the preliminary practice, which generates the unarisen reality through the union of śamatha and vipaśyanā; the main practice, which recognizes the arisen reality through three methods; and the subsequent practice, which enhances the arisen reality and trains it through three self-liberations. First, the preliminary practice has three aspects: cutting off conceptual thoughts, searching for the weaknesses of the mind, and examining the place of origin, dwelling, and destination. First, where is this thought of "I" located? Which of the three—body, speech, or mind—is it? Examine which is the most important. Second, searching for the weaknesses of the mind: are the three—body, speech, and mind—one or separate? If they are one, then just as the body and speech can be seen and heard, can the mind be seen and heard? Just as there is no mind, do the body and speech not exist? Examine this. If they are separate, then when the body experiences illness, etc., who is feeling it? Examine this. Third, examining the place of origin, dwelling, and destination has five aspects: examining the place of origin, dwelling, and destination in oneself, examining whether it is one or many, examining the shape and color, and the experience of bliss, clarity, and non-conceptuality.
Tibetan
ས་ལ་བརྟག་པ། གནས་འགྱུ་གཉིས་ལ་བརྟག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་ཟེར་བ་དྲན་སྐྱེན་པོ་སྐད་ཅིག་མ་གོ་མཁན་ཤེས་མཁན་མཐོང་མཁན་འདི་དང་པོ་ཕྱིའི་ཡུལ་ས་རྡོ་རི་བྲག །ནང་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་གང་ནས་བྱུང་། བར་དུ་ཕྱི་ནང་གང་དུ་གནས། ཁྱད་པར་ལུས་ཀྱི་ཆ་ཤས་རེ་རེ་ནས་ཕྱེ་ལ་གར་གནས་བལྟ། མཐར་གང་དུ་འགྲོ་བའི་ཁུངས་ཨི་འདུག་བརྟག་གོ །གཉིས་པ་གཅིག་དང་དུ་མ་ལ་བརྟག་པ་ནི། བརྟག་བྱའི་སེམས་དེ་དང་། རྟོག་བྱེད་ཀྱི་སེམས་དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གམ་གཉིས་སུ་འདུག །གཉིས་ཡོད་ན་སངས་རྒྱས་དུས་འཁོར་བར་འཁྱམས་རྒྱུ་གཅིག་ཀྱང་ཡོད་ཐག་ཆོད་པས་ཨེ་འདུག །གཅིག་ཡིན་ན་བཟང་ངན་མང་པོ་འཆར་མི་ལོ་བ་ལ་ཅི་རེད་བརྟག །གསུམ་པ་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་བརྟག་པ་ནི། སེམས་ཟེར་བ་འདི་ཡོད་པ་ཞིག་རེད་དམ། མེད་པ་ཞིག་རེད། ཡོད་ན་མིག་གིས་བལྟ་རུང་བའི་དབྱིབས་ཁ་དོག་ཅན་ཞིག་ཡིན་མཐོང་ཆོད། དེས་ན་ཟླུམ་པོ། གྲུ་བཞི། གྲུ་གསུམ། ཟླ་གམ། ནར་མོ་ལྟ་བུའི་དབྱིབས་དང་། སྔོ་སེར་དཀར་དམར་ལ་སོགས་ཀྱི་ཁ་དོག་ཏུ་འདུག་གམ། འདུག་ན་རང་གིས་བལྟར་ཆོག་དུས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བལྟ་ལོས་ཆོག་པས་སྟོན་རྒྱུ་ཨེ་འདུག །མེད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་སྒོམ་མ་ཤེས་སྙམ་མཁན་དང་། ཤེས་ན་སྙམ་མཁན་འདི་ནི་ འདུག །དེའང་མེད་དགོས་པ་ལ་ག་རེ་ཅི་འདྲ་ཞིག་འདུག་སྙམ་ནས་ཞིབ་ཏུ་བརྟག་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་ལ་བརྟག་པ་ནི། སེམས་ཁོ་རང་གིས་ཁོ་རང་ལ་ཅེ་རེར་བལྟས་ཚེ། བདེ་ལྷང་ངེ་བ་བྱུང་དུས། བདེ་རྒྱུ་དང་བདེ་མཁན་ཐ་དད་དུ་ཨེ་འདུག་དང་། སྣང་བ་གསལ་ལྷང་ངེ་བ་བྱུང་དུས། གསལ་རྒྱུ་དང་གསལ་མཁན་ཐ་དད་ཡིན་མིན་དང་། རྣམ་རྟོག་དང་བྲལ་བའི་མི་རྟོག་ལྷན་ནེར་བྱུང་དུས། གནས་རྒྱུ་དང་གནས་པ་མྱོང་མཁན་ཐ་དད་དུ་ཨེ་འདུག་ངང་འཚོ་ཤེས་པར་བྱེད། ལྔ་པ་གནས་འགྱུ་གཉིས་ལ་བརྟག་པནི། དེ་ལྟར་བལྟས་ཚེ། མི་ཡེངས་བར་ཧྲིག་གེར་གནས་དུས་རྟོག་ཚོགས་འགྱུ་བ་ཨེ་བྱུང་དང་། བྱུང་ན་རང་ཐད་ལྟར་གྲྭ་མ་ཉམས་པར་ཨེ་བྱུང་དང་། བྱུང་ན་གནས་པའི་སེམས་དེ་མ་ཡིན་པའི་འགྱུ་བ་ལོགས་སུ་ཨེ་འདུག །འདུག་ན་གནས་པའི་སེམས་གར་སོང་། གནས་འགྱུའི་སེམས་གཅིག་ན་གཅིག་ལུགས་བརྟགས་ལ། བཅས་བཅོས་མི་བྱེད་པར་དྲན་པས་འཚོས་ནས་བལྟས་ན་རང་མཚང་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་དངོས་གཞི་གསུམ་གྱིས་སྐྱེས་པ་ངོ་སྤྲད་པ་ལ་གསུམ། གནས་པ་སེམས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་ཆེ་བ། འཕྲོ་བ་སེམས་ཀྱི་རོལ་པར་ཤེས་པ། གཉིས་མེད་མཉམ་པའི་ངང་དུ
Chinese
观察地基。观察住与动二者。第一是： 所谓的心，是记忆敏捷、瞬间理解、知晓、看见的这个，首先从外境的土地、石头、山、岩，内部的蕴、界、处哪里产生？中间在外内何处安住？特别是从身体的各个部分分开来观察住在哪里？最终去往何处的源头是否存在进行观察。第二是观察一与多：所观察的心和能观察的心，二者是一体还是二体？如果存在二体，那么成佛时也必定存在一个在轮回中流转之物，是否存在？如果是一体，那么出现诸多好坏念头时，应该观察是什么原因。第三是观察形状和颜色：所谓的心，是存在之物吗？是不存在之物吗？如果存在，那么应该是眼睛能看见的具有形状颜色的东西。因此，是圆形、方形、三角形、半月形、长条形之类的形状，还是青、黄、白、红等颜色？如果存在，既然自己能看见，那么所有人都应该能看见，是否应该展示出来？如果是不存在之物，那么认为不懂禅修的人和认为懂禅修的人，这个是存在的。那么，对于必须不存在的东西，应该仔细观察它是什么样的。第四是观察乐、明、无分别的体验：当心自己观察自己的时候，当出现快乐明亮的感觉时，快乐的因和感受快乐者是否是不同的？当显现明亮的感觉时，显现之因和显现者是否不同？当出现远离分别的无分别状态时，安住之因和体验安住者是否是不同的，要懂得去觉察。第五是观察住与动二者：如此观察时，不散乱而专注安住时，念头是否会动？如果动了，是否会像原来一样不失去专注？如果动了，那么安住的心和不是它的动摇是否是分开的？如果是分开的，那么安住的心去了哪里？如果住与动的心是一个，那么要观察一体的方式。不要人为造作，以正念觉察地观察，就能清楚地看到自己的真相。第二，以三种根本认识生起之物，分为三：安住是心之庄严，知晓散乱是心之嬉戏， 在无二平等的境界中。
English
Examining the ground. Examining the two, abiding and moving. The first is: What is called mind, this quick-remembering, instantly understanding, knowing, seeing, where does it first arise from external objects like earth, stones, mountains, and rocks? Internally, from which of the aggregates, elements, and sense bases does it originate? In between, where does it abide, internally or externally? Especially, examine where it resides by separating each part of the body. Finally, investigate whether there is a source of where it goes in the end. The second is examining one and many: Is the mind being examined and the mind examining it, are they one or two? If there are two, then there must be something that wanders in samsara at the time of enlightenment, does it exist? If it is one, then when many good and bad thoughts arise, what is the reason for that, examine it. The third is examining shape and color: Is what is called mind something that exists? Or is it something that does not exist? If it exists, then it should be something with shape and color that can be seen with the eyes. Therefore, is it a shape like round, square, triangular, crescent, or oblong, or is it a color like blue, yellow, white, or red? If it exists, since you can see it yourself, everyone should be able to see it, should it be shown? If it is something that does not exist, then the one who thinks they do not know meditation and the one who thinks they know, this exists. Then, for something that must not exist, one should carefully examine what it is like. The fourth is examining the experience of bliss, clarity, and non-conceptuality: When the mind itself looks at itself, when a feeling of bliss arises, are the cause of bliss and the one who experiences bliss different? When a clear feeling arises, are the cause of clarity and the one who experiences clarity different? When a state of non-conceptuality, free from thoughts, arises, are the cause of abiding and the one who experiences abiding different, one should know how to be aware. The fifth is examining the two, abiding and moving: When observing in this way, when abiding steadily without distraction, do thoughts move? If they move, do they arise without losing focus as before? If they move, is the abiding mind and the movement that is not it separate? If they are separate, then where did the abiding mind go? If the abiding and moving mind are one, then examine the way of being one. Without artificiality, observe with mindful awareness, and you will clearly see your own true nature. Second, introducing what arises with the three fundamental aspects, divided into three: Abiding is the adornment of the mind, knowing that scattering is the play of the mind, In the state of non-duality and equality.